Die ander: Hullie draken

Meten is weten. Vanuit metingen is te bepalen wat gewoon is. Normering kan het ge- en verbruik van energie en materialen beïnvloeden. Zowel positief als negatief

Feiten leveren mogelijkheden tot feedback. Per individu, werkplek of huishouden, maar ook naar sociale netwerken: buurten of teams.
Feedback kan uitdagen, stimuleren en belonen. Verkeerd gebruikt kan het contraproductief werken.

Gemiddelden bijvoorbeeld lokken uit tot aanpassen aan de norm:

• de een doet zijn best om even goed te doen als de anderen

• de ander vindt een aanleiding om wat gemakzuchtiger te worden.

Met mij en ons gaat het goed. Dat is niet vreemd; WIJ snappen waar het om gaat. WIJ doen dan ook wat juist is en weten WIJ ook hoe dat moet. Ik ben OK; WIJ deugen! WIJ kunnen het niet alleen.

Helaas zijn WIJ omringd door sukkels; ZIJ. ZIJ baren ons zorgen. ZIJ snappen er niets van, doen domme dingen.

Samenwerken kweekt vertrouwen. Een band heb je zo: één blik in de ogen, geschudde hand of vluchtig gesprek. Eén gedeelde ervaring en je hebt een indruk: deze persoon deugt of niet. Maar hoeveel mensen kom je in je leven tegen? Met hoeveel werk samen in een team, buurt of wijk?

Het is onmogelijk om alle miljarden mensen, waarmee we de aarde delen, te ontmoeten. Iedereen leren vertrouwen vanuit een persoonlijke band is uitgesloten. Vertrouwen is een risico, dat je moet durven nemen.

Afspraken verminderen onzekerheid. Die afspraken maken WIJ niet individueel, maar voor ZIJ en WIJ en over ons. Een afspraak is waardevol, als hij wordt nageleefd.

Houden ZIJ woord? Geloven WIJ dat ZIJ hun deel van de afspraak al zijn nagekomen?

Klopt wat ZIJ als feitelijk, juist, volledig en actueel gepresenteerd wordt? Snappen ZIJ het?

Accepteren ZIJ hulp of toezicht? Moet en WIJ vertrouwen? Wil WIJ die moeite doen?

Ik wil 100% genieten van mijn universele rechten als mens; ik wil:

• gezond, veilig en vrij oud worden, maar niet ziek of hulpbehoevend zijn.

• de wereld zien, maar geen overlast van toeristen in mijn stad of land.

• snelle, goede service, tegen absoluut de laagste prijs.

• mezelf ontplooien.

Hoeveel zelfbeschikkingsrecht kan een mens aan?

Individuele keuzen hebben collectieve gevolgen. Iedereen:

• neemt plaats in,

• eist ruimte

• claimt aandacht

• stelt eigen veiligheid, boven dat van anderen.

Aan maatschappelijke doelen draagt iedereen graag een steentje bij. Mooi als anderen ook genieten. Maar als het even niet goed uitkomt...

Ja, ik wil graag! Maar wel zonder verplichtingen of bemoeienis van wie dan ook.

Ik mag wat andere mogen. Zij moeten wat ik moet! Anderen

moeten minimaal doen, wat ik doe. Gelijke monniken, gelijke kappen dus.

De beer is los zodra iemand merkt, dat’ie anders wordt behandeld

dan een ander.

Onrecht! Waargenomen, gevoeld of vermoed, rechtvaardigt

om niet meer mee te doen. Gemaakte afspraak of gekregen

opdracht verliezen hun waarde en betekenis. Er komt niets meer van terecht.

De angst om slechter af te zijn dan anderen is groot. Iedereen doet mee, of niemand.

Free-riders zijn niet toegestaan. Is toezicht onvoldoende geregeld, gaat het verhaal dat iemand zich er gemakkelijk van af maakt? Voor sommigen is het reden genoeg om zelf het stokje erbij neer te gooien. Waarom immer, moeten zijn zich wel erantwoord gedragen, als (zij vrezen dat) anderen dat niet doen.

Onrecht ondermijnt samenwerking. Het veroorzaakt gedoe en laat het vertrouwen dat te voet gekomen was, met het spreekwoordelijke paard vertrekken.