Oordenkings
(20231001-20231031)

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟑𝟏 – 𝐇𝐨𝐮 𝐯𝐚𝐬 ! (Kliek hier vir die klankgreep)

Dikwels in ons lewens voel dit of dit wat ons glo en dit wat ons ervaar nie heeltemal in lyn is met mekaar nie.  Ons begin so gou wonder of ons nog is waar God ons wil hê en of ons nog besig is met dít wat God van ons verwag.  In sommige uiterste gevalle begin mense selfs wonder of God nog met hulle is en of dit nog die moeite werd is om vas te hou aan God se beloftes...

Gelukkig is daar altyd goeie raad en goeie raad is nie vêr weg nie.  Ons kan maar enige tyd terugkeer na God se Woord om weer bevestiging te kry en ons kan in ons soeke na antwoorde en bevestiging gerus weer gaan kyk na hoe die psalmdigters ook hierdie worstelings verwoord het.

Die hele psalm 119 is ’n reeks stellings, versoeke en begeertes wat ons leer hoe die gelowige mens moet vashou aan God se Woord en bepalings vir ons lewens.  In verse 41-48 (AFR20) lees ons:

“⁴¹𝐿𝑎𝑎𝑡 𝑢 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑚𝑦 𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑤𝑜𝑟𝑑, 𝐻𝑒𝑟𝑒,

𝑢 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑜𝑙𝑔𝑒𝑛𝑠 𝑢 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑,

⁴²𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑒𝑘 𝑚𝑦 𝑠𝑝𝑜𝑡𝑡𝑒𝑟 𝑘𝑎𝑛 𝑎𝑛𝑡𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑;

𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑒𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑢 𝑜𝑝 𝑢 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑.

⁴³𝑀𝑜𝑒𝑡 𝑡𝑜𝑔 𝑛𝑖𝑒 𝑢 𝑏𝑒𝑡𝑟𝑜𝑢𝑏𝑎𝑟𝑒 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑

𝑔𝑒ℎ𝑒𝑒𝑙 𝑒𝑛 𝑎𝑙 𝑢𝑖𝑡 𝑚𝑦 𝑚𝑜𝑛𝑑 𝑤𝑒𝑔𝑛𝑒𝑒𝑚 𝑛𝑖𝑒,

𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑒𝑘 𝑣𝑒𝑠𝑡𝑖𝑔 𝑚𝑦 ℎ𝑜𝑜𝑝 𝑜𝑝 𝑢 𝑏𝑒𝑠𝑙𝑖𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔𝑠.

⁴⁴𝐸𝑘 𝑤𝑖𝑙 𝑢 𝑤𝑒𝑡 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑡𝑑𝑢𝑟𝑒𝑛𝑑 𝑛𝑎𝑘𝑜𝑚,

𝑣𝑖𝑟 𝑎𝑙𝑡𝑦𝑑 𝑒𝑛 𝑒𝑤𝑖𝑔.

⁴⁵𝐸𝑘 𝑤𝑖𝑙 𝑖𝑛 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑒 𝑟𝑢𝑖𝑚𝑡𝑒 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑡𝑏𝑒𝑤𝑒𝑒𝑔,

𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑢 𝑜𝑝𝑑𝑟𝑎𝑔𝑡𝑒 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠𝑜𝑒𝑘 𝑒𝑘.

⁴⁶𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 𝑜𝑜𝑟 𝑢 𝑏𝑒𝑝𝑎𝑙𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑘𝑜𝑛𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑝𝑟𝑎𝑎𝑡 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑜𝑚 𝑚𝑦 𝑡𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑎𝑚.

⁴⁷𝐸𝑘 𝑣𝑖𝑛𝑑 𝑣𝑟𝑒𝑢𝑔𝑑𝑒 𝑖𝑛 𝑢 𝑏𝑒𝑣𝑒𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑒𝑘 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡;

⁴⁸𝑒𝑘 𝑟𝑒𝑖𝑘 𝑢𝑖𝑡 𝑛𝑎 𝑢 𝑜𝑝𝑑𝑟𝑎𝑔𝑡𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑒𝑘 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡;

𝑒𝑘 𝑑𝑖𝑛𝑘 𝑛𝑎 𝑜𝑜𝑟 𝑢 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑠𝑘𝑟𝑖𝑓𝑡𝑒.”

Wanneer ons deur ’n emosionele- of geloof-dip gaan, herinner hierdie gedeelte van die Psalm ons dat ons pleidooi tot God vir Sy onfeilbare liefde en redding, gebaseer is op Sy beloftes.  Soos die psalmdigter, moet ons gereeld ons vertroue in God se woord onwrikbaar maak, selfs in die aangesig van bespotting en uitdagings.  Ons moet weer en weer besef – uit God se Woord – dat God se waarheid in ons lewens moet bly en dat ons hoop en sekuriteit in Sy bepalings te vinde is.

Om God se wette te gehoorsaam en sy voorskrifte te volg is nie ’n straf nie, maar God moet juis geloof word daarvoor, want daaruit spruit vryheid voort.  En hoe meer ons daaroor praat, selfs voor konings, skep God in ons die vertroue dat ons nie beskaamd sal word nie.  God se liefde vir ons en ons liefde vir Hom word die maklikste bevestig in ons harte wanneer ons voortdurend oor sy verordeninge mediteer.

Alhoewel die lewe ons dikwels mismoedig kan los, omdat ons geloof in die opgestane Here Jesus Christus vir die wêreld mag dwaas lyk, moet ons altyd die voordele van om op God se Woord te vertrou en volgens Sy voorskrifte te lewe in gedagte hou. 

’n Lewe gegrond in God se waarheid, is ’n lewe van vryheid, vertroue en vreugde.  Vertrou op God se beloftes, soek sy waarheid en vind vreugde in sy gebooie.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

God se liefde, waarheid en leiding is belangrik in my lewe.  Ek vind dit in God se Woord.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Here, gee my gedagtes wat aanhou nadink oor u opdragte wat ek lief het.  Gee my ’n hart wat hunker na u bepalings.  Gee my ’n mond wat getuig oor u liefde en genade.  U is my hoop en my anker in ’n stormagtige wêreld.  Ek loof en prys U vir die waarheid van U Woord. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟑𝟎 – 𝐖𝐢𝐞 𝐢𝐬 𝐛𝐞𝐥𝐚𝐧𝐠𝐫𝐢𝐤 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Ek sê dikwels vir mense dat my beroep en roeping ’n baie ondankbare werk is.  Die meeste mense (lidmate) weet gewoonlik nie eers van 90% van wat ek doen nie.  Sommige mense is selfs oortuig dat ’n dominee net 1 uur van die week werk op ’n Sondag en dan is sy oë nog meeste van die tyd toe ook!

Ek dink so nou en dan terug aan my vorige beroep in die IT bedryf en ek mis dit... glad nie!  Om die Here te dien en om mense te bedien met God se Woord en die take wat daarmee gepaardgaan, is ’n wonderlike voorreg wat ek vir niks wil verruil nie.  Ja, meeste van die werk wat ek doen word nie raakgesien nie of mense dra nie eers kennis daarvan nie, maar ek doen dit graag.  Ek het ook al geleer dat wanneer jy jou passie volg, dan is werk nie werk nie, maar ’n voorreg en ’n vreugde.

Ongelukkig verstaan die wêreld hierdie hele konsep agterstevoor.  Die wêreld skryf grootsheid of belangrikheid of roem of status toe aan diegene wat buitensporig ambisieus is.  Die wêreld loof die trotses wat bereid is om amper enigiets te doen om tot op die bopunt van die hoop te klim.  Vir die wêreld se manier van dink is sulke obsessie vir glorie die ware maatstaf van sukses.  Ongelukkig is dit ook waar dat baie hane hard kraai op hul eie hoop – ’n mishoop...

Wanneer ons na Jesus luister, kom ons gou agter dat Hy heel ander idees het hieroor:

“²⁵𝑀𝑎𝑎𝑟 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 ℎ𝑒𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑟𝑜𝑒𝑝 𝑒𝑛 𝑔𝑒𝑠𝑒̂: “𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑡 𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑒𝑟𝑠𝑒𝑟𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑠𝑖𝑒𝑠 𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑎𝑎𝑠𝑠𝑝𝑒𝑒𝑙, 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑔ℎ𝑒𝑏𝑏𝑒𝑟𝑠 𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑎𝑔 𝑢𝑖𝑡𝑜𝑒𝑓𝑒𝑛. ²⁶𝑆𝑜 𝑚𝑎𝑔 𝑑𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑦 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑛𝑖𝑒; 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑙𝑎𝑛𝑔𝑟𝑖𝑘 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑖𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑖𝑒𝑛𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑒𝑒𝑠, ²⁷𝑒𝑛 𝑤𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑟𝑠𝑡𝑒 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑖𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑙𝑎𝑎𝑓 𝑤𝑒𝑒𝑠.” – Matteus 20:25-27 (AFR20)

Jesus sê vir sy volgelinge dat om die pad boontoe te ontdek, moet jy af gaan.  As ons groot wil wees vanuit die hemel se perspektief, moet ons bereid wees om die plek van ’n nederige dienskneg in te neem.

Vandag, terwyl jy uitbeweeg in ’n wêreld wat waardes omhels en aanvoer wat lynreg teen die leringe van Jesus is, onthou dat die arrogante- en selfdienende mens uiteindelike vernedering in die gesig staar.  Wanneer die ewigheid op die spel is, sal slegs die nederiges uiteindelik geëer word.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

God eer diegene wat dien.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Here, gee my die genade om die weg van diensbaarheid te kies.  Mag ek meer en meer soos U wees, Here Jesus.  Help my om ander se behoeftes en begeertes voor my eie te stel.  U Woord leer dat ware beloning op diegene wag wat hulleself in liefdevolle diens verneder.  Weerhou my van die neiging om té besig te wees, om té gedrewe te wees, om op ander te trap en myself te verhef.  Laat my U en my medemens in nederigheid en volle afhanklikheid van U dien – tot U eer.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟐𝟖 – 𝐇𝐨𝐨𝐩 𝐢𝐧 𝐭𝐚𝐚𝐢 𝐭𝐲𝐞. (Kliek hier vir die klankgreep)

In baie verhoudings en selfs in die huwelik, bereik mense dikwels ’n punt waar – as jy behoorlike self-ondersoek instel – dit lyk of jy die laagste van laagtepunte bereik het.  ’n Punt vanwaar jy nie kan herstel nie.  Dit voel soos ’n té groot berg om sáám oor te klim.  Dan begin jy te dink: “Dalk alleen...  Maar nie meer saam nie...  Dalk is dit tyd om maar eerder alleen aan te gaan...”  Dis asof die berg voor jou jou hoop op “een wees” oorskadu.

In baie verhoudings en ook in die kerk, gebruik mense dikwels allerhande beloftes wat God nooit gemaak het nie, om te probeer “spoeg en plak” aan die verhouding.  Hulle begin glo dat God die ander person(e) sal verander in hulle eie prentjie van liefdevolle Christene.  Maar hierdie lewe het geen waarborge dat dinge beter sal gaan nie of dat God wonder bo wonder mense teen hulle wil, sal begin verander nie.  Dit is nie die hoop wat ons het nie, want sulke hoop is vlak en tydelik.  ’n Christen se hoop is dieper as net ’n blote verandering in iemand.  Ons hoop is vasgevang in die genade van God.

Ek weet, dit is maklik vir my om jou vandag te kom herinner dat God se beloftes en eed aan Sy mense ’n waarborg is van ons hoop wat geanker lê in Jesus Christus wat ons reeds vooruitgegaan het, volgens Hebreërs 6:13-20.  Maar miskien is jy of iemand wat jy ken alreeds op daardie “kannie worry nie” stadium.  Daai plek in ’n verhouding met ’n spesifieke mens of dalk jou werk of die kerk waar niks regtig meer saak maak nie.  Indien wel, wil ek graag vandag ’n paar dinge reguit sê...

