Marteins kviða

Marteins kviða er illa varðveittur sagnadans sem hefur einnig fundist í Danmörku (handritum frá 16. og 17. öld)

ÍFk númer:

ÍFk 40

VÓ númer:

VÓ 14

TSB númer:

Varðveisla á Ísl:

Mörg pappírshandrit

Fyrirsögn á íslensku:

Marteins kviða

Fyrirsagnir á öðrum málum:

Lagboði:

Glataður. En má syngja með færeyska laginu við Finnur hin fríði

Höfundur:

Ókunnur

Kvæðagrein:

Sagnadansar; Vikivakar

Kvæði undir sama bragarhætti: 

Útgáfur: 

Efni kvæðis:

Uppruni og aldur kvæðisins:
Meðhöndlun kvæðisins í tímans rás:

Athugasemd: 

1. Jungherra Marteinn

spurði sveina sín:

„Hvörnin skal eg úr ríkjum

lokka Lúsíu mín?“

–Þar þeir vinna sigur allt innan borgar.

2. „Leggðu þig á börur,

láttu sem þú sért deyð,

láttu öngan mannin vita

þér sé lífið með.“

3. Fimmtudaginn og föstudaginn

sóttina hann fekk,

laugardaginn um nónbil

kvikur á börurnar gekk.

4. Fréttist það um Danaveldi

og borgina Rem

að jómkæri Marteinn

væri sig líf úr heim

5. Út gengu þær klausturmeyjar

saman í einum skara

þegar þær sáu Marteins líki

að sínum garði fara.

6. Úti var messan,

frúrnar gengu sig heim

utan frúin Lúsía,

hún stár sig eftir ein.

7. Söng hún honum psaltara,

söng hún honum þá þrjá,

lifna tók þá Marteins líki

á börunum þar það lá.

8. „Heyrðu það, frúin Lúsía,

óttastu ekki mig.

Gangvari stendur á Vífils garð,

þreyir hann eftir þig.

9. Heyrðu það, frúin Lúsía,

þú óttast ekki stans.

Gangvarinn stendur á Fífils garð

og brynjað hundrað manns.“

10. Heyra má til hörpunnar

suður undir ey

þegar jómkæri Marteinn

flutti sína festarmey.

11. Út gengu þær klausturmeyjar

talaði hvör við sig:

„Gæfi það Guð í himnaríki

að englar sæktu og mig.“

–Þar þeir vinna sigur allt innan borgar.