Het geloof volgens The Artist

The artist formerly known as Prince buigt iets voorover, veegt z’n omhoog geföhnde haren uit z’n gezicht en antwoord met vastberaden stem: “Ik ben hier om plezier te brengen, om het feest (lees: leven) van muziek te voorzien.” Dan staat hij op, loopt richting slaapkamer, keert terug, geeft een hand en zegt: “Zo is het genoeg geweest, er zijn nog andere journalisten die met mij willen spreken. Bedankt en tot ziens.” En weg is hij. The Artist, in zijn rode glitterende heupbroek met bijpassend shirt en haklaarsjes. Een verdwaasde Journalist blijft achter met slechts één gedachte: ’Wat een ego. Die man kan alleen maar naar zichzelf luisteren.’ Dan zegt zo’n gedachte maar iets over de journalist. Daar kan de desbetreffende persoon best mee leven!

Ellen Litz



Wat er aan vooraf ging:

His Royal Badness, TAFKAP, Prince, The Artist, The Symbol, het muzikale genie achter Sheila E., Vanity 6, Apollonia 6, The Time en The New Power Generation had besloten dat het weer eens tijd werd voor wat perspromotie. En dus trok de man met zijn voltallige band, ex-vrouw/nu levensgezellin Mayte en aanhang richting Nederland voor enkele interviews. Zondagavond de TV-Show bij Ivo Niehe en maandag de schrijvende pers. Wat er zich bij de TV-Show afspeelde kregen de kijkers die later die week hun tv aanzetten niet te zien en te horen, want Prince Roger Nelson vond de kwaliteit van het optreden en het daarop volgende interview ver beneden peil. Het enige dat overbleef was een boze Ivo en een door Prince in beslag genomen tape.

Die tape ligt demonstratief in de prullenmand van de hotelkamer waar The Artist net de hoorn op de haak legt. Hij draait zich om, glimlacht en loopt richting stoel. Een korte beschrijving: hij is niet klein, hij is mini. Zijn zwarte haar is bevrijd van het rode hoofddoekje waarmee hij eerder deze avond het hotel binnenkwam. Het staat recht omhoog, alle kanten op (het haar dan, niet het doekje!). Om zijn nek een gigantische gouden ketting met een nog groter gouden ’Symbol’ daarin, om zijn nek nog een ketting met ’The Symbol’.

The Artist is geen knappe man, maar fascinerend is hij wel. (Of is het stiekem gewoon de hype die de media rond deze man creëerde waardoor je geïntimideerd raakt?) The Artist hoort toch in het rijtje topsterren, waar ook Madonna en Michael Jackson zich onder mogen schuilen. “Maar ik leef niet als een ster,” vindt hij. “De mensen maken van mij een ster, een idool. Ik leef gewoon zoals ik. Een beroemde Amerikaanse rapper, waarvan ik de naam niet zal noemen, zei ooit tegen mij: ’Ik ben niet commercieel, de mensen maken me commercieel’. Zo zie ik het ook. Ik ben geen produkt, ik ben een creatie van God. Ken je het woord ’recreation? Schrijf het maar op.” The Artist pakt een pen en zet een streep tussen ’re’ en ’create’. “Lees het nu nog eens; er staat her-schep. Wat zoiets betekent als God wil dat wij hem helpen; hij wil dat wij samen met hem creëren.”

Echte Princefans weten dat de man nogal in de Here is. Niet voor niets scheidde hij van zijn vrouw Mayte op de dag dat ze trouwden, om vervolgens een spirituele verbintenis aan te gaan. The Artist gelooft namelijk in gelijkwaardigheid tussen man en vrouw. Ik ben hier niet om mijn privéleven ter discussie te stellen, maar wat ik wel wil zeggen is dat ik de waarheid heb gezien en dus weet hoe ik moet leven. Als je de “waarheid maar volgt, doe Je geen foute dingen. In de wet staat dat de vrouw minder is dan de man. Daar zijn Mayte en ik het niet mee eens, we zijn beide kinderen van God en dus gelijkwaardig.

Wie over geloof en God begint, raakt een gevoelige snaar bij de muzikant. The Artist is er namelijk heilig van overtuigd dat hij ‘The Truth’ heeft gezien en dus beter dan wie dan ook weet hoe het leven in elkaar zit. Ik ben geen 41 jaar oud, ik ben pas 1 jaar oud, want ik heb slechts één verjaardag gehad en dat was toen ik geboren werd. Wie zijn verjaardagen telt, telt af richting dood en ik ben onsterfelijk S" Juist ja, wat kan je daar nog tegenin brengen? Niet veel, want op ieder argument dat je aandraagt, antwoordt hij met de dooddoener Ik heb het licht gezien en jij niet, want als je het licht wel had gezien, dan was je het met me eens geweest!’.

Hij vervolgt: “Veel mensen denken dat muziek de grootste plaats in mijn leven inneemt, maar niets is minderwaar. Mijn levensvervulling is het leren van de waarheid. Muziek is slechts bijzaak. Ik hoor het wel 24 uur per dag, da’s waar... Hoe kan ik het uitleggen? Ik zal een voorbeeld geven; die tv-show van vanavond bijvoorbeeld. Ik keur die (geluidsbanden niet goed, omdat ze niet de werkelijkheid weergeven. (Later kwam Prince tot ieders verbazing met de mededeling dat hij de geluidstrack ’m zijn Paisley Studio zou remixen. 21 December was zijn optreden alsnog te zien in de show van Ivo Niehe.) De wérkelijkheid was dat ik verdomd goed speelde. De wáárheid was echter dat de geluidstechnicus zijn werk niet verstaat en dus de boel heeft verkloot. Hé, ik ben ’just another brother’ die iemand (in dit geval de geluidstechnicus) probeert te laten zien dat hij de verkeerde baan heeft. Dat is de waarheid. I take no credit for that. Schrijf dat maar op!" The Artist. hangt. voorovergebogen’ uit zijn stoel, de rechterwijsvinger priemt dwingend richting noteblock. “Maar zet het"wel in je eigen woorden neer. Ik wil dat mensen verantwoording nemen voor hun daden, daarom laat ik mijn interviews ook nooit opnemen.’Als journalisten moeten schrijven’, dan gebruiken ze hun eigen woorden. En als er dan iets,niet klopt, dan is het hun schuld niet de mijne! Ik heb in liedjes ook wel eens slechte dingen over mensen geschreven, maar uiteindelijk zegt dat meer over mij dan over hen.”