Die Here het nooit belowe dat jou verhoudings gaan uitwerk soos jy dit wil hê nie.  Die Here het nie belowe dat Hy dit sal red nie.  Die hoop van Christene is 𝙣𝙞𝙚 dat jou lewensmaat sal verander, of dat jou baas sal verander, of dat jou gesondheid sal verbeter, of dat jou finansies sal verbeter nie.  God belowe nie om ons wêreld te herrangskik sodat dit ons begeertes pas nie.  Maar God belowe wel dat Hy sekere dinge sal toelaat in ons lewens om Sy wil te bevorder.  Ons verantwoordelikheid is om in dankbaarheid te reageer teenoor ’n oneindige liefde en genade, op ’n manier wat eer aan God bring – nie om mense te verander om te wees soos ons wil hê nie.  Selfs al tree ons Bybels op, het ons geen waarborg dat ander mense ook só sal reageer nie.  Al word daar vir ’n egskeiding aansoek gedoen, of al drink die ander persoon nog meer, of al maak mense besluite wat erg indruis teen God se Woord, is daar soveel meer rede vir ons om in gehoorsaamheid te volhard.

Natuurlik, as albei partye van ’n verhouding op die fondament van hoop bou en ernstig daarna streef om Bybels te lewe, kan selfs die slegste huwelik en enige verhouding omgedraai word.  Hoe ook al, daar is altyd ’n rede om aan te hou hoop.  Hierdie rede is vasgevang in die genade van God.

In God se teenwoordigheid is daar nooit rede tot wanhoop nie.  Dalk doen die ander persoon nie wat hulle moet doen om die verhouding in ’n gelukkige, vervullende verhouding te herstel nie.  Maar as ons getrou bly aan God, ons emosies en ons harte voor Hom uitstort, ons toewyding om Hom waarlik te soek elke dag hernu, en ten volle vertrou dat Hy ons in ons reaksies sal lei, dan sal Hy ons ondersteun en dra deur ons beproewinge en sal ons ’n diepe gemeenskap met Hom ervaar. 

Is jy in ’n “kannie worry” toestand?  Voel dit of jy nie kan of wil aangaan en vêrder werk aan ’n verhouding nie?  Glo my, daar is rede om aan te gaan.  𝑫𝒂𝒂𝒓 𝒊𝒔 𝒉𝒐𝒐𝒑.  𝑮𝒐𝒅 𝒔𝒆 𝒈𝒆𝒏𝒂𝒅𝒆 𝒊𝒔 𝒈𝒆𝒏𝒐𝒆𝒈.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Dankie Here dat U my anker en my hoop is.  Gee my U vrede asseblief.  Laat my gehoorsaam bly en skenk my die krag om aan te hou werk vir wat goed en reg is, tot U eer.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟐𝟔 – 𝐎𝐧𝐬 𝐯𝐞𝐫𝐚𝐧𝐭𝐰𝐨𝐨𝐫𝐝𝐞𝐥𝐢𝐤𝐡𝐞𝐢𝐝 𝐭𝐞𝐞𝐧𝐨𝐨𝐫 𝐚𝐧𝐝𝐞𝐫. (Kliek hier vir die klankgreep)

Die woord “medelye” beteken letterlik om te “ly met ander”.  God roep elkeen van ons om in die wêreld van ander ander mense wat ly in te gaan, deel te word daarvan en saam met hulle te ly, sodat hulle nie alleen is nie.  Dit beteken nie dat ons die probleem kan of moet oplos nie, maar dit beteken wel dat ons hul pyn kan oplos.  Maar voordat ons dit kan begin doen, moet ons glo dat dit God se roeping vir die lewe van alle volgelinge van Christus is.  As ons dit in ons hart begin glo, sal ons kan medelye toon aan alle mense, veral aan behoeftiges.

Deur die geskiedenis heen het God genadiglik medelye met Sy mense betoon, met die uiteindelike uiterste demonstrasie van die offer van Sy enigste Seun, Jesus Christus.  Omdat die enigste regverdige reaksie op die sondes van die mensdom die dood was, het ons regverdige God volgens Sy geregtigheid die doodstraf ons opgelê.  Ja, ons was bestem vir ewige dood.  En toe, uit Sy groot medelye, bied hy Jesus aan as ’n “plaasvervangende versoening” – met ander woorde, Jesus neem die mensdom se plek in.  Deur hierdie een daad het God Sy volkome medelye betoon sonder om ’n haarbreedte van Sy volkome geregtigheid af te wyk.  Ons, wat skuldig is, word geregverdig deur die offer van die enigste Persoon wat nooit enige regverdiging gekort het nie.

In Lukas 10:25-37 lees ons die verhaal van die barmhartige Samaritaan (gaan lees dit gerus as jy dit nog nie ken nie).  Jesus vertel van ’n man wat aangeval is deur rowers en sterwend lang die pad lê.  Sy eie mense – ’n priester en ’n Leviet – wil hom nie help nie.  Die teks sê dit nie vir ons nie, maar dalk wou hulle nie help nie omdat hulle bang was dis ’n lokval.  Of dalk omdat hulle van hierdie man se bloed op hulle sou kry en dan onrein wees.  Uiteindelik kom ’n Samaritaan verby en help die arme man.  Nou kyk, die Samaritane was deur die Jode gesien as slegter as sleg.  Hulle was onrein en erger as ongelowiges.  Vir die Jode was die Samaritane, wat van Israeliese afkoms was, ’n bastervolk met ’n halwe geloof.  Tog kom hierdie man en doen die regte ding.  Hierdie Samaritaan kom bewys medelye met die aangerande man en sorg selfs dat hy vêrdere mediese hulp kry.  Dit is medelye.  Hy het homself deel gemaak van hierdie man se wêreld en gesorg dat sy pyn verminder.

In Psalm 82:3-4 (AFR20) skryf Asaf vir ons ’n goeie opdrag as dit kom by medelye:

“³𝐻𝑎𝑛𝑑ℎ𝑎𝑎𝑓 𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑒𝑔 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑝𝑒𝑙𝑜𝑠𝑒𝑠 𝑒𝑛 𝑣𝑎𝑑𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑒𝑠;

𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑟𝑒𝑔 𝑔𝑒𝑠𝑘𝑖𝑒𝑑 𝑎𝑎𝑛 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑒𝑙𝑜𝑠𝑒𝑠 𝑒𝑛 𝑎𝑟𝑚𝑒𝑠.

⁴𝐵𝑒𝑣𝑟𝑦 ℎ𝑢𝑙𝑝𝑒𝑙𝑜𝑠𝑒𝑠 𝑒𝑛 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑒𝑓𝑡𝑖𝑔𝑒𝑠, 𝑟𝑒𝑑 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑔𝑜𝑑𝑑𝑒𝑙𝑜𝑠𝑒𝑠.”

So dikwels word die kerk beskuldig as skynheilige mense sonder integriteit.  God roep ons, Christene, om medelye te toon met alle mense en veral mense in nood.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Watter verskil maak ek in die lewens van ander?  As ek glo dat God my geroep het om medelye met ander hê, watter verskil maak dit in hoe ek leef?

𝑶𝙣𝒕𝙝𝒐𝙪: 𝑴𝙚𝒏𝙨𝒆 𝒈𝙚𝒆 𝒏𝙞𝒆 𝒐𝙢 𝙝𝒐𝙚 𝙗𝒂𝙞𝒆 𝒋𝙮 𝙬𝒆𝙚𝒕 𝒏𝙞𝒆, 𝙩𝒐𝙩𝒅𝙖𝒕 𝒉𝙪𝒍𝙡𝒆 𝒘𝙚𝒆𝙩 𝙝𝒐𝙚 𝙗𝒂𝙞𝒆 𝒋𝙮 𝙤𝒎𝙜𝒆𝙚.

𝑽𝙧𝒆𝙙𝒆 𝒗𝙞𝒓 𝒋𝙪𝒍𝙡𝒆!

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟐𝟓 – 𝐖𝐨𝐞𝐝𝐞 . . . (Kliek hier vir die klankgreep)

Partykeer word mens kwaad.  Dit is ’n natuurlike emosie, maar dit kan beheer word.  Toe die Israeliete in die woestyn ronddwaal op pad na die Beloofde Land, Kanaän, begin hulle mismoedig word.  Vir ’n tydjie bly hulle in die Tsinwoestyn en daar is amper geen kos en water nie.  Nou kyk, ons almal weet hoe knorrig kan jy word as jy honger is...  Die hele volk trek op teen Moses en Aäron en begin hulle en die Here te verwyt.  Soveel so dat hulle selfs wens dat hulle eerder in Egipte gesterf het.  Moses en Aäron moes seker ook ’n bietjie kwaad gewees het hieroor en hulle gaan praat met die Here in die Tent van Ontmoeting hieroor.  God se heerlikheid verskyn aan hulle en beveel hulle om met ’n rots te praat en daar sal vir die volk water uit die rots voortkom.  Ons vermoed maar dat Moses ook bietjie geïrriteerd en kwaad was, want hy gaan toe en, wag kom ons lees dit in Numeri 20:10-11: “¹⁰𝑇𝑜𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑀𝑜𝑠𝑒𝑠 𝑒𝑛 𝐴𝑎̈𝑟𝑜𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓𝑠𝑔𝑒𝑚𝑒𝑒𝑛𝑠𝑘𝑎𝑝 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑜𝑡𝑠 𝑏𝑦𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑘𝑜𝑚, 𝑒𝑛 𝑣𝑖𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑒̂: “𝐿𝑢𝑖𝑠𝑡𝑒𝑟 𝑛𝑜𝑢, 𝑜𝑝𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑𝑖𝑔𝑒𝑠! 𝑀𝑜𝑒𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑢𝑖𝑡 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑜𝑡𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡𝑒𝑟 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑘𝑜𝑚?” ¹¹𝑀𝑜𝑠𝑒𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝑠𝑦 ℎ𝑎𝑛𝑑 𝑔𝑒𝑙𝑖𝑔 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑜𝑡𝑠 𝑡𝑤𝑒𝑒 𝑘𝑒𝑒𝑟 𝑚𝑒𝑡 𝑠𝑦 𝑠𝑡𝑎𝑓 𝑔𝑒𝑠𝑙𝑎𝑎𝑛. 𝑇𝑜𝑒 𝑘𝑜𝑚 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑏𝑎𝑖𝑒 𝑤𝑎𝑡𝑒𝑟 𝑢𝑖𝑡, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑘𝑠𝑣𝑒𝑟𝑔𝑎𝑑𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑒𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑒𝑒 𝑘𝑜𝑛 𝑑𝑟𝑖𝑛𝑘.”

Ja, Moses word kwaad.  Hy is geïrriteerd met die volk se kleingelowigheid.  Hy verloor sy humeur so bietjie en hy slaan die rots twee keer.  En wat doen God?  Hy sorg nogsteeds vir Sy volk.  Hy gee vir hulle water.  Maar in net die volgende vers, vers 12, sê God vir Moses en Aäron dat geeneen van hulle die volk in die Beloofde Land sal inlei nie, want hulle het nie hulle vertroue in God gestel en Sy heiligheid voor die volk erken nie.  Sjoe!  Dis nogal erg.  Een klein foutjie.  Een klein “eie-ek” oomblikkie en ’n menslik geregverdigde woede-uitbarsting, en net so, daar gaan Moses en Aäron nie meer die Beloofde Land binne nie.

