Grafskrift. Höfundur er ókunnur. Tileinkuð Sæmundi Klemenssyni (f. 1763. d. 1821). Þjóðlagið er ættað úr Suðurnesjum
Um kvæðið og þjóðlagið:
Þetta mun vera grafskrift Sæmundar Klemensonar en hann lést 1. júlí árið 1821. Sæmundur þessi var búsettur í Reykjavík og í Narfakoti/Stapakoti í Njarðvíkurhreppi. Grafskriftir sem þessar voru ortar um alla merkismenn og yfirleitt var hefð fyrir því að skrautskrifa þessar grafskriftir (eða jafnvel prenta út) og hengja þær upp í baðstofum í torfbæjum.
Um þjóðlagið:
Þetta er mögulega eina varðveitta grafskriftin með þjóðlagi. Þessi grafskrift er því einstök. Þjóðlagið er fengið úr Suðurnesjum. Þá kunni Magnús Waage (f. 1799) þetta lag, sagðist hann hafa lært lagið af gamalli niðursetukerlingu þegar hann var ungur.
Hér undir jarðar hvílir moldu
Sæmundar Klemenssonar líkami.
Sá var fæddur seytján hundruð
og sextíu auknum þremur
gefinn til ekta guðelskandi
Ingibjörgu Sæmundar ástkærri dóttur.
Hann var numinn til himnaskara
hvar hann tilbiður sinn lausnara.
Þar enginn grátur mæðir meir,
Krists undir merkjum kröftugt barðist, kórónu hreppti því hann varðist; Sæmundur Klemensson ei deyr.