Oordenkings
(20220801-20220831)

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟯𝟭 – 🅹🆈’🆂 🆄🅸🆃🅶🅴🅽🅾🅾🅸 ! (Kliek hier vir die klankgreep)

Wat maak jy hierdie Sondag? Het jy enige planne? Ek wil jou graag uitnooi na ’n partytjie... Sommige van ons sal op hierdie uitnodiging dadelik reageer, omdat dit mos lekker is om saam met mense te kuier en partytjie te hou. Ander sal dalk dink: “Nee, dis Sondag. Ek moet Sondag by die erediens wees...” Wat as ek jou sê die partytjie is by die kerk? Dis eintlik nie ’n partytjie nie – dis ’n groot fees! “Hmm... dis mos nou lekker! Twee vlieë met een klap!”

Een van die dinge waarmee baie predikante worstel is die erediens bywoning – veral ná COVID. Een Sondag sit daar 50% van die gemeente en die volgende Sondag 10%. Natuurlik weet ons ons moet werk met wie daar is, maar dit is soms frustrerend en teleurstellend om te weet dat jy hard voorberei het vir die preek en die hele erediens en dan daag slegs ’n handjie vol mense op. Maar ons moet seker darem ook verstaan: “mense is besig en mense is moeg.”

Ek het al by huisbesoeke opgedaag en nog voordat ek eers oor die drumpel is, kom die verskonings: “Dominee, jy sien my nie baie in die kerk nie, want...” En dan kom daar allerhande verskonings: “My kinders se sportprogram is besig; ek werk Saterdae en rus op Sondae; Sondae is ons gesinsdag; ek wil nie slaap in die kerk nie; ek bly vêr; my kinders moet rus en huiswerk doen vir skool”... en so gaan die lysie aan. Ek het altyd probeer verstaan en myself in die ander persoon se skoene probeer plaas, maar het begin besef dat ek nie nodig het om te verstaan as dit hierby kom nie. As daar siekte of iets ernstig is, verstaan ek heeltemal, maar in ander gevalle hoef mense eintlik nie aan my te verduidelik nie... Mense moet by God hoor of hul verskoning geldig is...

In Lukas 14:15-24 vind ons die gelykenis van die feesmaal. ’n Gas aan tafel met Jesus sê vir Hom: “𝐺𝑒𝑙𝑢𝑘𝑘𝑖𝑔 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑎𝑙𝑡𝑦𝑑 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 •𝑘𝑜𝑛𝑖𝑛𝑘𝑟𝑦𝑘 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑠𝑎𝑙 𝑑𝑒𝑒𝑙𝑛𝑒𝑒𝑚.” (Luk. 14:15b AFR20). Dan vertel Jesus van ’n feesmaal waar die gasheer baie mense nooi. Een na die ander kom almal met verskonings – goeie verskonings nogal. Die gasheer word kwaad hieroor en stuur dan sy slaaf om die uitgeworpenes van die samelewing van die straat af te nooi vir die fees. Dié mense kom en daar is nog plek en daar word later selfs mense gedwing om te kom na die fees, sodat die huis vol kan word. Dan sê Jesus: “²⁴(𝑊𝑎𝑛𝑡) 𝑒𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑒𝑘𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒, 𝑛𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑎𝑎𝑛𝑣𝑎𝑛𝑘𝑙𝑖𝑘 𝑔𝑒𝑛𝑜𝑜𝑖 𝑖𝑠, 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑜𝑛𝑑 𝑎𝑎𝑛 𝑚𝑦 𝑓𝑒𝑒𝑠𝑚𝑎𝑎𝑙 𝑠𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑒.’ ” (Luk. 14:24 AFR20)

God berei vir ons ’n feesmaal voor. Dink maar aan Psalm 23 en Openbaring 21. Die wonderlike ding van hierdie fees, is dat dit nie net vir eendag, doer vêr in die toekoms is nie – dit kan nou al beleef word en geleef word. Elke Sondag vier ons Jesus se oorwinning oor die dood. Elke Sondag vier ons ons nuwe lewe en ons ewige lewe. En weet jy wat? Jy is uitgenooi!

Wat gaan jy maak met die uitnodiging wat God direk aan jou stel elke dag? Gaan jy ook aanhou verskonings maak? Vir Sondae? Vir elke dag? Gaan jy dáár wees die dag van die groot fees, wanneer Jesus Sy huis vol wil hê? Of gaan jy iewers buite wees, omdat jy “belangriker dinge” gehad het om te doen? Hoeveel tyd dink jy het jy nog om te besluit?

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Jesus nooi my elke dag om aan te sit aan Sy tafel en deel te wees van die fees van die lewe en die ewige lewe waarvoor Hy duur betaal het. Wanneer Hy terugkeer om ons te kom haal, moet ek gereed wees. Ek kan voorberei vir die ewige fees, deur nou al saam met my mede-gelowiges fees te vier elke Sondag en ook op ander dae.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, ek wil gereed wees as U weer kom. Dankie dat die lewe ’n fees kan wees. Dankie vir die groot fees wat wag op my vir ewig by U. Laat ek nou al begin feesvier deur alle lof en eer aan U te bring, saam met ander gelowiges, tydens eredienste. Mag my lewe elke dag getuig van die blydskap in my oor my nuwe lewe. Help my om nie verskonings te maak nie, maar laat ek U dien met oorgawe. Tot U eer alleen. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟯𝟬 – 🅷🅴🆃 🅶🅾🅳 🅶🅴🅻🅸🅴🅶 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Daar is deesdae weer allerhande vreemde debatte in die media oor die Bybel. ’n Mens moet so erg let op wat jy sê in watter geselskap, ander kan jy dalk aangekla word van diskriminasie, omdat die oorvloed van menseregte bepaal dat elke persoon se siening oor iets – hoe verwronge dit dalk mag wees – aanvaarbaar is vir daardie persoon en dat niemand die reg het om daarteen te appelleer nie. Sommige mense reken dat die Bybel heeltemal letterlik gelees word, ander reken dat sekere dele maar uitgelaat kan word, terwyl ander dit probeer verstaan in konteks en steeds in gedagte hou dat dit God se Woord is... Sommige mense sê egter dat die Bybel woorde 𝘰𝘰𝘳 God is, terwyl ander reken dat die Bybel 𝘎𝘰𝘥 𝘴𝘦 𝘞𝘰𝘰𝘳𝘥 is.

Die moeilikheid met sekere benaderings tot hierdie debat, is dat dit God tot leuenaar kan maak. As sekere dele van die Bybel eerder uitgelaat kan word, omdat die mens se waardes verander het, dan beteken dit dat God gelieg het oor Sy siening oor die sonde – oftewel sekere sondes. Is dit miskien so? Het God dalk gelieg oor sekere dinge in die Bybel? Is sekere dinge nie meer geldig nie? ... Hierdie is moeilike vrae en, alhoewel sekere wette nie meer letterlik van toepassing is vandag nie, vanweë die feit dat dit spesifiek gerig was op Israel se ontwikkeling en geloof duisende jare gelede, maak dit nie God se Woord minder waar nie.

Die grootste moeilikheid met verkeerde benaderings tot die Bybel, is dat daar gewoonlik allerhande sogenaamde “plusse” daarby kom. Omdat jy dalk nie meer sekere dele van die Bybel hoef te glo nie, sal sommige reken, hoef jy net “dit of dat” te doen om gered te word; of jy hoef niks te doen nie... Ander sal weer reken dat jy nie eers die Bybel in geheel hoef te glo nie, omdat dit slegs ’n rigtingwyser na God is – en dat jy in God moet glo. Maar hoe kan jy in God glo as jy nie Sy Woord glo nie? Ai, ek wou nie regtig nou in te veel detail in hierdie debat ingaan nie, want, soos dit seker nou maar is, kan elke persoon glo wat hulle wil en hoe hulle wil...

Wat ek wel vandag vir jou wil gee, is dat jy self gaan ondersoek instel en dat jy hopelik self sal ervaar hoe God deur Sy Woord, die Bybel, met jou kan praat. Ek wil ook vir jou twee gedeeltes gee 𝕠𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕟𝕒 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 : Eerstens:

“¹𝑃𝑎𝑢𝑙𝑢𝑠, '𝑛 𝑑𝑖𝑒𝑛𝑠𝑘𝑛𝑒𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑒𝑛 •𝑎𝑝𝑜𝑠𝑡𝑒𝑙 𝑣𝑎𝑛 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 •𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠, 𝑡𝑒𝑟 𝑏𝑒𝑣𝑜𝑟𝑑𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑢𝑖𝑡𝑣𝑒𝑟𝑘𝑜𝑟𝑒𝑛𝑒𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑, 𝑒𝑛 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑘𝑒𝑛𝑛𝑖𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑎𝑎𝑟ℎ𝑒𝑖𝑑, 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑜𝑟𝑒𝑒𝑛𝑠𝑡𝑒𝑚 𝑚𝑒𝑡 𝑔𝑜𝑑𝑣𝑟𝑒𝑠𝑒𝑛𝑑ℎ𝑒𝑖𝑑, ²𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑜𝑜𝑝 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑤𝑖𝑔𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝐺𝑜𝑑, 𝑤𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑘𝑎𝑛 𝑙𝑖𝑒𝑔 𝑛𝑖𝑒, 𝑟𝑒𝑒𝑑𝑠 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑡𝑦𝑒 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 ℎ𝑒𝑡, ³𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑦 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑 𝑜𝑝 𝑠𝑦 𝑒𝑖𝑒 𝑡𝑦𝑑 𝑏𝑒𝑘𝑒𝑛𝑑 𝑔𝑒𝑚𝑎𝑎𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑘𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔𝑖𝑛𝑔, 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 𝑜𝑝𝑑𝑟𝑎𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑, 𝑜𝑛𝑠 𝑉𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑒𝑟, 𝑎𝑎𝑛 𝑚𝑦 𝑡𝑜𝑒𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑢 𝑖𝑠 – ⁴𝑎𝑎𝑛 𝑇𝑖𝑡𝑢𝑠, 𝑚𝑦 𝑒𝑔𝑡𝑒 𝑠𝑒𝑢𝑛 𝑜𝑝 𝑔𝑟𝑜𝑛𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑚𝑒𝑒𝑛𝑠𝑘𝑎𝑝𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓: 𝐺𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒 𝑒𝑛 𝑣𝑟𝑒𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑, 𝑜𝑛𝑠 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟, 𝑒𝑛 𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 𝑜𝑛𝑠 𝑉𝑒𝑟𝑙𝑜𝑠𝑠𝑒𝑟.” – Titus 1:1-4 (AFR20)

Paulus sê dat God nie kan lieg nie. Punt. Klaar. Dit is nog altyd so. Vir my beteken dit dat ek God se Woord glo en glo dat die Bybel God se Woord is. Jy moet vir jouself besluit daaroor...