Woede vernietig mense en verhoudings.  Kain, die seun van Adam en Eva, het die eerste moord ter wêreld gepleeg toe hy sy broer Abel in woede vermoor het.  Kyk maar deesdae hoe vol gevangenisse, hospitale, mishandeling sentrums en egskeidings howe met die bewyse van woede se vernietigende krag.  Maar woede, as dit reg gerig is, is egter nie so erg nie.  Efesiërs 4:26 veroordeel nie woede nie; Dit sê eerder: “²⁶𝑊𝑜𝑟𝑑 𝑘𝑤𝑎𝑎𝑑, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑚𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔 𝑛𝑖𝑒.”

Dit is nie asof Moses dit nie geweet het nie.  Hy het geweet dat as jy jou woede toelaat om jou te regeer, om jou te lei, gaan dit jou in die moeilikheid bring.  Op 40-jarige ouderdom het hy só kwaad geword, dat hy ’n Egiptenaar vermoor het.  En nou, omtrent 40 jaar later, laat hy weer toe dat sy woede hom lei...  En dit lei hom in die moeilikheid in.

Soms moet ons kwaad word.  Ons moet woede hê.  Soms moet ons vir mekaar ook kwaad word – selfs vir ons huweliksmaat, kinders, ouers, geliefdes en vriende en vriendinne.  As ons woede vanuit die regte oortuigings en beginsels kom, sê dit iets oor ons geloof.  Verhoudings wat woede nie erken of uitdruk nie, is gewoonlik broos, onstabiel en swak.  In enige verhouding, moet ons die vrymoedigheid hê, moet ons veilig voel en seker genoeg voel, om ons woede uit te spreek – sonder om te sondig.

As ons nie ons woede op een of ander behoorlike manier uitdruk nie, lei dit tot die opbou van bitterheid en wrokke.  Aan die ander kant, lei woede wat buite beheer is, na onnodige sondes, soos slegsê, vloekery, verkleining, intimidasie, karakter aftakeling en selfs fisieke geweld.  Albei uiterstes is duur prys om te betaal vir enige verhouding en veral ’n huwelik, want dit ondermyn vertroue en nabyheid.  Op sy uiterste, kan onbeperkte woede een of albei lewensmaats hul lewens kos – ons het tog gesien in die nuus hoe erg dit kan raak.

In ’n huwelik en in enige verhouding, is respek die sleutel tot die uiting van woede.  As woede opvlam, lei respek tot ’n bespreking van die woede eerder as dat een van die partye hul woede in stilte verswelg.  Respek sal ook die uitdrukking van woede lei, sodat aksies binne grense gehou word wanneer humeure opvlam.  Respek lei daartoe dat mense mekaar as helpers behandel, nie as teëstanders nie.  En as dit gebeur, word daar rustig met die rots gepraat, kom die lewenswater uit, en word God se heiligheid en heerlikheid voor ons oë erken en geopenbaar.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Lei my woede my, of is ek in beheer?  Moet God nie eerder in beheer wees nie?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Here, my God, plaas asseblief ’n wag voor my mond en wees U in beheer van my woede.  Laat dit reg beheer word, sodat U heiligheid en U heerlikheid in my lewe sigbaar sal wees.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟐𝟒 – 𝐋𝐢𝐞𝐟𝐝𝐞, 𝐥𝐢𝐞𝐟𝐝𝐞 𝐞𝐧 𝐧𝐨𝐠 𝐦𝐞𝐞𝐫 𝐥𝐢𝐞𝐟𝐝𝐞. (Kliek hier vir die klankgreep)

Die Beatles se liedjie kom altyd in my kop op as ek hieroor praat, julle ken mos daai liedjie...  “𝘢𝘭𝘭 𝘺𝘰𝘶 𝘯𝘦𝘦𝘥 𝘪𝘴 𝘭𝘰𝘷𝘦... 𝘢𝘭𝘭 𝘺𝘰𝘶 𝘯𝘦𝘦𝘥 𝘪𝘴 𝘭𝘰𝘷𝘦 ... 𝘢𝘭𝘭 𝘺𝘰𝘶 𝘯𝘦𝘦𝘥 𝘪𝘴 𝘭𝘰𝘷𝘦, 𝘭𝘰𝘷𝘦... 𝘭𝘰𝘷𝘦 𝘪𝘴 𝘢𝘭𝘭 𝘺𝘰𝘶 𝘯𝘦𝘦𝘥.”  Ja, ja, nou gaan die liedjie dalk die hele dag in jou kop vassteek, maar dis ook nie ’n slegte ding nie.  Want al wat hierdie wêreld regtig baie dringend kort, is liefde.  God se liefde.

In Matteus 22 en Markus 12 som Jesus die Wet op deur te sê: “𝐽𝑦 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑗𝑜𝑢 𝐺𝑜𝑑 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂ 𝑚𝑒𝑡 𝑗𝑜𝑢 ℎ𝑒𝑙𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑡 𝑗𝑜𝑢 ℎ𝑒𝑙𝑒 𝑠𝑖𝑒𝑙 𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑡 𝑗𝑜𝑢 ℎ𝑒𝑙𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑 𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑡 𝑎𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑘𝑟𝑎𝑔.” (Matt. 22:37 en Mar. 12:30)  Sien, die eerste stap om jou lewe as ’n Christen om te draai – om dinge vir jouself anders te maak, omdat jy die wêreld anders begin sien, is om jouself in staat te stel om ’n allesomvattende liefde vir God te begin ervaar.  Dit is nie ’n liefde wat ons slegs tydens ’n weeklikse kerkdiens moet aanbied nie, of wanneer ons in desperate en stresvolle tye Hom aanroep nie.  Jesus sê eerder dat ons God altyd lief sal hê, met alles wat ons is, sodat ons hoogste prioriteit van elke uur van elke dag, God sal wees.

Nou goed, dit klink nogal na ’n uitdagende taak, maar as ons fokus op ons liefde vir God, sal dit ons beter in staat stel om Sy liefde te ervaar en dit met ander te deel.  Jesus sê in Johannes 14:21, 23-24:

“²¹𝑊𝑖𝑒 𝑚𝑦 𝑔𝑒𝑏𝑜𝑜𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑡 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟ℎ𝑜𝑢, ℎ𝑦 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑀𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡. 𝐸𝑛 𝑤𝑖𝑒 𝑀𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡, 𝑚𝑦 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑚 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂, 𝑒𝑛 𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑚 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂ 𝑒𝑛 𝑀𝑦𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑎𝑎𝑛 ℎ𝑜𝑚 𝑏𝑒𝑘𝑒𝑛𝑑 𝑚𝑎𝑎𝑘. ... ²³...𝐴𝑠 𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑀𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡, 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑦 𝑡𝑒𝑟 ℎ𝑎𝑟𝑡𝑒 𝑛𝑒𝑒𝑚 𝑤𝑎𝑡 𝐸𝑘 𝑠𝑒̂, 𝑒𝑛 𝑚𝑦 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑚 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂, 𝑒𝑛 𝑂𝑛𝑠 𝑠𝑎𝑙 𝑛𝑎 ℎ𝑜𝑚 𝑡𝑜𝑒 𝑘𝑜𝑚 𝑒𝑛 𝑏𝑦 ℎ𝑜𝑚 𝑤𝑜𝑜𝑛. ²⁴𝑊𝑖𝑒 𝑀𝑦 𝑒𝑔𝑡𝑒𝑟 𝑛𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒, 𝑛𝑒𝑒𝑚 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑦 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒 𝑡𝑒𝑟 ℎ𝑎𝑟𝑡𝑒 𝑛𝑖𝑒. 𝐷𝑖𝑒 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑜𝑜𝑟, 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑦𝑛𝑒 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑒́ 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑤𝑎𝑡 𝑀𝑦 𝑔𝑒𝑠𝑡𝑢𝑢𝑟 ℎ𝑒𝑡.”

Om God lief te hê, beteken vryheid van die aardse begeertes wat ons elke dag pynig en ons gevange hou.  Die begeerte na mag, roem, rykdom en wie weet wat nog kan ons aflei van die ware boodskap van die evangelie.  Liefde vir God is die beste manier om hierdie swakker begeertes, verslawings en afleidings teen te werk, en lei daartoe dat ons vir die eerste keer waarlik vry is.  Liefde wen altyd.  “𝑨𝒍𝒍 𝒚𝒐𝒖 𝒏𝒆𝒆𝒅 𝒊𝒔 𝒍𝒐𝒗𝒆...  𝑮𝒐𝒅’𝒔 𝒍𝒐𝒗𝒆 𝒊𝒔 𝒂𝒍𝒍 𝒚𝒐𝒖 𝒏𝒆𝒆𝒅.”

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Waar kan ek meer liefde wys in my lewe?  Gee ek soms voor om lief te wees vir mense?  Ek kan meer liefde vir ander wys, as ek meer liefde vir God wys...

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Dankie Here vir U oneindige liefde.  Help my om hierdie liefde wat U vir my het, ook vir U te hê.  Ek weet dat wat Johannes sê in 1 Johannes 4:10 ook waar is en dat ons liefde vir U nooit die liefde wat U vir ons het, kan oortref nie – dit gaan ons verstand te bowe, dat U ons só baie lief het.  Mag ons elke dag in dankbaarheid ons liefde aan U betoon en ons wêreld beter maak.  Tot U eer alleen.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟐𝟑 – 𝐕𝐞𝐫𝐬𝐥𝐚𝐰𝐢𝐧𝐠. (Kliek hier vir die klankgreep)

Meeste van ons het een of ander verslawing.  Partykeer is dit sommer iets klein en niksseggend, maar soms is dit iets baie ernstig.  Soms kom ons dit nie eers agter nie, en soms begin dit ons lewens oorheers.  Dit kan strek van koffie tot kokaïen, oefening tot ooreting, ja amper enigiets kan vir ons ’n verslawing word.

Die ding met verslawing, is dat dit gewoonlik ’n onderliggende oorsaak het.  Daar is altyd iets anders wat ons daarheen dryf – iets wat die verslawing vir ons probeer regverdig.  Daardie stemmetjie wat jou laat glo dat jy hierdie ding doen, om te ontspan of om te “cope”.  Kan jy raai wat dit is?  Ja, dit is stres.  Stres en vrees. 

Maar moet asseblief nie alleen voel nie.  Amper almal van ons gaan iewers in ons lewens daardeur.  Selfs die mense van die Bybel het dit ervaar – nogal gedurig ook.  In Psalm 109 beskryf Dawid die negatiewe fisiese effek wat sy geestelike stres en spanning op hom het.  Verse 22-26 lees:

“²²22𝑊𝑎𝑛𝑡 𝑒𝑘 𝑖𝑠 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠 𝑒𝑛 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑒𝑓𝑡𝑖𝑔,

𝑒𝑛 𝑚𝑦 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑖𝑠 𝑑𝑒𝑢𝑟𝑏𝑜𝑜𝑟 𝑖𝑛 𝑚𝑦 𝑏𝑖𝑛𝑛𝑒𝑠𝑡𝑒.

²³𝑆𝑜𝑜𝑠 '𝑛 𝑠𝑘𝑎𝑑𝑢𝑤𝑒𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑙𝑎𝑛𝑘 𝑤𝑜𝑟𝑑,

𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑒𝑘 ℎ𝑒𝑒𝑛;

𝑒𝑘 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑎𝑓𝑔𝑒𝑠𝑘𝑢𝑑 𝑠𝑜𝑜𝑠 '𝑛 𝑡𝑟𝑒𝑘𝑠𝑝𝑟𝑖𝑛𝑘𝑎𝑎𝑛.

