Leppalúðakvæði

1. Kominn er hann Leppalúði

ljótur og grár,

sofið hefir samfleytt

í sjö og tuttugu ár.

2. Sofið hefir samfleytt,

og svengir hann því.

Bað hann mig um barnkorn

belginn sinn í.

3. Bað hún mig um barnkorn,

benti' ég honum á tal.

„Labbaði ég hingað seyran

ofan úr Laugardal.

4. Labbaði ég hingað seyran

að líta þín börn;

mér þykja þau heldur nokkuð

hávaðagjörn.

5. Mér þykja þau kjörin til,

ég kaupi þau nú."

Leysti' hann ofan belg einn

af ljósgrárri kú.

6. Leysti' hann ofan belg einn,

loðna sjóðinn þann,

Gvendur austur á Apavatni

gaf honum hann.

7. Gvendur austur á Apavatni

gaf honum hann, því

ekkert átti' hann barnið

bænum sínum í.

8. Ekkert átti' hann barnið.

Ansa gjörði' ég þá:

„Sex eru hér börnin

býli mínu á.

9. Sex eru hér börnin

og á ég af þeim þrjú:

ekki hefi' ég hugað þau

handa þér í bú.

10. Ekki hefi' ég hugað þau

handa þér í sjóð;

sitja þau á pallinum

siðlát og góð".

11. „Sitja þau á pallinum?

segir hann þá.

Aptur honum Leppalúða

ansaði og þá.

12. Aptur honum Leppalúða

ansaði og til:

„Einasta son minn

þér ei selja vil."

13. „Einasta son þinn

þótt ei seljir þú,

aðra hvora stelpuna,

ætla ég mér nú.

14. Aðra hvora stelpuna,

sú eldri er hér nær,

nóg heyrða' ég af leiðindunum

hennar í gær.

15. Nóg hefi þú leiðindin

þá lesið er".

„Heimskur ertu Leppalúði",

hugsaði ég með mér.

16. „Heimskur ertu Leppalúði.

að hugsa slíkt með þér,

föðurmóðurnafnið mitt

fljóðið hún ber.

17. „Föðurmóðurnafn þitt

fælir mig ei þar,

hyggjulítill um það,

hvað heita stelpurnar.

18. Hyggjulítill um það

þótt hýrleg þyki börn.

Seldu mér hana Borgu,

að seðja á mína görn.

19. Seldu mér hana litlu Borgu."

Sagða' ég við því nei.

„engin er þér forðinn

í ársgamalli mey.

20. Enginn er þér forðinn

í ungkindum smá."

„seldu mér hin þrjú,"

sagði karl þá.

21. „Hvorki sel ég þér Hannes

né Þorbjörgu, því

bæði eru þau móðurlaus,

og láttu þau vera frí.

22. Bæði eru þau móðurlaus."

„Bið ég", segir hann, „þig

legðu hana Ingu

af Mörk við mig.

23. „Seldu mér hana Ingu,

ódráttartaus,

brokkar hún með bæli sínu

bænagjörðarlaus.

24. Brokkar hún um bæinn

sem ótemjan ein,

týnir hún af sér svuntunni,

og treður undir stein.

25. Týnir hún af sér öllu

trappar eins og svín.

Hún væri betur komin

í hýbýlin mín.

26. Hún væri betur húðstrýkt

og hneppt í minn mal

ósómann umbuna

allan því skal.

27. Ósóminn ungmenna

olli því mest,

sem löt eru' í æskunni

og líða síðan brest."

28. „Löt eru þau að sönnu

sem lagfæra má."

Aftur honum Leppalúða

ansaði ég þá.

29. Aftur honum Leppalúða

ansaði' ég í stað:

„Komir þú að Brúsastöðum,

bani þinn er það.

30. Komir þú að Brúsastöðum,

blótar hann Einar þér,

takir þú hann Sæmund,

trúa máttu mér.

31. Takir þú hann Sæmund

í töskuna grá,

við máttu búast

að verja þig þá.

32. Við máttu búast

að víkja héðan frá;"

arkaði hann Lúði

að Almannagjá.

33.  hann Lúði

upp eftir sveit;

enga skepnu með augunum

ég ófríðari leit.

34. Engan hefi' ég förukarlinn

feilnari séð en hann,

heyri þetta börnin

og hati óvanann.

35. Heyri þetta börnin

og hugsi slíkt með sér:

Aldrei skal hann Leppalúði

eiga ráð á mér.

36. Aldrei skal hann Leppalúði

eiga börnin mín,

ef þau lesa bænir

og boðorðin sín.

37. Ef þau læra siðgæði,

séu þar með góð.

Blessunin þeim aukist

og bíði hér ljóð.