Heyrði ég í hamrinum

Heyrði ég í hamrinum,
hátt var látið,

sárt var grátið.

Búkonan dillaði

börnunum öllum:

Ingunni, Kingunni,

Jórunni, Þórunni.

Aðalvarði í Ormagarði,

Eiríki og Sveini,

sem dillaði á steini.

Ekki heiti ég Eiríkur,

þó að ég sé það nefndur.

Ég er sonur Sylgju

sem bar mig undan Bylgju.

Bylgjan og báran,

brutu mínar árar.

Lambið beit í fingur minn,

og skórinn datt í árgil.

Standa þær upp á stokkunum,

og stálu ofan úr bjórunum.

Hvað myndu mínir

frændur segja?

Hringur var Hreiðarsson,

Hreiðar var Garðsson.

Garður var Gunnarsson,

Gunnar var Refsson.

Refur var Ráðfinnsson,

Ráðfinnur Kolsson.

Kolur var Kjalvarðsson,

Kjalvarður Bjórsson.

Bjór Brettingsson,

Brettingur Hakason.

Haki var Óðinsson,

Óðins hins illa.

Allra trölla faðirinn.

Sá er versti maðurinn,

er í hellirinum bjó.

Hann fór til kinda

og kom aldrei aftur.

Önnur útgáfa eldgömul með gömlu þululagi:

Heyrði ég í hamrinum,
hátt var þar látið,

og hátt var grátið.

Búkonan dillaði

börnunum sínum:

Aðalvarði í Ormagarði,

Eiríki, Sveini.

Ekki heiti ég Eiríkur

þó að ég sé það kallaður.

Ég er sonur Sylgju

sem bar mig undan Bylgju.

Bylgjan og báran,

brutu mínar árar.

Langt út á sjó.

Hafði í hægri kló

hornin löng og mjó,

kotamjó.