Stormur

1. Ég elska þig stormur, sem geisar um grund

og gleðiþyt vekur í blaðstyrkum lund,

en gráfeysknu kvistina bugar og brýtur

og bjarkirnar treystir, um leið og þú þýtur.

2. Þú skefur burt fannir af foldu og hól,

þú feykir burt skýjum frá ylbjartri sól,

og neistann upp blæs þú og bálar upp loga

og bryddir með glitskrúði úthöf og voga.

3. Þú þenur út seglin og byrðinginn ber

og birtandi, andhreinn um jörðina fer.

Þú loftilla, dáðlausa lognmollu hrekur

og lífsanda starfandi hvervetna vekur.

4. Og þegar þú sigrandi um foldina fer,

þá finn ég, að þrótturinn eflist í mér.

Ég elska þig kraftur, sem öldurnar reisir.

Ég elska þig máttur sem þokuna leysir.

5. Ég elska þig, elska þig eilífa stríð,

með ólgandi blóði þér söng minn ég býð.

Þú alfrjálsi loftfari, hamast þú hraður.

Hugur minn fylgir þér djarfur og glaður.