Oordenkings
(20220901-20220930)

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟯𝟬 – 🅼🅾🅴🆃 🅴🅺 🆅🅴🆁🅶🅴🆆🅴 🅴🅽 🆅🅴🆁🅶🅴🅴🆃 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Wanneer mense ons teleurstel en ons vertroue in hulle lê in flarde, is dit moeilik vir ons om te vergewe. En wanneer ons wel leer om te vergewe, sê ons dikwels vir onsself dat ons vergewe, maar nie vergeet nie. Wat leer Jesus ons oor vergifnis?

“𝟭𝟳¹𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝑣𝑖𝑟 𝑠𝑦 𝑑𝑖𝑠𝑠𝑖𝑝𝑒𝑙𝑠 𝑔𝑒𝑠𝑒̂: “𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑜𝑛𝑣𝑒𝑟𝑚𝑦𝑑𝑒𝑙𝑖𝑘 𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑠𝑡𝑟𝑢𝑖𝑘𝑒𝑙𝑏𝑙𝑜𝑘𝑘𝑒 𝑘𝑜𝑚, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑒𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑤𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑡 𝑘𝑜𝑚. ²𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑏𝑒𝑡𝑒𝑟 𝑣𝑖𝑟 ℎ𝑜𝑚 𝑑𝑎𝑡 '𝑛 𝑚𝑎𝑎𝑙𝑘𝑙𝑖𝑝 𝑜𝑚 𝑠𝑦 𝑛𝑒𝑘 𝑔𝑒ℎ𝑎𝑛𝑔 𝑒𝑛 ℎ𝑦 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑒𝑒 𝑔𝑒𝑔𝑜𝑜𝑖 𝑤𝑜𝑟𝑑, 𝑎𝑠 𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑦 𝑒𝑒𝑛 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔𝑒𝑠 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑠𝑡𝑟𝑢𝑖𝑘𝑒𝑙. ³𝑊𝑒𝑒𝑠 𝑑𝑢𝑠 𝑜𝑝 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑜𝑒𝑑𝑒. 𝐴𝑠 𝑗𝑜𝑢 𝑏𝑟𝑜𝑒𝑟 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔, 𝑤𝑦𝑠 ℎ𝑜𝑚 𝑡𝑒𝑟𝑒𝑔, 𝑒𝑛 𝑎𝑠 ℎ𝑦 𝑏𝑒𝑟𝑜𝑢 ℎ𝑒𝑡, 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑤𝑒 ℎ𝑜𝑚. ⁴𝐸𝑛 𝑎𝑠 ℎ𝑦 𝑠𝑒𝑤𝑒 𝑚𝑎𝑎𝑙 𝑜𝑝 𝑒𝑒𝑛 𝑑𝑎𝑔 𝑡𝑒𝑒𝑛 𝑗𝑜𝑢 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔, 𝑒𝑛 𝑠𝑒𝑤𝑒 𝑚𝑎𝑎𝑙 𝑛𝑎 𝑗𝑜𝑢 𝑡𝑒𝑟𝑢𝑔𝑘𝑜𝑚 𝑒𝑛 𝑠𝑒̂, ‘𝐸𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑏𝑒𝑟𝑜𝑢’, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑦 ℎ𝑜𝑚 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑤𝑒.”” – Lukas 17:1-4 (AFR20)

En, ook in die bergrede, wanneer Jesus ons leer om te bid, sê Hy vêrder in Matteus 6:14-15 (AFR20): “¹⁴ “𝑊𝑎𝑛𝑡 𝑎𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑡𝑟𝑒𝑑𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑤𝑒, 𝑠𝑎𝑙 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙𝑠𝑒 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑜𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑤𝑒. ¹⁵𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑎𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑤𝑒 𝑛𝑖𝑒, 𝑠𝑎𝑙 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑜𝑘 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑡𝑟𝑒𝑑𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑤𝑒 𝑛𝑖𝑒.”” Die vergifnis wat ons in die Bybel leer, is baie selde ’n vergifnis waar daar geïmpliseer word dat ons moet vergeet daarvan... So, hoe nou? Moet ons vergewe en vergeet; of moet ons vergewe en onthou? Wat is die verskil en hoe beïnvloed dit ons siening oor vergifnis?

Oral waar Jesus oor vergifnis leer, is Hy streng daaroor. Hy impliseer herhaaldelik dat ons nie wrokke moet hou teen mense nie, maar dat ons volkome moet vergewe. Maar, beteken dit dan dat ons die persoon se oortreding moet vergeet? Dat daar geen gevolge moet wees nie?

Ek dink nie dat dit is wat Jesus bedoel het nie. Ek dink eerder dat Jesus bedoel het dat ons waarlik moet vergewe soos God ons vergewe. Wanneer God ons vergewe, is die vergifnis volkome, mits ons waarlik berou het oor ons sonde en as ons nie weer sondig nie. Wanneer ons iemand ook hulle oortreding teenoor ons vergewe, maar die persoon het nie waarlik berou nie, gaan ons weer seerkry. Dus moet ons leer uit ervarings. Ons moet ook uit ons eie sondes en vergifnis leer. Ons moet soms ook herinner word daaraan deur die straf wat ons deur mense of God daarvoor ontvang. Hebreërs 12:5-6 (AFR20) leer ons ook:

“⁵𝐸𝑛 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑎𝑛𝑠𝑝𝑜𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑎𝑠 𝑘𝑖𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠 𝑎𝑎𝑛𝑠𝑝𝑟𝑒𝑒𝑘, ℎ𝑒𝑒𝑙𝑡𝑒𝑚𝑎𝑙 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑒𝑡: “𝑀𝑦 𝑠𝑒𝑢𝑛, 𝑚𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑠𝑠𝑖𝑝𝑙𝑖𝑛𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑔𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔𝑠𝑘𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑒, 𝑒𝑛 𝑚𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑜𝑒𝑑𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑤𝑎𝑛𝑛𝑒𝑒𝑟 𝑗𝑦 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝐻𝑜𝑚 𝑏𝑒𝑠𝑡𝑟𝑎𝑓 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑛𝑖𝑒; ⁶𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑣𝑖𝑟 𝑤𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡, 𝑡𝑢𝑔 𝐻𝑦, 𝑒𝑛 𝐻𝑦 𝑠𝑡𝑟𝑎𝑓 𝑒𝑙𝑘𝑒 𝑠𝑒𝑢𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝐻𝑦 𝑎𝑎𝑛𝑛𝑒𝑒𝑚.””

God het ons ook nie gemaak om te vergewe en vergeet nie, anders sou ons tevergeefs hoop dat die pyn vanself sou weggaan – en dit sal nie. Nee, ons moet leer om met die pyn saam te leef en op God te vertrou om ons die krag te gee om deur dit te kom. Genesing van pyn wat deur sondes teen ons of ons eie sondes veroorsaak word, word slegs genees wanneer ons Jesus Christus toelaat om in ons lewens te kom en ons leer om te vergewe. Jesus sê in Matt. 6:14-15 dat ons móét vergewe – dis nie ’n voorstel of vriendelike versoek nie: dis ’n opdrag. Vergifnis is ’n opdrag tot óns beswil, want genesing kan eers begin wanneer ons begin vergewe.

Dit is nie altyd maklik nie, maar as ons vry wil wees van onnodige pyn en hartseer in ons lewens, moet ons die vrymakende krag van vergifnis aanleer. Vergewe. Moenie vergeet nie. Leer uit jou sonde en sondes van ander teenoor jou. Word sterker daardeur. Groei in geloof.

𝑽𝒆𝒓𝒈𝒆𝒘𝒆 𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒈𝒆𝒆𝒕 𝒏𝒊𝒆.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Is daar iemand in my lewe wat ek moet vergewe? Leef ek nog met die pyn van oortredings teenoor my? God kan my help daardeur as ek vergewe. Ek hoef nie en moet nie vergeet nie, want deur die pyn van die gevolge van sonde word ek sterker en leer ek om op God se krag en genade staat te maak.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Almagtige God en Vader, dankie vir u goedheid, verdraagsaamheid en geduld teenoor my. Dankie dat ek kan weet dat U geduld my gelei het tot bekering. Vergewe my dat ek nie altyd daardie selfde gesindheid het teenoor mense wat teenoor my sondig en my seermaak nie. Help my om te vergewe. Ek weet ek hoef nie alles te vergeet asof dit nooit gebeur het nie. Help my om te leer uit die ervaring. Laat my nie ’n wrok koester teenoor ander mense nie, want ek weet dan sal woede en bitterheid my lewe regeer. Wys my wie ek nog moet vergewe en help my om dit te doen. In Jesus se Naam. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟮𝟵 – “𝑺𝒍𝒆𝒈𝒕𝒆 𝒈𝒆𝒔𝒆𝒍𝒔𝒌𝒂𝒑 𝒃𝒆𝒅𝒆𝒓𝒇 𝒈𝒐𝒆𝒊𝒆 𝒔𝒆𝒅𝒆𝒔.” (Kliek hier vir die klankgreep)

Gister het Dawid ons herinner in Psalm 62 dat ons op God moet vertrou en nie op onbetroubare mense nie. Mense stel ons dikwels teleur, maar ons weet ook dat ons tog op mense moet kan staatmaak. Daarom moet ons ons vertrouelinge met God se insig en wysheid kies. Paulus waarsku ook die Christene in Korinte in 1 Korintiërs 15:33 (AFR20) wanneer hy sê: “³³𝐿𝑎𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑖𝑠𝑙𝑒𝑖 𝑛𝑖𝑒: “𝑆𝑙𝑒𝑔𝑡𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑒𝑙𝑠𝑘𝑎𝑝 𝑏𝑒𝑑𝑒𝑟𝑓 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑠𝑒𝑑𝑒𝑠.””

Ja, ons moet ons geselskap goed kies. Ons kan nie “Sondag-Christene” wil wees nie. Wat my egter deesdae onderkry, is dat mense nie eers meer ten minste “Sondag-Christene” is nie. Dit wil voorkom asof mense besluit het dat hulle nie hoef voor te gee om Christene te wees nie, so nou is hulle nie meer nie! Sondae word werksdae of familie dae – sonder die kerk.

Dit is inderdaad baie hartseer dat daar eintlik maar baie min mense oor is deesdae wat werklikwaar nog gewy is aan God. Baie mense sal sê hulle is, maar dan lyk dit nie regtig so nie. Paulus skryf aan Titus ook dat hy moet lig loop vir sulke mense en sê van hierdie tipe mense: “¹⁶𝐻𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑒𝑙𝑦 𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝐺𝑜𝑑 𝑘𝑒𝑛, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑒𝑒𝑟𝑠𝑝𝑟𝑒𝑒𝑘 𝑑𝑖𝑡 𝑚𝑒𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑎𝑑𝑒;” (Titus 1:16a AFR20).

So, hoe kies ons dan ons vriende? Hoe bepaal ons wie ons toelaat in ons lewens en wie nie? Miskien moet ons weer na nog van Paulus se raad luister, hierdie keer aan Timoteus. In die tweede brief aan Timoteus, skryf Paulus:

“𝟯¹𝐷𝑖𝑡 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑦 𝑤𝑒𝑒𝑡: 𝐼𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑎𝑎𝑠𝑡𝑒 𝑑𝑎𝑒 𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑚𝑜𝑒𝑖𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑡𝑦𝑒 𝑘𝑜𝑚; ²𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝑠𝑒𝑙𝑓𝑠𝑢𝑔𝑡𝑖𝑔 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑔𝑒𝑙𝑑𝑔𝑖𝑒𝑟𝑖𝑔, 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡𝑝𝑟𝑎𝑡𝑒𝑟𝑖𝑔, 𝑎𝑎𝑛𝑚𝑎𝑡𝑖𝑔𝑒𝑛𝑑, 𝑔𝑜𝑑𝑠𝑙𝑎𝑠𝑡𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘, 𝑜𝑛𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑎𝑎𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑢𝑒𝑟𝑠, 𝑜𝑛𝑑𝑎𝑛𝑘𝑏𝑎𝑎𝑟, 𝑔𝑜𝑑𝑑𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠, ³𝑜𝑛𝑔𝑒𝑣𝑜𝑒𝑙𝑖𝑔, 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠, 𝑏𝑒𝑙𝑒𝑑𝑖𝑔𝑒𝑛𝑑, 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑠𝑒𝑙𝑓𝑏𝑒ℎ𝑒𝑒𝑟𝑠𝑖𝑛𝑔, 𝑤𝑟𝑒𝑒𝑑, 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒, ⁴𝑣𝑒𝑟𝑟𝑎𝑎𝑖𝑒𝑟𝑠, 𝑟𝑜𝑒𝑘𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠, ℎ𝑜𝑜𝑔ℎ𝑎𝑟𝑡𝑖𝑔, 𝑙𝑖𝑒𝑓 𝑣𝑖𝑟 𝑝𝑙𝑒𝑠𝑖𝑒𝑟 𝑒𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟 𝑎𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝐺𝑜𝑑, ⁵𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑤𝑒𝑙 '𝑛 𝑠𝑘𝑦𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝑔𝑜𝑑𝑣𝑟𝑒𝑠𝑒𝑛𝑑ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑣𝑜𝑜𝑟ℎ𝑜𝑢, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑔𝑜𝑑𝑣𝑟𝑒𝑠𝑒𝑛𝑑ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑚𝑖𝑠𝑘𝑒𝑛. 𝐵𝑙𝑦 𝑤𝑒𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑠𝑢𝑙𝑘𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒.” – 2 Timoteus 3:1-5 (AFR20)

Mense wat sê hulle vrees God, maar eintlik – wanneer jy kyk na hoe hulle lewe – net gefokus is op hul eie geluk. Dit is eintlik baie eenvoudig: Of jy plaas God eerste; of jy plaas jouself of iets anders eerste. Godsvrees is nie bang wees vir straf, soos wanneer jy ’n landswet oortree het nie. Godsvrees is ontsag en eer en respek vir die Skepper van die heelal, die enigste God wat verhewe is bo alles.

As Paulus vir Timoteus waarsku en hy noem al die eienskappe van slegte mense wat vermy moet word, kan daardie eienskappe eenvoudig herlei word na selfgesentreerdheid en individualisme. Leef jy vir jouself? Of leef jy vir God? As jy die lig kies en kies om die nuwe lewe wat God jou gee voluit vir Hom te lewe, probeer jouself omring met ander wat ook só kies en só lewe. Wanneer jy egter in die geselskap is van diegene wat die donker kies, onthou: die donker kan nie die lig uitdoof nie en God se lig wat deur jou skyn kan dalk die lig in ander weer laat brand.

Kies jou vriende reg. Kies jou geselskap reg. Moenie dat slegte geselskap jou goeie sedes bederf nie. Vrees God.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek moet let op die geselskap wat ek hou. Kuier ek saam met vriende wat werklik Godvresende mense is, of bely hulle dit , maar hulle dade weerspreek dit? Ek moet die vrymoedigheid hê om my ware vriende daaroor aan te spreek en ek besef dat hulle my ook daaroor kan en moet aanspreek as ek die pad so bietjie byster raak.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, laat my U liefhê bo plesier of enigiets anders in hierdie lewe. Mag u liefde in my hart wees en mag dit my dryf om my ook te omring met ander mense wat só voel en ook in u liefde bly. Help my om genoeg selfbeheersing te hê sodat ek sal wegbly van die tipe mense wat Paulus in 2 Timoteus 3 beskryf. Stuur U asseblief vir my die regte vriende en dankie vir dié wat ek alreeds het wat ook ’n heilige Godsvrees besit. Mag ek nooit skaam wees om U te bely in enige geselskap nie. Tot U eer. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟮𝟴 – “𝑵𝒆𝒕 '𝒏 𝒂𝒔𝒆𝒎𝒕𝒆𝒖𝒈 𝒊𝒔 𝒅𝒊𝒆 𝒎𝒆𝒏𝒔 ...” (Kliek hier vir die klankgreep)

Die Prediker skryf op ’n hele paar plekke dat die mens se lewe ’n gejaag na wind is, dat dit sinloos is en tot niks kom nie. As ons natuurlik ’n baie materialistiese en self-sentriese uitkyk op die lewe het, dan sal dit nogal só lyk vir ons. Wanneer die ryk jongman ook by Jesus kom en Hom vra wat hy moet doen om gered te word, vertel Jesus hom dat hy al die gebooie moet nakom. Die jongman sê dat hy dit wel doen, maar toe Jesus vir hom sê dat hy al sy besittings moet verkoop en aan die armes gee, was die jongman bedroef (Matt. 19:16-30; Mark. 10:17-31; Luk. 18:18-30).

