Tunglið, tunglið taktu mig

Fyrirsögn:

Tunglið, tunglið taktu mig

Lagboði:

Íslenskt þululag. 

Höfundur:

Ókunnur. Þjóðvísa

Kvæðagrein:

Þulur; barnagælur; Íslensk þjóðkvæði
Kvæði undir sama bragarhætti:

Heimild/kvæðið á prenti:

Útg. Vilborgar Kristjánsdóttur frá Hjarðarfelli í Miklaholtshreppi:

Tunglið, tunglið taktu mig

og berðu mig upp til skýja.

þar situr hún móðir mín

og syngur lofgjörð nýja. (og kembir ull nýja)

Þar sitja sveinar

og skafa gullteinar

og þar sitja nunnur

og skafa upp gulltunnur.

Þar sitja mávar

og skafa gulltágar

þar sitja systur

og skafa gullkistur

og þar situr hann afi minn

og bangar gullhattinn sinn.

Ég átti mér á,

hún var bæði hvít og svört og mórauð og grá.

Með eins mörgum litunum

og laufin vaxa á skógunum.

Dimmur er og dillir á

og það mun vera drengur sá

sem mig elti í gær.

Elta mig um öll hús

hreint upp í lambhús,

ofan á mel

upp í sel

og alla daga fer hann vel

hvurn dalinn sem hann fer.

_______________________________

Útg. Þóris Torfasonar frá Geitafelli í Aðaldal

Tunglið, tunglið taktu mig

og berðu mig upp til skýja,

þar situr hún móðir mín

og kembir ull nýja.

Þar sitja systur

og skafa gullkistur

og þar sitja Jónar

og skafa gullprjóna

og þar situr Jón Arason

með unga brúður sína.

Ég sat á eftir

með litlu skóna mína.