Dúðadurtskvæði

Hlóðaeldhúsið á Grenjaðarstað. Á Grenjaðarstað bjó Hallgrímur Eldjárnsson prófastur (d. 1779) sem orti Dúðadurtskvæði

1. Hér er kominn Dúðadurtur

digur bæði og hár,

::bíður hann í bæjardyrum,

bröndóttur og grár::

2. Bíður hann í bæjardyrum,

bar hann þar fyrir mig.

::Hann spurði‘ eg að heiti;

Þá hrissti hann allan sig::

3. Hann spurði‘ eg að heiti,

því hafði hann ei fyrir séð;

::skældi hann sig og skrækti,

og skrafaði reiði með::

4. Skældi hann sig og skrækti:

„skrítilegt það er

::ef mig þekkir ekki,

alkunnugan þér::

5. Ef mig þekkir ekki

af honum föður mín,

::Leppalúða heitnum,

sem löngum kom til þín::

6. Leppalúða heitnum,

sem líkur er ég þó,

::og Grýlu móður minni,

sem með honum lengi bjó::

7. Og Grýlu móður minni,

sem margan krakkann fékk,

::bar hún belginn gráan

og bæja milli gekk::

8. Þá belginn bar hún gráan,

á bæ kom oft til þín,

::en aldrei nema illa

erindin gengu sín::

9. En aldrei nema illa

við aumingjann þér fór,

::þó hrini' í hærra lagi

hópurinn barna stór::

10. Þó hrini í hærra lagi

hann Eldjárn og hann Jón,

::Þorsteinn líka þótti bjóða

þjösnalegan tón::

11. Þorsteinn líka þótti

og þær systurnar hans,

::Snjálaug og hún Ólöf

þær slæman höfðu dans::

12. Snjálaug og hún Ólöf,

með snöktinu sín,

::passlegar þær þóttu

í poka móður mín::

13. Passlegir þóttu hennir,

og piltarnir þar í,

::en þú máttir ekki,

eyða hyski því::

14. En þú máttir ekki

af því neinu sjá,

::fáum fórst miður,

þá fátækum lá á::

15. Fáum fórst miður

við foreldrana mín;

::vona ég á tanganum

verði getið þín::

16. Vona ég á tanganum

verði þitt nafn

::ekki sem bjartast;

þú fæstum er jafn::

17. Ekki sem bjartast

þótt það sé þar;

::hingað kom ég áðan,

því hungraður ég var::

18. Hingað kom ég áðan,

ég hugsaði svo margt,

::ef hún Rósa ærist

og æpir svo hart::

19. Ef hún Rósa ærist

eins og talað er,

::best er þér að beina

barni þessu mér::

20. Best er nú að beina mér

og bæta svo þitt ráð,

::þó aldrei verði hið umliðna

alveg afmáð::

21. Þó aldrei verði hið umliðna

afskafið slétt,

::bætir þó talsvert,

að breyta síðan rétt::

22. Bætur tel ég góðar,

ef börnin fæ ég þrjú;

::ég trúi' ekki öðru en pokinn minn

taki það nú::

23. „Ég trúi helst þú farir með hann

tóman núna heim,"

::það hrópaði ég í bræði

yfir bolakarli þeim::

24. Ég hrópaði í bræði:

„Burt með þig, þitt svín;

::hugsaðu ei þú fáir

heilla börnin mín."::

25. Hélt hann niður af tanganum

og tautaði af móð, 

::að brátt hann kæmi aftur

ef barna heyrði hann hljóð::

26. Svo kom hann aldrei aftur,

öll voru börnin góð;

::dvína þannig læt ég

mín Dúðadurts ljóð::