²⁴𝑀𝑦 𝑘𝑛𝑖𝑒𝑒̈ 𝑔𝑒𝑒 𝑚𝑒𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑑𝑎𝑡 𝑒𝑘 𝑣𝑎𝑠;

𝑚𝑦 𝑙𝑖𝑔𝑔𝑎𝑎𝑚 𝑖𝑠 𝑢𝑖𝑡𝑔𝑒𝑡𝑒𝑒𝑟, 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑜𝑙𝑖𝑒.”

– Psalm 109:22-24 (AFR20)

Dawid se liggaam is tengerig en hy het amper geen fisiese krag nie.  Hy verloor gewig en is uitgeteer.  Dít alles van stres!  Kan jy dit glo?  Ek dink ons kan dit glo...  Ongelukkig sien ons vandag mense wat ly aan soortgelyke fisiese gevolge – maar nie net weens gebrek aan kos nie, maar ook as gevolg van geestelike redes.  Sommige mense wat gekwel word deur geestelike spanning, probeer om ’n skyn van beheer te vind deur meer te eet of glad nie te eet nie.  Ander mense neem ’n goeie oefening (soos draf of gym) en oordoen dit.  ’n Wanorde van enige aard, wat ongemerk gelaat word, kan jou heeltemal verteer.

As jy dalk iemand is wat ly aan so ’n tipe verslawing, is die eerste stap, om dit te erken.  Dalk is dit jy.  Dalk is dit iemand wat jy ken?  Erken eerstens dat daar fout is.  Tweedens, kry hulp.  Praat met iemand betroubaar.  Dalk jou predikant, ’n Christenvriend of ’n berader.  En dan weer eerstens, ja eerstens: Regdeur die proses, volg Dawid in Psalm 109:26 en soveel ander plekke, en ook soos soveel ander gelowiges in die Bybel se voorbeeld en roep uit: “𝐻𝑒𝑙𝑝 𝑚𝑦, 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑚𝑦 𝐺𝑜𝑑”.

Of die verslawing fisies of geestelik is, God kan jou verlos en die oorwinning behoort in elk geval aan Hom.  Vertrou Hom om jou of jou geliefdes te help.  Die lof en eer kom Hom toe.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Watter geheime steek ek vir ander weg?  Sou ander mense dink dat ’n sekere neiging of gewoonte van my dalk buite beheer is?  Met watter vertroude persoon kan ek praat oor die worstelinge in my lewe?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Here, U ken my deur en deur.  Help my, Here my God.  So kom bid ek ook vir alle ander mense wat dalk vandag worstel met een of ander tipe verslawing of geestelike stryd.  Almal wat sukkel met stres en spanning.  Help hulle, Here onse God.  Die oorwinning is in U en alle lof en eer kom U toe.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟏𝟒 – 𝐇𝐨𝐞𝐤𝐨𝐦 𝐛𝐥𝐨𝐨𝐬 𝐣𝐲 𝐬𝐨 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Meeste van ons was een of ander tyd skaam in ons lewens – daardie tye wat jy sommer bloos.  Onthou jy daardie dag in die kleuterskool of laerskool, toe die onderwyseres onverwags vir jou vra om iets te sê of doen?  Of toe jy die eerste keer iemand van die ander geslag se hand vasgehou het.  Of toe iemand jou gespot het oor daardie flater wat jy begaan het.  Ons almal bloos nou en dan en ons almal het ons al geskaam vir onsself.

Soos ons groter word, begin ons skaamte egter vêrder strek en is daar baie dinge waarvoor ons skaam is.  Ons skaam ons selfs vir ons kinders wat aanjaag, ons ouers wat soms laf is en ook aanjaag, of nogsteeds vir onsself wat nie ons eie humeur intoom kan hou nie.  Ons voel skaam as ons gebed begin verwaarloos of ons besef dat ons die laaste ruk net dinge vir onsself gedoen het.  Ja, daar is soveel dinge waaroor ons kan skaam voel in die wêreld.  Maar, moenie bekommerd wees nie, God het ons vrygemaak om onbeskaamd in hierdie wêreld te wees.  In Christus is daar vergifnis en ’n nuwe begin.

In Romeine 8.1 (AFR20) verklaar Paulus ook: “𝐷𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑠 𝑑𝑎𝑛 𝑛𝑜𝑢 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒𝑙𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒𝑔𝑒𝑛𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 •𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒.”  Trouens, daar is eintlik net een werklike rede om skaam te wees: as ons skaam is vir die evangelieboodskap.  Daarom maak Paulus ook seker dat sy lesers weet dat hy hom nie skaam oor die evangelie van Christus nie.   Hy begin in die eerste hoofstuk van Romeine en sê in vers 16: “𝐸𝑘 𝑠𝑘𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑦 𝑖𝑚𝑚𝑒𝑟𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑣𝑎𝑛𝑔𝑒𝑙𝑖𝑒 𝑛𝑖𝑒, 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑑𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑡𝑜𝑡 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑖𝑟 𝑒𝑙𝑘𝑒𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑙𝑜...” en net in die vorige verse sê hy dat Hy graag die evangelie wil verkondig aan “𝐺𝑟𝑖𝑒𝑘𝑒 𝑠𝑜𝑤𝑒𝑙 𝑎𝑠 𝑛𝑖𝑒-𝐺𝑟𝑖𝑒𝑘𝑒,... 𝑤𝑦𝑠𝑒𝑠 𝑠𝑜𝑤𝑒𝑙 𝑎𝑠 𝑜𝑛𝑣𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑𝑖𝑔𝑒𝑠...”  Ja, almal moet die goeie nuus hoor.

Miskien is jy skaam om mense te laat weet dat jy ’n Christen is.  Miskien dink jy dat Christenskap nie meer in die meer “gesofistikeerde” kringe aanvaar kan word nie.  Dalk is jy bekommerd dat jy “Jesus Freak”, “godsdienstige fanatikus” of selfs ’n “kruk” of “droë drup” genoem sal word.  Miskien deel jy nie jou geloof nie, omdat jy dink dat jou kwalifikasies nie goed genoeg is nie.  Jy’s dalk bang dat jy nie die regte opvoeding het nie, of dat jy nie genoeg van die Bybel gememoriseer het nie, of dat jy nie lank genoeg ’n gelowige is nie.  Maar dink bietjie ook aan die baie mense wat gered is in die Bybel wat dadelik gegaan het en ander vertel het van hulle ontmoeting met Christus.  Die sleutel is dat hulle wel hul verhaal vertel het – en wie ken jou verhaal van voor tot agter, beter as jy self?

As jy nie skaam is vir Jesus nie, is die beste manier om jou vrees om uitgesproke daaroor te wees te oorkom, om dit eenvoudig net te doen.  Hou dit eenvoudig, hou dit eerlik, maar praat met jou bure, vertel jou vriende en familie en deel die verhaal oor hoe Jesus jou verlos het.  Hoe meer jy praat, hoe meer sal jou selfvertroue groei... en hoe meer word God verheerlik.

𝑴𝒂𝒈 𝒅𝒊𝒆 𝑯𝒆𝒓𝒆 𝒋𝒐𝒖 𝒔𝒆𝒆̈𝒏 𝒎𝒆𝒕 𝒗𝒓𝒚𝒎𝒐𝒆𝒅𝒊𝒈𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒆𝒏 𝒎𝒐𝒆𝒅, 𝒔𝒐𝒅𝒂𝒕 𝒋𝒚 𝒗𝒊𝒓 𝑯𝒐𝒎 𝒌𝒂𝒏 𝒈𝒆𝒕𝒖𝒊𝒈 𝒐𝒐𝒓 𝒉𝒐𝒆 𝒘𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓𝒍𝒊𝒌 𝑯𝒚 𝒗𝒊𝒓 𝒋𝒐𝒖 𝒊𝒔, 𝒕𝒐𝒕 𝑺𝒚 𝒆𝒆𝒓 𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒉𝒆𝒆𝒓𝒍𝒊𝒌𝒊𝒏𝒈.  𝑽𝒓𝒆𝒅𝒆 𝒗𝒊𝒓 𝒋𝒖𝒍𝒍𝒆 𝒂𝒍𝒎𝒂𝒍!

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟏𝟑 – 𝐕𝐫𝐢𝐞𝐧𝐝 𝐨𝐟 𝐯𝐲𝐚𝐧𝐝 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Op ’n paar plekke in die Bybel lees ons dat ons ’n keuse het in die lewe: Jy kan kies vír God of téén God.  Dit is regtig so eenvoudig.  Openbaring 3:15-16 leer ons ook dat ons nie tussenin kan wees nie – ons kan nie lou wees nie – of jy is warm vir God of jy bly koud teenoor Hom.  Ook in die Bergrede het Jesus al vir ons ’n duidelike les geleer toe Hy in Matteus 6:24 (AFR20) gesê het: “𝑁𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑘𝑎𝑛 𝑡𝑤𝑒𝑒 𝑏𝑎𝑠𝑒 𝑑𝑖𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒. 𝑊𝑎𝑛𝑡 ℎ𝑦 𝑠𝑎𝑙 𝑜́𝑓 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 ℎ𝑎𝑎𝑡 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑒𝑒𝑛 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂, 𝑜́𝑓 ℎ𝑦 𝑠𝑎𝑙 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑙𝑜𝑗𝑎𝑎𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑒𝑒𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑎𝑔. 𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑘𝑎𝑛 𝑛𝑖𝑒 𝐺𝑜𝑑 𝑒́𝑛 𝑀𝑎𝑚𝑚𝑜𝑛 𝑑𝑖𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒.”

Dit is regtig só eenvoudig: Jy is ’n vriend van God; of jy is God se vyand...  Jakobus skryf:

“𝐸𝑔𝑏𝑟𝑒𝑒𝑘𝑠𝑡𝑒𝑟𝑠! 𝑊𝑒𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑎𝑛 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑎𝑡 𝑣𝑟𝑖𝑒𝑛𝑑𝑠𝑘𝑎𝑝 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑣𝑦𝑎𝑛𝑑𝑠𝑘𝑎𝑝 𝑡𝑒𝑒𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑏𝑒𝑡𝑒𝑘𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒? 𝑊𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑘 𝑎𝑙 '𝑛 𝑣𝑟𝑖𝑒𝑛𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑤𝑖𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑚𝑎𝑎𝑘 ℎ𝑜𝑚𝑠𝑒𝑙𝑓 '𝑛 𝑣𝑦𝑎𝑛𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑. 𝑂𝑓 𝑑𝑖𝑛𝑘 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑆𝑘𝑟𝑖𝑓 𝑣𝑒𝑟𝑛𝑖𝑒𝑡 𝑠𝑒̂ 𝑑𝑎𝑡 𝐺𝑜𝑑 ℎ𝑢𝑛𝑘𝑒𝑟 𝑚𝑒𝑡 𝑏𝑒𝑠𝑖𝑡𝑙𝑖𝑘ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑒𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝐻𝑦 𝑖𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑤𝑜𝑜𝑛 ℎ𝑒𝑡? 𝑀𝑎𝑎𝑟 𝐻𝑦 𝑔𝑒𝑒 𝑔𝑟𝑜𝑡𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒 – 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚 𝑠𝑒̂ 𝐻𝑦: “𝐺𝑜𝑑 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑜𝑜𝑔𝑚𝑜𝑒𝑑𝑖𝑔𝑒𝑠 𝑡𝑒𝑒𝑛, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑒𝑑𝑒𝑟𝑖𝑔𝑒𝑠 𝑔𝑒𝑒 𝐻𝑦 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒.”” – Jakobus 4:4-10 (AFR20)

Ons moet baie mooi besef watter groot gevaar daarin is om in die weë van die wêreld verstrik te word.  Soos Jakobus dit stel, moet gelowiges nie enige kompromieë aangaan wat hulle van hul verhouding met God kan weglei nie.  As die bruid van Christus, sy kerk, nie getrou bly aan Hom nie, is dit so goed soos geestelike owerspel en word ons ’n vyand van God.