Ons wil nie graag alles prysgee om Jesus te volg nie, maar ons moet bereid wees om dit wel te doen indien Hy dit van ons vra.

Toe Dawid vervolg en onder geweldige druk was, het hy weer en weer besef dat hy veilig is by God. Hy het besef dat al die dinge wat saakmaak vir ’n mens, nie regtig so baie saakmaak nie. Alhoewel ons veronderstel is om op sekere mense te kan staatmaak, moet ons ook besef dat ons ons vertrouelinge en staatmakers baie wys moet kies. Ja, soos ons sonde en onnodige versoekings uit ons lewens sny, só moet ons ongelukkig ook soms sekere mense eerder laat gaan en vermy. Dawid sê:

“𝟲𝟮¹𝑉𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 •𝑚𝑢𝑠𝑖𝑒𝑘𝑙𝑒𝑖𝑒𝑟. 𝑂𝑝 𝐽𝑒𝑑𝑜𝑒𝑡𝑜𝑒𝑛. '𝑛 𝑃𝑠𝑎𝑙𝑚. 𝑉𝑎𝑛 𝐷𝑎𝑤𝑖𝑑.

²𝑁𝑒𝑡 𝑏𝑦 𝐺𝑜𝑑 𝑣𝑖𝑛𝑑 𝑒𝑘 𝑟𝑢𝑠; 𝑣𝑎𝑛 𝐻𝑜𝑚 𝑘𝑜𝑚 𝑚𝑦 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔.

³𝑁𝑒𝑡 𝐻𝑦 𝑖𝑠 𝑚𝑦 𝑟𝑜𝑡𝑠, 𝑚𝑦 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔, 𝑚𝑦 𝑡𝑜𝑒𝑣𝑙𝑢𝑔𝑠𝑜𝑜𝑟𝑑; 𝑒𝑘 𝑠𝑎𝑙 𝑏𝑒𝑠𝑙𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑎𝑛𝑘𝑒𝑙 𝑛𝑖𝑒.

⁴𝐻𝑜𝑒 𝑙𝑎𝑛𝑘 𝑛𝑜𝑔 𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 '𝑛 𝑚𝑎𝑛 𝑏𝑙𝑦 𝑎𝑎𝑛𝑣𝑎𝑙, 𝑣𝑒𝑟𝑚𝑜𝑜𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑚 – 𝑎𝑠𝑜𝑓 ℎ𝑦 '𝑛 𝑚𝑢𝑢𝑟 𝑖𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑜𝑟ℎ𝑒𝑙, '𝑛 𝑡𝑢𝑖𝑛𝑚𝑢𝑢𝑟 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑚𝑔𝑒𝑠𝑡𝑜𝑜𝑡 𝑤𝑜𝑟𝑑?

⁵𝐽𝑎, ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑒𝑝𝑙𝑎𝑛 𝑜𝑚 ℎ𝑜𝑚 𝑎𝑓 𝑡𝑒 𝑠𝑡𝑜𝑜𝑡 𝑣𝑎𝑛 𝑠𝑦 ℎ𝑜𝑒̈ 𝑝𝑙𝑒𝑘, ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑜𝑢 𝑣𝑎𝑛 𝑙𝑒𝑢𝑒𝑛𝑠. 𝑀𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑜𝑛𝑑 𝑠𝑒𝑒̈𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑖𝑛𝑛𝑒𝑠𝑡𝑒 𝑣𝑙𝑜𝑒𝑘 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒. •𝑆𝑒𝑙𝑎

⁶𝑉𝑖𝑛𝑑 𝑟𝑢𝑠 𝑏𝑦 𝐺𝑜𝑑 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑒𝑛, 𝑚𝑦 𝑠𝑖𝑒𝑙, 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑜𝑝 𝐻𝑜𝑚 𝑖𝑠 𝑚𝑦 ℎ𝑜𝑜𝑝 𝑔𝑒𝑣𝑒𝑠𝑡𝑖𝑔.

⁷𝑁𝑒𝑡 𝐻𝑦 𝑖𝑠 𝑚𝑦 𝑟𝑜𝑡𝑠, 𝑚𝑦 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔, 𝑚𝑦 𝑡𝑜𝑒𝑣𝑙𝑢𝑔𝑠𝑜𝑜𝑟𝑑. 𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑎𝑛𝑘𝑒𝑙 𝑛𝑖𝑒.

⁸𝐵𝑦 𝐺𝑜𝑑 𝑙𝑒̂ 𝑚𝑦 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔, 𝑚𝑦 𝑒𝑒𝑟. 𝑀𝑦 𝑠𝑡𝑒𝑟𝑘 𝑟𝑜𝑡𝑠, 𝑚𝑦 𝑠𝑘𝑢𝑖𝑙𝑝𝑙𝑒𝑘, 𝑣𝑖𝑛𝑑 𝑒𝑘 𝑖𝑛 𝐺𝑜𝑑.

⁹𝑉𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑢 𝑡𝑒 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑡𝑦𝑒 𝑜𝑝 𝐻𝑜𝑚, 𝑜 𝑣𝑜𝑙𝑘, 𝑠𝑡𝑜𝑟𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝐻𝑜𝑚 𝑢𝑖𝑡. 𝐺𝑜𝑑 𝑖𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑜𝑛𝑠 '𝑛 𝑠𝑘𝑢𝑖𝑙𝑝𝑙𝑒𝑘. 𝑆𝑒𝑙𝑎

¹⁰𝑁𝑒𝑡 '𝑛 𝑎𝑠𝑒𝑚𝑡𝑒𝑢𝑔 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠, 𝑜𝑛𝑏𝑒𝑡𝑟𝑜𝑢𝑏𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑠 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒; 𝑜𝑝 '𝑛 𝑠𝑘𝑎𝑎𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑔 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑦𝑛𝑎 𝑛𝑖𝑘𝑠, 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑖𝑠 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑙𝑖𝑔𝑡𝑒𝑟 𝑎𝑠 '𝑛 𝑎𝑠𝑒𝑚𝑡𝑒𝑢𝑔.

¹¹𝑀𝑜𝑒𝑡 𝑜𝑝 𝑎𝑓𝑝𝑒𝑟𝑠𝑖𝑛𝑔 𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑡𝑚𝑎𝑎𝑘, 𝑜𝑝 𝑝𝑙𝑢𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑦𝑑𝑒𝑙𝑒 ℎ𝑜𝑜𝑝 𝑛𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑠𝑡𝑖𝑔 𝑛𝑖𝑒. 𝑅𝑦𝑘𝑑𝑜𝑚, 𝑎𝑠 𝑑𝑖𝑡 𝑡𝑜𝑒𝑛𝑒𝑒𝑚 – 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑜𝑝 𝑠𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑒.

¹²𝐸𝑒𝑛 𝑠𝑎𝑎𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑏𝑒𝑣𝑒𝑠𝑡𝑖𝑔, 𝑡𝑤𝑒𝑒, 𝑤𝑎𝑡 𝑒𝑘 𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑒𝑡: 𝐾𝑟𝑎𝑔 𝑖𝑠 𝑏𝑦 𝐺𝑜𝑑;

¹³𝑏𝑦 𝑈, 𝑚𝑦 𝐻𝑒𝑒𝑟, 𝑖𝑠 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒, 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑈 𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑜𝑛 '𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑣𝑜𝑙𝑔𝑒𝑛𝑠 𝑠𝑦 𝑑𝑎𝑑𝑒.”

– Psalm 62 (AFR20)

Wanneer ons vasgevang raak in die gejaag van die lewe, kan dit vir ons begin voel of ons lewe nie doel het nie. Dit kan begin voel of ons baie hard werk vir niks. En, dikwels is dit juis oor die prestasies, sukses en kommentaar van ander mense dat ons so voel. Ons begin ons vergelyk met ander en ons sien dat ons nog nie daardie denkbeeldige leer vêr genoeg geklim het nie. Dan begin ons luister en staatmaak op mense en mense stel ons teleur. Ons raak kwaad vir die mense en kwaad vir onsself. Ons begin voel soos ’n mislukking.

Dawid herinner ons in Psalm 62 dat ons nie so hoef te voel nie. Hy sê dat ons eerder ons krag by God moet kry en dat ons moet onthou dat daar oneindige, troue liefde is by God. God beloon ons – hier en in die ewigheid vir ons dade. En, natuurlik, moet ons dade gedryf word deur geloof en dankbaarheid vir die rus, verlossing, skuiling, vrede en hoop wat ons ook net by God kan vind.

Die mens is maar net ’n asemteug en soms moet jy nie jou asem mors op onbetroubare mense nie. Gebruik eerder die asem – die lewe – wat God jou gegee het om aan Hom alle lof en eer te bring.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek moenie dat mense dikteer hoe ek my lewe lei nie. Ek moet toksiese verhoudings probeer regmaak deur God deel te maak daarvan, of ek moet eerder sekere verhoudings in my lewe beëindig. God sal my lei daarin en by God sal ek rus en vrede vind daaroor.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, ek vind my rus by U. U is die Bron van my verlossing, my Rots, my skuiling. Mense is nie betroubaar nie, maar tog weet ek ook dat ek nie alles in hierdie lewe alleen kan doen nie. Wys my wie ek kan vertrou en gee my die krag en moed om eerder die mense met verskuilde agendas en oneerlike harte uit my lewe te sny. By U is daar genoeg krag en liefde vir my. Laat ek daarop vertrou, want U is getrou. Dankie dat ek by U veilig kan voel en my hart by U kan uitstort. Dankie dat daar by U altyd goeie raad en vrede is vir my. Ek loof en prys U. In die Naam van Jesus. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟮𝟳 – 🅺🅸🅴🆂 🅳🅸🅴 🅻🅸🅶. (Kliek hier vir die klankgreep)

Een van die bekendste gedeeltes in die Bybel, is Johannes 3:16. Net gister praat ek met my Ringskollegas en een van hulle noem nogal dat daar nogal ’n goeie rede is hoekom baie sendelinge die Johannes Evangelie traktaatjies gebruik om te evangeliseer. Daar is werklikwaar soveel goeie nuus in die evangelies en, veral in Johannes se evangelie. Maar almal ken mos Johannes 3, of hoe? Hoor wat sê verse 16-19:

“¹⁶ “𝐺𝑜𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑠𝑜 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑔𝑒ℎ𝑎𝑑 𝑑𝑎𝑡 𝐻𝑦 𝑠𝑦 𝑒𝑛𝑖𝑔𝑠𝑡𝑒 𝑆𝑒𝑢𝑛 𝑔𝑒𝑔𝑒𝑒 ℎ𝑒𝑡, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒́ 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 𝐻𝑜𝑚 𝑔𝑙𝑜, 𝑛𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑟𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑤𝑖𝑔𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑒̂. ¹⁷𝐺𝑜𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑦 𝑆𝑒𝑢𝑛 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑡𝑜𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑡𝑢𝑢𝑟 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑡𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝐻𝑜𝑚 𝑔𝑒𝑟𝑒𝑑 𝑘𝑎𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑. ¹⁸𝑊𝑖𝑒 𝑖𝑛 𝐻𝑜𝑚 𝑔𝑙𝑜, 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑛𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑛𝑖𝑒; 𝑤𝑖𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑔𝑙𝑜 𝑛𝑖𝑒, 𝑖𝑠 𝑟𝑒𝑒𝑑𝑠 𝑣𝑒𝑟𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑦 𝑛𝑖𝑒 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑛𝑖𝑔𝑠𝑡𝑒 𝑆𝑒𝑢𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑔𝑙𝑜 𝑛𝑖𝑒. ¹⁹𝐸𝑛 𝑠𝑜 𝑘𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑒𝑖𝑑𝑖𝑛𝑔: 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑔 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑡𝑜𝑒 𝑔𝑒𝑘𝑜𝑚, 𝑒𝑛 𝑡𝑜𝑔 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑒𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑢𝑖𝑠𝑡𝑒𝑟𝑛𝑖𝑠 𝑎𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑔 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑔𝑒ℎ𝑎𝑑, 𝑤𝑎𝑛𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑎𝑑𝑒 𝑤𝑎𝑠 𝑠𝑙𝑒𝑔.” – Johannes 3:16-19 (AFR83)

So rukkie gelede het ek weer gepreek oor hierdie baie bekende gedeelte in die Bybel. Ek het ook baie vrae gevra oor hoe die liefde van God ons lewens verander – of veronderstel is om te verander, bv. Het ons meer vrede? Is ons meer soos Jesus? Vergewe ons meer en makliker? Is ons meer sensitief vir die situasies van mense om ons?

As ek na my eie lewe kyk, sien ek baie plekke waar daar baie transformasie is wat nog moet plaasvind. Ek is dikwels ontevrede, maar terselfdertyd ook bemoedig omdat ek ’n God ken wat die dooies opwek. Ek ken ’n God wat die sondaar vergewe. Ek ken ’n God wat moed gee aan die swakkes en rigting gee aan die verwardes en dié wat hartseer is troos. Ek weet dat dit waar is, omdat die God wat ek ken, die wêreld so lief gehad het dat Hy ons Sy enigste Seun gegee het, sodat ons nie sal vergaan nie, maar sal lewe en floreer en groei. Hierdie God het ons so lief gehad dat Hy nie op ’n afstand gebly het nie, maar in sy Seun, Jesus, naby gekom het. Hierdie God het Homself aan die kruis aangebied om vergifnis moontlik te maak en die ewigheid seker te maak. Hierdie God het ons meer lief as wat ons kan begryp. Hy het ons lief net soos ons is, maar Hy het ons té lief om ons te laat bly soos ons is, en Hy hou dus die moontlikheid van ware transformasie vir ons voor. As gevolg van hierdie liefde is ek hoopvol. En jy?

Kies die lig. Kies liefde. Jy is gered en is vry van die duisternis van sonde. Leef so.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

God het mens geword vir my. My ou lewe is wel veroordeel en Jesus Christus het die prys daarvoor betaal. Ek moet elke dag kies om in sy lig te lewe as ek in dankbaarheid sy liefde aanvaar.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here Jesus, dankie dat U mens geword het vir my. Vergewe my dat my dade ook soms nog sleg is. Laat my in u lig lewe en laat my elke dag kies vir u liefde en genade. Ek loof en prys U. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟮𝟲 – 🆆🅰🆃 🅸🆂 🅳🅴🅴🅻 🆅🅰🅽 🅹🅾🆄 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Ons kyk dikwels na ander mense en besef dat hulle in ’n mate net soos hulle ouers is. Net Saterdag hoor ek hoe iemand lag en besef dat sy pa se lag presies dieselfde klink. Ek sit gister aan die etenstafel en my dogter maak ook ’n opmerking dat ek en my broer baie dieselfde is as dit kom by ons sin vir humor en die flou grappies wat ons maak. Só word kinders nogal baie soos hul ouers. Familie en vriende het ’n groot impak op wie ons is en wie ons word. Die geselskap en dinge waarmee ons onsself besig hou, word deel van ons.

Met geloof, is dit presies dieselfde. As jy jou besig hou met God se Woord en sorg dat die Woord lewend bly in jou hart, sal jou woorde en dade ook daarvan getuig. As jy egter net so nou en dan deel is van ’n geloofsgemeenskap en, om dit nou reguit te sê, jou geloof afskeep, dan sal dit ook dikwels wys in jou lewe. Ons dink dikwels dat, omdat ons dalk vroeër in ons lewens ’n oomblik gehad het waar ons ons lewens vir die Here gegee het, dat alles nou van Hom afhang om ons lewens reg te kry en reg te hou, maar dit werk ongelukkig nie so nie. As jy mos ’n marathon wil hardloop, help dit nie jy koop vir jou nuwe tekkies en los dit in die kas nie. Jy moet oefen elke dag!

