Fyrirsögn:
Karlinn í bergi
Lagboði:
Tvö íslensk þjóðlög hið minnsta
Höfundur:
Ókunnur. Þjóðkvæði
Kvæðagrein:
Formúluvísur/keðjukvæði; Íslensk þjóðkvæði
Kvæði undir sama bragarhætti:
Á ekki við
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Þá er best að ræða um
karlinn þann í bergi bjó,
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
2. Þá er best að ræða um
kerlinguna sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
3. Þá er best að ræða um
kapalinn þann sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
4. Þá er best að ræða um
Folaldið það sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
5. Þá er best að ræða um
hundinn þann sem folaldið beit,
Folaldið sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
6. Þá er best að tala um
vöndinn þann sem hundinn flengdi
hundinn þann sem folaldið beit,
Folaldið sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
7. Þá er best að tala um
eldinn þann sem vöndinn brenndi
vöndinn þann sem hundinn flengdi
hundinn þann sem folaldið beit,
Folaldið sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
8. Þá er best að ræða um
vatnið sem að eldinn slökkti
eldinn þann sem vöndinn brenndi
vöndinn þann sem hundinn flengdi
hundinn þann sem folaldið beit,
Folaldið sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
9. Þá er best að ræða um
kúna þá, sem vatnið drakk,
vatnið það sem eldinn slökkti
eldinn þann sem vöndinn brenndi
vöndinn þann sem hundinn flengdi
hundinn þann sem folaldið beit,
Folaldið sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
10. Þá er best að tala um
Klafann þann er kúna hengdi
kúna þá sem vatnið drakk,
vatnið það sem eldinn slökkti
eldinn þann sem vöndinn brenndi
vöndinn þann hundinn flengdi
hundinn þann sem folaldið beit,
Folaldið sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
11. Þá er best að tala um
öxina þá sem klafann hjó,
klafann þann er kúna hengdi,
kúna þá sem vatnið drakk,
vatnið það sem eldinn slökkti,
eldinn þann sem vöndinn brenndi,
vöndinn þann sem hundinn flengdi,
hundinn þann sem folaldið beit,
Folaldið sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
12. Þá er best að tala um
brýnið það sem öxina brýndi,
öxina þá sem klafann hjó,
klafann þann er kúna hengdi
kúna sem að vatnið drakk,
vatnið það sem eldinn slökkti
eldinn þann sem vöndinn brenndi
vöndinn þann sem hundurinn flengdi
hundinn þann sem folaldið beit,
Folaldið sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
13. Þá er best að tala um
Steininn þann sem brýnið braut,
brýnið það sem öxina brýndi
og öxina þá, sem klafann hjó,
klafann þann er kúna kyrkti,
kúna sem að vatnið drakk,
vatnið það sem eldinn slökkti
eldinn þann sem vöndinn brenndi
vöndinn þann sem hundinn flengdi
hundinn þann sem folaldið beit,
Folaldið sem kapallinn átti
Kapallinn sem kerlingin átti
Kerlingin sem karlinn átti
Karlinn sá í bergi bjó
timbrið hjó,
torfið smó,
hrísið, dró,
vantar á mig fótinn skó.
Þá er hagur sá sem tágarhúsið tilbjó.
Sigurlaug Jakobína Sigurvaldadóttir
Þá er að kveða þuluna um klafann sem að kúna kyrkti,
kúna sem að vatnið drakk,
vatnið sem að eldinn slökkti,
eldinn sem að vöndinn brenndi,
vöndinn sem að hundinn hýddi,
hundurinn sem folaldið beit.