ด้วยพระนามแห่งอัลลอฮฺ พระผู้ทรงเมตตายิ่ง พระผู้ทรงปรานียิ่ง
{80:1} เขาหน้าบึ้ง และผินหน้า
{80:2} เพราะชายตาบอดนั้นมาหาเขา
{80:3} และเธอรู้บ้างไหม บางทีเขามาเพื่อขัดเกลาจิตใจ
{80:4} หรือเพื่อรับคําตักเตือน เพื่อที่คําตักเตือนนั้นจะเป็นประโยชน์แก่เขา
{80:5} ส่วนผู้ที่พอเพียงแล้ว
{80:6} เธอกลับต้อนรับ
{80:7} ทั้ง ๆ ที่เธอไม่ต้องรับผิดชอบต่อการที่เขาไม่ขัดเกลา
{80:8} ส่วนผู้ที่มาหาเธอด้วยความพยายาม
{80:9} โดยที่เขามีความกลัวเกรง
{80:10} เธอกลับเมินเฉยต่อเขา
{80:11} ไม่ใช่เช่นนั้นดอก! แท้จริงมันเป็นข้อเตือนใจ
{80:12} ดังนั้นผู้ใดประสงค์ ก็จงรำลึกถึงข้อเตือนใจนั้น
{80:13} ซึ่งมีอยู่ในคัมภีร์อันทรงเกียรติ
{80:14} ที่ได้รับการเทิดทูน ได้รับความบริสุทธิ์
{80:15} ด้วยมือของมะลาอิกะฮฺ
{80:16} ผู้ทรงเกียรติ ทรงคุณธรรม
{80:17} มนุษย์นั้นถูกสังหารเสียก็ดี! เขาช่างเนรคุณเสียนี่กระไร!
{80:18} จากสิ่งใดเล่าพระองค์ทรงบังเกิดเขามา?
{80:19} จากน้ำอสุจิหยดหนึ่ง พระองค์ทรงบังเกิดเขาขึ้นมา แล้วก็ทรงกําหนดสภาวะแก่เขา
{80:20} แล้วพระองค์ก็ทรงปูทางให้สะดวกแก่เขา
{80:21} ต่อมาพระองค์ทรงให้เขาตายไป แล้วทรงให้เขาลงหลุม
{80:22} ครั้นเมื่อพระองค์ทรงประสงค์ก็ทรงชุบให้เขาฟื้นคืนชีพ
{80:23} ไม่ใช่เช่นนั้นดอก! เขาไม่ได้ปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์บัญชาเขา
{80:24} มนุษย์จงพิจารณาดูอาหารของตนเถิด!
{80:25} เราได้หลั่งน้ำฝนลงมามากมายนั้นอย่างใด
{80:26} แล้วเราได้แยกแผ่นดินออกไป
{80:27} และเราได้ให้เมล็ดพืชงอกเงยขึ้นจากในแผ่นดิน
{80:28} และองุ่นและพืชผัก
{80:29} และมะกอกและอินทผาลัม
{80:30} และเรือกสวนที่หนาทึบ
{80:31} และผลไม้และทุ่งหญ้า
{80:32} ทั้งนี้เพื่อเป็นประโยชน์แก่พวกเธอและแก่สัตว์เลี้ยงของพวกเธอ
{80:33} ครั้นเมื่อเสียงกัมปนาทมาถึง
{80:34} วันที่ผู้คนจะหนีจากพี่น้องของตน
{80:35} และจากมารดาและบิดาของตน
{80:36} และจากภริยาและเหล่าบุตรของตน
{80:37} พวกเขาแต่ละคนในวันนั้น ล้วนมีภาระยุ่งพอตัวอยู่แล้ว
{80:38} หลายใบหน้าในวันนั้นแจ่มใส
{80:39} หัวเราะร่าเริง
{80:40} และหลายใบหน้าในวันนั้นมีฝุ่นจับ
{80:41} ความความหม่นหมองปกคลุมมัน
{80:42} ชนเหล่านั้นคือพวกปฏิเสธศรัทธาพวกประพฤติชั่ว