God het belowe dat Hy altyd met ons sal wees – Jesus self het dit gesê net voor Sy hemelvaart (Matt. 28:20). Ons weet dat ons ’n opdrag het om dissipels te maak en mense te leer van alles wat Jesus ons beveel het om te onderhou (Matt. 28:19), maar dit gaan nie vanself gebeur nie. As ons gehoorsaam wil wees aan God se opdrag en as ons God se beloftes lewend wil hou in ons lewens, dan moet ons dit deel maak van wie ons is. Psalm 119 was gebruik om jongmense die alfabet te leer, sowel as baie belangrike lewenslesse. Hoor wat die gedeelte onder die letter Zajin, die sewende letter, ons leer:

“⁴⁹𝐷𝑖𝑛𝑘 𝑎𝑎𝑛 𝑢 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑 𝑎𝑎𝑛 𝑢 𝑑𝑖𝑒𝑛𝑠𝑘𝑛𝑒𝑔 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑚𝑒𝑒 𝑈 𝑎𝑎𝑛 𝑚𝑦 ℎ𝑜𝑜𝑝 𝑔𝑒𝑔𝑒𝑒 ℎ𝑒𝑡.

⁵⁰𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑚𝑦 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑜𝑠𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑛 𝑚𝑦 𝑒𝑙𝑙𝑒𝑛𝑑𝑒, 𝑑𝑎𝑡 𝑢 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑓𝑡𝑒 𝑚𝑦 𝑙𝑒𝑤𝑒𝑛𝑑 ℎ𝑜𝑢.

⁵¹𝑉𝑒𝑟𝑚𝑒𝑡𝑒𝑙𝑒𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝑚𝑦 𝑡𝑜𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑢𝑖𝑡𝑒𝑟𝑠𝑡𝑒 𝑡𝑜𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑝𝑜𝑡, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑢 𝑤𝑒𝑡 ℎ𝑒𝑡 𝑒𝑘 𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑒𝑔𝑔𝑒𝑑𝑟𝑎𝑎𝑖 𝑛𝑖𝑒.

⁵²𝐸𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑢 𝑏𝑒𝑠𝑙𝑖𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑜𝑛𝑡ℎ𝑜𝑢, 𝑣𝑎𝑛 𝑙𝑎𝑛𝑘 𝑔𝑒𝑙𝑒𝑑𝑒 𝑎𝑓, 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑒𝑛 𝑒𝑘 𝑤𝑎𝑠 𝑔𝑒𝑡𝑟𝑜𝑜𝑠.

⁵³𝑊𝑜𝑒𝑑𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑚𝑦 𝑏𝑒𝑒𝑡𝑔𝑒𝑝𝑎𝑘 𝑜𝑜𝑟 𝑔𝑜𝑑𝑑𝑒𝑙𝑜𝑠𝑒𝑠 – ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑢 𝑤𝑒𝑡 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑎𝑎𝑡.

⁵⁴𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑢 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑠𝑘𝑟𝑖𝑓𝑡𝑒 𝑤𝑎𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑚𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑑𝑒𝑟𝑒 𝑖𝑛 '𝑛 𝑝𝑙𝑒𝑘 𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑒𝑘 '𝑛 𝑣𝑟𝑒𝑒𝑚𝑑𝑒𝑙𝑖𝑛𝑔 𝑤𝑎𝑠.

⁵⁵𝐸𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑢 𝑁𝑎𝑎𝑚 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑔 𝑜𝑛𝑡ℎ𝑜𝑢, 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑒𝑛 𝑒𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑢 𝑤𝑒𝑡 𝑛𝑎𝑔𝑒𝑘𝑜𝑚.

⁵⁶𝐷𝑖𝑡 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑔𝑒𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑚𝑦 – 𝑑𝑎𝑡 𝑒𝑘 𝑏𝑦 𝑢 𝑜𝑝𝑑𝑟𝑎𝑔𝑡𝑒 ℎ𝑜𝑢.”

– Psalm 119:49-56 (AFR20)

God kan nie vergeet nie en God is altyd getrou, maar dit is goed dat ons so nou en dan God herinner aan Sy beloftes? Hoekom? Want dit wys dat ons ons besig hou daarmee en dat ons geloof het daarin – in die hoop wat daarin is.

Terwyl die wêreld ons dalk haat en spot oor ons geloof, moet ons sterk staan, op God vertrou en aanhou groei in ons geloof. Ons moet troos vind in die redding wat Jesus vir ons bewerk het. Ons moet woedend raak oor die onreg en ongelowigheid in die wêreld. Ons moet onthou dat God altyd getrou is in Sy oordeel en dat Hy met ons is. Ons moet Sy Naam onthou, Hom loof en prys en ons moet dít wat Sy Woord ons leer, deel maak van wie ons is.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek vind vreugde in God se wet en God se opdragte, want dit is daar om my te help. God se Woord is lewend en God is getrou – Hy hou Sy beloftes. My verhouding met die lewende Here, moet deel wees van wie ek is – altyd.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Almagtige God en Vader, U sorg vir my en U het U bepalings gegee sodat ek reg kan lewe. Help my om altyd vas te hou daaraan en om dit deel te maak van my. Laat ek nie swig voor versoekings nie en laat ek nie ontmoedig word deur mense wat van U wet weggedraai het nie. Mag ek troos vind in U beloftes – die beloftes wat tot vervulling gekom het in U Seun, my Here Jesus Christus. In die wêreld is ons vreemdelinge, maar ons kom eendag huis toe om vir ewig by U te wees. Laat U voorskrifte vir ons ook liedere wees, terwyl ons wag. Tot U eer. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟮𝟰 – “𝑾𝒂𝒏𝒏𝒆𝒆𝒓 𝒋𝒖𝒍𝒍𝒆 𝒃𝒊𝒅 ...” (Kliek hier vir die klankgreep)

Het jy al ooit gewonder: Wanneer ek bid, watter woorde moet ek gebruik? Hoe moet ek bid? Moet ek aan God verduidelik?

Ek het al baie gehoor hoe mense sê dat ’n persoon baie mooi bid. Wanneer ek dit hoor, dan wonder ek altyd of dit is omdat die gebed se woorde mooi of kragtig was, of omdat dit alles gegaan het oor God se verheerliking.

Jesus, voordat Hy die dissipels die Onse Vader gebed leer, sê die volgende:

“⁷ “𝑊𝑎𝑛𝑛𝑒𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑖𝑑, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑖𝑑𝑒𝑛𝑒 '𝑛 𝑠𝑡𝑜𝑟𝑡𝑣𝑙𝑜𝑒𝑑 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒 𝑔𝑒𝑏𝑟𝑢𝑖𝑘 𝑛𝑖𝑒, 𝑤𝑎𝑛𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑘 𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑝 𝑔𝑟𝑜𝑛𝑑 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑎𝑖𝑒 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒 𝑣𝑒𝑟ℎ𝑜𝑜𝑟 𝑠𝑎𝑙 𝑤𝑜𝑟𝑑. ⁸𝑀𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑜𝑠 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑛𝑖𝑒, 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑤𝑒𝑒𝑡 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑜𝑑𝑖𝑔 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑜𝑔 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝐻𝑜𝑚 𝑣𝑟𝑎.” – Matteus 6:7-8 (AFR20)

So, is daar ’n regte manier van bid? As God reeds weet waarvoor ons gaan vra en wat in ons harte aangaan, hoekom moet ons dan nog bid? Dikwels dink ons dat ons gebede amper oorbodig is. Ons wonder ook of ons weer en weer vir God moet vra vir iets, want Hy het ons mos die eerste keer gehoor en, weereens, Hy ken mos ons harte.

Ons sê mos altyd vir mekaar dat daar nie ’n regte of verkeerde manier is van bid nie, maar Jakobus (4:2b-3 AFR83) sê: “...𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑘𝑟𝑦 𝑛𝑖𝑒, 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑖𝑑 𝑛𝑖𝑒. 𝐴𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑖𝑑, 𝑜𝑛𝑡𝑣𝑎𝑛𝑔 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒, 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑘𝑒𝑒𝑟𝑑 𝑏𝑖𝑑: 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑖𝑙 𝑛𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑒𝑙𝑓𝑠𝑢𝑔𝑡𝑖𝑔𝑒 𝑏𝑒𝑔𝑒𝑒𝑟𝑡𝑒𝑠 𝑏𝑒𝑣𝑟𝑒𝑑𝑖𝑔.” Dus is daar ’n verkeerde manier van bid...

Wanneer gebed rondom ons en ons begeertes sentreer – wanneer die eie-ek en my begeertes en my wil die middelpunt daarvan raak, dan kan ons netsowel maar met onsself of iemand anders praat. Jesus leer dan juis ook die dissipels in die Onse Vader dat gebed eintlik moet gaan oor ons hemelse God en Vader:

• Dat ons nie moet vergeet dat God almagtig is nie.

• Dat ons redding in Jesus Christus alleen is en dat ons ons moet onderwerp aan God se wil.

• Dat ons in alles afhanklik is van God: kos, beskerming, sorg, vrede... alles.

• Dat ons erken dat slegs by God is daar genade en vergifnis van sonde.

• Dat ons op Hom alleen vertrou om ons te lei en te verlos van alle boosheid in die wêreld.

• Dat alles aan God behoort. Hy regeer. Hy alleen kom toe alle lof, eer en heerlikheid.

Ja, God weet wat jy wil vra en Hy weet presies wat in jou hart en jou lewe aangaan. Maar, Hy wil dit nogsteeds van jou hoor. Hy wil nogsteeds dat jy tyd met Hom spandeer en jou hart met Hom deel, sodat Hy ook Sy hart met jou kan deel. Bid sonder twyfel en glo dat alles in die Onse Vader werklik só is.

En as jy niks het om te sê vir God nie, of jy weet nie wat om te sê nie... Word stil. Gee Hom kans om te praat.

My gebed vir jou vandag is dat jy in jou gebedslewe sal groei, God se vrede sal ervaar en dat jou verhouding met ons Here al sterker sal word.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Gebed is ’n gesprek met die Een wat my beter ken as wat ek myself ken. Ek wil weet wat God van my verlang en daarom moet ek so gereeld moontlik met Hom praat en in Sy teenwoordigheid vertoef.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

“𝑂𝑛𝑠 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 •ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙𝑒 𝑖𝑠,

𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑢 𝑁𝑎𝑎𝑚 𝑔𝑒ℎ𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔 𝑤𝑜𝑟𝑑.

¹⁰𝐿𝑎𝑎𝑡 𝑢 𝑘𝑜𝑛𝑖𝑛𝑘𝑟𝑦𝑘 𝑘𝑜𝑚.

𝐿𝑎𝑎𝑡 𝑢 𝑤𝑖𝑙 𝑔𝑒𝑠𝑘𝑖𝑒𝑑,

𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙, 𝑠𝑜 𝑜𝑜𝑘 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑎𝑟𝑑𝑒.

¹¹𝐺𝑒𝑒 𝑜𝑛𝑠 𝑣𝑎𝑛𝑑𝑎𝑔 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑎𝑎𝑔𝑙𝑖𝑘𝑠𝑒 𝑏𝑟𝑜𝑜𝑑.

¹²𝐸𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑒𝑓 𝑜𝑛𝑠 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑘𝑢𝑙𝑑𝑒,

𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑜𝑜𝑘 𝑜𝑛𝑠 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑒𝑓

𝑤𝑎𝑡 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑜𝑜𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑘𝑢𝑙𝑑𝑖𝑔 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛.

¹³𝐸𝑛 𝑏𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑜𝑛𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑖𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑜𝑒𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑛𝑖𝑒,

𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠 𝑜𝑛𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐵𝑜𝑠𝑒.

𝑊𝑎𝑛𝑡 𝑎𝑎𝑛 𝑈 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑜𝑛𝑖𝑛𝑘𝑟𝑦𝑘

𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑡𝑜𝑡 𝑖𝑛 𝑒𝑤𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑. •𝐴𝑚𝑒𝑛.”

– Matteus 6:9b-13 (AFR20)

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟮𝟯 – 🅿🅴🆂🆂🅸🅼🅸🆂🅼🅴, 🅾🅿🆃🅸🅼🅸🆂🅼🅴... 🅷🅾🅾🅿 ! (Kliek hier vir die klankgreep)

Met beurtkrag, berigte van korrupsie in die regering en plaaslike munisipaliteite, misdaad, stygende lewenskoste en al die ander dinge wat oor ons lewenspaaie kom elke dag, kan baie mense nie help om pessimisties te wees nie. Baie verlang na die “ou dae” toe dinge nog gewerk het en ons verseker was van ’n toekoms in ons land. Ons wil graag optimisties wees, ons wil graag aanhou hoop, maar dit is regtig moeilik.

Nou ja, as ons só voel oor die lewe hier en nou, hoe dink ons dan oor die lewe hierna? Dink ons ooit nog daaraan? Glo ons nog daaraan? Of, as ons kyk na hoe dit nóú gaan, wonder ons nie ook dikwels of God regtig bestaan nie? Is daar regtig hoop iewers weggesluit in die toekoms? Indien wel, hoe kan ons daardie hoop kry? Hoe maak ons dit lewende hoop wat nou al geleef kan word en kan ons regtig ons toekoms daarop bou? Is dit nie iets vir eeeeendag nie?

Paulus se manier van skryf is dikwels juis so noukeurig uiteengesit, dat hy ook – soos ek ook gereeld doen – eers die pessimisme van die mens uitwys en dan uitstyg bo menslike verwagting na die hoogtes van optimisme oor God. As jy ook soms so bietjie terneergedruk voel en wonder oor dinge, herinner jouself gereeld aan hierdie goeie nuus wat Paulus ons gee in Efesiërs 2:1-10 (AFR83):