Jakobus beklemtoon die noodsaaklikheid van onderwerping aan God en spoor gelowiges aan om die versoekings en planne van die duiwel te weerstaan.  Ons moet onthou dat God gereed is om sy genade oorvloedig uit te stort op diegene wat hulle voor Hom verootmoedig.  Die sleutel lê daarin om ’n diep en opregte verhouding met God te kweek en om die begeertes en aantreklikhede wat ons van Hom af wegtrek, te laat vaar.

Ek dink nie een van ons wil ’n vyand van God wees nie – ons weet tog dat Hy almagtig is en dat sy vyande nog nooit eers ’n kans gestaan het teen Hom nie.  Ons moet ons harte en verstand ondersoek en onsself reinig van enige botsende motiewe en begeertes.  Jakobus moedig ons hier aan om ’n opregte gees van bekering te hê en spoor ons aan om God met ’n berouvolle hart te nader.  Ons word daaraan herinner dat God se begeerte vir ’n hegte, intieme verhouding met ons is, en daardie verhouding vereis ons heelhartige toewyding.

Deur nederigheid en opregte bekering stel ons onsself oop vir die transformasie en opbouende krag van die Here.  Terwyl ons probeer om nader aan Hom te kom, moet ons voortdurend daarna streef om ons lewens in lyn te bring met Sy wil en die aanloklikheid van wêreldse afleidings te weerstaan.  Laat ons altyd onthou dat God se genade geredelik beskikbaar is vir diegene wat Hom van harte soek, en Hy staan gereed om ons op te hef in ons tye van nood.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Is ek getrou aan God, soos Hy nog altyd getrou is aan my?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Almagtige God, laat my aanhoudend my verhouding met U evalueer, om te verseker dat ek standvastig bly in my toewyding aan U en U leringe.  Laat my, deur die werk van U Heilige Gees in my, voortdurend daarna streef om my aan U wil te onderwerp, die lokmiddels van die wêreld te weerstaan en my voor U te verootmoedig, wetende dat U my inderdaad sal ophef.  Tot lof en eer van U grote Naam alleen.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟏𝟐 – 𝐊𝐞𝐧 𝐣𝐲 𝐝𝐢𝐞 𝐩𝐥𝐚𝐧 𝐯𝐢𝐫 𝐣𝐨𝐮 𝐥𝐞𝐰𝐞 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

In baie preke en dagstukkies word ons geleer dat ons nader aan God moet wandel, sodat ons Sy plan vir ons lewens kan ken.  Ons word dikwels geleer dat dít ware geloof is en ook – as jy weet wat God beplan vir jou is – dit die teken van ware geloof is.  Hebreërs 11:1 (AFR20), sê egter die volgende:

“𝐺𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓, 𝑒𝑔𝑡𝑒𝑟, 𝑖𝑠 𝑠𝑒𝑘𝑒𝑟ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑝 𝑤𝑜𝑟𝑑, '𝑛 𝑏𝑒𝑤𝑦𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑛𝑖𝑒.”

In die res van Hebreërs 11 word ons vertel van al die Ou-Testamentiese helde, wat, volgens ons definisie, blindelings geglo het en gehoorsaam was – al het hulle nie geweet waarheen hulle op pad is nie.  Vêrder, het baie van hulle nie hul erfenis of beloning ontvang in hul leeftyd nie, maar in die ewigheid.

Is jy dalk vandag in die middel van een van die onverwagte verrassings wat die lewe so gereeld opdis?  Is jy dalk op ’n plek wat jy nooit verwag het nie?  Is jy nie seker wat volgende gaan gebeur nie?  Indien wel...  Welkom by die lewe!  Welkom by realiteit.

Om een of ander rede, vergeet ons nogal gereeld dat ons nie God is nie.  Ons vergeet dat ons nie Sy plan vir ons lewens hoef te ken nie.  Die wêreld voer aan dat ‘sien is glo’, terwyl geloof anders is.  2 Korintiërs 5:7 sê juis ook dat “𝑜𝑛𝑠 𝑙𝑒𝑒𝑓 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓, 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑎𝑎𝑛𝑠𝑘𝑜𝑢𝑒 𝑛𝑖𝑒.”  As ons elke aspek van God se plan vir ons lewens geken het, mooi netjies in alle detail verduidelik, waarom sou ons dan nog geloof nodig hê?

Oomblikke van absolute sekerheid kom baie selde.  Gaan kyk gerus na die mense waarvan daar in Hebreërs 11 gepraat word.  Het hulle geweet wat wag en presies waarheen God hulle neem en hoe alles gaan uitdraai?  Beslis nie.  Maar hierdie mense het in geloof vorentoe gegaan.

Ons moet ook vorentoe beweeg.  Ons weet nie wat kom nie.  Dan bid ons.  Ons vra God se raad.  Ons ondersoek Sy Woord en bedink Sy waarhede daarin.  En dan, wanneer dit tyd is om te besluit, om dalk ’n skuif te maak...  Miskien voel ons nie gereed nie, ons voel nie seker nie, maar God gee ons liefdevol die geleentheid om in geloof Hom te vertrou vir die resultaat.

Die Bybel gaan oor mense in ’n vloeiende, dinamiese verhouding met God.  Dit is nie ’n geheime kode met ’n verborge skat nie.  Dit is nie ’n bloudruk wat God se plan vir jou lewe stap-vir-stap uitspel nie.  In plaas daarvan om ons maniere te leer om God se plan vir ons lewens te vind, leer dit ons die beginsels om God se hart te vind.  Die ewige, lewende God lei deur verhouding.  As ons dit verstaan, begin ons Sy aangesig soek, nie Sy hand nie.  Ons hou op om God se plan te wil vind sodat ons eerder vir God sélf kan vind.  As ons nie meer so erg die ‘antwoord’ wil hê nie, wil ons eerder die Een hê wat die antwoord ken.  Dis die plan.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Wanneer laas het ek in geloof opgetree en God vertrou vir die uitslag?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Almagtige God, ewige Here, dankie dat U die plan vir my lewe ken en dat ek U mag ken.  Help my om U in U Woord U te leer ken.  Help my om in my gebedslewe – al ontbreek die woorde my dikwels – U hart te leer ken.  Dankie vir geloof in U.  Dankie dat ek weet alles, my lewe en besluite ingesluit, is veilig in U hande.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟏𝟏 – 𝐑𝐞𝐝 𝐦𝐲, 𝐚𝐬𝐬𝐞𝐛𝐥𝐢𝐞𝐟 ! (Kliek hier vir die klankgreep)

Al weet ons in ons harte dat God altyd met ons is, en al weet ons dat ons enige tyd op Hom kan vertrou, kom ons menslike natuur nog so dikwels om ons te laat twyfel.  ’n Vraag waaroor ek dikwels wonder: Is dit nie maar baie selfsugtig om heeltyd die Here te vra om ons te red nie?  Veral as ons self in die moeilikheid gekom het?  Gaan dit net oor ons?

Selfs Dawid, ’n man na God se hart, het sulke oomblikke beleef.  In Psalm 70 smeek Dawid dat God hom sal verlos van die onderdrukking en lyding wat deur sy vyande veroorsaak word:

“𝑂 𝐺𝑜𝑑, 𝑟𝑒𝑑 𝑚𝑦,

𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑘𝑜𝑚 𝑚𝑦 𝑔𝑜𝑢 𝑡𝑒 ℎ𝑢𝑙𝑝!

𝐿𝑎𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑚𝑦 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑠𝑜𝑒𝑘,

𝑏𝑒𝑠𝑘𝑎𝑎𝑚𝑑 𝑒𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑒𝑒̈ 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛.

𝐿𝑎𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑚𝑦 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑠𝑝𝑜𝑒𝑑 𝑏𝑒𝑔𝑒𝑒𝑟,

𝑡𝑒𝑟𝑢𝑔𝑑𝑒𝑖𝑛𝑠 𝑒𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑛𝑒𝑑𝑒𝑟 𝑤𝑜𝑟𝑑.

𝐿𝑎𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑒̂, “𝐴ℎ𝑎! 𝐴ℎ𝑎!”

𝑜𝑚𝑑𝑟𝑎𝑎𝑖 𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑛𝑑𝑒.

𝑀𝑎𝑔 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑤𝑎𝑡 𝑈 𝑠𝑜𝑒𝑘,

ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑒𝑟ℎ𝑒𝑢𝑔 𝑒𝑛 𝑖𝑛 𝑈 𝑏𝑙𝑦 𝑤𝑒𝑒𝑠;

𝑚𝑎𝑔 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑢 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡,

𝑣𝑜𝑜𝑟𝑡𝑑𝑢𝑟𝑒𝑛𝑑 𝑠𝑒̂: “𝐺𝑜𝑑 𝑖𝑠 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡!”

𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑒𝑘 𝑖𝑠 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠 𝑒𝑛 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑒𝑓𝑡𝑖𝑔.

𝑂 𝐺𝑜𝑑, ℎ𝑎𝑎𝑠 𝑈 𝑛𝑎 𝑚𝑦 –

𝑈 𝑖𝑠 𝑚𝑦 ℎ𝑢𝑙𝑝, 𝑚𝑦 𝑏𝑒𝑣𝑟𝑦𝑑𝑒𝑟!

𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑚𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑎𝑙𝑚 𝑛𝑖𝑒!”

– Psalm 70:2-6 (AFR20)

Dawid neem toevlug tot God, in die afwagting dat die resultaat groot eer vir die Here sal insluit (vers 5).  Dawid wil hê die Here moet Hom help, maar Dawid onthou ook dat dit nie alles net oor hom gaan nie.  In die Johannes evangelie het Jesus ook ’n gebed gebid wat ooreenstem met die gebed van Dawid (Joh. 12:27-28).  Terwyl Hy probeer het om die gewig van die taak wat voor Hom was te bepaal, het Jesus die diepte van wat Hy aan die kruis sou ly, oorweeg.  Hy het ’n versoek aan God, die Vader, oorweeg om Hom te verlos, maar het vinnig van rigting verander – en bevestig dat dít presies die rede is waarom Hy aarde toe gekom het.

In Dawid se woorde word God verheerlik deur hom uit die hande van sy vyande te verlos.  In Jesus se woorde word God die Vader verheerlik nie deur die Seun te spaar nie, maar deur die dood van die Seun.  As Jesus die kruis vermy het, sou mense geen toegang tot God gehad het nie.  Deur die gewillige offer van Jesus maak God die bevryding moontlik van alle mense wat hul geloof in Jesus plaas vir redding.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Besef ek dat God verheerlik word deur my redding?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Jesus, ek weet dat U engele sou kon afroep om U van die kruis te red, maar U het dit nie gedoen nie, omdat U my liefhet.  Dankie dat U my liefhet met ’n liefde wat ek nooit kan verdien of terugbetaal nie.  Ja, Here, dit gaan nie oor my nie, maar alles oor U.  Red my, asseblief Here Jesus en word U daardeur verheerlik.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟏𝟏 – 𝐑𝐞𝐝 𝐦𝐲, 𝐚𝐬𝐬𝐞𝐛𝐥𝐢𝐞𝐟 ! (Kliek hier vir die klankgreep)

Al weet ons in ons harte dat God altyd met ons is, en al weet ons dat ons enige tyd op Hom kan vertrou, kom ons menslike natuur nog so dikwels om ons te laat twyfel.  ’n Vraag waaroor ek dikwels wonder: Is dit nie maar baie selfsugtig om heeltyd die Here te vra om ons te red nie?  Veral as ons self in die moeilikheid gekom het?  Gaan dit net oor ons?