Tweedens, sê die skrywer van die brief aan die Hebreërs die volgende:

“⁸𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 •𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝑖𝑠 𝑔𝑖𝑠𝑡𝑒𝑟 𝑒𝑛 𝑣𝑎𝑛𝑑𝑎𝑔 𝑑𝑖𝑒𝑠𝑒𝑙𝑓𝑑𝑒, 𝑒𝑛 𝑡𝑜𝑡 𝑖𝑛 𝑒𝑤𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑. ⁹𝑀𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑒𝑔𝑒𝑣𝑜𝑒𝑟 𝑟𝑎𝑎𝑘 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑟ℎ𝑎𝑛𝑑𝑒 𝑣𝑟𝑒𝑒𝑚𝑑𝑒 𝑙𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑛𝑖𝑒; “ – Hebreërs 13:8-9a (AFR20)

Hierdie debat en debakel bestaan al vir eeue lank, maar as jy glo dat Jesus Christus jou Verlosser is en self God is, en dat God nooit verander nie, hoekom sou Hy lieg as Hy nie kan lieg nie. Kyk maar gerus ook na die res van die Bybel of selfs jou eie lewe en sien hoe God nog altyd Sy beloftes gehou het. 𝑮𝒐𝒅 𝒊𝒔 𝒈𝒆𝒕𝒓𝒐𝒖 𝒆𝒏 𝑮𝒐𝒅 𝒍𝒊𝒆𝒈 𝒏𝒊𝒆. Maar, weereens, besluit jy maar vir jouself...

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, die mense en die wêreld maak ons dikwels deurmekaar oor allerhande dinge. Hiérdie is egter ’n groot en belangrike ding. Wys vir my die waarheid en laat my in U waarheid leef. Laat ek nie self-sentries daaroor dink nie, maar mag U die middelpunt van my bestaan én my verstaan wees. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟮𝟵 – 🆅🅴🆁🅽🅴🅳🅴🆁🅸🅽🅶. (Kliek hier vir die klankgreep)

“𝘋𝘪𝘦 𝘴𝘱𝘦𝘭 𝘷𝘢𝘯 𝘨𝘩𝘰𝘭𝘧 𝘬𝘢𝘯 𝘯𝘪𝘦 𝘨𝘦𝘸𝘦𝘯 𝘸𝘰𝘳𝘥 𝘯𝘪𝘦, 𝘥𝘪𝘵 𝘬𝘢𝘯 𝘴𝘭𝘦𝘨𝘴 𝘨𝘦𝘴𝘱𝘦𝘦𝘭 𝘸𝘰𝘳𝘥”, het iemand gesê. Dít is só waar... Net wanneer jy dink dat jy nou goed begin speel, dan kom daardie een slegte hou wat jou hele rondte omvêrgooi. Net wanneer jy dink jy is goed, dan verneder die spel jou en besef jy dat jy en alle ander spelers dieselfde spel speel en dat die speelveld eintlik gelyk is. Natuurlik het sekere spelers meer talent, maar hulle maak ook dieselfde foute en word dikwels ook deur die spel verneder.

Gholf is ’n frustrerende sport, maar tog bly dit lekker. Hoekom? Want jy hou aan probeer om jou spel te verbeter en om te leer om die foute wat jy maak reg te stel en beter te hanteer. Jy besef dat die vernedering, as gevolg van jou eie foute, soms nodig is. Om verneder te word, is nie lekker nie – veral nie as dit gebeur voor ander mense nie. My vriende wat saam met my gholf speel elke week, weet presies waarvan ek praat. Ons spot soms met mekaar se foute, maar dikwels probeer ons mekaar ook help om foute te korrigeer.

Die langste Psalm in die Bybel, Psalm 119, is vol wysheid. Die psalmdigter wy dan ook ’n hele gedeelte aan vernedering in verse 65-72 (AFR20):

“⁶⁵𝑈 ℎ𝑒𝑡 𝑔𝑜𝑒𝑑 𝑔𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑎𝑎𝑛 𝑢 𝑑𝑖𝑒𝑛𝑠𝑘𝑛𝑒𝑔, 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑣𝑜𝑙𝑔𝑒𝑛𝑠 𝑢 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑.

⁶⁶𝐿𝑒𝑒𝑟 𝑚𝑦 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑒𝑛 𝑘𝑒𝑛𝑛𝑖𝑠, 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑒𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑢 𝑜𝑝 𝑢 𝑏𝑒𝑣𝑒𝑙𝑒.

⁶⁷𝑉𝑜𝑜𝑟𝑑𝑎𝑡 𝑒𝑘 𝑠𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑏𝑒𝑝𝑟𝑜𝑒𝑓 𝑖𝑠, 𝑤𝑎𝑠 𝑒𝑘 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑤𝑎𝑎𝑙, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑛𝑜𝑢 𝑘𝑜𝑚 𝑒𝑘 𝑢 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑 𝑛𝑎.

⁶⁸𝑈 𝑖𝑠 𝑔𝑜𝑒𝑑 𝑒𝑛 𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑔𝑜𝑒𝑑; 𝑙𝑒𝑒𝑟 𝑚𝑦 𝑢 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑠𝑘𝑟𝑖𝑓𝑡𝑒.

⁶⁹𝑉𝑒𝑟𝑚𝑒𝑡𝑒𝑙𝑒𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝑚𝑦 𝑚𝑒𝑡 𝑙𝑒𝑢𝑒𝑛𝑠 𝑏𝑒𝑠𝑤𝑎𝑑𝑑𝑒𝑟; 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑒𝑘, 𝑚𝑒𝑡 𝑚𝑦 ℎ𝑒𝑙𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡 ℎ𝑜𝑢 𝑒𝑘 𝑏𝑦 𝑢 𝑜𝑝𝑑𝑟𝑎𝑔𝑡𝑒.

⁷⁰𝐻𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡𝑒 𝑖𝑠 𝑠𝑜 𝑔𝑒𝑣𝑜𝑒𝑙𝑙𝑜𝑜𝑠 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑣𝑒𝑡, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑒𝑘 𝑣𝑖𝑛𝑑 𝑣𝑟𝑒𝑢𝑔𝑑𝑒 𝑖𝑛 𝑢 𝑤𝑒𝑡.

⁷¹𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑔𝑜𝑒𝑑 𝑣𝑖𝑟 𝑚𝑦 𝑑𝑎𝑡 𝑒𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑛𝑒𝑑𝑒𝑟 𝑤𝑎𝑠, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑒𝑘 𝑢 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑠𝑘𝑟𝑖𝑓𝑡𝑒 𝑘𝑜𝑛 𝑙𝑒𝑒𝑟.

⁷²𝐷𝑖𝑒 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟𝑟𝑖𝑔 𝑢𝑖𝑡 𝑢 𝑚𝑜𝑛𝑑 𝑖𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑚𝑦 𝑏𝑒𝑡𝑒𝑟 𝑎𝑠 𝑑𝑢𝑖𝑠𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑠𝑡𝑢𝑘𝑘𝑒 𝑔𝑜𝑢𝑑 𝑒𝑛 𝑠𝑖𝑙𝑤𝑒𝑟.”

Ons dink dikwels dat vernedering ’n slegte ding is en kom ons wees nou maar eerlik: niemand hou daarvan om verneder te word nie. Tog, wat die psalmdigter daar geskryf het, is waar. Uit vernedering, kom daar dikwels – nee, altyd – ’n les. Soos met gholf, is die lewe ook dikwels. Ons leer van ons beste lesse uit foute. Ons leer ook uit die foute van ander mense – as ons wys genoeg is. En, soos met gholf, is daar ook dikwels mense wat ons kan reghelp, omdat hulle dalk al dieselfde foute gemaak het, of omdat hulle dinge vanuit ’n ander perspektief sien.

As jy na ’n gholf afrigter toe gaan, is die kanse baie goed dat – as jy getrou oefen en doen wat die afrigter beveel – jou spel sal verbeter. Die psalmdigter sê ook dat voordat hy God se woord nagekom het, het hy gedwaal en was hy swaar beproef en uiteindelik vind hy vreugde in God se wet. Glo my, in gholf: sodra jy dink jy het die spel baasgeraak, dan word jou spel beproef en dan sukkel jy om selfs die basiese beginsels te volg – jy word gou verneder en teruggebring aarde toe. En dis ’n goeie ding, want gholf kan nie gewen word nie – dit kan slegs gespeel word.

Die lewe – met die reëls wat die wêreld maak – kan nie gewen word nie, dit kan net gespeel word. Dit kan egter baie goed gespeel word – as jy luister na die instruksies en bevele van die groot Afrigter. Moenie jou oë rig op die rykdom van die wêreld nie, maar vind vreugde in die onderrig uit God se mond.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

My oë moet gevestig bly op Jesus – die Leidsman en Voleinder van my geloof (Heb. 12:1-2). Vernedering is nie lekker nie, maar ek kan daaruit leer en daarvoor dankbaar wees. Ek moet ook ander mense wat verneder word reghelp. Deur gehoorsaam te bly aan God, sal ek die “spel” van die lewe wen – in die lewe hierna.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, help my om aan U voorskrifte vas te hou en gehoorsaam te bly. As dit U wil is, laat ek vernedering vermy, maar as ek wel verneder word, herinner my asseblief daaraan dat U my optel. Help my om in my vernedering U hand raak te sien en U raad te hoor, sodat ek vreugde sal vind in U wet. Help my om ander ook te help optel. Tot U eer. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟮𝟳 – 🅷🅾🅴 🅱🅴🅻🅰🅽🅶🆁🅸🅺 🅸🆂 🅹🆈 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

Gisteroggend begin daar skielik ’n brand in ’n winkel in ons dorp. Nog voor jy jou oë kan uitvee, is dit net vlamme en die brand begin vinnig versprei na die winkels langsaan. Binne ’n kwessie van omtrent ’n halfuur, woed die vuur deur die dak en die Augustus winde help dit aan. Dit wil lyk of daar niks is wat enigiemand kan doen om dit te keer nie en party mense het heel moontlik ook vermoed dat die hele blok geboue gaan afbrand... Daar is nie ’n brandweerwa op die dorp nie en die brandweerdienste is blykbaar besig met ’n sitstaking... Die situasie lyk hopeloos...

Maar binne minute is daar ’n magdom boere met bakkies en waterkarre, pompe, pype en nog meer. Dorps inwoners wat ook toegerus is, is ook daar. Almal spring in en water word op alle maniere toegedien op ’n baie groot vuur. Dakke val in, rook trek oral, roet kleef teen almal vas, maar niemand hou op baklei teen die vuur nie. Niemand vra wie se plekke dit is nie, maar party weet. Niemand gee om om langs mekaar te werk nie – wit, swart en bruin. Niemand kla nie, want almal weet dit is die regte ding om nou te doen. ’n Gemeenskap trek saam om te veg teen die vernietigende mag van die vuur. Almal help mekaar. Party dra drinkwater aan, want hierdie is harde werk.

Teen die tyd wat die brandweerwa van vêr af opdaag, is die vuur onder beheer, maar woed dit nog erg aan die ander kant van die gebou – hulle is betyds en hulle hulp word waardeer. Die vuur word geblus. Almal is moeg en vuil, maar dankbaar dat baie meer skade wel voorkom is. Niemand is beseer nie en mense het mekaar gehelp om dit te voorkom. Almal het gedien. Elkeen op sy/haar manier. Nêrens het enigiemand sy/haar stempel probeer afdruk of baasspeel nie. Nêrens het status of posisie ’n rol gespeel nie. Almal was dienaars en almal was gelyk met ’n gemeenskaplike doel voor oë.