“𝟮¹𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑠 𝑑𝑜𝑜𝑑 𝑎𝑠 𝑔𝑒𝑣𝑜𝑙𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑡𝑟𝑒𝑑𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑒𝑛 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑠 ²𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑜𝑜𝑟ℎ𝑒𝑒𝑛 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒𝑛𝑠𝑤𝑦𝑠𝑒 𝑔𝑒𝑘𝑒𝑛𝑚𝑒𝑟𝑘 ℎ𝑒𝑡. 𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑠𝑜𝑜𝑠 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑒𝑛 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑙𝑒𝑖 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑜𝑟𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑛𝑠𝑖𝑔𝑏𝑎𝑟𝑒 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑒, 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑒𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑛𝑜𝑢 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒𝑟𝑘 𝑖𝑠 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑎𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑜𝑛𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑖𝑠. ³𝑆𝑜 ℎ𝑒𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒𝑛𝑠 𝑣𝑟𝑜𝑒𝑒̈𝑟 𝑜𝑜𝑘 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑔𝑒𝑙𝑒𝑤𝑒. 𝑂𝑛𝑠 𝑖𝑠 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔𝑒 𝑏𝑒𝑔𝑒𝑒𝑟𝑡𝑒𝑠 𝑜𝑜𝑟ℎ𝑒𝑒𝑟𝑠 𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑛𝑒𝑡 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑡𝑜𝑒 𝑜𝑛𝑠 𝑙𝑢𝑠𝑡𝑒 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑙𝑒𝑖 ℎ𝑒𝑡 𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑑𝑎𝑔𝑡𝑒𝑠 𝑜𝑝𝑔𝑒𝑘𝑜𝑚 ℎ𝑒𝑡. 𝑉𝑎𝑛𝑤𝑒𝑒̈ 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔𝑒 𝑛𝑎𝑡𝑢𝑢𝑟 𝑠𝑜𝑢 𝑜𝑛𝑠 𝑛𝑒𝑡 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝐺𝑜𝑑 𝑔𝑒𝑠𝑡𝑟𝑎𝑓 𝑚𝑜𝑒𝑠 𝑤𝑜𝑟𝑑. ⁴𝑀𝑎𝑎𝑟 𝐺𝑜𝑑 𝑖𝑠 𝑟𝑦𝑘 𝑖𝑛 𝑏𝑎𝑟𝑚ℎ𝑎𝑟𝑡𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑖𝑛𝑛𝑖𝑔 𝑙𝑖𝑒𝑓. ⁵𝐷𝑒𝑢𝑟 𝑠𝑦 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝐻𝑦 𝑜𝑛𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑜𝑜𝑑 𝑤𝑎𝑠 𝑎𝑠 𝑔𝑒𝑣𝑜𝑙𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑜𝑜𝑟𝑡𝑟𝑒𝑑𝑖𝑛𝑔𝑠, 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝑙𝑒𝑤𝑒𝑛𝑑 𝑔𝑒𝑚𝑎𝑎𝑘. 𝑈𝑖𝑡 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒 𝑖𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑟𝑒𝑑! ⁶𝐽𝑎, 𝑖𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝐻𝑦 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 𝐻𝑜𝑚 𝑜𝑝𝑔𝑒𝑤𝑒𝑘 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑜𝑜𝑑 𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 𝐻𝑜𝑚 '𝑛 𝑝𝑙𝑒𝑘 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙 𝑔𝑒𝑔𝑒𝑒, ⁷𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑜𝑜𝑘 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑦𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑘𝑜𝑚, 𝑠𝑜𝑢 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑠𝑖𝑒𝑛 ℎ𝑜𝑒 𝑔𝑒𝑤𝑒𝑙𝑑𝑖𝑔 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 𝑠𝑦 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒 𝑖𝑠 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑜𝑒𝑑ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑤𝑎𝑡 𝐻𝑦 𝑖𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 𝑎𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑏𝑒𝑤𝑦𝑠 ℎ𝑒𝑡. ⁸𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑖𝑠 𝑖𝑛𝑑𝑒𝑟𝑑𝑎𝑎𝑑 𝑢𝑖𝑡 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒 𝑔𝑒𝑟𝑒𝑑, 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓. 𝐻𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑒𝑑𝑑𝑖𝑛𝑔 𝑘𝑜𝑚 𝑛𝑖𝑒 𝑢𝑖𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑛𝑖𝑒; 𝑑𝑖𝑡 𝑖𝑠 '𝑛 𝑔𝑎𝑤𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑. ⁹𝐷𝑖𝑡 𝑘𝑜𝑚 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑒𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒𝑛𝑠𝑡𝑒 𝑛𝑖𝑒, 𝑒𝑛 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑒𝑛𝑖𝑔𝑒 𝑟𝑒𝑑𝑒 𝑜𝑚 𝑜𝑝 ℎ𝑜𝑚𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑡𝑟𝑜𝑡𝑠 𝑡𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑛𝑖𝑒. ¹⁰𝑁𝑒𝑒, 𝐺𝑜𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑚𝑎𝑎𝑘 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑛𝑜𝑢 𝑖𝑠: 𝑖𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝐻𝑦 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑠𝑘𝑒𝑝 𝑜𝑚 𝑜𝑛𝑠 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑡𝑒 𝑤𝑦 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑑𝑎𝑑𝑒 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑣𝑜𝑜𝑟 𝐻𝑦 𝑜𝑛𝑠 𝑏𝑒𝑠𝑡𝑒𝑚 ℎ𝑒𝑡.”

Optimisme is ’n menslike ingesteldheid en dit gaan oor hoe jy dinge benader. Tog is optimisme ook gewoonlik die positiewe verwagting dat dinge goed sal uitdraai, maar gebaseer op menslike pogings. Wat Paulus ons hier aan herinner, is dit ons iets beter het as optimisme: ons het waarlik hoop. En hierdie hoop lê gesetel in God se liefde wat vir ewig duur en geen einde ken nie. Hierdie hoop is gebore uit die verlossing wat God sélf deur Sy Seun, Jesus Christus, vir ons bewerk het. Is daar enigiets wat God al gedoen het wat nie goed is nie? Selfs die mens was baie goed geskape en in God se groot liefde en regverdigheid, het Hy die mens vrye wil gegee. Die mens het egter gekies vir die sonde – nie God nie. Daarom is hierdie genade van God só merkwaardig: dit is werklikwaar onverdiende ewige vrede wat ons nou al kan en moet hê.

Moet dus nie pessimisties wees nie. Jy was dood. Jy lewe nou! Kry tog bietjie lewe!

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek is uit genade gered. God het dit gedoen. Ek moet uit dankbaarheid vir my ewige hoop, in gehoorsaamheid aan God, my wy aan Sy diens en ek moet fokus op die goeie dade waarvoor Hy my bestem het.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Almagtige God en Vader, ek raak so dikwels pessimisties oor alles wat aangaan in my lewe, in my dorp, in ons land, maar ek weet tog dat U in beheer is. Help my om my nuwe lewe te leef soos U wil ek dit moet leef. Laat my optimisties wees, maar nie met gewone mens-gerigte optimisme nie. Laat my optimisme oor die lewe hier, gebou wees op die hoop wat daar in U is – die hoop wat U alreeds voor my geboorte in my hart gevestig het. Ek vertrou op U. U is my God. Aan U kom toe die lof en die eer en die heerlikheid, vir ewig en ewig. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟮𝟮 – 🅶🅾🅳 🅸🅽 ’🅽 🅱🅾🅺🆂🅸🅴 ... ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Net nou die dag praat ek met iemand oor hoe lui mense geraak het na die COVID inperkinge wat ons gehad het. Mense was geforseer om van die huis af te werk en kinders moes aanlyn skoolwerk doen. Noudat ons weer teruggekeer het na die normale gang van dinge, sukkel mense nogsteeds om aan te pas. Nou goed, miskien is mense nie lui nie – dis dalk net weer ’n aanpassing... Tog, baie het gemaklik geraak met die elektroniese bediening van die Woord en ander dinge en nou is dit weer moeilik om uit daardie gemaksone te kom.

Wat egter vir my meer opgeval het as ander dinge, is hoe erg baie mense in die begin van die pandemie skielik gegryp het na bekende Bybelverse vir hulle beskerming. Ek onthou ook hoe ek nogal hoopvol was dat daar ’n wêreldwye geloof-herlewing sal kom en mense sal volhard daarin – dat mense sal agterkom dat hul beskerming en hoop eintlik lê in die Een waaroor daar gepraat word in daardie Bybelverse. Een van die gedeeltes wat nogal gewild was onder die mense, was Psalm 91. Hoor hoe klink die 2020 vertaling se eerste 6 verse:

“𝟵𝟭¹𝐻𝑦 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑢𝑡𝑡𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐴𝑙𝑙𝑒𝑟ℎ𝑜𝑜𝑔𝑠𝑡𝑒 𝑤𝑜𝑜𝑛, 𝑠𝑎𝑙 𝑜𝑜𝑟𝑛𝑎𝑔 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑑𝑢𝑤𝑒𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐴𝑙𝑚𝑎𝑔𝑡𝑖𝑔𝑒.

²𝐸𝑘 𝑠𝑒̂ 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒: “𝑀𝑦 𝑠𝑘𝑢𝑖𝑙𝑝𝑙𝑒𝑘, 𝑚𝑦 𝑏𝑒𝑟𝑔𝑠𝑘𝑢𝑖𝑙𝑖𝑛𝑔, 𝑚𝑦 𝐺𝑜𝑑 𝑜𝑝 𝑤𝑖𝑒 𝑒𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑢!”

³𝐽𝑎, 𝐻𝑦 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝐸𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑟𝑒𝑑 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑒𝑡 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑜𝑒̈𝑙𝑣𝑎𝑛𝑔𝑒𝑟, 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑜𝑑𝑒𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑝𝑒𝑠𝑠𝑖𝑒𝑘𝑡𝑒.

⁴𝑀𝑒𝑡 𝑠𝑦 𝑣𝑙𝑒𝑟𝑘𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝐻𝑦 𝑗𝑜𝑢 𝑏𝑒𝑑𝑒𝑘, 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑠𝑦 𝑣𝑙𝑒𝑢𝑒𝑙𝑠 𝑠𝑎𝑙 𝑗𝑦 𝑠𝑘𝑢𝑖𝑙𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑖𝑛𝑑. '𝑛 𝑆𝑘𝑖𝑙𝑑 𝑒𝑛 '𝑛 𝑠𝑘𝑎𝑛𝑠 𝑖𝑠 𝑠𝑦 𝑡𝑟𝑜𝑢.

⁵𝐽𝑦 𝑠𝑎𝑙 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑎𝑛𝑔 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑘𝑟𝑖𝑘𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑔, 𝑣𝑖𝑟 '𝑛 𝑝𝑦𝑙 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑜𝑟𝑑𝑎𝑔 𝑣𝑙𝑖𝑒𝑔 𝑛𝑖𝑒,

⁶𝑣𝑖𝑟 '𝑛 𝑝𝑒𝑠𝑠𝑖𝑒𝑘𝑡𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑜𝑛𝑘𝑒𝑟 𝑟𝑜𝑛𝑑𝑙𝑜𝑜𝑝, 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑝𝑖𝑑𝑒𝑚𝑖𝑒 𝑤𝑎𝑡 ℎ𝑒𝑙𝑑𝑒𝑟 𝑜𝑜𝑟𝑑𝑎𝑔 𝑣𝑒𝑟𝑤𝑜𝑒𝑠 𝑛𝑖𝑒.”

En dan ook verse 14-16 (God praat):

“¹⁴“𝑂𝑚𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑦 𝑀𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡, 𝑠𝑎𝑙 𝐸𝑘 ℎ𝑜𝑚 𝑏𝑒𝑣𝑟𝑦; 𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑚 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑒𝑟𝑚 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑦 𝑚𝑦 𝑁𝑎𝑎𝑚 𝑘𝑒𝑛.

¹⁵𝐻𝑦 𝑠𝑎𝑙 𝑀𝑦 𝑎𝑎𝑛𝑟𝑜𝑒𝑝, 𝑒𝑛 𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑚 𝑎𝑛𝑡𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑. 𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 𝑏𝑦 ℎ𝑜𝑚 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑖𝑛 𝑛𝑜𝑜𝑑; 𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑚 𝑟𝑒𝑑 𝑒𝑛 𝑎𝑎𝑛 ℎ𝑜𝑚 𝑒𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑒.

¹⁶𝑀𝑒𝑡 '𝑛 𝑙𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝐸𝑘 ℎ𝑜𝑚 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑎𝑑𝑖𝑔; 𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑚 𝑚𝑦 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑖𝑛𝑔 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑒𝑟𝑣𝑎𝑎𝑟.””

Ja-nee, kyk, hierdie was en is vir seker baie gerusstellende woorde in moeilike tye en ek kan verstaan waarom baie mense hulle daartoe gewend het toe dinge baie donker gelyk het. Maar nou wonder ek... soos met die 10 melaatses wat Jesus genees het (Lukas 17), hoeveel het omgedraai en dankie gesê? Het ons al dankie gesê dat God ons gespaar het? Of het ons eintlik net op daardie versies vertrou? En noudat die pandemie bedaar het, maak ons maar weer ons Bybels toe en sit God weer terug in daardie sogenaamde boksie waarin ons Hom hou?

Te veel mense sien God as ’n kruk om op te leun, ’n hulpmiddel of verbruikers item wat jy soos ’n kombers na die winter weer kan wegpak. So nou en dan kom daar weer ’n koue front en dan haal jy Hom gou weer uit om jou net goed te laat voel en bietjie te beskerm vir daai tydjie, maar direk daarna, bêre jy Hom weer in die kas.

Ons het familie en vriende, geliefdes, aan die dood afgestaan as gevolg van COVID. COVID was en is nogsteeds erg. Niemand van ons het geweet wat presies gaan gebeur, hoe erg dit gaan wees en wat die gevolge daarvan gaan wees nie. Ons het in ons nood na God gedraai en, soos altyd, was God getrou. As jy hierdie nou hoor of lees, beteken dit dat God jou gespaar het die laaste drie jaar deur die pandemie. Die woorde van Psalm 91 is definitief vertroostend en gerusstellend en, omdat dit deel is van God se Woord, kan ons dit glo. Maar nie net in moeilike tye nie – elke dag!

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek moenie God in ’n boksie probeer plaas nie. God is God en Hy is groter as wat ek ooit sal verstaan. God is getrou en Hy het my gebring tot waar ek nou is. Hy het my nog altyd beskerm. Ek moet dankbaar wees en Hom elke dag loof deur gehoorsame diens.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Ek vertrou op U Woord, Here. Laat my nie daarmee omgaan asof dit een of ander magiese instrument is nie, maar laat ek werklikwaar U stem duidelik daarin hoor. Here, dankie dat ek by U kan skuil. Dankie dat U my beskerm het deur die pandemie en dat ek vandag nog hier is. Skenk aan my alles wat nodig is om U gehoorsaam te dien. Liefdevolle Vader, ek het U lief. Bevry my asseblief van enige vrees of gevaar in my lewe. Laat my veilig voel in U teenwoordigheid en mag ek elke dag U vrede ervaar. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟮𝟭 – 🅰🅻🅻🅴🆂 🆅🅸🆁 🅶🅾🅳. (Kliek hier vir die klankgreep)

Wat gee jy vir God? Kom ons neem net Sondae... Gee jy darem daardie een uur of wat? As dit kom by geldelike offergawes? Krap jy gou in jou beursie rond en vat gou die laaste paar muntstukke wat daar lê, sodat jou beursie darem bietjie ligter is? Of beplan jy vooraf hoeveel jy gaan gee? Of luister jy eers na die preek en, afhangende of dit goed genoeg was, bepaal jy hoeveel jy sal gee?

Wat van die res van die week? Hoeveel tyd gee jy aan God? ’n vinnige 2 minute voor jy aan die slaap raak saans? Miskien 10 minute in die oggend om deur ’n dagstukkie boekie te lees en te bid? Of dalk net die tyd wat jy na hierdie oordenking luister of dit lees? En die res van die dag? Hoeveel van jou tyd en aandag spandeer jy op God se opdrag om dissipels te maak? As jy nou voel dat ek nou bietjie erg op jou gewete speel, goed so!

God vra nie dat ons net ’n stukkie van onsself vir Hom gee nie. Die Here onse God is ’n besitlike God (Eks. 20:5) en Hy eis onverdeelde trou aan Hom. Hy is dan getrou aan ons, nie waar nie? As Hy ons nooit afskeep nie, hoekom sal ons Hom afskeep? As Hy die Een is wat in al ons behoeftes voorsien, hoekom wil ons dan nie vir Hom dit teruggee nie? Alles wat ons het, is in elk geval net geleen en ons kan niks met ons saamneem nie – nie eers tyd nie. God is in die onbepaalde tyd, soos Salomo dit beskryf in Prediker 3 (83 vertaling) en Hy het aan ons ’n besef gegee daarvan, sodat ons nie in hierdie tyd met al die wêreldse waardes vasgevang sal wees nie.

Jesus het gesien, toe Hy op aarde was, dat die mens erg vasgevang is daarin en dat die mense selfs dink dat hulle God kan omkoop met offers:

“𝟮𝟭 ¹𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝑜𝑝𝑔𝑒𝑘𝑦𝑘 𝑒𝑛 𝑔𝑒𝑠𝑖𝑒𝑛 ℎ𝑜𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑦𝑘𝑒𝑠 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑦𝑑𝑟𝑎𝑒𝑠 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑓𝑓𝑒𝑟𝑔𝑎𝑤𝑒𝑘𝑖𝑠 𝑔𝑜𝑜𝑖. ²𝐻𝑦 𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑡𝑜𝑒 𝑜𝑜𝑘 ℎ𝑜𝑒 '𝑛 𝑎𝑟𝑚 𝑤𝑒𝑑𝑢𝑤𝑒𝑒 𝑡𝑤𝑒𝑒 𝑙𝑒𝑝𝑡𝑜𝑛 𝑖𝑛𝑔𝑜𝑜𝑖, ³𝑒𝑛 𝑠𝑒̂: “𝑊𝑎𝑎𝑟𝑙𝑖𝑘, 𝐸𝑘 𝑠𝑒̂ 𝑣𝑖𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒: 𝐻𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒𝑑𝑢𝑤𝑒𝑒, 𝑤𝑎𝑡 𝑏𝑟𝑎𝑛𝑑𝑎𝑟𝑚 𝑖𝑠, ℎ𝑒𝑡 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑖𝑛𝑔𝑒𝑔𝑜𝑜𝑖 𝑎𝑠 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙. ⁴𝑊𝑎𝑛𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑢𝑖𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑣𝑙𝑜𝑒𝑑 𝑏𝑦 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑦𝑑𝑟𝑎𝑒𝑠 𝑖𝑛𝑔𝑒𝑔𝑜𝑜𝑖, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑠𝑦 ℎ𝑒𝑡, 𝑡𝑒𝑛 𝑠𝑝𝑦𝑡𝑒 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑎𝑎𝑟 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑒𝑓𝑡𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑, 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑖𝑛𝑔𝑒𝑔𝑜𝑜𝑖 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑦 𝑔𝑒ℎ𝑎𝑑 ℎ𝑒𝑡, ℎ𝑎𝑎𝑟 ℎ𝑒𝑙𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒𝑛𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟ℎ𝑜𝑢𝑑.”” – Lukas 21:1-4 (AFR20)

Ja, die rykes het uit hul oorvloed baie gegee en gedink dat hul aansien onder die mense sal groei en dat God hulle dan ook ryker sal seën (finansieel nou). Die arm weduwee het geweet dat God alles van haar vra en in volle oorgawe, het sy wat sy het aan God teruggegee. Sy het geweet dat God sal sorg en dat haar twee muntstukkies dalk deur die kerk aangewend sal word om ander tot seën te wees. Dit word nie genoem nie, maar ek is amper seker dat as ons die res van die weduwee se verhaal kon ken, sou ons uitvind dat sy ook haar tyd en arbeid aan God gewy het.