Selfs Dawid, ’n man na God se hart, het sulke oomblikke beleef.  In Psalm 70 smeek Dawid dat God hom sal verlos van die onderdrukking en lyding wat deur sy vyande veroorsaak word:

“𝑂 𝐺𝑜𝑑, 𝑟𝑒𝑑 𝑚𝑦,

𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑘𝑜𝑚 𝑚𝑦 𝑔𝑜𝑢 𝑡𝑒 ℎ𝑢𝑙𝑝!

𝐿𝑎𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑚𝑦 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑠𝑜𝑒𝑘,

𝑏𝑒𝑠𝑘𝑎𝑎𝑚𝑑 𝑒𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑒𝑒̈ 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛.

𝐿𝑎𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑚𝑦 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑠𝑝𝑜𝑒𝑑 𝑏𝑒𝑔𝑒𝑒𝑟,

𝑡𝑒𝑟𝑢𝑔𝑑𝑒𝑖𝑛𝑠 𝑒𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑛𝑒𝑑𝑒𝑟 𝑤𝑜𝑟𝑑.

𝐿𝑎𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑒̂, “𝐴ℎ𝑎! 𝐴ℎ𝑎!”

𝑜𝑚𝑑𝑟𝑎𝑎𝑖 𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑛𝑑𝑒.

𝑀𝑎𝑔 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑤𝑎𝑡 𝑈 𝑠𝑜𝑒𝑘,

ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑒𝑟ℎ𝑒𝑢𝑔 𝑒𝑛 𝑖𝑛 𝑈 𝑏𝑙𝑦 𝑤𝑒𝑒𝑠;

𝑚𝑎𝑔 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑢 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡,

𝑣𝑜𝑜𝑟𝑡𝑑𝑢𝑟𝑒𝑛𝑑 𝑠𝑒̂: “𝐺𝑜𝑑 𝑖𝑠 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡!”

𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑒𝑘 𝑖𝑠 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠 𝑒𝑛 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑒𝑓𝑡𝑖𝑔.

𝑂 𝐺𝑜𝑑, ℎ𝑎𝑎𝑠 𝑈 𝑛𝑎 𝑚𝑦 –

𝑈 𝑖𝑠 𝑚𝑦 ℎ𝑢𝑙𝑝, 𝑚𝑦 𝑏𝑒𝑣𝑟𝑦𝑑𝑒𝑟!

𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑚𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑎𝑙𝑚 𝑛𝑖𝑒!”

– Psalm 70:2-6 (AFR20)

Dawid neem toevlug tot God, in die afwagting dat die resultaat groot eer vir die Here sal insluit (vers 5).  Dawid wil hê die Here moet Hom help, maar Dawid onthou ook dat dit nie alles net oor hom gaan nie.  In die Johannes evangelie het Jesus ook ’n gebed gebid wat ooreenstem met die gebed van Dawid (Joh. 12:27-28).  Terwyl Hy probeer het om die gewig van die taak wat voor Hom was te bepaal, het Jesus die diepte van wat Hy aan die kruis sou ly, oorweeg.  Hy het ’n versoek aan God, die Vader, oorweeg om Hom te verlos, maar het vinnig van rigting verander – en bevestig dat dít presies die rede is waarom Hy aarde toe gekom het.

In Dawid se woorde word God verheerlik deur hom uit die hande van sy vyande te verlos.  In Jesus se woorde word God die Vader verheerlik nie deur die Seun te spaar nie, maar deur die dood van die Seun.  As Jesus die kruis vermy het, sou mense geen toegang tot God gehad het nie.  Deur die gewillige offer van Jesus maak God die bevryding moontlik van alle mense wat hul geloof in Jesus plaas vir redding.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Besef ek dat God verheerlik word deur my redding?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Jesus, ek weet dat U engele sou kon afroep om U van die kruis te red, maar U het dit nie gedoen nie, omdat U my liefhet.  Dankie dat U my liefhet met ’n liefde wat ek nooit kan verdien of terugbetaal nie.  Ja, Here, dit gaan nie oor my nie, maar alles oor U.  Red my, asseblief Here Jesus en word U daardeur verheerlik.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟎𝟗 – 𝐕𝐞𝐫𝐰𝐚𝐠 𝐝𝐢𝐞 𝐇𝐨𝐨𝐩 ! (Kliek hier vir die klankgreep)

Wanneer ons sê ons moenie blindelings glo nie en net op God alleen vertrou; en wanneer ons erken dat Jesus gekom het om ons te kom verlos – en nie te veroordeel nie, dan moet ons wel ook realisties kyk na die hele prentjie.  Onthou Jesus veroordeel jou nie vir wie jy was vóór jy Hom ontmoet het nie.  Maar wat vêrder gebeur, speel wel ’n rol, want ons weet ook dat Hy vir seker gaan terugkom om te oordeel oor almal – lewend of dood.

Dit klink so dikwels verdoemend as ons dit hoor, maar ons hoef nie daarvoor bang te wees nie.  Tog, moet ons wel die erns van die saak ook besef.  Ons moet besef dat ons nie maar kan voortgaan soos ons het, vóór ons vir Jesus geken het nie.  Ons kan nie dink dat die redding en verlossing wat Jesus baie duur voor betaal het mee gemors kan word nie.  Ja, die Here het baie geduld met ons en Sy Woord leer ons dat Hy ons altyd weer sal vergewe, maar dan moet ons opreg wees.  As ons opsetlik sondig en God in ons sak probeer hou as ’n troefkaart, dan maak ons die genade goedkoop en was ons dalk nooit regtig verlos nie – dan het ons dalk nog nie heeltemal ons lewe oorgegee in Jesus se hande nie.  Ons moet uit dankbaarheid, sterk staan in die geloof.  Ons hoop bepaal dat ons nie bang hoef te wees vir die komende oordeel nie...

Paulus skryf aan ’n groep mense wat deel was van die gemeente in Thessalonika.  Hulle was nuwe volgelinge van Jesus.  Hulle het baie vrae en uitdagings gehad te midde van ernstige teenstand van die Jode.  Paulus besef dit en weet dat dit nodig is om die mense hoop te gee.  Hy doen dit dan juis in elke hoofstuk van 1 Tessalonisense.  In 'n groot deel van die boek word Jesus voorgestel as die hoop op redding – vir hierdie lewe, sowel as wanneer Hy na die aarde terugkeer.  Hierdie boodskap was veral van groot belang vir hierdie gehoor (en ons), aangesien die evangelie oorspronklik na hulle gekom het te midde van groot lyding en verdrukking (1 Tess. 1:6). (klink nogal soos ons land en wêreld op die oomblik...)

Paulus bemoedig die mense en herinner hulle oor hoe die mense van hulle praat:

“𝐻𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑒𝑙 𝑜𝑜𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟𝑒 𝑜𝑛𝑡𝑣𝑎𝑛𝑔𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑏𝑦 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑘𝑟𝑦 ℎ𝑒𝑡: 𝐻𝑜𝑒 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑚𝑔𝑒𝑑𝑟𝑎𝑎𝑖 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑎 𝐺𝑜𝑑, 𝑤𝑒𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑓𝑔𝑜𝑑𝑒, 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑟𝑒 𝐺𝑜𝑑 𝑡𝑒 𝑑𝑖𝑒𝑛, 𝑒𝑛 𝑜𝑚 𝑠𝑦 𝑆𝑒𝑢𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝐻𝑦 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑜𝑑𝑒 𝑜𝑝𝑔𝑒𝑤𝑒𝑘 ℎ𝑒𝑡, 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙 𝑡𝑒 𝑏𝑙𝑦 𝑣𝑒𝑟𝑤𝑎𝑔 – 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠, 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑟𝑒𝑑 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑤𝑎𝑡 𝑘𝑜𝑚.” – 1 Tessalonisense 1:9-10 (AFR20)

Paulus praat nie net van gewone “wag” op iets hier nie.  Nee, hier is ’n “verwagting”, dit impliseer dat ons gretig en afwagtend moet uitsien na die wederkoms van die Here.  Hierdie hoop is ’n selfversekerde wag en nie ’n wensdenkery nie.  Diegene wat in Christus glo en Hom waarlik volg, kan ondanks hulle omliggende omstandighede met selfvertroue die lewe tegemoetgaan, en hulle kan met vreugde wag op Sy wederkoms.  Ons weet dat Sy genade en liefde vir ons genoeg is.  Dit was nie goedkoop gewees nie.  Ons vertrou waarlik op Hom, want Hy het ons verlos van die mag van die sonde.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Sien ek waarlik nog uit na Jesus se wederkoms?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Here Jesus, help my om met vertroue, geduld en blymoedigheid op U koms te wag.  Help my om U elke dag meer te vertrou en te weet dat U tydsberekening perfek is.  Amen.

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟎𝟕 – 𝐈𝐬 𝐝𝐚𝐚𝐫 𝐢𝐞𝐭𝐬 𝐬𝐨𝐨𝐬 “𝐛𝐥𝐢𝐧𝐝𝐞 𝐠𝐞𝐥𝐨𝐨𝐟” ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Julle weet mos?  Mense sê dikwels vir ons: ‘Nee man, jou geloof is te klein.  Jy moet weet wat jy wil hê in die lewe en jy moet gaan daarvoor!’  Dikwels voeg mense ook nog by: ‘Jy moet God toets aan Sy beloftes...  Glo net... en Hy sal jou help...’

Sjoe...   In ’n mate, is daar wel ’n bietjie waarheid aan daardie benadering, maar oor die algemeen is dit verkeerd.  Ja, ons kan God vertrou oor Sy beloftes, maar om Hom half uit te daag en amper te tart... ek weet nie so mooi daaroor nie...  Maar om te te gaan vir wat óns in die lewe wil hê en te verwag dat ons God gaan manipuleer met ’n gebed... nee wat, dan sit ons die pot vêr mis en verstaan ons nie waaroor geloof gaan nie.

In die Bybel word geloof altyd gekoppel aan ’n daadwerklike vertroue in God en sy Woord.  Vir die gelowige bestaan daar nie iets soos ‘blinde geloof’ nie.  Geloof is die verstandige, heelhartige reaksie van ’n mens op die geopenbaarde wil van God en op die voorregte wat Hy Sy volk beloof het.  Bybelse geloof beteken nie dat mense in enige onwaarskynlike ding kan glo en dat God dan, in reaksie hierop, dit móét laat geskied nie.  Met ander woorde, geloof wat nie direk aan God se Woord gekoppel is nie, is bloot positiewe denke.

In sy kern is geloof – vertroue op God – hoe mense toegang verkry tot die redding wat God in Christus Jesus voorsien het.  Abraham, die vader van almal wat reddende geloof het (Rom. 4:16), “ℎ𝑒𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑔𝑒𝑔𝑙𝑜, 𝑒𝑛 𝐺𝑜𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝑠𝑦 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑣𝑖𝑟 ℎ𝑜𝑚 𝑎𝑠 𝑟𝑒𝑔𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖𝑔𝑖𝑛𝑔 𝑔𝑒𝑟𝑒𝑘𝑒𝑛” (Jak. 2:23 AFR20). Tog, geloof self, is nie geregtigheid of regverdiging nie, maar dit is hóé ons toegang kry tot Jesus se reddende geregtigheid en Sy regverdiging – iets waartoe ons nooit op ons eie sou kon toegang hê nie. (Ef. 2:8).

Geloof, die gawe van God aan sy volgelinge, word versterk deur deeglik aandag aan die Bybel te gee en die geestelike dissiplines – soos Bybelstudie, gebed, dankbaarheid, diens, en persoonlike bediening te beoefen.  Romeine 10:17 (AFR83) sê: “𝐷𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑘𝑜𝑚 𝑑𝑢𝑠 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑒𝑑𝑖𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑤𝑎𝑡 '𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑠 ℎ𝑜𝑜𝑟, 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑒𝑑𝑖𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 ℎ𝑜𝑜𝑟, 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑘𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠.”  Gedurende ons hele Christelike lewe bly geloof steeds die manier hoe gelowiges die voorregte en noodsaaklike dinge ontvang om Christus te kan dien.  Ons vertrou op God om te gee wat Hy belowe het – of dit nou gawes en vermoëns is om die werk van Jesus in die wêreld te doen, of om dit in ons eie harte te doen (Joh. 14:12-13), of dalk is dit net wat nodig is om ons deur ons geestelike reis te dra na ons ewige tuiste in die hemel.