Ja, gister was ’n dol dag gewees, maar wat ek uit die dag geneem het, is hoe wonderlik dit is dat almal eintlik ’n dienaars-hart het as dit kom by wat saakmaak. Iewers het Jesus se woorde dalk vasgesteek, of iewers het mense dalk al gehoor van Jesus of gesien hoe mense bewys dat hulle Sy dissipel is en hulle het nogal gehou daarvan. Mense het dalk gesien voorheen, of definitief gister, wat Jesus gesê het in Johannes 13:35: “³⁵𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 ℎ𝑜𝑒 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑠𝑎𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑡 𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑦 𝑑𝑖𝑠𝑠𝑖𝑝𝑒𝑙𝑠 𝑖𝑠 – 𝑎𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑜𝑜𝑟 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 ℎ𝑒𝑡.”

In Matteus 20:20-28 kom die moeder van Jakobus en Johannes en vra vir Jesus dat haar twee seuns eendag links en regs van Jesus moet sit in Sy koninkryk. Natuurlik het hulle daar nog gedink dit sal ’n wêreldse koninkryk wees. Ai, ons mense wil tog só belangrik wees... Nadat Jesus verduidelik dat dit eintlik nie moontlik is nie en dat die Vader sulke dinge sal besluit, sê Hy: “²⁵...“𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑡 𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑒𝑟𝑠𝑒𝑟𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑠𝑖𝑒𝑠 𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑎𝑎𝑠𝑠𝑝𝑒𝑒𝑙, 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑔ℎ𝑒𝑏𝑏𝑒𝑟𝑠 𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑎𝑔 𝑢𝑖𝑡𝑜𝑒𝑓𝑒𝑛. ²⁶𝑆𝑜 𝑚𝑎𝑔 𝑑𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑦 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑛𝑖𝑒; 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑙𝑎𝑛𝑔𝑟𝑖𝑘 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑖𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑖𝑒𝑛𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑒𝑒𝑠, ²⁷𝑒𝑛 𝑤𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑟𝑠𝑡𝑒 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑖𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑙𝑎𝑎𝑓 𝑤𝑒𝑒𝑠. ²⁸𝑁𝑒𝑡 𝑠𝑜 ℎ𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 •𝑆𝑒𝑢𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑀𝑒𝑛𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑘𝑜𝑚 𝑜𝑚 𝑔𝑒𝑑𝑖𝑒𝑛 𝑡𝑒 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑚 𝑡𝑒 𝑑𝑖𝑒𝑛 𝑒𝑛 𝑠𝑦 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑎𝑠 𝑙𝑜𝑠𝑝𝑟𝑦𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑏𝑎𝑖𝑒 𝑡𝑒 𝑔𝑒𝑒.” (Matteus 20:25b-28 AFR20)

Dit was gister vir my ’n riem onder die hart om te sien hoe mense saamstaan in ’n tyd van krisis en hoe hulle – wetend of onwetend – gehoorsaam was aan hierdie opdrag van Jesus. So, hoe belangrik is jy? Ek is belangrik genoeg om jou te dien met vreugde en liefde. Aan die dorp van Delareyville: Dankie. Hou aan om goeie en getroue dienaars te wees.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Om ander te dien, kan en moet ’n vreugde wees vir my – selfs al waardeer ander dit nie. Om gehoorsaam te wees aan Jesus is belangriker as hoe belangrik ek is.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, help my om altyd te dien soos U gedien het. Mag niks vir my te veel wees nie, want die voorbeeld wat U gestel het, was so uitermatig dat my lewe losgekoop is daarmee. Dankie dat U my só lief het en dat ek ander ook kan liefhê en dien. Tot U eer alleen. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟮𝟲 – 🅱🅴🅳🅴🅺 🅹🅾🆄 🆂🅾🅽🅳🅴🆂. (Kliek hier vir die klankgreep)

Almal van ons het al iewers in ons lewens drooggemaak. Daar is nie een van ons wat sonder sonde is nie – net Jesus was. Ons wens so dikwels dat ons net die dinge van die verlede kan vergeet of dat ons dit op een of ander manier kan wegsteek of verwyder. Ons wens dat ons al die genade wat ons al vermors het, kan opdroog, soos ’n absorberende lap vloeistof wat gemors het heeltemal absorbeer... Vandag wil ek vir jou kom sê dat ek ’n resep het daarvoor: ’n resep om al jou sondes op te los, te absorbeer en in die niet te laat verdwyn.

Gister het ek genoem dat God se liefde aansteeklik is. God se liefde het egter ook baie ander goeie kwaliteite – die beste kwaliteite – waaruit ons kan put. Hoor wat skryf Petrus:

“⁷𝐷𝑖𝑒 𝑒𝑖𝑛𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑖𝑠 𝑜𝑝 ℎ𝑎𝑛𝑑𝑒. 𝐷𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑒𝑙𝑓𝑏𝑒ℎ𝑒𝑒𝑟𝑠𝑑 𝑒𝑛 𝑛𝑢𝑔𝑡𝑒𝑟 𝑤𝑒𝑒𝑠, 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑔 𝑜𝑝 𝑔𝑒𝑏𝑒𝑑. ⁸𝐵𝑜 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑛𝑛𝑖𝑔 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂, 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 “𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 '𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑖𝑔𝑡𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑠 𝑏𝑒𝑑𝑒𝑘”. ⁹𝑊𝑒𝑒𝑠 𝑔𝑎𝑠𝑣𝑟𝑦 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑜𝑜𝑟 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟, 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑜𝑚 𝑡𝑒 𝑚𝑜𝑟. ¹⁰𝐴𝑠 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑡𝑢𝑢𝑟𝑑𝑒𝑟𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑒𝑙𝑣𝑜𝑢𝑑𝑖𝑔𝑒 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 𝑏𝑒𝑑𝑖𝑒𝑛, 𝑖𝑛 𝑜𝑜𝑟𝑒𝑒𝑛𝑠𝑡𝑒𝑚𝑚𝑖𝑛𝑔 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒𝑔𝑎𝑤𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑒𝑙𝑘𝑒𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑡𝑣𝑎𝑛𝑔 ℎ𝑒𝑡: ¹¹𝐴𝑠 𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑 𝑖𝑠, 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑡 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑤𝑒𝑒𝑠; 𝑎𝑠 𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑑𝑖𝑒𝑛, 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑡 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑣𝑎𝑛𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑤𝑎𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑠𝑖𝑒𝑛, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝐺𝑜𝑑 𝑖𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑣𝑒𝑟ℎ𝑒𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘 𝑘𝑎𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 •𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠, 𝑎𝑎𝑛 𝑤𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑡, 𝑣𝑖𝑟 𝑒𝑤𝑖𝑔 𝑒𝑛 𝑒𝑤𝑖𝑔. •𝐴𝑚𝑒𝑛.” – 1 Petrus 4:7-11 (AFR20)

Kyk, as Petrus hierdie woorde kan uiter, dan moet daar waarde daarin lê. Onthou jy wie Petrus was? Hy was daardie dissipel wat amper geen selfbeheersing gehad het nie en die oor van ’n Romeinse soldaat afgekap het – eintlik wou hy die soldaat vermoor... Petrus was die een wat saam met Jesus op die water geloop het, maar wie se geloof hom amper dadelik begewe het en toe sink hy. Hy was die een wat weggehardloop het en sekerlik baie gemor het, nadat hy Jesus drie maal verloën het. Petrus was iemand wat nie baie taktvol was nie en nie regtig iemand wat woorde sou kon laat klink asof dit woorde van God is nie.

Petrus was nie die perfekte mens nie. Hy het baie foute en sondes gehad. Tog het Jesus gesê dat Hy sy kerk op daardie rots, Petrus, sal bou. Petrus was nie die volmaakte dissipel of selfs apostel nie, maar hy was die perfekte voorbeeld van ’n Christen. Hy moes baie foute maak en hy moes ook baie homself ondersoek in sy woorde en optrede, om by die gevolgtrekking te kom dat hy nie uit sy eie sy sondes kan bedek nie of laat verdwyn nie. Petrus het tot die gevolgtrekking gekom dat alles wat Jesus geleer het, waar is. Deur liefde te hê vir God en liefde te hê vir jou naaste, laat jy God se liefde heers in jou lewe.

God se liefde is ’n allesomvattende, alles-bedekkende liefde. Dit is soos ’n lap wat al die gemorste genade in ons lewens weer absorbeer. Petrus se egter nie dat ons mekaar met ’n kunsmatige liefde moet liefhê nie. Nee, hy sê: “⁸𝐵𝑜 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑛𝑛𝑖𝑔 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂, 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 “𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 '𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑖𝑔𝑡𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑠 𝑏𝑒𝑑𝑒𝑘.” Moenie dat die verlede jou inhaal nie. Laat God se liefde wat oorspoel uit jou hart na die wêreld jou verlede bedek.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek is nie volmaak nie. My foute en my verlede het my gemaak wie ek is en ek kan leer daaruit. Ek kan deur God se liefde my sondes bedek en toelaat dat dit heeltemal geabsorbeer word in die straf wat Jesus aan die kruis ontvang het. Ek moet in blydskap en dankbaarheid lewe soos God ons beveel in Sy Woord.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, ek sukkel soms om nie te mor nie. Ek sukkel soms om ’n goeie bestuurder te wees van die oorvloedige genade wat ek van U ontvang. Dankie vir U liefde wat soveel dinge van my ou menswees bedek. Laat ek leef soos U wil hê ek moet, deur die krag wat U voorsien. Mag my lewe só wees, “𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 (𝑢, 𝑚𝑦) 𝐺𝑜𝑑, 𝑖𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑣𝑒𝑟ℎ𝑒𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘 𝑘𝑎𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 •𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠, 𝑎𝑎𝑛 𝑤𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑡, 𝑣𝑖𝑟 𝑒𝑤𝑖𝑔 𝑒𝑛 𝑒𝑤𝑖𝑔. •𝐴𝑚𝑒𝑛.”

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟮𝟱 – 🅶🅻🅸🅼🅻🅰🅶 ! (Kliek hier vir die klankgreep)

Toe ek jonk was, was daar ’n tannie in ons gemeente wat altyd in die eredienste geglimlag het. Al het die dominee ’n baie ernstige preek gepreek en selfs die mense sterk vermaan, het sy geglimlag. Ek kon dit nie verstaan nie en soos ek ouer geword het, het ek selfs gedink daar is dalk iets fout met haar. Selfs ná die eredienste het sy aanhou glimlag terwyl ons koffie of tee gedrink het. Van my vriende het al begin spot en gesê dat sy seker ’n boek vol grappies het waarvan sy elke oggend lees en dan bly die grappie in haar kop maal die hele dag. Ek kon net nie meer wonder nie, toe gaan vra ek haar eendag wat die rede vir die aanhoudende glimlag is. “Spreuke 15:13, my kind. Spreuke 15:13”, het sy geantwoord. Ek het dit gaan lees en ek het geglimlag...

Lees ons Spreuke 15:13-17 (AFR20), hoor ons die volgende:

“¹³'𝑛 𝑉𝑟𝑜𝑙𝑖𝑘𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑖𝑔 𝑔𝑜𝑒𝑑 𝑙𝑦𝑘, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑏𝑦 𝑘𝑜𝑚𝑚𝑒𝑟 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑒𝑠 𝑛𝑒𝑒𝑟𝑠𝑙𝑎𝑔𝑡𝑖𝑔.

