Stígur hún við stokkinn

1. Stígur hún við stokkinn,
stuttan á hún sokkinn,
ljósan ber hún lokkinn,
litli telpuhnokkinn.

2. Stígur hún við stólinn,
stuttan á hún kjólinn,
sómafögur sólin,
sem er fædd um jólin.

3. Vel stígur Lalli
innar á palli,
lokulaus er brókin hans
og lítill þinghjalli.

4. Stígur hann Lalli
við hana Dísu,
hann gefur henni
smáfisk og ýsu.

5. Vel stígur Lalli
langt inn á palli,
fjórar hefur hann fjalirnar
fótanna á milli,
stígur svo með snilli.

6. Illa liggur á honum kút,
ekki er það gaman,
þegar hann býr við þunga sút
þá er hann svona í framan.

7. Sorgbitinn situr hann trítill
við sjálfan sig er að tala.
Vont er að vera lítill
og vera settur í bala.