Die arm weduwee het haar hele lewensonderhoud aan God toevertrou – sy het ten volle op God vertrou. Alles vir God, want alles wat sy gehad het, was van God. Wat gee jy vir God?

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

God is my alles. Daarom gee ek Hom my alles.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Almagtige, ewige, liefdevolle en sorgsame God en Vader, jammer dat ek U soms afskeep. Skep in my die besef van die tydsduur – die onbepaalde, ewige tyd wat ek saam met U sal wees. Laat my nie te geheg wees aan dinge hier op aarde nie, maar laat ek nogsteeds ’n goeie rentmeester wees van wat U aan my geleen het. Mag ek my alles vir U gee. Tot U eer. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟮𝟬 – “𝑫𝒊𝒆 𝒈𝒆𝒎𝒆𝒆𝒏𝒉𝒆𝒊𝒅 𝒗𝒂𝒏 𝒎𝒆𝒏𝒔𝒆𝒌𝒊𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔 ...” (Kliek hier vir die klankgreep)

Partymaal sê en doen ons dinge waaroor ons later spyt is. As ons nadink oor ons aksies, dan besef ons dikwels dat ons nie reg opgetree het nie, maar soos die gesegde sê: “Spyt kom altyd te laat...” Tog, as ons spyt het oor dinge, beteken dit dat ons ten minste besef wat reg en verkeerd is en dat ons worstel daarmee – omdat ons eerder die regte ding wil doen. Wat sleg is, is dat daar mense is wat geen spyt het oor dinge wat hulle sê of doen nie – amper asof hulle gewetenloos is.

Die seerste wat mense al gemaak is deur ander mense, is dikwels nie fisiese leed nie, maar emosionele skade wat aangerig word deur iets wat gesê is. ’n Fisiese wond neem tyd om te genees, maar wanneer die wond genees het, is die letsel dikwels sterker as die weefsel rondom dit. Dit is gereeld nog gevoelig en herinner ons aan die seer wat ons gehad het, maar met tyd word dit beter. Emosionele wonde vat soms baie langer om te genees en as ons nie sterk genoeg is of hulp kry daarmee nie, kan dit vir ewig met ons wees. Omdat ons gedagtes enige gebeurtenis en gesproke woorde kristalhelder kan herroep, is emosionele wonde dikwels weer asof dit pas toegedien is.

Dawid, wat deur koning Saul verag was en ook gesien het hoe God se volk dikwels neersien op ander mense en hoe mense mekaar leed aandoen deur woorde, was erg besorg gewees daaroor. Hy wend hom dan tot God om in te gryp:

“𝟭𝟮 ¹𝑉𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 •𝑚𝑢𝑠𝑖𝑒𝑘𝑙𝑒𝑖𝑒𝑟. 𝑂𝑝 “𝐷𝑖𝑒 𝑎𝑔𝑡𝑠𝑡𝑒”. '𝑛 𝑃𝑠𝑎𝑙𝑚. 𝑉𝑎𝑛 𝐷𝑎𝑤𝑖𝑑.

²𝑉𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠 𝑡𝑜𝑔, 𝐻𝑒𝑟𝑒! 𝑊𝑎𝑛𝑡 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑔𝑒𝑙𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑛𝑖𝑒; 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑡𝑟𝑜𝑢𝑏𝑎𝑟𝑒𝑠 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑤𝑦𝑛.

³𝐷𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑏𝑒𝑙𝑖𝑒𝑔 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟; 𝑚𝑒𝑡 𝑣𝑙𝑒𝑖𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑙𝑖𝑝𝑝𝑒 𝑝𝑟𝑎𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑢𝑖𝑡 𝑡𝑤𝑒𝑒 𝑚𝑜𝑛𝑑𝑒.

⁴𝑀𝑎𝑔 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑎𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑙𝑒𝑖𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑙𝑖𝑝𝑝𝑒 𝑢𝑖𝑡𝑟𝑜𝑒𝑖, 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑜𝑛𝑔𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡𝑝𝑟𝑎𝑎𝑡,

⁵ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑒̂: “𝐷𝑎𝑛𝑘𝑠𝑦 𝑜𝑛𝑠 𝑡𝑜𝑛𝑔𝑒 𝑖𝑠 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑡𝑒𝑟𝑘; 𝑜𝑛𝑠 𝑙𝑖𝑝𝑝𝑒 𝑖𝑠 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑏𝑒ℎ𝑒𝑒𝑟. 𝑊𝑖𝑒 𝑖𝑠 ℎ𝑒𝑒𝑟 𝑜𝑜𝑟 𝑜𝑛𝑠?”

⁶ “𝑉𝑎𝑛𝑤𝑒𝑒̈ 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑤𝑒𝑙𝑑 𝑡𝑒𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑒𝑙𝑜𝑠𝑒𝑠, 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑢𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑒𝑓𝑡𝑖𝑔𝑒𝑠, 𝑔𝑎𝑎𝑛 𝐸𝑘 𝑛𝑜́𝑢́ 𝑜𝑝𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛,” 𝑠𝑒̂ 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒. “𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑛𝑎 𝑠𝑚𝑎𝑔 𝑛𝑎 𝑣𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑏𝑟𝑖𝑛𝑔.”

⁷𝐷𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑠𝑒 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒 𝑖𝑠 𝑠𝑢𝑖𝑤𝑒𝑟 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒, 𝑠𝑖𝑙𝑤𝑒𝑟 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑢𝑡𝑒𝑟 𝑖𝑠 𝑖𝑛 '𝑛 𝑠𝑚𝑒𝑙𝑡𝑜𝑜𝑛𝑑 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑟𝑜𝑛𝑑, 𝑑𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑠𝑒𝑤𝑒 𝑚𝑎𝑎𝑙 𝑔𝑒𝑠𝑢𝑖𝑤𝑒𝑟.

⁸𝑈, 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑚𝑜𝑒𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑒𝑟𝑚; 𝑈 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑒𝑙𝑘𝑒𝑒𝑛 𝑎𝑙𝑡𝑦𝑑 𝑣𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔 ℎ𝑜𝑢 𝑡𝑒𝑒𝑛 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑙𝑎𝑔.

⁹𝑂𝑟𝑎𝑙 𝑙𝑜𝑜𝑝 𝑔𝑜𝑑𝑑𝑒𝑙𝑜𝑠𝑒𝑠 𝑟𝑜𝑛𝑑, 𝑡𝑒𝑟𝑤𝑦𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑚𝑒𝑒𝑛ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒𝑘𝑖𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠 ℎ𝑜𝑜𝑔𝑡𝑦 𝑣𝑖𝑒𝑟.”

– Psalm 12 (AFR20)

Is dit nie hoe dinge ook maar deesdae gaan in ons wêreld nie? Mense sê dinge sonder om twee keer te dink. Politikusse raak soms sommer snert kwyt, sonder om te dink hoe dit in mense se gedagtes gaan maal en al dieper in hul siel insny. Kerkleiers selfs sê soms ook dinge vanuit hul eie misleide wêreldse oortuigings en dan lei die hele kerk skade. Mense se woorde het baie mag: dit kan bou, of dit kan breek. Jakobus sê ook:

“⁵𝑆𝑜 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑜𝑛𝑔 𝑜𝑜𝑘 '𝑛 𝑘𝑙𝑒𝑖𝑛 𝑙𝑒𝑑𝑒𝑚𝑎𝑎𝑡 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑝 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑟𝑜𝑒𝑚. 𝐾𝑦𝑘 𝑤𝑎𝑡𝑡𝑒𝑟 𝑘𝑙𝑒𝑖𝑛 𝑣𝑢𝑢𝑟𝑡𝑗𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑒𝑒𝑘 '𝑛 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 ℎ𝑜𝑜𝑝 ℎ𝑜𝑢𝑡 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑟𝑎𝑛𝑑! ... ⁸𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑘𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑜𝑛𝑔 𝑡𝑒𝑚 𝑛𝑖𝑒; 𝑑𝑖𝑡 𝑖𝑠 '𝑛 𝑜𝑛𝑏𝑒𝑠𝑡𝑒𝑛𝑑𝑖𝑔𝑒 𝑘𝑤𝑎𝑎𝑑, 𝑣𝑜𝑙 𝑑𝑜𝑑𝑒𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑔𝑖𝑓. ⁹𝐷𝑎𝑎𝑟𝑚𝑒𝑒 𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑒𝑛 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟, 𝑒𝑛 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑚𝑒𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑣𝑙𝑜𝑒𝑘 𝑜𝑛𝑠 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑒𝑙𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑔𝑒𝑠𝑘𝑒𝑝 𝑖𝑠. ¹⁰𝑈𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒𝑠𝑒𝑙𝑓𝑑𝑒 𝑚𝑜𝑛𝑑 𝑘𝑜𝑚 𝑠𝑒𝑒̈𝑛 𝑒𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑣𝑙𝑜𝑒𝑘𝑖𝑛𝑔. 𝐷𝑖𝑡, 𝑚𝑦 𝑏𝑟𝑜𝑒𝑟𝑠, 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑜 𝑡𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑛𝑖𝑒.” – Jakobus 3:5,8-10 (AFR20)

Ja, die tong – ons woorde – kan verskriklik baie skade aanrig en dikwels is dit skade wat baie bly. Dit is wonde wat soms glad nie genees nie. Mag die Here ons beskerm en mag ons nie deel wees van hierdie geslag van gemene mensekinders nie.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

God se woorde is suiwer woorde. God se Woord, die Bybel, is suiwer. Ek moet my eerder toespits op Sy waarheid en ek moet ook opstaan vir dié wat nie kan nie. God se geregtigheid en regverdigheid moet in my hart heers, sodat my woorde en dade sal bou en nie breek nie.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, die mensekinders van vandag is nogsteeds gemeen – selfs die klein kinders. Ons sien in dit skole waar boelies seëvier en ons sien dit in werksplekke en selfs in huise waar ons mekaar dikwels seermaak met woorde en dade. Vergewe my Here, as ek soms een van hierdie gemene mensekinders is. Laat die woorde uit my mond net spreek van U waarheid. Mag my woorde ook soos U woorde, suiwer woorde wees omdat dit deur U Heilige Gees wat in my woon gesuiwer is. Help my om op te staan vir die mense sonder ’n stem en om troos te bied aan dié wat rondloop met die emosionele letsels van ander se woorde. Tot U eer. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟭𝟵 – 🅸🆂 🅹🆈 🅳🅾🅴🅻🅱🅴🆆🆄🆂 🅾🅿🆂🆃🅰🅽🅳🅸🅶 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Iewers in die laat 1980’s of vroeë 1990’s het daar ’n skerp wending gekom in die tipe boodskappe wat in kerke verkondig was. Waar daar altyd duidelik gepreek was oor God se oordeel en straf vir diegene wat die evangelie verwerp of volhard in die sonde, was die oorhoofse, oordonderende tema net “genade”. God se liefde en genade word amper voorgehou as die enigste karaktereienskap van God en, in baie gevalle, word amper verkondig dat jy eintlik maar kan leef soos jy wil – solank jy net iewers in jou hart glo dat Jesus jou Verlosser is...

Nou ja, kyk, daar is vir seker ’n oorvloed genade en liefde by God – daarmee sal ek nie stry nie. Maar, God is ook gister, vandag en môre dieselfde en sal nogsteeds die sondaar straf en dissiplineer uit Sy oneindige liefde vir ons, sodat ons ons sal bekeer en sal terugkeer na Hom. God wil nie hê dat ons afdwaal en die pad van die sonde volg nie. Dit was nog altyd so gewees. Hoor hoe verduidelik die psalmis van Psalm 106 dit:

“⁴⁰𝐷𝑖𝑒 𝑡𝑜𝑜𝑟𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑡𝑒𝑒𝑛 𝑠𝑦 𝑣𝑜𝑙𝑘 𝑜𝑛𝑡𝑏𝑟𝑎𝑛𝑑; 𝐻𝑦 ℎ𝑒𝑡 '𝑛 𝑤𝑒𝑒𝑟𝑠𝑖𝑛 𝑔𝑒𝑘𝑟𝑦 𝑖𝑛 𝑠𝑦 𝑒𝑟𝑓𝑑𝑒𝑒𝑙

⁴¹𝑒𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑔𝑒𝑔𝑒𝑒 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑎𝑛𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑛𝑎𝑠𝑖𝑒𝑠, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑎𝑡𝑒𝑟𝑠 𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒ℎ𝑒𝑒𝑟𝑠

⁴²𝑒𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑦𝑎𝑛𝑑𝑒 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑡𝑒𝑖𝑠𝑡𝑒𝑟 ℎ𝑒𝑡; ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑜𝑒𝑠 𝑏𝑢𝑖𝑔 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑎𝑛𝑑.

⁴³𝐵𝑎𝑖𝑒 𝑘𝑒𝑟𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝐻𝑦 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑟𝑒𝑑, 𝑚𝑎𝑎𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑠 𝑑𝑜𝑒𝑙𝑏𝑒𝑤𝑢𝑠 𝑜𝑝𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑𝑖𝑔 𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑡 𝑖𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑠𝑘𝑢𝑙𝑑 𝑤𝑒𝑔𝑔𝑒𝑠𝑖𝑛𝑘.

⁴⁴𝑇𝑜𝑔 ℎ𝑒𝑡 𝐻𝑦 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑜𝑜𝑑 𝑟𝑎𝑎𝑘𝑔𝑒𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑡𝑒𝑙𝑘𝑒𝑛𝑠 𝑤𝑎𝑛𝑛𝑒𝑒𝑟 𝐻𝑦 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑘𝑙𝑎𝑎𝑔𝑟𝑜𝑒𝑝 ℎ𝑜𝑜𝑟.

⁴⁵𝑂𝑚 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑛𝑡𝑤𝑖𝑙 ℎ𝑒𝑡 𝐻𝑦 𝑎𝑎𝑛 𝑠𝑦 𝑣𝑒𝑟𝑏𝑜𝑛𝑑 𝑔𝑒𝑑𝑖𝑛𝑘, 𝑒𝑛 𝐻𝑦 ℎ𝑒𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑗𝑎𝑚𝑚𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑘𝑟𝑦 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑣𝑙𝑜𝑒𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑠𝑦 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒.

⁴⁶𝐻𝑦 ℎ𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑠𝑜𝑟𝑔 𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑛𝑡𝑓𝑒𝑟𝑚𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑠 𝑏𝑦 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑤𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑒𝑔𝑔𝑒𝑣𝑜𝑒𝑟 ℎ𝑒𝑡.

⁴⁷𝑉𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠 𝑜𝑛𝑠, 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑜𝑛𝑠 𝐺𝑜𝑑! 𝐵𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑜𝑛𝑠 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑠𝑖𝑒𝑠 𝑏𝑦𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑢 •ℎ𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔𝑒 𝑁𝑎𝑎𝑚 𝑘𝑎𝑛 𝑝𝑟𝑦𝑠, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑘𝑎𝑛 𝑟𝑜𝑒𝑚 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑜𝑓 𝑤𝑎𝑡 𝑈 𝑡𝑜𝑒𝑘𝑜𝑚.