¹⁴𝐷𝑖𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑣𝑎𝑛 '𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑𝑖𝑔𝑒 𝑠𝑜𝑒𝑘 𝑘𝑒𝑛𝑛𝑖𝑠, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑜𝑛𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑤𝑎𝑠𝑒 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑔𝑒𝑣𝑜𝑒𝑑 𝑚𝑒𝑡 𝑠𝑜𝑡ℎ𝑒𝑖𝑑.

¹⁵𝐴𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒𝑛𝑠𝑑𝑎𝑒 𝑣𝑎𝑛 '𝑛 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑒𝑙𝑜𝑠𝑒 𝑖𝑠 𝑠𝑙𝑒𝑔, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑣𝑟𝑜𝑙𝑖𝑘ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑣𝑎𝑛 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑖𝑠 '𝑛 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑡𝑑𝑢𝑟𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑓𝑒𝑒𝑠.

¹⁶'𝑛 𝐵𝑖𝑒𝑡𝑗𝑖𝑒, 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 𝑜𝑛𝑡𝑠𝑎𝑔 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑖𝑠 𝑏𝑒𝑡𝑒𝑟 𝑎𝑠 '𝑛 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 𝑠𝑘𝑎𝑡 𝑚𝑒𝑡 𝑝𝑎𝑛𝑖𝑒𝑘 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑏𝑦.

¹⁷'𝑛 𝑃𝑜𝑟𝑠𝑖𝑒 𝑔𝑟𝑜𝑒𝑛𝑡𝑒 𝑚𝑒𝑡 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑏𝑦 𝑖𝑠 𝑏𝑒𝑡𝑒𝑟 𝑎𝑠 '𝑛 𝑣𝑒𝑡𝑔𝑒𝑣𝑜𝑒𝑟𝑑𝑒 𝑏𝑒𝑒𝑠 𝑚𝑒𝑡 ℎ𝑎𝑎𝑡 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑏𝑦.”

Ja, ’n vrolike hart laat jou glimlag. Maar hoe kry ons ’n vrolike hart in ’n lewe waar alles duur is en dinge nie altyd mooi is nie? Hoe bly ek vrolik as die uitdagings van die lewe aanhou kom? Deur te doen wat verse 14-17 sê: deur tevrede te wees met wat jy het; deur kennis te soek – om meer te weet oor God se hart; deur nie skatte op die aarde te wil bymekaarmaak nie, maar eerder skatte in die hemel.

Dit is nie maklik om voortdurend te glimlag nie, omdat ons gedagtes so gou weer gerig word op die dinge van hierdie wêreld. Swaarkry, beproewings, mislukte pogings, teleurstellings, dood... – hoe moet ons vrolik wees in sulke tye? Ek het teruggegaan na daardie tannie en vir haar gevra hoe sy dit doen. Hoe kry sy dit reg om selfs te midde van swaarkry en moeilikheid te glimlag? “Deur ons oë te rig op Jesus”, het sy gesê.

Hebreërs 12:1-2 (AFR20) sê:

“¹𝐷𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚, 𝑡𝑒𝑟𝑤𝑦𝑙 𝑜𝑛𝑠 𝑜𝑜𝑘 𝑠𝑜 '𝑛 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 𝑤𝑜𝑙𝑘 𝑔𝑒𝑡𝑢𝑖𝑒𝑠 𝑟𝑜𝑛𝑑𝑜𝑚 𝑜𝑛𝑠 ℎ𝑒𝑡, 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑒𝑙𝑘𝑒 𝑙𝑎𝑠 𝑜𝑛𝑡𝑠𝑙𝑎𝑒 𝑟𝑎𝑎𝑘, 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑜 𝑚𝑎𝑘𝑙𝑖𝑘 𝑜𝑚𝑟𝑖𝑛𝑔, 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒𝑑𝑙𝑜𝑜𝑝 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑖𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑙𝑒̂, 𝑚𝑒𝑡 𝑣𝑜𝑙ℎ𝑎𝑟𝑑𝑖𝑛𝑔 ℎ𝑎𝑟𝑑𝑙𝑜𝑜𝑝, ²𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑔 𝑔𝑒𝑟𝑖𝑔 𝑜𝑝 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠, 𝑑𝑖𝑒 𝐿𝑒𝑖𝑑𝑠𝑚𝑎𝑛 𝑒𝑛 𝑉𝑜𝑙𝑒𝑖𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓, 𝐻𝑦 𝑤𝑎𝑡 𝑡𝑒𝑟 𝑤𝑖𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑟𝑒𝑢𝑔𝑑𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑖𝑟 𝐻𝑜𝑚 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑢𝑖𝑡𝑠𝑖𝑔 𝑔𝑒𝑠𝑡𝑒𝑙 𝑖𝑠, 𝑑𝑖𝑒 𝑘𝑟𝑢𝑖𝑠 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑢𝑢𝑟 ℎ𝑒𝑡, 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑎𝑛𝑑𝑒 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑣𝑎𝑛 𝑔𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑔𝑒𝑎𝑔 ℎ𝑒𝑡, 𝑒𝑛 𝑠𝑦 𝑝𝑙𝑒𝑘 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑒𝑔𝑡𝑒𝑟𝑘𝑎𝑛𝑡 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑟𝑜𝑜𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑖𝑛𝑔𝑒𝑛𝑒𝑒𝑚 ℎ𝑒𝑡.”

Wat ek nie genoem het nie, is hoe ek elke keer wanneer ek na hierdie tannie gekyk het, ook geglimlag het. Elke keer wat ek met haar gepraat het, het haar glimlag my aangesteek en het ek ’n onbeskryflike vrolikheid in my gekry en kon ek nie anders as om ook te glimlag nie. Haar oë wat op Jesus gerig was en die vreugde binne haar, het deur haar gesig oorgespoel na almal om haar. God se liefde is aansteeklik – op ’n baie goeie manier en dit is iets wat ons nie vir onsself kan hou nie. Wanneer dit ons oorneem, dan borrel dit in ons en spoel dit oor in die wêreld. Glimlag!

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek is gered. Jesus is met my. Ek het genoeg, want Jesus is genoeg vir my. Dit maak my bly. Ek moet glimlag en die liefde wat ek in oorvloed ontvang laat oorspoel in my wêreld.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, dankie vir die vrolikheid wat U in my hart vestig. Jammer, dat ek myself vas staar teen beproewings en uitdagings in die lewe. Ek besef dat al hierdie dinge tydelik is, maar U is ewig. Help my om my oë stewig op U gevestig te hou, sodat ek nou ook al kan deel in U vreugde wat vir ewigheid op my wag. Ek loof en prys U Naam. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟮𝟰 – 🅺🅾🆁🆃 🅴🅽 🅺🆁🅰🅶🆃🅸🅶 ! (Kliek hier vir die klankgreep)

Ek onthou so hele klompie jare gelede het ek iets gelees waar iemand sê dat die middel van die Bybel – hoofstuk gewys nou – is Psalm 118 en dat die vers in die middel van die Bybel Psalm 118:8 is. Daar was vertel dat daar 1188 hoofstukke in die Bybel is en dat Psalm 118:8 die middel van alles is. Dan is die boodskap ook dat ons iets waardevol moet kry uit hierdie vers. Wat staan daar?: “𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑏𝑒𝑡𝑒𝑟 𝑜𝑚 𝑏𝑦 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑡𝑒 𝑠𝑘𝑢𝑖𝑙 𝑎𝑠 𝑜𝑚 𝑜𝑝 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑡𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑢.” Hierdie is vir seker ’n baie waardevolle les om te leer oor die wil van God, maar, tegnies gesproke, is dit nie die middel van die Bybel nie...

Die Bybel, soos ons die kanon vandag het (sonder apokriewe boeke) bestaan uit ’n totaal van 1189 hoofstukke. As die Psalm “118 as middel” benadering gevolg word, word Psalm 117 uitgesluit. Psalm 117 is die kortste Psalm en ook die kortste hoofstuk in die Bybel. Na Psalm 118, is die langste Psalm en hoofstuk van die Bybel, Psalm 119. Dus is Psalm 117 eintlik die middel van die Bybel as ons met die hoofstukke werk. Maar Psalm 117 het slegs 2 verse en het dus nie ’n middel vers wat kan dien as die middelpunt nie. En wat staan in Psalm 117?:

“¹𝐿𝑜𝑜𝑓 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑎𝑠𝑖𝑒𝑠, 𝑟𝑜𝑒𝑚 𝐻𝑜𝑚, 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑘𝑒,

²𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑖𝑔 𝑜𝑜𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑖𝑠 𝑠𝑦 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒, 𝑗𝑎, 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑟𝑜𝑢 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑖𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑒𝑤𝑖𝑔.

𝐻𝑎𝑙𝑙𝑒𝑙𝑢𝑗𝑎!”

– Psalm 117 (AFR20)

Kort en kragtig! Almal moet die Here loof. Alle nasies moet Hom roem. God is getrou en Sy liefde vir ons is vir ewig. Dit is die boodskap wat ons vind in die middel van die Bybel. Alhoewel Psalm 118:8 ook vir ons ’n baie waardevolle les hieroor leer en Psalm 119 in baie meer detail praat oor hoe wonderlik dit is om God se Woord lief te hê en gehoorsaam aan Hom te wees, is hierdie kort Psalm vir my nogal die geheim van ware geluk. Kom ons lees dit weer:

“¹𝐿𝑜𝑜𝑓 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑎𝑠𝑖𝑒𝑠, 𝑟𝑜𝑒𝑚 𝐻𝑜𝑚, 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑘𝑒,

²𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑖𝑔 𝑜𝑜𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑖𝑠 𝑠𝑦 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒, 𝑗𝑎, 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑟𝑜𝑢 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑖𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑒𝑤𝑖𝑔.

𝐻𝑎𝑙𝑙𝑒𝑙𝑢𝑗𝑎!”

– Psalm 117 (AFR20)

As ons die presiese middelpunt, volgens die hoofstukke, dan wil kry, sou dit die effense rus wees tussen verse 1 en 2. Met ander woorde: “¹𝐿𝑜𝑜𝑓 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑎𝑠𝑖𝑒𝑠, 𝑟𝑜𝑒𝑚 𝐻𝑜𝑚, 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑘𝑒,”; en dan vir ’n kort oomblik om te reflekteer... hoekom moet almal die Here loof en in Hom alleen roem? Hoekom verdien God om die middelpunt van my bestaan te wees? Hoekom is Hy die middelpunt van alles wat belangrik is in die lewe? Want Hy is nie soos mense nie; Hy laat ons nie in die steek nie; Hy het ons waarlik, innig lief: “²𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑚𝑎𝑔𝑡𝑖𝑔 𝑜𝑜𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑖𝑠 𝑠𝑦 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒, 𝑗𝑎, 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑟𝑜𝑢 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑖𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑒𝑤𝑖𝑔. 𝐻𝑎𝑙𝑙𝑒𝑙𝑢𝑗𝑎!”