Moet dus nie blindelings glo nie.  Glo in God.  Vertrou op Hom.  Soek en vind Sy wil en leef vir Hom.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Is my idee van geloof dalk nie heeltemal reg nie?  Is my prentjie van God dalk te klein?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Almagtige God en Vader, dankie dat U groter is as wat ek verstaan.  Vergewe my dat ek soms dink ek kan U manipuleer.  U het , deur U Seun, Jesus Christus, vir my die gawe van geloof gegee – en daardeur alleen vind ek my redding en kom my regverdiging.  Skenk aan my asseblief alles wat nodig is, dat ek vir U diensbaar kan wees en sodat ek ten volle net vir U kan leef.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟎𝟔 – 𝐃𝐢𝐞 𝐬𝐥𝐨𝐭𝐬𝐨𝐦 𝐯𝐚𝐧 𝐚𝐥𝐥𝐞𝐬. (Kliek hier vir die klankgreep)

Die Prediker skryf dat Hy verskeie paadjies in die lewe gewandel het opsoek na sin in die lewe – plesier, rykdom, wysheid, werk.  Nou, nie baie van ons sal ooit die tyd of die middele besit om die soort soeke te doen wat die Prediker gedoen het nie, daarom kan ons maar gerus kyk na wat hy geskryf het.  Sy gevolgtrekking oor alles?  Dit maak nie saak hoe hard ons probeer om betekenis in die lewe te vervaardig nie, tyd gaan verby en uiteindelik sterf ons almal... 

Sjoe!  Dis mos nou nie eintlik wat ons wil hoor nie.

Ons gaan dikwels deur die lewe elke dag asof iemand oor ons skouer loer om ons dade te beoordeel.  Ons dink miskien, so in ons gedagtes: ‘My vrou dink ek doen nie genoeg by die huis nie, of: My man wonder seker hoekom ek daardie rok gekoop het, of: My baas dink ek vat te lank met daardie projek, of: Die ouderlinge verstaan nie hoekom ek nie daardie komitee kan aanvat nie, of dikwels ook: Dit is nie hoe Ma dit sou gedoen het nie...  En miskien is die stem wat ons die meeste hoor ons eie: Waarom is ek nie goed genoeg nie?’

Selfs as ander mense ons prys of komplimenteer, kan die druk wat ons op onsself plaas die laaste lof verdrink.  Ons plaas onsself so erg onder druk om meer te doen – en dit beter en vinniger te doen.  Hoe kan God dan nog met ons tevrede wees, wonder ons, wanneer ons self so swak voel?  Wat is die doel dan?  Hoe maak dit sin?

Die Prediker skryf gelukkig ook – na ’n lang en amper depressiewe oordenking oor die lewe – in Prediker 12:13-14(AFR83):

“𝐷𝑖𝑒 𝑠𝑙𝑜𝑡𝑠𝑜𝑚 𝑣𝑎𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑦 𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑒𝑡, 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑡: 𝐷𝑖𝑒𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑒𝑛 𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑠𝑦 𝑔𝑒𝑏𝑜𝑜𝑖𝑒. 𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑣𝑟𝑎 𝑤𝑜𝑟𝑑. 𝐺𝑜𝑑 𝑠𝑎𝑙 𝑟𝑒𝑘𝑒𝑛𝑠𝑘𝑎𝑝 𝑒𝑖𝑠 𝑜𝑜𝑟 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑, 𝑜𝑜𝑘 𝑜𝑜𝑟 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒ℎ𝑒𝑖𝑚 𝑔𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑, 𝑜𝑓 𝑑𝑖𝑡 𝑔𝑜𝑒𝑑 𝑖𝑠 𝑜𝑓 𝑘𝑤𝑎𝑎𝑑.”

Ons hoef nie al die antwoorde te vind nie.  God het dit.  Ons hoef nie alle mense tevrede te stel nie – net vir God.  In Johannes 3:17 (AFR20), sê  Jesus ook: “𝐺𝑜𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝑖𝑚𝑚𝑒𝑟𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑦 𝑆𝑒𝑢𝑛 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑔𝑒𝑠𝑡𝑢𝑢𝑟 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑡𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑛𝑖𝑒,  𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝐻𝑜𝑚 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠 𝑘𝑎𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑.”  God het dus nie gekom om ons te veroordeel nie, maar om ons te verlos.  Ons is dikwels skuldig daaraan dat ons onsself en ander veroordeel, maar Jesus het gekom om ons te verlos.  Niks van die druk wat ons voel in die lewe, kom van God af nie.  Dit is alles deur ons eie standaarde en toedoen.  Al waaraan ons onsself moet meet, is God se standaarde.

Ja, ons is swak.  En ja, ons voldoen dikwels nie aan ons eie verwagtinge nie.  Maar wat verwag God vandag van ons?  Om in sy Seun te glo wat ons vrygemaak het van sonde.  Om te glo dat Hy sterker is as ons twyfel, vrees, trots en ambisie.  Om te glo dat Hy ons nie veroordeel oor wie ons was voordat ons Sy Seun ontmoet het nie.  Om te ontdek wie ons is in die lig van Sy liefde, vryheid en genade.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Wat/wie bepaal my standaarde?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Dankie Here Jesus, dat U gekom het om my te verlos.  Verlos my asseblief ook van myself, sodat ek net vir U kan lewe.  Help my om soos die Prediker, te besef dat om U te dien en aan U gehoorsaam te wees, genoeg is vir my.  Tot U eer.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟎𝟓 – 𝐎𝐨𝐫 𝐠𝐨𝐝𝐬𝐝𝐢𝐞𝐧𝐬𝐭𝐢𝐠𝐞 𝐫𝐞𝐞̈𝐥𝐬 . . . (Kliek hier vir die klankgreep)

As mense wat voorheen verlore was, maar nou weer tuis is in God se huishouding, is ons vry.  Ons is vry van die swaar juk van die sonde wat ons gedurig gepynig het; ons is vry van die selfverwyt wat dikwels ons vrede en vreugde gesteel het; en ons is vry van die oordeel van mense.

Baie Christene sukkel om voluit te lewe, omdat hulle té gereeld luister na wat ander mense sê oor hulle of oor die voorskrifte wat ander mense aan hulle rig.  Dikwels hoor ons hoe party godsdienstige groepe Christene oordeel oor wat hulle eet of hoe hulle aantrek.  Daar word voorgehou dat ons – as God se volk – weer moet terugkeer na die tradisionele gebruike en wette van God se oorspronklike verbondsvolk, Israel.  Maar... ons is nie Israel nie en God se nuwe verbond deur Jesus Christus het ons juis vrygemaak hiervan!  Hoor wat skryf Paulus aan die gemeente in Kolosse:

“𝐴𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 •𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑜𝑠𝑚𝑖𝑒𝑠𝑒 𝑒𝑙𝑒𝑚𝑒𝑛𝑡𝑒 𝑎𝑓𝑔𝑒𝑠𝑡𝑒𝑟𝑓 ℎ𝑒𝑡, 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚 𝑖𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒, 𝑎𝑠𝑜𝑓 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑜𝑔 𝑎𝑠 𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑙𝑒𝑒𝑓, 𝑠𝑡𝑒𝑒𝑑𝑠 𝑔𝑒𝑏𝑜𝑛𝑑𝑒 𝑎𝑎𝑛 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑠𝑘𝑟𝑖𝑓𝑡𝑒 𝑠𝑜𝑜𝑠: “𝑀𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑎𝑎𝑛 𝑣𝑎𝑡 𝑜𝑓 𝑝𝑟𝑜𝑒 𝑜𝑓 𝑟𝑎𝑎𝑘 𝑛𝑖𝑒”? 𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑔𝑒𝑏𝑟𝑢𝑖𝑘 𝑡𝑜𝑡 𝑛𝑖𝑒𝑡 𝑔𝑎𝑎𝑛, 𝑒𝑛 𝑔𝑒𝑏𝑎𝑠𝑒𝑒𝑟 𝑖𝑠 𝑜𝑝 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑔𝑒𝑚𝑎𝑎𝑘𝑡𝑒 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑠𝑘𝑟𝑖𝑓𝑡𝑒 𝑒𝑛 𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔𝑒. 𝐻𝑜𝑒𝑤𝑒𝑙 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑠𝑘𝑟𝑖𝑓𝑡𝑒 𝑚𝑒𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑒𝑙𝑓𝑜𝑝𝑔𝑒𝑙𝑒𝑔𝑑𝑒 𝑔𝑜𝑑𝑠𝑑𝑖𝑒𝑛𝑠𝑝𝑙𝑖𝑔𝑡𝑒, 𝑔𝑒𝑣𝑒𝑖𝑛𝑠𝑑𝑒 𝑛𝑒𝑑𝑒𝑟𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑒𝑛 𝑙𝑖𝑔𝑔𝑎𝑎𝑚𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑘𝑎𝑠𝑡𝑦𝑑𝑖𝑛𝑔, 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑦𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝑤𝑦𝑠ℎ𝑒𝑖𝑑 ℎ𝑒𝑡, 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑡 ℎ𝑒𝑒𝑙𝑡𝑒𝑚𝑎𝑙 𝑛𝑢𝑡𝑡𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑒𝑛 𝑡𝑜𝑡 𝑏𝑒𝑣𝑟𝑒𝑑𝑖𝑔𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔𝑒 𝑎𝑎𝑟𝑑.” – Kolossense 2:20-23 (AFR20)

Ja, sommige van die mense in die vroeë kerk het nog probeer om streng regulasies en asketiese praktyke na te kom en het geglo dat deur hierdie reëls te volg, hulle ’n hoër vlak van spiritualiteit en geregtigheid kon bereik.  Paulus leer ons egter dat jou vryheid in Jesus Christus jou ’n ander benadering laat volg.

Eerstens, identifiseer ons met Christus.  Dit beteken dat ons ou, sondige mens reeds saam met Christus gesterf het aan “𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑜𝑠𝑚𝑖𝑒𝑠𝑒 𝑒𝑙𝑒𝑚𝑒𝑛𝑡𝑒” van hierdie wêreld.  Deur geloof in Christus is ons nie meer gebonde aan die wêreld se reëls en regulasies nie.  Ons identiteit is nou in Christus, en ons is vrygemaak van wêreldse beperkings.

Tweedens, moet ons pasop vir die hordes oortollige mensgemaakte reëls.  Ons moet let op die bedoeling agter sekere reëls.  Paulus sê dat die Joodse wettiese benadering om sekere reëls te volg nie werklik lei tot geestelike groei of nabyheid aan God nie.  Ons moet onsself dus afvra of die “godsdienstige reëls en rituele” van sekere groepe fokus op eksterne optrede en eieroem eerder as ’n getransformeerde hart.

Derdens leer Paulus ons dat, alhoewel hierdie reëls wys mag voorkom, met hul uiterlike vertoon van selfdissipline en nederigheid, het dit nie werklike waarde om sondige begeertes te bedwing nie.  Ware wysheid en transformasie kom uit ’n verhouding met Christus en die werk van die Heilige Gees in ons.

Onthou dus dat jy vrygemaak is in Jesus Christus.  Jou identiteit in Christus maak dat jy nie meer gebonde is aan die reëls en verwagtinge van die wêreld nie.  Jou waarde en aanvaarding kom van Hom alleen af.