⁴⁸𝐿𝑜𝑓𝑤𝑎𝑎𝑟𝑑𝑖𝑔 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑑𝑖𝑒 𝐺𝑜𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝐼𝑠𝑟𝑎𝑒𝑙, 𝑣𝑎𝑛 𝑒𝑤𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑎𝑓 𝑒𝑛 𝑣𝑖𝑟 𝑒𝑤𝑖𝑔. 𝐷𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑙𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑘 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑠𝑒̂: “•𝐴𝑚𝑒𝑛! 𝐻𝑎𝑙𝑙𝑒𝑙𝑢𝑗𝑎!””

– Psalm 106:40-48 (AFR20)

Ons kan nie dink dat om maar net iewers in ons lewens so terloops te bely dat Jesus Christus God is en dat daar net een God is, ons gaan red, terwyl ons volhard in sonde nie. Jakobus waarsku ook in Jakobus 2:18-19 (AFR20):

“¹⁸𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑎𝑠 𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑠𝑒̂, “𝐽𝑦 ℎ𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑒𝑛 𝑒𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑎𝑑𝑒,” 𝑤𝑦𝑠 𝑑𝑎𝑛 𝑣𝑖𝑟 𝑚𝑦 𝑗𝑜𝑢 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑑𝑎𝑑𝑒, 𝑒𝑛 𝑒𝑘 𝑠𝑎𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑢𝑖𝑡 𝑚𝑦 𝑑𝑎𝑑𝑒 𝑚𝑦 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑤𝑦𝑠. ¹⁹𝐺𝑙𝑜 𝑗𝑦 𝑑𝑎𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝐸𝑒𝑛 𝑖𝑠? 𝐺𝑜𝑒𝑑 𝑠𝑜. 𝑂𝑜𝑘 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑒𝑚𝑜𝑛𝑒 𝑔𝑙𝑜 𝑑𝑖𝑡, 𝑒𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑒𝑤𝑒.”

Daar is sonder twyfel ’n oorvloed van troue liefde by God, maar my liewe mens, dan moet jy dit gaan haal. Dit help nie jy wandel vêr van God af en verwag dat jy Sy seën en teenwoordigheid sal ervaar nie. God toon ontferming, liefde en genade vir elke liewe mens, maar om dit ten volle te ervaar en in die vreugde van verlossing te leef, moet jy jou rug draai op die sonde en jou wend na die oorvloed van God se troue liefde wat jy slegs behoorlik kan ervaar as jy permanent in Sy teenwoordigheid is.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek wil nie dat God ’n weersin kry in my nie. Deur Jesus Christus is ek ’n erfgenaam en deel van God se verbond – Sy volk. By God is daar ’n oorvloed van troue liefde. Ek wil dit graag ervaar elke dag. Om dit reg te kry, moet ek elke dag by Hom, saam met Hom leef.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, ek weet dat U ’n genadige, liefdevolle God is. Ek weet dat U ook die sonde haat. Vergewe my dat ek nog gedurig afdwaal – weg van U. As dit gebeur, laat ek gou my pad terugvind na U, maar ek wil nie afdwaal nie. Laat my só ná aan U leef, dat ek nie die pad byster sal raak nie. Mag U nooit ’n weersin in my kry nie. Hoor my klaagroep en red my van myself. U is lofwaardig vir altyd en ewig. Halleluja! Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟭𝟳 – 🅾🅽🆂 🅽🆄🆆🅴 🅶🅴🅱🅾🅳. (Kliek hier vir die klankgreep)

“𝐸𝑘 𝑔𝑒𝑒 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 '𝑛 𝑛𝑢𝑤𝑒 𝑔𝑒𝑏𝑜𝑑: 𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂. 𝑁𝑒𝑡 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝐸𝑘 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑔𝑒ℎ𝑎𝑑 ℎ𝑒𝑡, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑜𝑘 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂. 𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 ℎ𝑜𝑒 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑠𝑎𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑡 𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑦 𝑑𝑖𝑠𝑠𝑖𝑝𝑒𝑙𝑠 𝑖𝑠 – 𝑎𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑜𝑜𝑟 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 ℎ𝑒𝑡.” – Johannes 13:34-35 AFR20

Jesus gee ons ’n nuwe gebod. Nie ’n versoek of iets wat probeer moet word nie. ’n Gebod. Ons moet mekaar liefhê. Ons moet liefde teenoor mekaar hê. Net soos Jesus ons lief het. Hoe lief is dit? Meer as wat woorde kan beskryf.

Maar dit is nie altyd maklik nie. Mense maak ons soms kwaad. Mense stel ons teleur. En as dit kom by kultuurverskille, is dit nog moeiliker. Hoe kan ons ander liefhê? Hoe kan ons mense wat van ons – en ons standpunte en sienings verskil – liefhê? Hoe kan ek die mense wat openlik sondig, sonder berou, liefhê? Hoe kan ek daardie persoon wat my aankla, my oordeel, my te na kom, my seermaak... liefhê? Is dit ooit moontlik? Was Jesus se gebod nie te veel gevra nie? Hy is immers God. Vir Hom is dit moontlik. Maar ons is net mense... Hy sal mos verstaan as ons dit nie kan doen nie...

Nee, dit is moontlik. Hoor wat skryf Johannes vêrder in 1 Joh. 4:

“𝐺𝑒𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒𝑠, 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂, 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑖𝑠 𝑢𝑖𝑡 𝐺𝑜𝑑, 𝑒𝑛 𝑒𝑙𝑘𝑒𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡, 𝑖𝑠 𝑢𝑖𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑔𝑒𝑏𝑜𝑟𝑒 𝑒𝑛 𝑘𝑒𝑛 𝐺𝑜𝑑. 𝑊𝑖𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒, ℎ𝑒𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑛𝑖𝑒 𝑙𝑒𝑒𝑟 𝑘𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒, 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑖𝑠 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒.” – 1 Johannes 4:7-8 AFR20

Ons liefde vir die gevalle mensdom en selfs vir diegene wat ons haat, kom nie van onsself nie. Dit kom van God. God wat in ons woon. Sukkel jy met naasteliefde? Liefde vir alle mense? Laat God jou leer hoe. Laat Sy Gees jou lei. Laat Sy liefde jou oorneem. God is liefde. Hy het ons eerste liefgehad, selfs toe ons Hom nie geken het nie. Hy wil hê dat ons Hom elke dag beter leer ken en meer en meer soos Hy word. Jesus – God wat mens geword het – het ons kom wys hoe God se liefde lyk.

Mag jy God ken. Mag jy liefhê soos God jou lief het. Mag Sy liefde deur jou skyn soos ’n helder lig in ’n donker wêreld.

Seën en vrede vir julle!

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟭𝟲 – 🆆🅸🅴 🆂🅰🅻 🅾🅽🆂 🆅🅴🆁🅾🅾🆁🅳🅴🅴🅻 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Wanneer ons ons lewenspad saam met die Here loop, kom ons agter dat Hy waarlik met ons is en dat Hy ons nooit ooit verlaat nie. Ons begin ook agterkom dat, maak nie saak hoe erg die wêreld teen ons kan draai nie, God is aan ons kant. God is altyd daar en Hy sorg vir ons. Hy ontferm Hom oor Sy kinders. Tog ken ons almal ook twyfel...

Jy beplan dinge haarfyn en jy weet in jou hart doen jy iets met die beste bedoelings, maar skielik tref die paw-paw die waaier. Skielik is alles deurmekaar. En asof dit nie genoeg is nie, kom mense dan ook en begin jou veroordeel vir dinge wat skeefloop. Soms veroordeel jy sommer jouself. “Was God dan nie aan my kant nie? Hoekom wil Hy dan nie dat hierdie plan of poging van my slaag nie?”

Ja, ons vra moeilike, twyfelagtige vrae as dinge skeefloop in ons lewens. Ons probeer altyd vir iemand of iets die skuld gee – dikwels onsself. Maar, weet jy wat? Soms gebeur dinge. Soms loop dinge skeef, omdat die hele wêreld al sedert die sondeval nie meer klopdisselboom is nie. Soms faal planne en pogings, omdat enige plan en enige poging wat ons maak, vanuit die staanspoor reeds ’n element van mislukking bevat. Hoe? Dit is menslike planne en pogings.

Maar God se planne slaag altyd. Daarom het Sy plan vir die redding van die mensdom geslaag in Jesus Christus, Sy Seun en ons Here. Enige ander plan, staan die kans om te misluk en, wanneer mislukking intree, kom die menslike veroordeling ook – soos dit ook was van Adam en Eva se dag af. Adam sê dis nie sy skuld nie – dit was Eva se skuld. Eva sê dis nie haar skuld nie – dit was die slang se skuld. En so gaan veroordeling nog altyd aan en veroordeel ons ook onsself dikwels tot só ’n mate, dat ons begin dink dat ons nie God se liefde en genade werd is nie. En ons is nie! Maar hoor watter wonderlike woorde gee God ons, deur Paulus se brief aan die Romeine:

“³¹𝑊𝑎𝑡 𝑠𝑎𝑙 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑎𝑛 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑣𝑎𝑛 𝑠𝑒̂? 𝐴𝑠 𝐺𝑜𝑑 𝑣𝑖𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑖𝑠, 𝑤𝑖𝑒 𝑘𝑎𝑛 𝑡𝑒𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑤𝑒𝑒𝑠? ³²𝐻𝑦 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑒𝑙𝑓𝑠 𝑠𝑦 𝑒𝑖𝑒 𝑆𝑒𝑢𝑛 𝑛𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑝𝑎𝑎𝑟 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝐻𝑜𝑚 𝑡𝑒𝑟 𝑤𝑖𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑜𝑜𝑟𝑔𝑒𝑙𝑒𝑤𝑒𝑟 ℎ𝑒𝑡 – ℎ𝑜𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝐻𝑦 𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑘 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 𝐻𝑜𝑚 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑎𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑘𝑒𝑛𝑘 𝑛𝑖𝑒? ³³𝑊𝑖𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑢𝑖𝑡𝑣𝑒𝑟𝑘𝑜𝑟𝑒𝑛𝑒𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑎𝑎𝑛𝑘𝑙𝑎? 𝐺𝑜𝑑 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝐸𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 •𝑣𝑟𝑦𝑠𝑝𝑟𝑒𝑒𝑘! ³⁴𝑊𝑖𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝑜𝑛𝑠 𝑣𝑒𝑟𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒𝑒𝑙? 𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 •𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑒𝑠𝑡𝑒𝑟𝑓 ℎ𝑒𝑡; 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑛𝑜𝑔 – 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑝𝑔𝑒𝑤𝑒𝑘 𝑖𝑠, 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑜𝑘 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑒𝑔𝑡𝑒𝑟ℎ𝑎𝑛𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑠𝑖𝑡 𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑜𝑘 𝑣𝑖𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑖𝑛𝑡𝑟𝑒𝑒. ³⁵𝑊𝑎𝑡 𝑠𝑎𝑙 𝑜𝑛𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝑠𝑘𝑒𝑖? 𝑆𝑤𝑎𝑎𝑟𝑘𝑟𝑦 𝑜𝑓 𝑏𝑒𝑛𝑜𝑢𝑑ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑜𝑓 𝑣𝑒𝑟𝑣𝑜𝑙𝑔𝑖𝑛𝑔, ℎ𝑜𝑛𝑔𝑒𝑟 𝑜𝑓 𝑛𝑎𝑎𝑘𝑡ℎ𝑒𝑖𝑑, 𝑔𝑒𝑣𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑓 𝑠𝑤𝑎𝑎𝑟𝑑? ³⁶𝑆𝑜𝑜𝑠 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑔𝑒𝑠𝑘𝑟𝑦𝑓 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛: “𝑇𝑒𝑟 𝑤𝑖𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑈 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑙𝑒 𝑡𝑦𝑑 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑜𝑜𝑑 𝑢𝑖𝑡𝑔𝑒𝑙𝑒𝑤𝑒𝑟, 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑜𝑛𝑠 𝑎𝑠 𝑠𝑙𝑎𝑔𝑠𝑘𝑎𝑝𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑜𝑢.” ³⁷𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑡 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑖𝑠 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑒𝑙𝑓𝑠 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑎𝑠 𝑜𝑜𝑟𝑤𝑖𝑛𝑛𝑎𝑎𝑟𝑠 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝐻𝑜𝑚 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑎𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑏𝑒𝑤𝑦𝑠 ℎ𝑒𝑡. ³⁸𝐸𝑘 𝑖𝑠 𝑖𝑚𝑚𝑒𝑟𝑠 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑣𝑎𝑛 𝑜𝑜𝑟𝑡𝑢𝑖𝑔 𝑑𝑎𝑡 𝑛𝑜́𝑔 𝑑𝑜𝑜𝑑, 𝑛𝑜́𝑔 𝑙𝑒𝑤𝑒, 𝑛𝑜́𝑔 𝑒𝑛𝑔𝑒𝑙𝑒, 𝑛𝑜́𝑔 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑒, 𝑛𝑜́𝑔 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑠𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑖𝑔𝑒, 𝑛𝑜́𝑔 𝑡𝑜𝑒𝑘𝑜𝑚𝑠𝑡𝑖𝑔𝑒 𝑔𝑒𝑏𝑒𝑢𝑟𝑒, 𝑛𝑜́𝑔 𝑘𝑟𝑎𝑔𝑡𝑒, ³⁹𝑛𝑜́𝑔 ℎ𝑜𝑜𝑔𝑡𝑒, 𝑛𝑜́𝑔 𝑑𝑖𝑒𝑝𝑡𝑒, 𝑛𝑜́𝑔 𝑒𝑛𝑖𝑔𝑖𝑒𝑡𝑠 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑒𝑝𝑝𝑖𝑛𝑔, 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑎𝑙 𝑘𝑎𝑛 𝑠𝑘𝑒𝑖 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑖𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠, 𝑜𝑛𝑠 𝐻𝑒𝑟𝑒.” – Romeine 8:31-39 (AFR20)

Maak jy foute? Dis OK... Leer daaruit. Twyfel jy of God jou sal help of dat Hy aan jou kant is? Moenie! Moenie toelaat dat die duiwel of enige mens – jy ingesluit – vir jou vertel dat God jou ooit sal verlaat nie.

Die wêreld is nie perfek nie. Ons is nie volmaak nie. Maar, deur Jesus Christus se verdienste aan die kruis, ontvang jy liefde en genade in oorvloed, selfs al kan nie een van ons dit verdien nie. En niks of niemand kan dit van jou wegneem nie.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Die wêreld en selfs ekself sal my soms laat dink dat ek nie werklik gered is nie. Veral as my planne en pogings misluk, begin ek twyfel en my twyfel raak soms so groot dat ek in God se liefde en genade begin twyfel. God is aan my kant. Daar is niks wat my van Sy liefde kan skei nie.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Help my om altyd te onthou dat U aan my kant is, Here. Ek weet dat ek tot alles in staat is, deur U wat my krag gee en dat ek meer as ’n oorwinnaar is – deur al die toetse en beproewinge van hierdie lewe. Dankie dat daar niks is in hierdie heelal is wat my kan skei van die liefde wat U vir my het nie. Dankie Here Jesus, dat U dit bewerk het vir my. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟭𝟰 – 🅸🆂 🅹🆈 🆂🅺🅰🅰🅼 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Wanneer ons in die wêreld is, is dit soms, eintlik dikwels, moeilik om die evangelie te verkondig. In ons agterkoppe is daar gedurig daardie vrae: “Wat gaan mense sê? Wat gaan hulle dink? Wat as ek nie meer ‘in’ is nie? Ek wil darem voel of ek iewers behoort en deel is van die ‘cool’ mense. Ek wil tog nie heeltyd net ‘kerk’ praat nie. Ek wil mos nou nie ‘een vaan dáái mense’ wees nie. Wat sê ek in elk geval in normale gesprekke wat oor werk of alledaagse goed gaan oor die evangelie? Ek kan mos nou nie heeltyd daaroor praat nie, of hoe?”