Psalm 117 is kort en kragtig. Slegs ’n paar woordjies, maar soveel krag lê in daardie paar kleine woordjies. God se troue liefde gaan ons verstande te bowe en dit is nodig – dit kan eintlik nie anders nie – dat alle nasies Hom loof daarvoor.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Soos my een mentor my nog geleer het: God het my lief net soos ek is, maar God het my té lief om my te los soos ek is. Ek verstaan nie hoekom God nogsteeds lief kan wees vir my nie, maar ek is dankbaar daarvoor. God moet geloof word vir Sy troue liefde – elke dag en in alle omstandighede.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, God almagtig, ek loof U oor U goedheid en trou. U liefde is waarlik só magtig oor my dat dit my soms oorweldig. Soms raak ek so gewoond daaraan dat ek dit amper as vanselfsprekend aanvaar... Eintlik is dit vanselfsprekend, want U is liefde. Laat my egter onthou dat ek nie eintlik dit verdien nie, maar dat U, Here Jesus Christus, dit namens my verdien het aan die kruis, toe U weer vir ons die Vaderhart gewys het. Here, laat U troue liefde magtig oor my wees en laat ek U loof daarvoor. Mag alle nasies U roem. Mag U liefde in, onder en deur ons heers. Halleluja! Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟮𝟯 – 🅵🅸🅻🅰🅳🅴🅻🅵🅸🅰. (Kliek hier vir die klankgreep)

Die boek van Openbaring is gewoonlik ’n boek wat baie Christene vermy, omdat dit baie beelde en visioene bevat wat ons kan deurmekaarmaak. Dan is daar natuurlik ook die apokaliptiese element in die boek wat ons wil vermy... Ons wil mos nie dink daaraan dat alles eendag tot ’n einde gaan kom nie. Sommige mense reken dat Openbaring se profetiese woord en voorspellings te make het met die tirannie van die Romeinse Ryk en spesifiek Keiser Nero, terwyl ander reken dat dit wys op die eindtyd. Ek gaan nou nie in daardie debat ingaan nie, maar wat ek wel vandag wil sê, is dat Openbaring nie ’n boek is wat onheil spel nie. Openbaring is ’n boek van hoop.

Wanneer Jesus aan die sewe gemeentes skryf in Openbaring 2-3, is dit hoofsaaklik briewe van vermaning. Amper elke gemeente het goed aangegaan vir ’n ruk, maar het in een of ander dwaalleer of afwyking verval. Die gemeentes word gewaarsku om hulself te bekeer en terug te keer na God. Behalwe vir die gemeentes van Smirna en Filadelfia, word almal berispe, maar ook bemoedig. Smirna word aangemoedig om sterk te bly staan te midde sterk verdrukking wat sal kom, maar Filadelfia is die een gemeente wat heeltemal anders aangespreek word...

“⁷ “𝑆𝑘𝑟𝑦𝑓 𝑜𝑜𝑘 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑜𝑜𝑑𝑠𝑘𝑎𝑝𝑝𝑒𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 •𝑔𝑒𝑚𝑒𝑒𝑛𝑡𝑒 𝑖𝑛 𝐹𝑖𝑙𝑎𝑑𝑒𝑙𝑓𝑖𝑎: “𝐷𝑖𝑡 𝑠𝑒̂ 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔𝑒, 𝑑𝑖𝑒 𝑊𝑎𝑟𝑒, 𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑙𝑒𝑢𝑡𝑒𝑙 𝑣𝑎𝑛 𝐷𝑎𝑤𝑖𝑑 ℎ𝑜𝑢, 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑜𝑝𝑚𝑎𝑎𝑘, 𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑠𝑎𝑙 𝑑𝑖𝑡 𝑡𝑜𝑒𝑠𝑙𝑢𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑒, 𝑤𝑎𝑡 𝑡𝑜𝑒𝑠𝑙𝑢𝑖𝑡, 𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑠𝑎𝑙 𝑑𝑖𝑡 𝑜𝑜𝑝𝑚𝑎𝑎𝑘 𝑛𝑖𝑒. ⁸ “ ‘𝐸𝑘 𝑘𝑒𝑛 𝑗𝑜𝑢 𝑑𝑎𝑑𝑒. 𝐾𝑦𝑘, 𝐸𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑗𝑜𝑢 '𝑛 𝑜𝑜𝑝 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑔𝑒𝑔𝑒𝑒, 𝑤𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑘𝑎𝑛 𝑠𝑙𝑢𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑒. 𝐴𝑙 𝑖𝑠 𝑗𝑜𝑢 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑚𝑖𝑛, ℎ𝑒𝑡 𝑗𝑦 𝑣𝑎𝑠𝑔𝑒ℎ𝑜𝑢 𝑎𝑎𝑛 𝑚𝑦 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑, 𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑡 𝑗𝑦 𝑚𝑦 𝑁𝑎𝑎𝑚 𝑛𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑜𝑒̈𝑛 𝑛𝑖𝑒. ⁹𝐾𝑦𝑘, 𝐸𝑘 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑡𝑜𝑒 𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑖𝑛𝑎𝑔𝑜𝑔𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑆𝑎𝑡𝑎𝑛 𝑘𝑜𝑚 𝑤𝑎𝑡 𝑏𝑒𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝐽𝑜𝑑𝑒 𝑖𝑠, 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑙𝑖𝑒𝑔; 𝑘𝑦𝑘, 𝐸𝑘 𝑠𝑎𝑙 𝑠𝑜𝑟𝑔 𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑘𝑜𝑚, 𝑒𝑛 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑗𝑜𝑢 𝑣𝑜𝑒𝑡𝑒 𝑛𝑒𝑒𝑟𝑏𝑢𝑖𝑔, 𝑒𝑛 𝑒𝑟𝑘𝑒𝑛 𝑑𝑎𝑡 𝐸𝑘 𝑗𝑜𝑢 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒𝑡. ¹⁰𝑂𝑚𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑦 𝑎𝑎𝑛 𝑚𝑦 𝑜𝑝𝑑𝑟𝑎𝑔 𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑤𝑎𝑠 𝑜𝑚 𝑡𝑒 𝑣𝑜𝑙ℎ𝑎𝑟𝑑, 𝑠𝑎𝑙 𝐸𝑘 𝑗𝑜𝑢 𝑜𝑜𝑘 𝑏𝑒𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑢𝑢𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑏𝑒𝑝𝑟𝑜𝑒𝑤𝑖𝑛𝑔 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑜𝑟 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑙𝑒 𝑏𝑒𝑤𝑜𝑜𝑛𝑑𝑒 𝑤𝑒̂𝑟𝑒𝑙𝑑 𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑎𝑎𝑛𝑏𝑟𝑒𝑒𝑘, 𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑤𝑜𝑛𝑒𝑟𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑎𝑟𝑑𝑒 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑜𝑒𝑓 𝑡𝑒 𝑠𝑡𝑒𝑙. ¹¹𝐸𝑘 𝑘𝑜𝑚 𝑔𝑜𝑢; ℎ𝑜𝑢 𝑣𝑎𝑠 𝑎𝑎𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑦 ℎ𝑒𝑡, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑗𝑜𝑢 𝑜𝑜𝑟𝑤𝑖𝑛𝑛𝑎𝑎𝑟𝑠𝑘𝑟𝑎𝑛𝑠 𝑤𝑒𝑔𝑛𝑒𝑒𝑚 𝑛𝑖𝑒.’” – Openbaring 3:7-11 (AFR20)

Al die gemeentes in die vroeë kerk het erge verdrukking en vervolging ervaar en almal het verskillende uitdagings gehad, maar slegs hierdie een gemeente word amper uitgelig as ’n voorbeeld vir die ander. Hoekom sal dit so wees? Dalk, en ek mag dalk verkeerd wees, gaan dit oor die naam van die gemeente... Die woord 𝘍𝘪𝘭𝘢𝘥𝘦𝘭𝘧𝘪𝘢 kom van die Griekse woorde 𝘧𝘪𝘭𝘰𝘴 𝘦𝘯 𝘢𝘥𝘦𝘭𝘧𝘰𝘴, wat onderskeidelik beteken: 𝘨𝘦𝘭𝘪𝘦𝘧𝘥𝘦 𝘦𝘯 𝘣𝘳𝘰𝘦𝘥𝘦𝘳. Filadelfia was dus “die stad van broederlike liefde” oftewel naasteliefde. Jesus sê dat die gemeente aan Sy opdrag gehoorsaam was. Was dit dalk die opdrag dat ons mekaar moet liefhê soos Hy ons lief het?

Vandag kan die oorsaak van soveel onmin, haat, bedrog, moord, en watter oortreding ook al, vereenvoudig word na die nakoming van daardie gebod wat Jesus gegee het: naasteliefde. In Johannes 15:9-17 gee Jesus aan die dissipels die bevel of opdrag – nie ’n versoek nie, maar ’n bevel: “𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 𝑙𝑖𝑒𝑓ℎ𝑒̂.” In Johannes 13:31-35 gee Jesus ook al klaar hierdie opdrag en sê Hy in vers 35: “³⁵𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 ℎ𝑜𝑒 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑠𝑎𝑙 𝑤𝑒𝑒𝑡 𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑦 𝑑𝑖𝑠𝑠𝑖𝑝𝑒𝑙𝑠 𝑖𝑠 – 𝑎𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑜𝑜𝑟 𝑚𝑒𝑘𝑎𝑎𝑟 ℎ𝑒𝑡.” Is dit dan vreemd dat Jesus vir die gemeente van Filadelfia prys vir hulle gehoorsaamheid? Miskien is dit juis omdat hulle aan hierdie opdrag gehoorsaam was.

Jesus skryf vêrder aan die gemeente in Filadelfia:

“¹² “ ‘𝑊𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑤𝑖𝑛, 𝑠𝑎𝑙 𝐸𝑘 '𝑛 𝑝𝑖𝑙𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑒𝑚𝑝𝑒𝑙 𝑣𝑎𝑛 𝑚𝑦 𝐺𝑜𝑑 𝑚𝑎𝑎𝑘, 𝑒𝑛 ℎ𝑦 𝑠𝑎𝑙 𝑛𝑜𝑜𝑖𝑡 𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑢𝑖𝑡𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑛𝑖𝑒. 𝑉𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟 𝑠𝑎𝑙 𝐸𝑘 𝑜𝑜𝑘 𝑑𝑖𝑒 𝑁𝑎𝑎𝑚 𝑣𝑎𝑛 𝑚𝑦 𝐺𝑜𝑑 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑜𝑝 𝑔𝑟𝑎𝑣𝑒𝑒𝑟, 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑎𝑚 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑎𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑚𝑦 𝐺𝑜𝑑, 𝑑𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑢𝑤𝑒 𝐽𝑒𝑟𝑢𝑠𝑎𝑙𝑒𝑚, 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑎𝑛 𝑚𝑦 𝐺𝑜𝑑 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙 𝑛𝑒𝑒𝑟𝑑𝑎𝑎𝑙, 𝑒𝑛 𝑜𝑜𝑘 𝑚𝑦 𝑛𝑢𝑤𝑒 𝑁𝑎𝑎𝑚. ¹³𝐿𝑎𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒́ 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑟𝑒 ℎ𝑒𝑡, 𝑙𝑢𝑖𝑠𝑡𝑒𝑟 𝑛𝑎 𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝐺𝑒𝑒𝑠 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑚𝑒𝑒𝑛𝑡𝑒𝑠 𝑠𝑒̂.’ ” – Openbaring 3:12-13 (AFR20)

Mag ons ook gehoorsaam wees aan hierdie opdrag.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Naasteliefde is nie iets wat iemand ander eers moet verdien nie – dis ’n opdrag van Jesus. Ek moet poog om, in alle omstandighede, lief te wees vir ander – soos Jesus lief is vir my.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here Jesus, ek is gereeld ongehoorsaam aan hierdie opdrag wat U ons beveel het. Vergewe my. Laat U liefde heers in my en mag ek ander liefhê soos U my lief het. Mag U ook my prys, soos die gemeente van Filadelfia en mag U my ook krag gee in beproewings, sodat U liefde sal wen. Tot eer en verheerliking van U grote Naam. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟮𝟮 – 🅶🅾🅳 🆂🅴 🆁🆄🆂. (Kliek hier vir die klankgreep)

So paar weke gelede was ek op verlof gewees en het ons bietjie weggegaan op vakansie. Ons was skaars ’n week terug, toe sê ek dat weer ’n vakansie kort. Dit het gevoel of ek net nie uitgerus het nie.