Wees versigtig om in wettiese praktyke te val of te dink dat streng eksterne reëls jou meer geestelik maak.  Ware spiritualiteit gaan oor ’n hart wat deur God se liefde en genade getransformeer is.

Soek ware wysheid.  Streef na ’n diep en outentieke verhouding met Christus deur gebed, studie van God se Woord en vertroue op die Heilige Gees.  Dít is waar ware wysheid en transformasie plaasvind.

Terwyl reëls en dissipline definitief hul plek in die Christelike lewenswandel het, moet dit vloei uit ’n hart van liefde vir God eerder as ’n gevoel van verpligting of trots.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Jesus Christus maak my vry om te leef soos Hy verwag, uit dankbaarheid en tot Sy eer alleen.  Ek is gered uit genade alleen en geen mensgemaakte wette, reëls of voorskrifte kan my heiliger maak nie – net God se werk in my deur die Gees en die Woord.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  : 

Hemelse Vader, dankie vir die genade en barmhartigheid wat U aan ons bewys het deur Christus se offer aan die kruis.  Here, laat ons nie gebonde wees aan mensgemaakte reëls nie, maar gelei word deur U, Heilige Gees.  Help ons om te onderskei wat in lyn is met U wil en wat nie is nie.  Versterk ons geloof, sodat ons kan groei in wysheid en begrip van U Woord.  Vul ons met dankbaarheid, liefde en nederigheid, sodat ons lewens kan lei wat U eer en verheerlik in alles wat ons doen.  In Jesus se Naam, bid ons.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟎𝟒 – 𝐋𝐞𝐤𝐤𝐞𝐫 !  𝐊𝐫𝐲 𝐯𝐢𝐫 𝐣𝐨𝐮 ! (Kliek hier vir die klankgreep)

Hoe dikwels is ons gemoedere baie laag as gevolg van iets wat ons self gedoen het?  Ons probeer so hard om “goeie Christene” te wees...  Maar waar kom ons definisie vir “goeie Christene” vandaan?  Partykeer laat mede-Christene en ander mense ons so sleg voel oor iets wat ons gedoen het, dat ons dink ons nooit daarvoor vergewe kan word nie.  Ons begin vasgevang raak in ’n siklus van selfverwyt en skuldgevoelens.  Soveel so, dat ons nie regtig die lewe ten volle kan leef nie.  Ons leef so erg onder ’n donker wolk, dat ons nie die lig sien skyn oor die groot toekoms wat Jesus vir ons moontlik maak nie.  En wat maak ander Christene dan?  Hulle staan op die kantlyn en sê: “Lekker!  Kry vir jou!”

In die gelykenis van die vader en sy twee seuns, oftewel die gelykenis van die verlore seun (Lukas 15:11-32), vertel Jesus aan die mense hierdie verhaal van hoe ons ook maar dikwels voel.  Die een seun vra iets verskrikliks van sy vader: om sy erfporsie te kry terwyl sy vader nog lewe.  Dit was in daardie tyd (seker vandag ook) heeltemal ongewoon gewees en baie disrespekvol, amper om te wens vir die vader se dood.  Hierdie verlore seun neem dan sy erfporsie, verkoop alles en gaan partytjie alles uit en leef ’n losbandige en sondige lewe.  Hy eindig uiteindelik op in die ergste toestande van ’n Joodse sienings punt: ’n plek waar onrein varke in ’n baie beter posisie is as hy.  “Hoe durf hy.  Lekker man!  Boontjie kry sy loontjie!  Kry vir jou!”, dis seker wat al die Joodse luisteraars gedink het op hierdie stadium van die verhaal.  Ons voel ook dikwels so as ander mense begin af-spiraal in ’n put van selfverwyt of hoe?...

Maar in die gelykenis, blyk die vader se uitspattige genade net so vêrreikend te wees as die oortredings van die seun.  Hy reël ’n fees vir sy seun wat sy sonde erken en bely en terugkeer na sy vader se huis.  Maar weet julle?  Die verhaal draai naby die einde toe die ouer broer weier om by die partytjie aan te sluit en onthul dat hý eintlik net so verlore was as sy jonger broer.  

Hierdie gelykenis was waarskynlik eerder bedoel om die eiegeregtige gesindheid van oplettende godsdienstige mense te illustreer wat geregtig gevoel het op die koninkryk omdat hulle “𝑛𝑜𝑜𝑖𝑡 ’𝑛 𝑜𝑝𝑑𝑟𝑎𝑔 𝑣𝑒𝑟𝑜𝑛𝑡𝑎𝑔𝑠𝑎𝑎𝑚 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒” (Lukas 15:29).  Jesus los egter die gelykenis onopgelos om Sy luisteraars te dwing om hulself in die verhaal te sien.

Aan watter kant staan jy vandag?  Lekker!  Kry vir jou!  Kry vir jou genade in oorvloed by die Vader!  Kry hierdie genade wanneer jy begin glo dat Jesus Christus jou enigste Verlosser is.  Of jy die verlore seun of dogter is en of jy die een is wat nie die genade van ’n oneindig liefdevolle Vader gun oor jou medemens nie...  God het jou liewer as wat jy kan dink en wil graag dat jy in Sy liefde bly.  Ag, hoe lekker!  Kry gerus vir jou!

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  :            

Genade onbeskryflik groot.  Ja Here, dit het U aan my bewys.  Vergewe my dat ek soms myself laat spiraal in selfverwyt, terwyl U my inwag met oop arms.  Vergewe my dat ek soms dink dat ek U genade van ander kan weerhou, omdat ek self wil oordeel.  U is ons God en ons almal se Vader.  Dankie Here Jesus, dat U dit deur die kruis vir ons moontlik gemaak het om kinders van die Vader te wees.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟐𝟎𝟐𝟑-𝟏𝟎-𝟎𝟐 – 𝐇𝐨𝐞𝐤𝐨𝐦 𝐝𝐨𝐞𝐧 𝐨𝐧𝐬 𝐰𝐚𝐭 𝐨𝐧𝐬 𝐝𝐨𝐞𝐧 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Het jy al ooit gewonder hoekom jy elke dag probeer om die regte dinge te doen en weg te bly van wat sleg is?  Dink bietjie mooi daaroor...

As ’n Christen, is jou antwoord dalk eenvoudig: Ek doen wat ek doen, want dit is soos die Here dit wil.  Maar, wat van ander mense?  Ander mense lyk tog of hulle ook gelukkig is terwyl hulle nie so erg fokus op wat reg is nie.  Dit lyk tog of ander mense sukses behaal deur kortpaaie te neem en soms selfs skelmstreke uit te haal.  So, hoekom doen ons wat ons doen?  Hoekom gaan ons eredienste toe?  Is dit nog die moeite werd om kerk te wees?  Hoekom moet my kinders kategese doen?    Hoekom moet ek hard werk aan my / my kinders se opvoeding en onderrig?  Hoekom moet ons hard werk vir ’n kwalifikasie en ’n loopbaan?  Watter motivering is daar regtig nog oor in hierdie lewe om ’n goeie Christelike lewe te lei?

Ja, hoekom doen ons die dinge wat ons doen?  Die antwoord is eintlik baie eenvoudig: Ons wil gelukkig wees.  Ons wil ook voel dat ons hierdie lewe geniet en ware geluk ervaar.  Maar, ongelukkig, het Christene nogsteeds die gedagte in hul agterkoppe dat ware geluk en die Christelike lewenswandel nie hand aan hand kan loop nie.   As ons werklik vir Christus wil volg, moet ons mos ons eie kruis opneem en Hom volg.   Dit beteken swaarkry en sukkel – “Dit is mos nie ware geluk nie”, dink ons.  M.a.w.: ons moet baie dinge opoffer om geluk in Christus te ervaar...   Dít is ’n moeilike ding.   Om al die dinge waarvoor ons so hard voor gewerk het, opsy te skuif...

Uiteindelik, dink ek baie Christene dink (veral nie-Christene sien ons só) dat ons in ons soektog na ware geluk, ongelukkig, nors en sommer mislik moet wees.   Ons moet uitermatig preuts en vervelige mense wees...

As ons só dink, dan maak niks van ons argumente tog sin nie!  Hoekom wil ons ongelukkig wees in ons soeke na ware geluk?  Hoekom dink ons dat om Jesus se voorbeeld te volg, vir ons ongelukkig gaan maak?  En dan die ergste daarvan: As ons meer liefde in ons lewens het, hoekom is ons dan so verskriklik ongelukkig en mislik?

Dink gou weer terug aan daai vorige string vrae: Hoekom doen jy dinge vir jouself en jou kinders?  Hoekom werk jy hard vir ’n goeie loopbaan en inkomste?  Hoekom gaan jy soms heeltemal uit jou pad uit vir die mense om jou?  Want... natuurlik: Jy is lief vir hulle!  Omdat jy lief is vir jou man, jou vrou, jou kinders, jou ouers, maak dit jou gelukkig as hulle gelukkig is.  M.a.w. soek jy jou eie geluk in hulle geluk.  Omdat jy lief is vir hulle, het jy motivering om die dinge te doen wat jy doen.

Paulus se brief aan die Filippense begin met ’n dankgebed (Fil. 1:3-11) waar hy sê dat hy elke keer God dank as hy aan hulle dink.  Hy verlang na hulle en dan is sy opregte gebed:

“𝐸𝑘 𝑏𝑖𝑑 𝑗𝑢𝑖𝑠 𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑒 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑠𝑎𝑙 𝑡𝑜𝑒𝑛𝑒𝑒𝑚 𝑖𝑛 𝑘𝑒𝑛𝑛𝑖𝑠 𝑒𝑛 𝑖𝑛𝑠𝑖𝑔, 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑎𝑎𝑘 𝑚𝑎𝑎𝑘, 𝑡𝑒 𝑘𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠𝑘𝑒𝑖, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒, 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑔 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑎𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠, 𝑖𝑛𝑛𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘 𝑠𝑢𝑖𝑤𝑒𝑟 𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑏𝑒𝑟𝑖𝑠𝑝𝑒𝑙𝑖𝑘 𝑘𝑎𝑛 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑔𝑒𝑣𝑢𝑙 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑟𝑢𝑔 𝑣𝑎𝑛 •𝑔𝑒𝑟𝑒𝑔𝑡𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝑡𝑜𝑡 𝑣𝑒𝑟ℎ𝑒𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑒𝑛 𝑙𝑜𝑓 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑.” – Filippense 1:9-11 (AFR20)

Ons is lief vir God en ons is lief vir die mense wat Hy aan ons geleen het.  Dáárom doen ons wat ons doen.  Dáárom poog ons om ook toe te neem in kennis en insig van God en God se wil.  Dáárom leef ons só, sodat ons op die dag van Christus innerlik suiwer en onberispelik kan wees. 

Ons doen die dinge wat ons doen, want God is só lief vir ons dat Hy Sy enigste Seun gestuur het om ons te red en te verlos van ’n meedoënlose, rigtinglose strewe na kortstondige sukses en welvaart.  God se liefde vir ons is só groot, dat dit ons hele wese vul dat dit begin oorspoel in ons lewens en ook die lewens om ons.  Ons doen die dinge wat ons doen, want: Jesus.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Hoekom doen ek die dinge wat ek doen?

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉  :            

Here Jesus, dankie dat U in my lewe is.  Dankie, dat U my lewe is.  Mag ek en my geliefdes toeneem in kennis en insig, sodat ons kan fokus op U wil en sodat ons, gevul met die vrug van U geregtigheid, innerlik suiwer en onberispelik voor U kan staan.  Tot lof en eer van ons almagtige God en Vader.  Amen

···ᶜᴶˢ··· ©