Aan die ander kant, wil ons ook nie onder Christene of selfs in ons eie gedagtes gebrandmerk word as lafaards nie. Ons skaam ons mos nie vir die evangelie nie... Hoor Paulus se raad aan Timoteus:

“⁷𝐷𝑖𝑒 𝐺𝑒𝑒𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑔𝑒𝑒 ℎ𝑒𝑡, 𝑚𝑎𝑎𝑘 𝑜𝑛𝑠 𝑖𝑚𝑚𝑒𝑟𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑙𝑎𝑓ℎ𝑎𝑟𝑡𝑖𝑔 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑣𝑢𝑙 𝑜𝑛𝑠 𝑚𝑒𝑡 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑒𝑛 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑒𝑛 𝑠𝑒𝑙𝑓𝑏𝑒ℎ𝑒𝑒𝑟𝑠𝑖𝑛𝑔. ⁸𝐽𝑦 𝑚𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑎𝑚 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑜𝑜𝑑𝑠𝑘𝑎𝑝 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑡𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑘𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔 𝑛𝑖𝑒; 𝑒𝑛 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑜𝑜𝑘 𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑎𝑚 𝑣𝑖𝑟 𝑚𝑦 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑚 𝑠𝑦 𝑜𝑛𝑡𝑤𝑖𝑙 '𝑛 𝑔𝑒𝑣𝑎𝑛𝑔𝑒𝑛𝑒 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒. 𝐼𝑛𝑡𝑒𝑒𝑛𝑑𝑒𝑒𝑙, 𝑑𝑟𝑎 𝑗𝑜𝑢 𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑛𝑡𝑏𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑣𝑎𝑛𝑔𝑒𝑙𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑤𝑎𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑗𝑜𝑢 𝑔𝑒𝑒. ⁹𝐻𝑦 ℎ𝑒𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑟𝑒𝑑 𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑟𝑜𝑒𝑝 𝑜𝑚 𝑎𝑎𝑛 𝐻𝑜𝑚 𝑡𝑜𝑒𝑔𝑒𝑤𝑦 𝑡𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑠. 𝐷𝑖𝑡 ℎ𝑒𝑡 𝐻𝑦 𝑔𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛, 𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑝 𝑔𝑟𝑜𝑛𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑎𝑑𝑒 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑝 𝑔𝑟𝑜𝑛𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑠𝑦 𝑒𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑙𝑢𝑖𝑡 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝐻𝑦 𝑣𝑎𝑛 𝑒𝑤𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑎𝑓 𝑖𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 𝑎𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑠𝑘𝑒𝑛𝑘 ℎ𝑒𝑡. ¹⁰𝐻𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒 𝑖𝑠 𝑛𝑜𝑢 𝑎𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑜𝑝𝑒𝑛𝑏𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑜𝑚𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑉𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑒𝑟, 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠: 𝐻𝑦 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑜𝑜𝑑 𝑔𝑒𝑏𝑟𝑒𝑒𝑘 𝑒𝑛 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑣𝑎𝑛𝑔𝑒𝑙𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑛𝑣𝑒𝑟𝑔𝑎𝑛𝑘𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑔 𝑔𝑒𝑏𝑟𝑖𝑛𝑔.” – 2 Timoteus 1:7-10 (AFR83)

Paulus skryf aan Timoteus en herinner hom daaraan dat hy hom nooit hoef te skaam vir die evangelie nie. Hy herinner hom ook aan die motivering daaragter: Ons is uit genade gered en ons is geroep om aan Jesus Christus toegewy te wees.

Nou ja, goed, ons kan nie in elke liewe gesprek die evangelie en vir Jesus inbring nie, maar ons moet besef wat die boodskap van vergifnis en verlossing vir ons beteken. Om die evangelie te verkondig, is nie net lippetaal nie. Dit is integriteit. In al ons handelinge, moet ons dankbaarheid en lof aan ons Here openbaar. Ons hele geaardheid moet getuig van die evangelie. Ons moet nie bang wees vir die oordeel van mense nie. Ons moet nie skroom vir brandmerke wat mense op ons sal plaas nie.

So laat die mense maar lag. Laat hulle ons maar brandmerk. Laat hulle ons maar “uitskuif”. Ek skaam my nie vir die evangelie nie, want deur Jesus Christus se oneindige liefde en genade, is ek vry en sal ek vir ewig lewe by Hom. As die dood geen houvas meer op my het nie, waarom sal ek dan bang wees vir wat mense kan sê of aan my doen? As my verlede skoongevee is, hoekom sal ek nie nóú al die krag van die ewigheid in vandag se lewe kan ervaar nie? Dit is daardie krag waarmee God my dra en waarmee ek die ontberings van elke dag kan dra.

Die Heilige Gees moet in- en deur ons getuig. Ons leefwyse moet van só aard wees dat mense geïnteresseerd en gefassineerd sal wees daardeur en graag meer sal wil weet. Hulle moet wonder en vra hoe ons dit dan regkry. En wanneer die geleentheid homself dan voordoen, mag ons nie skaam wees om te getuig nie. Ons moet met oorgawe vertel van Jesus Christus se vrymakende liefde en genade.

Ja, ons móét preek vir alle mense en soms, net soms, as dit regtig nodig is, gebruik ons woorde daarvoor.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek is nie skaam vir die evangelie nie. Ek skaam my nie vir Jesus nie. My denke, woorde en dade moet getuig van my nuwe lewe.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Dankie Here Jesus vir my nuwe lewe. Laat ek nie skaam wees vir U nie. Dankie dat U nie aan my ’n vreesagtige hart gegee het nie. Dankie vir die krag wat ek in U vind om elke dag sterk te staan. Alle lof en eer behoort aan God, in Jesus Christus, deur die werk van U Heilige Gees. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟭𝟯 – 🅰🆂 🅶🅾🅳 🆅🅰🅽 🅿🅻🅰🅽 🆅🅴🆁🅰🅽🅳🅴🆁 ... (Kliek hier vir die klankgreep)

Amper almal ken die verhaal van Jona, of moet ek sê, Jona en die vis. Meeste van ons het as kinders dalk al die verhaal van Jona gehoor en die hele idee dat ’n baie groot vis vir Jona ingesluk het en hy vir drie dae en nagte binne die vis se maag oorleef het, is amper soos iets uit ’n sprokie. Die verhaal van Jona is ’n wonderlike verhaal wat ons nogal maklik in detail kan onthou. Maar, onthou ons die die verhaal omdat die hele vis-storie so merkwaardig is? Of onthou ons dit omdat dit ’n wonderlike verhaal is van God se genadige hart?

Sien, Jona was as profeet aangewys deur God self en, soos meeste profete, was hy eintlik ’n doemprofeet gewees. Hy moes verskriklike nuus oordra aan die stad van Nineve. God was kwaad vir die mense van Nineve, want hulle leefwyses was boos en hulle het nie vir God gedien nie. God wou die stad verwoes. Hy wou die mense straf vir hulle sondes. Jona was die ongelukkige een wat die nuus aan hulle moes oordra.

Kyk, dis nie lekker om slegte nuus aan mense oor te dra nie en dikwels sukkel mens om die regte woorde te vind daarvoor. As dit nuus oor straf en vermaning is, is dit soms nog moeiliker, want jy weet sommer die mense gaan nie van jou hou nie. Dis eintlik die nuus wat sleg is, maar mense is mos maar so: die boodskapper word verkwalik... Daarom dan ook die rede dat arme ou Jona nie na Nineve wou gaan nie. Hy wou nie die bringer van slegte nuus wees nie. Hy wou nie hê dat die mense hóm haat nie. Maar al sy pogings om sy roeping te vermy, faal uiteindelik en hy besef dat hy maar tog moet doen wat God van hom verwag.

Ek kan myself net indink hoe senuweeagtig Jona was toe hy uiteindelik daar in Nineve, ’n groot stad wat drie dae se stap van kant tot kant was (Jona 3:3), aangekom het. Tog stap Jona so derde in die stad in en roep uit: “𝑁𝑜𝑔 𝑛𝑒𝑡 𝑣𝑒𝑒𝑟𝑡𝑖𝑔 𝑑𝑎𝑒, 𝑑𝑎𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑁𝑖𝑛𝑒𝑣𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑤𝑜𝑒𝑠!” (Jona 3:4 AFR20). Dis al. Geen verduideliking nie – net daardie woorde. Dit was sy opdrag en hy het sy opdrag uitgevoer – al was dit nie lekker nie. En wat gebeur toe? Die hele stad, insluitende die koning, besef hoe groot hulle sonde is en hulle kom tot bekering. Hulle roep God ernstig aan. Hulle rou oor hulle sondigheid (Jona 3:5-9).

Jona was gehoorsaam. Hy het die slegte nuus van verwoesting en straf vir die mense gebring. Hy het dalk in sy agterkop gedink: “Ek wil nie die een wees wat hierdie mense kom vertel van hulle ondergang en straf nie. Ek wil nie die een wees wat daarvoor verantwoordelik gehou gaan word nie...” Maar wat toe gebeur, is net genade. God sien dat die mense waarlik berou het en teruggedraai het van hulle verkeerde pad. God verander dan van plan en Hy straf nie die stad se mense nie – Hy het nie Nineve verwoes nie (Jona 3:10).

Ja, God kan van plan verander. Só het Hy ook van plan verander vir jou en my. Ons verdien die ewige dood, maar deur Sy Seun, Jesus Christus, het Hy vir ons almal verlossing en vergifnis van sondes gebring. Die Evangelie is juis dit: ’n Evangelie – goeie nuus! Elkeen van ons is toevertrou met die verkondiging van die goeie nuus, maar ongelukkig – soos Jona – moet ons ook die ander kant van die muntstuk verkondig. Vir diegene wat die genade van God verwerp en Hom nie wil volg nie, wag verwoesting – ’n ewige verwoesting.

Jona het nie geweet dat God van plan sou verander nie en daarom sy verset om sy opdrag uit te voer. Ek en jy weet nou dat God reeds van plan verander het. Ons kan mos nie die goeie nuus vir onsself hou nie.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Al is dit soms baie moeilik en al is daar mense wat nie sal wíl glo nie, moet ek gehoorsaam wees aan die opdrag wat God my gegee het om die goeie nuus te verkondig en te verdedig. God het van plan verander oor my lot. Ek weet verseker dat Jesus leef en dat my sondes vergewe is. As dit vir my moontlik is, is dit ook só vir ander. Ek moet hulle daarvan vertel.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Almagtige God en Vader, U het regtig die hart van ’n Vader wat Hom ontferm oor Sy kinders. Dankie dat die hele Bybel gevul is met weergawes van U liefde en genade vir ons. Dankie dat U U oor ons ontferm en dat U wil dat ons gered word. Help my om ander te vertel hoe lief U ons het en oor die verlossing wat daar is ons Here Jesus Christus. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟭𝟮 – 🅶🅴🅻🅾🅾🅵 🅴🅽 ’🅽 🅶🅾🅴🅸🅴 🅶🅴🆆🅴🆃🅴 ... (Kliek hier vir die klankgreep)

Elkeen van ons het iets om te doen. Behalwe vir ons alledaagse take, is daar “iets” meer vir ons om te doen. Dikwels wonder ons daaroor, maar meeste van die tyd dink ons glad nie daaroor nie. Ons wil soms nie daaroor dink nie, want dan kom moeiliker vrae by ons op oor die doel en betekenis van die lewe. As ons te veel daaroor begin wonder, kan ons dalk begin depressief raak soos Salomo in Prediker... Maar tog weet ons: Ons moet iets méér doen...

Vroeg in sy eerste brief aan Timoteus, skryf Paulus vir hom:

“¹⁸𝐻𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑝𝑑𝑟𝑎𝑔 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑢 𝑒𝑘 𝑎𝑎𝑛 𝑗𝑜𝑢 𝑡𝑜𝑒, 𝑚𝑦 𝑘𝑖𝑛𝑑 𝑇𝑖𝑚𝑜𝑡𝑒𝑢𝑠, 𝑖𝑛 𝑜𝑜𝑟𝑒𝑒𝑛𝑠𝑡𝑒𝑚𝑚𝑖𝑛𝑔 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑜𝑓𝑒𝑠𝑖𝑒𝑒̈ 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑟𝑜𝑒𝑒̈𝑟 𝑜𝑜𝑟 𝑗𝑜𝑢 𝑢𝑖𝑡𝑔𝑒𝑠𝑝𝑟𝑒𝑒𝑘 𝑖𝑠, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑦 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑟𝑦𝑑 𝑘𝑎𝑛 𝑠𝑡𝑟𝑦, ¹⁹𝑚𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑒𝑛 '𝑛 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑤𝑒𝑡𝑒 – 𝑖𝑒𝑡𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑜𝑚𝑚𝑖𝑔𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑎𝑎𝑘 ℎ𝑒𝑡, 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑑𝑒𝑢𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑠𝑘𝑖𝑝𝑏𝑟𝑒𝑢𝑘 𝑔𝑒𝑙𝑦 ℎ𝑒𝑡.” – 1 Timoteus 1:18-19 (AFR20)

Paulus sê vir Timoteus dat hy die “𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑟𝑦𝑑” moet stry. Eintlik sê hy vir hom dat hy die goeie stryd sal 𝘬𝘢́𝘯 stry. Hoe? “𝑚𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑒𝑛 '𝑛 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑤𝑒𝑡𝑒”.

Timoteus was nog redelik jonk toe hy die opdrag gekry het om God se Woord te verkondig. Daar was heel moontlik met sy legitimering profesieë oor hom uitgespreek oor dít wat hy gaan doen. ’n Profesie is soms ’n moeilike ding, want jy weet dat daar nou ’n verwagting is onder mense en ook jouself om te voldoen aan daardie profesie. Ek dink Timoteus was dalk nogal senuweeagtig gewees in sy bediening. In sy agterkop was daar dalk heeltyd hierdie gevoel dat die oë van die ander leraars op hom was.

Paulus sê vir hom dat hy die goeie stryd sal kan stry. Wat was die goeie stryd? Om die evangelie te verdedig. En kan jy glo? Daardie stryd woed vandag nogsteeds, want die wêreld, die duiwel en sy trawante, hou nie van die goeie nuus nie. Hulle hou nie daarvan om te hoor dat almal gered kan word nie. Hulle hou nie daarvan om te hoor dat Jesus Christus, God se Seun, elke sondaar kan verlos nie.

Het jy geweet dat hierdie wonderlike, groot en belangrike opdrag ook aan jou toevertrou is? Bietjie oorweldigend, nè? Maar weet vêrder, dat jy dit sal kan doen. Hoe? Soos Timoteus: “𝑚𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑒𝑛 '𝑛 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑤𝑒𝑡𝑒”.

Daar is nogal ’n redelike groot misverstaan, selfs onder Christene, oor wat die gewete is. Baie mense voel dat die gewete aan ons gegee word om ons die verskil tussen reg en verkeerd te leer. Maar dit is eintlik nie só nie. Sien, die mens se gewete word eerder aan ons gegee om enige afwyking van die waarheid te weerstaan – dit is nou die waarheid wat ons weet van wat reg en verkeerd is.

Ons gewete is nie gevoelens nie. As ons glo dat ons gewete aan ons gegee is om aan te dui wat reg en verkeerd is, begin ons meer op gevoelens staatmaak en dít is juis waar baie Christene afdwaal. Hulle dink hulle gewete is ’n gevoel – en as iets vir hulle reg voel, dan doen hulle dit...

Paulus sê ons moet met geloof en ’n goeie gewete die goeie stryd stry. Jou gewete is iets wat draai rondom die morele kwessies wat ons elke dag in die gesig staar. Dit is nie ’n neutrale ding, of iets wat rigied vasgestel is van geboorte af nie. Ons kan ons gewetes leer en oefen om goed te wees, of ons dit verswak deur bose dade en slegte besluite te rasionaliseer.

Net soos die gewete, kan geloof ook na beide kante toe geoefen word. Geloof handel egter oor geestelike kwessies. Dit kan groei deur die krag van God se Gees wat in- en deur ons werk, of dit kan ook verdraai en misbruik word.