As die lewe baie besig raak en ons met alle ywer streef om tog net “iets” te behaal, is dit maklik om te vergeet om te rus. Ons weet dat ons ’n dag moet eenkant sit om te rus – verkieslik Sondae – maar ons raak so erg vasgevang in die malle gejaag van die wêreld, dat ons nie behoorlik rus nie. Ons vat dalk hier en daar ’n paar dae se verlof of ons verander ons roetine, maar ware rus ontbreek ons. Hoe kry ons daardie rus waarna ons smag?

In Hebreërs 3:7:4-11 skryf die skrywer van die brief oor God se rus. Hy vertel van die Israeliete se veertig jaar in die woestyn en hoe hulle hul harte verhard het en afvallig geraak het. God het toe gesê dat daardie geslag nooit in Sy rus sal ingaan nie. Die skrywer haal gedeeltes van Psalm 95 aan en herinner die lesers dat hulle nooit ware rus sal vind, tensy hulle waarlik glo nie. Maar wat is hierdie rus van God waarvan die Psalmdigter en die Hebreër skrywer van praat en waarvan moet ons rus?

Die Israeliete in die woestyn het gou vergeet dat dit God was wat hulle gered het uit Egipte en dat God die Rooi See geskei het dat hulle op droë grond kon deurgaan. Hulle het vergeet dat God vir hulle reeds die oorwinning behaal het en dat God altyd getrou is. Toe hulle so bietjie swaarkry beleef het, het hulle maar gedoen wat die mens geneig is om te doen: hulle het getwyfel in God en hulle het afvallig geraak.

Skielik het hulle gees onrustig geraak en het hulle aanhou soek vir “iets” beter om in te glo. As ons dit vergelyk met vandag se verbruikersmentaliteit, was die Israeliete nie meer tevrede met die produk van hulle geloof nie en het hulle gou besluit om eerder ’n ander een te kry. Die rus vir hul harte en siele kon nie gebeur op die gemaklikste plek van rus wat bestaan nie, toe koop hulle eerder ’n ander bed. Toe hulle nie meer wou glo dat God vir hulle die ewige rus vir hulle siele kan gee nie, toe probeer hulle deur hulle eie verdienste dit te bekom...

Die skrywer van die Hebreërbrief sê dan: “¹⁰𝑊𝑎𝑛𝑡 𝑤𝑖𝑒 𝑖𝑛 𝑠𝑦 𝑟𝑢𝑠 𝑖𝑛𝑔𝑒𝑔𝑎𝑎𝑛 ℎ𝑒𝑡, ℎ𝑒𝑡 𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑜𝑜𝑘 𝑔𝑒𝑟𝑢𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑠𝑦 𝑤𝑒𝑟𝑘𝑒 – 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝐺𝑜𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑠𝑦𝑛𝑒. ¹¹𝐿𝑎𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑎𝑛 𝑏𝑒𝑦𝑤𝑒𝑟 𝑜𝑚 𝑖𝑛 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑢𝑠 𝑖𝑛 𝑡𝑒 𝑔𝑎𝑎𝑛, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑑𝑎𝑙𝑘 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒𝑠𝑒𝑙𝑓𝑑𝑒 𝑝𝑎𝑡𝑟𝑜𝑜𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟𝑠𝑎𝑎𝑚ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑣𝑒𝑟𝑣𝑎𝑙 𝑛𝑖𝑒.” (Hebreërs 4:10-11 AFR20)

Ons moet rus van ons werke – ons fisiese werke en die werke wat ons dikwels dink nodig is vir ons verlossing. Wanneer ons God se rus binnegaan, rus ons van ons werk, net soos God van Syne gerus het. Ons rus van die uitputtende, tevergeefse, onaangename werk wat ons dink nodig is om ons pad hemel toe te probeer verdien. Ons rus van die begeerte om ons geregtigheid oor en oor aan God te bewys. Geloof in Christus as ons Here en Verlosser bepaal dat ons erken dat ons almal sondaars is en niks kan doen om ons eie redding te verdien nie. Om God se rus in te gaan beteken dat ons kan ophou probeer.

Beteken dit dan dat ons maar net kan leef soos ons wil? Nee! Glad nie! Dit beteken dat ons onsself gereeld daaraan sal herinner dat God reeds deur Jesus Christus vir ons die oorwinning behaal het. Ons herinner onsself daaraan deur so gereeld moontlik in te skakel by God se kerk en fisies ook te rus in God se teenwoordigheid. God sal ons liggaam, siel en gees nuwe krag gee wanneer ons leer om in God se rus in te gaan. Die harde werk het God reeds gedoen en ons kan nou, deur genade, die gevolge daarvan ervaar en leef.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Jesus Christus het die harde werk vir my redding reeds voltooi aan die kruis en Hy rus nou – die werk is voltooi en dit is voldoende gewees. Ek kan rus in God se rus, deur in dankbaarheid gehoorsaam aan God te lewe en deur die tyd wat God my gee ook fisies te rus in Sy teenwoordigheid.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here Jesus, dankie dat U reeds die harde werk vir my redding gedoen het. Ek sal in elk geval nooit naby dit kom nie, so help my asseblief om U genade te aanvaar in my lewe. Help my om in dankbaarheid te lewe en om ook fisies te rus van my werk. Mag ek nie afvallig en ongehoorsaam raak soos die Israeliete in die woestyn nie, maar mag ek my tyd aan U wy en ook rus saam met die gemeenskap van gelowiges. Laat ons, as kerk, mekaar herinner van U verlossingswerk. Ons dank U, loof en prys U. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟮𝟬 – 🆆🅸🅴 🅷🅾🆄 🆅🅰🅽 🅼🅰🅰🅽🅳🅰🅴 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

In Eksodus 20 en Deuteronomium 5 vind ons die 10 gebooie wat God vir die Israeliete gegee het in die woestyn om hulle te leer hoe om reg te lewe. Die vierde gebod sê dat ons die Sabbatdag moet gedenk deur dit heilig te hou. Op hierdie dag moes die Israeliete onthou dat God die Skepper is en dat Hy almagtig is. Op die Sabbatdag mag jy nie werk nie, omdat God in ses dae alles gemaak het en op die sewende dag gerus het. God het die Sabbatdag ingestel om die mens te herinner dat ons ook moet rus en dat ons tyd moet maak vir refleksie oor ons Skepper.

Vir die Israeliete was die Sabbatdag nog altyd ’n gewyde dag gewees. Tog het daar deur die geskiedenis heen vele kere gekom dat die volk se geldgierigheid en die invloede van ander nasies die ontheiliging van die Sabbatdag tot gevolg gehad het. Tydens die herbouing van Jerusalem in die vyfde eeu v.C., was Nehemia so erg omgekrap hieroor, dat hy selfs die Jode wat handel gedryf en gewerk het op die Sabbat geslaan en hulle hare uitgetrek het (Neh. 13:15-22). Dit is belangrik om die Sabbatdag heilig te hou en God te gehoorsaam.

Maar dan vind ons iets vreemd in die Nuwe Testament... In Lukas 6:1-5 (ook Matt. 12:1-8 en Mark. 2:23-28) lees ons die volgende:

“¹𝑂𝑝 '𝑛 𝑘𝑒𝑒𝑟 ℎ𝑒𝑡 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑆𝑎𝑏𝑏𝑎𝑡 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑎𝑎𝑖𝑑𝑒𝑠 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑝. 𝑆𝑦 𝑑𝑖𝑠𝑠𝑖𝑝𝑒𝑙𝑠 ℎ𝑒𝑡 𝑎𝑟𝑒 𝑔𝑒𝑝𝑙𝑢𝑘 𝑒𝑛 𝑚𝑒𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑎𝑛𝑑𝑒 𝑢𝑖𝑡𝑔𝑒𝑣𝑟𝑦𝑓 𝑒𝑛 𝑔𝑒𝑒̈𝑒𝑡. ²𝑆𝑜𝑚𝑚𝑖𝑔𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 •𝐹𝑎𝑟𝑖𝑠𝑒𝑒̈𝑟𝑠 𝑠𝑒̂ 𝑡𝑜𝑒: “𝑊𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚 𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑖𝑒𝑡𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑆𝑎𝑏𝑏𝑎𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑜𝑒𝑙𝑎𝑎𝑡𝑏𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒?” ³𝑀𝑎𝑎𝑟 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 ℎ𝑒𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑎𝑛𝑡𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑: “𝐻𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑒𝑒𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝐷𝑎𝑤𝑖𝑑 𝑔𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑡 𝑡𝑜𝑒 ℎ𝑦 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒́ 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 ℎ𝑜𝑚 ℎ𝑜𝑛𝑔𝑒𝑟 𝑔𝑒𝑤𝑜𝑟𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒? ⁴𝐻𝑜𝑒 ℎ𝑦 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑢𝑖𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑏𝑖𝑛𝑛𝑒𝑔𝑒𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 •𝑣𝑒𝑟𝑡𝑜𝑜𝑛𝑏𝑟𝑜𝑑𝑒 𝑔𝑒𝑣𝑎𝑡 𝑒𝑛 𝑔𝑒𝑒̈𝑒𝑡 ℎ𝑒𝑡, 𝑒𝑛 𝑜𝑜𝑘 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑣𝑎𝑛 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒́ 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 ℎ𝑜𝑚 𝑤𝑎𝑠, 𝑔𝑒𝑔𝑒𝑒 ℎ𝑒𝑡, 𝑎𝑙ℎ𝑜𝑒𝑤𝑒𝑙 𝑛𝑖𝑒𝑚𝑎𝑛𝑑 𝑏𝑒ℎ𝑎𝑙𝑤𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝑝𝑟𝑖𝑒𝑠𝑡𝑒𝑟𝑠 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑣𝑎𝑛 𝑚𝑎𝑔 𝑒𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒?” ⁵𝑉𝑒𝑟𝑑𝑒𝑟 𝑠𝑒̂ 𝐻𝑦 𝑣𝑖𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒: “𝐷𝑖𝑒 •𝑆𝑒𝑢𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑀𝑒𝑛𝑠 – 𝐻𝑦 𝑖𝑠 𝐻𝑒𝑒𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑆𝑎𝑏𝑏𝑎𝑡.””

