Fyrirsögn:
Rammislagur
Lagboði:
Kvæðalög
Höfundur:
Stephan G. Stephansson (f. 1856. d. 1927)
Kvæðagrein:
Kvæði undir sama bragarhætti:
Heimild/kvæðið á prenti:
1. Grána kampar græði á,
gjálpir hampa skörum,
titra glampar til og frá
tifur skvampa í fjörum.
2. Ögra læt mér Ægis-lið
upp úr sæti malar,
Ránar dætur dansa við
deigum fæti kjalar.
3. Undir bliku beitum þá
bát og strikið tökum.
Stígum vikivakann á
völtum kviku-bökum.
4. Gólf er liðugt, löng og stór
leikjarsvið hjá unni.
Spriklar, iðar allur sjór,
ystu mið að grunni.
5. Utan sendar öldur sér
áfram henda og flýta,
vilja að lendi í lófa mér
löðurhendin hvíta.
6. Byljir kátir kveðast á,
hvín i sátri og hjöllum.
Báruhlátrar hlakka frá
hamralátrum öllum.
II.
7. Stormur þróast, reigir rá,
Rán um flóann eltir,
kólgum sjóarkletta á
köldum lófa veltir.
8. Heim að vörum hleypum inn
hátt á skörum rasta.
Bára ör, á arminn þinn
önd og fjöri ég kasta.
9. Skipið stansar, skýst á hlið
skeið til landsins horfna.
Bárur glansa og glotta við,
glatt er á dansi norna.
10. Mastrið syngur sveigt í keng,
seglið kringum hljómar,
raddir þvinga úr stagi og streng
stormsins fingurgómar.
11. Léttum gang um græði svíf
gleymi angri mínu,
þegar hangi um hel og líf
haf, í fangi þínu.
12. Leggðu barminn alvot að,
aftanbjarma gljáa.
Strjúktu harm úr hjartastað,
hrönn in armabláa.