Paulus sê vir Timoteus en vir ons: As jy nie aandag gee aan jou geloof en sorg dat jy ’n goeie gewete het nie, kan jy nie die goeie stryd stry nie en is jy op pad om skipbreuk te ly.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Dit is eintlik baie eenvoudig: Ek moet reg glo, reg dink en reg lewe.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, ek weet ek het “iets” meer om te doen. My opdrag is om die goeie stryd te stry in U Naam. Daarom weet ek dat ek die nodige krag, geloof en ’n goeie gewete daarvoor sal ontvang. Mag U verheerlik word en mag almal U liefde leer ken deur die werk wat U, Heilige Gees, in- en deur my doen. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟭𝟬 – 🅰🅻🅼🅰🅻 🆂🅺🅰🅿🅴 ... (Kliek hier vir die klankgreep)

’n Mens word nie boos gebore nie. ’n Klein babatjie is die onskuldigste klein wesentjie wat daar is en ook heeltemal weerloos. Wanneer ’n kind gebore word, word ’n ouer ook gebore. God skenk aan ouers ’n verantwoordelikheidsin, sodat ’n ouer dadelik begin om sy/haar kind te beskerm. ’n Ouer sorg dan ook vir die kind en leer die kind. Natuurlik is hierdie ook waar, selfs vir mense wat nie in God glo nie.

Sien, omdat die mens weet hoe die wêreld is en watter boosheid daarin heers, is ons ingebore hunkering na wat reg is ’n dryfkrag as dit kom by ons kinders. Ons sal alles in ons mag doen om ons kinders te weerhou van van sleg is en om hulle reg te leer. Maar kinders word groter en veral wanneer hulle tiener stadium bereik, begin hulle vir hulself dink... Dan begin die moeilikheid, want dit is asof hulle begin neig na die bose... Baie ouers begin dan wonder wat hulle dalk verkeerd gedoen het en wat aangaan met hulle kinders.

Weet jy wat? Dit is nog altyd só. Hoor wat staan in Genesis 8:20-21 (AFR20) net nadat Noag en sy familie uit die ark gekom het:

“²⁰𝑁𝑜𝑎𝑔 ℎ𝑒𝑡 '𝑛 𝑎𝑙𝑡𝑎𝑎𝑟 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑔𝑒𝑏𝑜𝑢 𝑒𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝑎𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑒𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒𝑟𝑒 𝑒𝑛 𝑟𝑒𝑖𝑛 𝑣𝑜𝑒̈𝑙𝑠 𝑔𝑒𝑛𝑒𝑒𝑚 𝑒𝑛 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑙𝑡𝑎𝑎𝑟 •𝑏𝑟𝑎𝑛𝑑𝑜𝑓𝑓𝑒𝑟𝑠 𝑔𝑒𝑏𝑟𝑖𝑛𝑔. ²¹𝐷𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑢𝑟𝑖𝑔𝑒 𝑜𝑓𝑓𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑟𝑢𝑖𝑘, 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑖𝑛 𝑠𝑦 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑔𝑒𝑠𝑒̂: “𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 𝑛𝑜𝑜𝑖𝑡 𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑟𝑜𝑛𝑑 𝑣𝑒𝑟𝑣𝑙𝑜𝑒𝑘 𝑣𝑎𝑛𝑤𝑒𝑒̈ 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑛𝑖𝑒, 𝑎𝑙ℎ𝑜𝑒𝑤𝑒𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑠𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑣𝑎𝑛 𝑠𝑦 𝑗𝑒𝑢𝑔 𝑎𝑓 𝑛𝑒𝑖𝑔 𝑛𝑎 𝑤𝑎𝑡 𝑏𝑜𝑜𝑠 𝑖𝑠. 𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 𝑛𝑜𝑜𝑖𝑡 𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑡𝑟𝑒𝑓, 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝐸𝑘 𝑔𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒.” – Genesis 8:20-21 (AFR20)

Die mens se hart neig na wat boos is van sy jeug af... Ja, vandat ons kan begin behoorlik dink en redeneer, begin ons sondige natuur in te tree. Dan begin ons soos ’n klomp skape ander skape te volg. Het jy al gesien as skape sonder ’n oppasser in die veld loop? As een skaap op hol gaan, volg die res instinktief. Selfs al hardloop die een skaap reguit na ’n wilde dier toe, sal die res daardie skaap volg.

Die mens is ook soos ’n skaap. Ons volg gedurig ook ander mense, sonder om te dink oor die gevolge. Die verskil egter tussen mense en skape, is dat ons logies kan dink en redeneer. Ons weet wat reg en verkeerd is en, alhoewel ons van ons jeug af neig na dit wat boos is, weet ons tog wat reg is. Ons keuses los ons dikwels in die moeilikheid, maar ons weet tog dat ons weer daaruit kan kom.

God het belowe dat Hy nooit weer die mensdom sal straf met ’n vloed nie. Nooit weer sal God die hele aarde straf oor die boosheid van die mens nie. Dit is God se liefde vir die mens wat hier duidelik te voorskyn kom. En weet jy, wat nog beter nuus is, is dat God ook geweet het dat die mens dikwels soos ’n skaap optree. Daarom stuur God dan die goeie Herder om ons te lei, sodat ons nie sal afdwaal nie. Jesus sê:

““¹¹𝐸𝑘 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟. 𝐷𝑖𝑒 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟 𝑙𝑒̂ 𝑠𝑦 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑎𝑓 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑝𝑒. ¹²𝐷𝑖𝑒 ℎ𝑢𝑢𝑟𝑎𝑟𝑏𝑒𝑖𝑑𝑒𝑟, 𝑤𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑒 '𝑛 ℎ𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒, 𝑒𝑛 𝑎𝑎𝑛 𝑤𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑝𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑡 𝑛𝑖𝑒, 𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑜𝑙𝑓 𝑘𝑜𝑚, 𝑙𝑜𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑝𝑒 𝑒𝑛 𝑣𝑙𝑢𝑔 – 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑜𝑙𝑓 𝑣𝑎𝑛𝑔 𝑒𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑗𝑎𝑎𝑔 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 – ¹³𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑛 '𝑛 ℎ𝑢𝑢𝑟𝑎𝑟𝑏𝑒𝑖𝑑𝑒𝑟 𝑖𝑠 𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑝𝑒 𝑜𝑚𝑔𝑒𝑒 𝑛𝑖𝑒. ¹⁴𝐸𝑘 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟, 𝑒𝑛 𝐸𝑘 𝑘𝑒𝑛 𝑚𝑦 𝑒𝑖𝑒, 𝑒𝑛 𝑚𝑦 𝑒𝑖𝑒 𝑘𝑒𝑛 𝑀𝑦, ¹⁵𝑛𝑒𝑡 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑀𝑦 𝑘𝑒𝑛 𝑒𝑛 𝐸𝑘 𝑑𝑖𝑒 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑘𝑒𝑛. 𝐸𝑛 𝐸𝑘 𝑙𝑒̂ 𝑚𝑦 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑎𝑓 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑝𝑒. ¹⁶𝐸𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑜𝑜𝑘 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑠𝑘𝑎𝑝𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑟𝑎𝑎𝑙 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒. 𝐻𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝐸𝑘 𝑜𝑜𝑘 𝑙𝑒𝑖, 𝑒𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝑛𝑎 𝑚𝑦 𝑠𝑡𝑒𝑚 𝑙𝑢𝑖𝑠𝑡𝑒𝑟, 𝑒𝑛 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑠𝑎𝑙 𝑒𝑒𝑛 𝑘𝑢𝑑𝑑𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑒𝑛 𝑒𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟. ¹⁷𝑂𝑚 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑒𝑑𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑀𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑓 – 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 𝐸𝑘 𝑚𝑦 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑎𝑓𝑙𝑒̂, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝐸𝑘 𝑑𝑖𝑡 𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑘𝑎𝑛 𝑜𝑝𝑛𝑒𝑒𝑚. ¹⁸𝑁𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑛𝑒𝑒𝑚 𝑑𝑖𝑡 𝑣𝑎𝑛 𝑀𝑦 𝑤𝑒𝑔 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝐸𝑘 𝑙𝑒̂ 𝑑𝑖𝑡 𝑢𝑖𝑡 𝑀𝑦𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑎𝑓. 𝐸𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑣𝑜𝑙𝑚𝑎𝑔 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑡 𝑎𝑓 𝑡𝑒 𝑙𝑒̂, 𝑒𝑛 𝐸𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑣𝑜𝑙𝑚𝑎𝑔 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑡 𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑜𝑝 𝑡𝑒 𝑛𝑒𝑒𝑚. 𝐻𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑝𝑑𝑟𝑎𝑔 ℎ𝑒𝑡 𝐸𝑘 𝑣𝑎𝑛 𝑚𝑦 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑜𝑛𝑡𝑣𝑎𝑛𝑔.”” – Johannes 10:11-18 (AFR20)

As ons en ons jongmense neig na wat boos is, moet ons onsself herinner aan ons Herder en moet ons Hom volg. Ons goeie Herder is altyd daar om ons te beskerm en as ons Sy stem, Sy Woord volg, sal ons nie soos ander skape blindelings ’n skaap volg nie.

Ja, ons is soos skape. Moet egter nie ander skape volg nie. Volg die Herder. Luister na Sy stem.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

As my hart neig na wat boos is, luister ek na die verkeerde stem. My hart moet luister na die Wysheid, die goeie Herder – die Here.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Almagtige Vader, dankie dat U nooit weet die mensdom so swaar sal straf soos met die vloed nie. Dankie dat U dit ook vir ons beter gemaak het deur U Seun, ons Here Jesus Christus, te stuur om ons te kom lei. Here Jesus, mag ek U stem herken te midde van die boosheid wat heers onder die mense van die wêreld. Mag my hart luister na U stem en mag ek U dit vind in U Woord. U is my Herder. Ek wil U altyd volg. Tot U eer. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟵-𝟬𝟵 – 🅼🅾🅴🅽🅸🅴 🅹🅾🆄 🅾🆁🅴 🆄🅸🆃🅻🅴🅴🅽 🅽🅸🅴. (Kliek hier vir die klankgreep)

Om met wysheid te lewe en op te tree in die deurmekaar, mens-gesentreerde wêreld vandag, is soms ’n groot uitdaging. Die uitdaging word egter makliker as ons begin besef dat Jesus Christus dié Wysheid is. Paulus sê vir ons in 1 Korintiërs 1:26-31 (AFR20):

“²⁶𝐵𝑟𝑜𝑒𝑟𝑠, 𝑠𝑙𝑎𝑎𝑛 𝑎𝑔 𝑜𝑝 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑟𝑜𝑒𝑝𝑖𝑛𝑔: 𝑀𝑒𝑛𝑠𝑙𝑖𝑘 𝑔𝑒𝑠𝑝𝑟𝑜𝑘𝑒, 𝑖𝑠 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑎𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑠𝑒𝑠, 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑎𝑖𝑒 𝑖𝑛𝑣𝑙𝑜𝑒𝑑𝑟𝑦𝑘𝑒𝑠, 𝑜𝑓 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑎𝑑𝑒𝑙𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑎𝑓𝑘𝑜𝑚𝑠 𝑛𝑖𝑒. ²⁷𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑤𝑎𝑎𝑠ℎ𝑒𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑢𝑖𝑡𝑔𝑒𝑘𝑖𝑒𝑠 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑠𝑒𝑠 𝑡𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑎𝑎𝑚, 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑤𝑎𝑘ℎ𝑒𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑢𝑖𝑡𝑔𝑒𝑘𝑖𝑒𝑠 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑒𝑟𝑘𝑒𝑠 𝑡𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑎𝑎𝑚, ²⁸𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑛𝑏𝑒𝑙𝑎𝑛𝑔𝑟𝑖𝑘𝑒 𝑒𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑎𝑔𝑡𝑒𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑢𝑖𝑡𝑔𝑒𝑘𝑖𝑒𝑠 – 𝑑𝑖𝑡 𝑤𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑘𝑠 𝑖𝑠 – 𝑜𝑚 𝑤𝑎𝑡 𝑤𝑒́𝑙 𝑖𝑒𝑡𝑠 𝑤𝑎𝑠, 𝑡𝑜𝑡 𝑛𝑖𝑒𝑡 𝑡𝑒 𝑚𝑎𝑎𝑘, ²⁹𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑖𝑒𝑡𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑜𝑝 ℎ𝑦 ℎ𝑜𝑚 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝐺𝑜𝑑 𝑘𝑎𝑛 𝑏𝑒𝑟𝑜𝑒𝑚 𝑛𝑖𝑒. ³⁰𝐷𝑒𝑢𝑟 𝐻𝑜𝑚 𝑖𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑖𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠, 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑖𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑦𝑠ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑔𝑒𝑤𝑜𝑟𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑘𝑜𝑚, 𝑟𝑒𝑔𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖𝑔𝑖𝑛𝑔 𝑠𝑜𝑤𝑒𝑙 𝑎𝑠 ℎ𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔𝑖𝑛𝑔 𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑣𝑟𝑦𝑑𝑖𝑛𝑔. ³¹𝐷𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚, 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑔𝑒𝑠𝑘𝑟𝑦𝑓 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛: “𝑊𝑖𝑒 ℎ𝑜𝑚 𝑜𝑝 𝑖𝑒𝑡𝑠 𝑤𝑖𝑙 𝑏𝑒𝑟𝑜𝑒𝑚, 𝑚𝑜𝑒𝑡 ℎ𝑜𝑚 𝑏𝑒𝑟𝑜𝑒𝑚 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒.””

In Jesus Christus, ons Here, lê die geheimenis van die wêreld en die eeue. In Hom, die bron van die ewige lewe, lê die geheim van ware geluk. En eintlik is dit nie meer ’n geheim nie – dit is vrylik beskikbaar vir elkeen wat wil glo. Maar ons moet versigtig wees dat ons nie sommer elke ding glo wat aan ons verkondig word deur mense nie. Ons moet altyd alles toets aan God se Woord en ons moet dat God se Gees van Waarheid dit aan ons duidelik maak en die insig en wysheid in ons harte skryf.

Al van die vroegste dae in die kerk, was mense op dwaalspore gelei. Paulus waarsku Timoteus sommer vroeg in sy eerste brief en so waarsku Petrus ook die gemeentes in sy tweede brief daaroor. Petrus skryf:

“𝟮¹𝐷𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑎𝑠 𝑒𝑔𝑡𝑒𝑟 𝑜𝑜𝑘 𝑣𝑎𝑙𝑠 𝑝𝑟𝑜𝑓𝑒𝑡𝑒 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑘, 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑜𝑘 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑎𝑙𝑠 𝑙𝑒𝑟𝑎𝑎𝑟𝑠 𝑠𝑎𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑒𝑟𝑛𝑖𝑒𝑡𝑖𝑔𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑘𝑒𝑡𝑡𝑒𝑟𝑦𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝑖𝑛𝑠𝑚𝑜𝑘𝑘𝑒𝑙, 𝑒𝑛 𝑠𝑒𝑙𝑓𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑒𝑟 𝑤𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑟𝑦𝑔𝑒𝑘𝑜𝑜𝑝 ℎ𝑒𝑡, 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑒̈𝑛. 𝑆𝑜 𝑏𝑒𝑤𝑒𝑟𝑘 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 '𝑛 𝑠𝑘𝑖𝑒𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟𝑔𝑎𝑛𝑔 𝑣𝑖𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒𝑠𝑒𝑙𝑓. ²𝐵𝑎𝑖𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑜𝑠𝑏𝑎𝑛𝑑𝑖𝑔ℎ𝑒𝑑𝑒 𝑛𝑎𝑣𝑜𝑙𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑤𝑖𝑒 𝑠𝑒 𝑡𝑜𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑝𝑎𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑎𝑎𝑟ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑏𝑒𝑙𝑎𝑠𝑡𝑒𝑟 𝑤𝑜𝑟𝑑. ³𝐷𝑒𝑢𝑟 ℎ𝑒𝑏𝑠𝑢𝑔 𝑔𝑒𝑑𝑟𝑒𝑤𝑒, 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑒𝑡 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑖𝑛𝑑𝑒 𝑎𝑟𝑔𝑢𝑚𝑒𝑛𝑡𝑒 𝑢𝑖𝑡𝑏𝑢𝑖𝑡. 𝐻𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑜𝑛𝑛𝑖𝑠 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛 𝑟𝑒𝑒𝑑𝑠 𝑙𝑎𝑛𝑘𝑎𝑙 𝑔𝑒𝑟𝑒𝑒𝑑; 𝑗𝑎, ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟𝑔𝑎𝑛𝑔 𝑡𝑎𝑙𝑚 𝑛𝑖𝑒.” – 2 Petrus 2:1-3 (AFR20)