Jesus se dissipels het as’t ware geoes op die Sabbat. Hulle het gewerk. Die Fariseërs – wat altyd ’n rede gesoek het om Jesus in die moeilikheid te kry – kom dan dadelik en kla daaroor. Kyk, die Fariseërs was nogal baie skynheilig gewees en hulle het gou na die Skrif verwys, wanneer dit hulle gepas het. Jesus kom egter en bevestig hiér al Sy Godheid om vir hulle te vertel dat Hy die Heer van die Sabbat is.

Wat maak ons vandag met die Sabbat? Ons is nie Jode nie – ons is Christene. Ons hou eredienste op Sondae en ons braai, kyk rugby en ander sport en werk selfs op Saterdae – wat eintlik die Sabbatdag is... Is ons dan nie besig om die Sabbat te ontheilig nie? Kyk, hierdie is nogal ’n moeilike onderwerp en daar was al vir eeue lank hieroor gedebatteer, maar die eenvoudige rede hoekom ons op Sondae eredienste hou en Sondae as ’n dag van rus hou, is om elke Sondag nuwe lewe te vier. Jesus het op die Sondag opgestaan en deur Sy oorwinning oor die dood vir ons, heilig ons die dag en vier ons dit.

Mag ons werk op ’n Sondag? Ek dink dit is iets wat jy self oor moet vrede kry by God. Ek werk op Sondae, want ek preek op Sondae, maar ek onthou ook Jesus se woorde: “𝐷𝑖𝑒 •𝑆𝑒𝑢𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑀𝑒𝑛𝑠 – 𝐻𝑦 𝑖𝑠 𝐻𝑒𝑒𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑆𝑎𝑏𝑏𝑎𝑡.” Ek wy die dag aan die Here en ek maak seker dat my “werk” op die dag gaan oor die verheerliking van God. Ek het ook ’n ander dag of tyd weggesit om te rus, want God het die Sabbat ook ingestel sodat ons kan rus. Ons menslike, tydelike liggame kan nie sonder rus nie en God het dit ook in gedagte gehad, toe Hy die Sabbat ingestel het.

So baie mense gebruik deesdae Sondae as “familie tyd”. Hulle gaan doen inkopies of lê rond in winkelsentrums, hulle gaan fliek of gaan na konserte toe of hou pieknieks in die park – alles dinge wat energie verg en meestal nie tyd aan God wy nie. Die gevolg hiervan: Maandag begin jy alreeds die week moeg en het jy nie gerus nie. Fisies is jy moeg en, omdat jy nie geestelik versterking gekry het nie, is jy sommer ook emosioneel uitgeput.

As jy meer van Maandae wil hou, rus. Rus verkieslik op ’n Sondag. Hou op jaag en vind jou rus by God. Kry verkwikking vir jou siel deur saam met ander gelowiges in ’n erediens eer aan God te gee. Onthou jou Skepper en verheerlik die Heer van die Sabbat.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek moet rus. Ek moenie dat geld en materiële dinge my jaag nie. Ek moet tyd maak vir God en familie tyd is die beste as ons dit saam deurbring in God se teenwoordigheid.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, so dikwels jaag ek net om alles gedoen te kry. Ek maak nie tyd vir U nie – vergewe my daarvoor. Eintlik hoef ek nie tyd te maak vir U nie, want die tyd is daar. Laat ek dit benut en mag ek rus vind in U. Help my om getrou te wees in die uitvoering van U opdragte. Dankie dat ek kan rus en dankie dat ek tyd kan heilig vir U. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟭𝟵 – 🅳🅸🅴 🅶🅴🅴🆂 🅸🆂 🅶🅴🆆🅸🅻🅻🅸🅶 ... (Kliek hier vir die klankgreep)

Toe Jesus die mense geleer bid het met die Onse Vader (Matt. 6:5-15), het Hy so te sê al die aspekte van die lewe in een gebed gedek. Deur God as Skepper en enigste God te erken en jou afhanklikheid van Hom te bevestig, plaas jy jouself onder God se sorg. Deur vêrder te erken dat jy ’n sondige mens is, bevestig jy God se genade in Jesus Christus en, deur te erken dat die lof, eer, heerlikheid en aanbidding slegs God toekom, bevestig jy dat daar geen ander is wat jou kan help nie. Deur die Onse Vader leer ons dat God ons kan help met liggaam, siel en gees.

In ons harte wil ons graag elke dag vir God dien en gehoorsaam wees, maar ons sondig maklik in ons gedagtes en dikwels gaan hierdie gedagtes oor in sondige dade. Hoekom is dit só moeilik? Hoekom kan die lewe nie sonder sonde wees nie? Hoekom kan ons nie maar nét goed doen nie? Die antwoord – alhoewel dit nou baie vreemd gaan klink – is dat God ons lief het.

As niemand gesondig het nie, sou dinge baie anders gewees het en sou die offer van Jesus aan die kruis nie nodig gewees het nie. Maar as niemand gesondig het nie, het die mens seker nie vrye wil gehad nie. Dit sou beteken dat God ons, in ’n mate, sou forseer om net goed te kan doen. En as God die mens sou forseer om enigiets te doen, hoe kan God liefdevol wees? Vrye wil is seker een van die grootste voorregte wat die mens het, maar ook die grootste voorreg wat die mens misbruik en vermors het.

In die tuin van Eden het Adam en Eva hul vrye wil misbruik en gekies vir ongehoorsaamheid. Deur hulle ongehoorsaamheid is die beeld van God, waarin die mens geskape is, geskend. Ons gees was nie meer in lyn met God se Gees nie, ons vlees het begin kwyn en ons siele het probeer maniere vind om weer terug te keer na God of, as jy so sou kies, weg te beweeg van God... Natuurlik het die duiwel van die begin af al ’n hand gehad daarin, maar hy kan nie vir ons besluit nie – hy kan ons beïnvloed en versoek, maar die finale besluit lê altyd by ons.

Wanneer ons bid in die Onse Vader, dat die Here ons moet weerhou van versoeking, vra ons juis dat Hy ons siel sal versterk, sodat ons sal stry teen die ingebore neiging wat sedert die sondeval daar is om ons tot die sonde te wend in weerstand teen God. In Jesus se beangste ure bid Hy tot die Vader vir moed en krag in die tuin van Getsémané en moedig Hy nogsteeds die dissipels aan om ook te bid en te waak:

“⁴¹𝑊𝑎𝑎𝑘 𝑒𝑛 𝑏𝑖𝑑, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑖𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑜𝑒𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑘𝑜𝑚 𝑛𝑖𝑒. 𝐷𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑒𝑠 𝑖𝑠 𝑤𝑒𝑙 𝑔𝑒𝑤𝑖𝑙𝑙𝑖𝑔, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑙𝑒𝑒𝑠 𝑖𝑠 𝑠𝑤𝑎𝑘.” (Matteus 26:41 – AFR20)

Ja, ons geeste – gerig op God – is dikwels gewillig, maar ons vlees is swak. Die duiwel weet dit en daarom sal hy aanhou om ons te teister. Sedert die sondeval, omdat die mens verkeerd gekies het, ken ons nie meer ’n ewige lewe op hierdie aarde nie en is ons pragtige beeld geskend. Maar Paulus skryf in 1 Korintiërs 15:45-49 (AFR20):

“(⁴⁵𝑆𝑜 𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑚𝑚𝑒𝑟𝑠 𝑔𝑒𝑠𝑘𝑟𝑦𝑓:) “𝐷𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑟𝑠𝑡𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠, 𝐴𝑑𝑎𝑚, ℎ𝑒𝑡 '𝑛 𝑙𝑒𝑤𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑤𝑒𝑠𝑒 𝑔𝑒𝑤𝑜𝑟𝑑.” 𝐷𝑖𝑒 𝑙𝑎𝑎𝑠𝑡𝑒 𝐴𝑑𝑎𝑚 ℎ𝑒𝑡 𝑒𝑔𝑡𝑒𝑟 '𝑛 𝑙𝑒𝑤𝑒𝑛𝑑𝑚𝑎𝑘𝑒𝑛𝑑𝑒 𝐺𝑒𝑒𝑠 𝑔𝑒𝑤𝑜𝑟𝑑. ⁴⁶𝐷𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑒𝑠𝑡𝑒𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑙𝑖𝑔𝑔𝑎𝑎𝑚 𝑖𝑠 𝑒𝑔𝑡𝑒𝑟 𝑛𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑟𝑠𝑡𝑒 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑒𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑛𝑎𝑡𝑢𝑢𝑟𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑙𝑖𝑔𝑔𝑎𝑎𝑚; 𝑑𝑎𝑎𝑟𝑛𝑎 𝑘𝑜𝑚 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑒𝑠𝑡𝑒𝑙𝑖𝑘𝑒. ⁴⁷𝐷𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑟𝑠𝑡𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑤𝑎𝑠 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑎𝑟𝑑𝑒, 𝑒𝑛 𝑠𝑡𝑜𝑓𝑙𝑖𝑘; 𝑑𝑖𝑒 𝑡𝑤𝑒𝑒𝑑𝑒 '𝑛 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙. ⁴⁸𝑆𝑜𝑜𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑎𝑟𝑑𝑠𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠, 𝑠𝑜 𝑖𝑠 𝑜𝑜𝑘 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑎𝑟𝑑𝑠𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒; 𝑒𝑛 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙𝑠𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠, 𝑠𝑜 𝑜𝑜𝑘 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙𝑠𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒. ⁴⁹𝑆𝑜𝑜𝑠 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑒𝑙𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑜𝑓𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑔𝑒𝑑𝑟𝑎 ℎ𝑒𝑡, 𝑠𝑜 𝑠𝑎𝑙 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑒𝑙𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙𝑠𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑑𝑟𝑎.”

Jesus Christus het gekom om te doen wat ons nie by magte was om te doen nie. Hy het gekom om ons weer met die Vader te versoen en om ons weer in liggaam, siel en gees te herstel na die beeld waarvolgens ons geskape is. Soos die Onse Vader ons leer, moet ons alles wat nodig is vir fisiese, intellektuele, emosionele en geestelike krag by God kry. En die beste van als: dis verniet! Jesus het reeds daarvoor betaal. Ontvang dit in en leef dit in dankbaarheid.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Deur God se krag kan my gees gewillig wees en kan ek ook my vlees gewillig maak en in lyn hou met hoe God wil hê ek moet wees. Ek kan op die Heilige Gees se vernuwende krag vertrou vir elke aspek van my lewe: fisies, emosioneel en geestelik.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here Jesus, U het ons geleer dat die mens se gees gewillig is, terwyl ons vlees swak is. Dit is nogsteeds so, Here, omdat ons nogsteeds geneig is om te kies vir die sonde. Vernuwe ons gees, deur U Gees, en vernuwe ons denke, sodat dit altyd net op U gerig is – sodat ons liggame en ons hele wese aangewend kan word tot U eer in U Koninkryk. Dankie dat U ons herstel na ons oorspronklike beeld en dat ons kan uitsien na die dag wanneer die ewigheid aanbreek vir ons en ons weer ons verheerlikte, volmaakte beeld sal dra. Ons loof en prys U. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟭𝟴 – “𝑳𝒐𝒐𝒇 𝒅𝒊𝒆 𝑯𝒆𝒓𝒆, 𝒐 𝒎𝒚 𝒔𝒊𝒆𝒍.” (Kliek hier vir die klankgreep)

Regdeur die Bybel vind ons dat daar gepraat word van die mens se siel, maar wat presies is dit? Is dit ons gees, of is ons gees iets anders? Hierdie is nogal interessante vrae wat die mens nog altyd vra. Paulus skryf in 1 Tess. 5:23: “²³𝐸𝑛 𝑚𝑎𝑔 𝐺𝑜𝑑 𝑠𝑒𝑙𝑓, 𝑑𝑖𝑒 𝐺𝑜𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑣𝑟𝑒𝑑𝑒, 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑖𝑛 𝑒𝑙𝑘𝑒 𝑜𝑝𝑠𝑖𝑔 ℎ𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔 𝑚𝑎𝑎𝑘; 𝑒𝑛 𝑚𝑎𝑔 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑙𝑒𝑑𝑖𝑔 𝑛𝑎 𝑔𝑒𝑒𝑠, 𝑠𝑖𝑒𝑙 𝑒𝑛 𝑙𝑖𝑔𝑔𝑎𝑎𝑚, 𝑣𝑙𝑒𝑘𝑘𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠 𝑏𝑒𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑜𝑟𝑑, 𝑡𝑜𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 •𝐶ℎ𝑟𝑖𝑠𝑡𝑢𝑠 𝑘𝑜𝑚.”

Ons kan dus aflei dat die mens se gees en siel nie dieselfde is nie. So, wat is dan die verskil? Die eenvoudige manier om dit te verduidelik, is dat ’n mens se gees die spirituele deel van ons is wat gerig word op God, terwyl ons siel die psigiese deel van ons is wat aan ons behoort – ons gedagtes, ons psige. Die Griekse woorde wat ook gebruik word dui dit aan: 𝘱𝘯𝘦𝘶𝘮𝘢 is gees (die Heilige Gees is 𝘱𝘯𝘦𝘶𝘮𝘢𝘵𝘰𝘴 𝘩𝘢𝘨𝘪𝘰𝘶) en siel is 𝘱𝘴𝘶𝘨𝘦̂. Die Heilige Gees word ook na verwys as die 𝘱𝘢𝘳𝘢𝘬𝘭𝘦𝘵𝘰𝘴 wat Helper of Vertrooster beteken.

Die woord 𝘱𝘯𝘦𝘶𝘮𝘢 beteken ook “asem” of “uitasem” en daarom is God se Gees so ná aan ons soos ons asem en word die deel van ons wat nodig is vir lewe na die ware lewe gerig. Ons siel, aan die ander kant, is deel van wie ons nou is – amper soos ons karakter en persoonlikheid. Ons kan slegs deur ons gees God se vrede en vreugde ervaar, omdat dit die essensie van ons lewe is, terwyl ons siele die meer rasionele denke en gedagtes behartig.

Dit is nogal moeilik om hierdie dinge te verstaan, maar wat Paulus bid is dat ons hele wese vlekkeloos bewaar sal word tot Jesus weer kom – ons gedagtes, ons innerlike wese en ons liggame.

Die moeilikheid wat ons as mense het, is dat ons siel altyd aktief is, maar nie ons gees nie. Toe Adam en Eva gesondig het, het die mens se gees as’t ware gesterf en het die beteken dat die wese van die mens – die essensie, die lewenskrag – tot ’n einde sal kom. Ons siele gaan voort en God het ons geseën met rasionele denke en ook transendente vermoëns in ons denke, maar omdat die gees eintlik ontbreek, is dit moeilik vir die mens om weer te lewe, oftewel behoorlik te lewe. Slegs deur en in Christus, word ons gees weer herenig met God en is ons weer versoen met God. Nou kan ons weer lewe!

Uit ons eie, kan ons God nie dien of loof of prys nie – as dit wel uit ons eie gebeur is dit nagemaak. Maar, as God se Gees ons nuut maak en ons gees gelei word deur God se Heilige Gees, begin ons weer in lyn kom met hoe God ons oorspronklik geskape het. Dan kan ons die Here dien met liggaam, siel en gees. Dan kan ons God weer liefhê met ons hele hart en met ons hele siel en met ons hele verstand (Matt. 22:37).

Dit is nogal ingewikkeld, maar eintlik ook só eenvoudig: Laat God jou gedagtes vernuwe (Rom. 12:1-2) en word weer herenig met God. Paulus sê ook in Kol. 1:21-23 (AFR20): “²¹𝑂𝑜𝑘 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑎𝑠 𝑣𝑜𝑜𝑟ℎ𝑒𝑒𝑛 𝑣𝑎𝑛 𝐻𝑜𝑚 𝑣𝑒𝑟𝑣𝑟𝑒𝑒𝑚, 𝑗𝑎, 𝑣𝑦𝑎𝑛𝑑𝑖𝑔𝑔𝑒𝑠𝑖𝑛𝑑 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑜𝑜𝑟 𝐻𝑜𝑚, 𝑜𝑝 𝑔𝑟𝑜𝑛𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑠𝑙𝑒𝑔𝑡𝑒 𝑑𝑎𝑑𝑒; ²²𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑛𝑜𝑢 ℎ𝑒𝑡 𝐻𝑦 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑠𝑦 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑙𝑖𝑘𝑒 𝑙𝑖𝑔𝑔𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 𝐻𝑜𝑚𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑜𝑒𝑛, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝐻𝑦 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒, 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑠𝑦 𝑑𝑜𝑜𝑑, ℎ𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔 𝑒𝑛 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑓𝑜𝑢𝑡𝑒 𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑏𝑒𝑟𝑖𝑠𝑝𝑒𝑙𝑖𝑘 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝐻𝑜𝑚 𝑘𝑎𝑛 𝑠𝑡𝑒𝑙 – ²³𝑚𝑖𝑡𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑏𝑙𝑦, 𝑠𝑡𝑒𝑤𝑖𝑔 𝑔𝑒𝑣𝑒𝑠𝑡𝑖𝑔 𝑒𝑛 𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑𝑣𝑎𝑠𝑡𝑖𝑔, 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑜𝑚 𝑤𝑒𝑔 𝑡𝑒 𝑏𝑒𝑤𝑒𝑒𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑜𝑜𝑝 𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑣𝑎𝑛𝑔𝑒𝑙𝑖𝑒 𝑏𝑟𝑖𝑛𝑔. 𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑣𝑎𝑛𝑔𝑒𝑙𝑖𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑒𝑡, 𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑙𝑒 𝑠𝑘𝑒𝑝𝑝𝑖𝑛𝑔 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙 𝑣𝑒𝑟𝑘𝑜𝑛𝑑𝑖𝑔 𝑖𝑠, 𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑣𝑎𝑛 𝑒𝑘, 𝑃𝑎𝑢𝑙𝑢𝑠, '𝑛 𝑑𝑖𝑒𝑛𝑎𝑎𝑟 𝑔𝑒𝑤𝑜𝑟𝑑 ℎ𝑒𝑡.”

Ons was vervreem, verwyder van God, maar deur Jesus Christus se verdienste aan die kruis, kan ons weer die Here met liggaam, siel en gees dien, deur die gawe van die geloof. Dan kan ons die Here loof, soos Dawid:

“𝟭𝟬𝟯 ¹𝑉𝑎𝑛 𝐷𝑎𝑤𝑖𝑑.

𝐿𝑜𝑜𝑓 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑜 𝑚𝑦 𝑠𝑖𝑒𝑙, 𝑗𝑎, 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑤𝑎𝑡 𝑖𝑛 𝑚𝑦 𝑖𝑠, 𝑠𝑦 ℎ𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔𝑒 𝑁𝑎𝑎𝑚!

²𝐿𝑜𝑜𝑓 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑜 𝑚𝑦 𝑠𝑖𝑒𝑙, 𝑒𝑛 𝑚𝑜𝑒𝑛𝑖𝑒 𝑒𝑛𝑖𝑔𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑠𝑦 𝑤𝑒𝑙𝑑𝑎𝑑𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑒𝑡 𝑛𝑖𝑒 –

³𝐻𝑦 𝑤𝑎𝑡 𝑎𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑠𝑘𝑢𝑙𝑑 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑤𝑒, 𝑤𝑎𝑡 𝑎𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑠𝑖𝑒𝑘𝑡𝑒𝑠 𝑔𝑒𝑛𝑒𝑒𝑠,

⁴𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑣𝑟𝑦𝑘𝑜𝑜𝑝 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑟𝑎𝑓, 𝑗𝑜𝑢 𝑘𝑟𝑜𝑜𝑛 𝑚𝑒𝑡 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑡𝑓𝑒𝑟𝑚𝑖𝑛𝑔,

⁵𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑏𝑒𝑔𝑒𝑒𝑟𝑡𝑒 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑜𝑒𝑖𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑎𝑑𝑖𝑔. 𝑆𝑜𝑜𝑠 '𝑛 𝑎𝑟𝑒𝑛𝑑 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑗𝑜𝑢 𝑗𝑒𝑢𝑔 𝑑𝑎𝑛 𝑤𝑒𝑒𝑟 𝑛𝑢𝑢𝑡.

⁶𝐷𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 ℎ𝑎𝑛𝑑ℎ𝑎𝑎𝑓 𝑔𝑒𝑟𝑒𝑔𝑡𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑, 𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑒𝑔𝑡𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑟𝑢𝑘 𝑤𝑜𝑟𝑑.

⁷𝐻𝑦 ℎ𝑒𝑡 𝑠𝑦 𝑤𝑒𝑒̈ 𝑎𝑎𝑛 𝑀𝑜𝑠𝑒𝑠 𝑔𝑒𝑜𝑝𝑒𝑛𝑏𝑎𝑎𝑟, 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐼𝑠𝑟𝑎𝑒𝑙𝑖𝑒𝑡𝑒 𝑠𝑦 𝑑𝑎𝑑𝑒.

⁸𝐵𝑎𝑟𝑚ℎ𝑎𝑟𝑡𝑖𝑔 𝑒𝑛 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑖𝑔 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑔𝑒𝑑𝑢𝑙𝑑𝑖𝑔 𝑒𝑛 𝑜𝑜𝑟𝑣𝑙𝑜𝑒𝑑𝑖𝑔 𝑖𝑛 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒;”

– Psalm 103:1-8 (AFR20)

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Die Here maak my nuut en herstel my siel en my gees. My siel moet die Here loof en dien. Deur die Heilige Gees, word my gees gerig op die opgestane Here en, as ek dit só hou, sal ek God kan liefhê met my hele hart en my hele sien en my hele verstand.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Dankie Here Jesus, dat U my weer nuut maak en dat U my herenig in my gees met die Vader. U doen dit deur U Heilige Gees. Mag my hele wese – liggaam, siel en verstand – op U gerig wees, omdat U my gees lei deur U Heilige Gees. Tot U eer alleen. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟭𝟳 – “ 🆅🅸🆁 🅳🅸🅴 🅴🅴🅽 🆆🅰🆃 🅶🅻🅾 ... ” (Kliek hier vir die klankgreep)

In ons daaglikse lewe word ons dikwels gekonfronteer deur uitdagings en dinge wat heeltemal onmoontlik lyk. Ons raak raadop en selfs moedeloos. Ons bid vir hulp en krag en troos en alles wat nodig is, maar soms voel dit of dit nie werk nie. Ons bly afgemat en moeg en ons weet nie watter kant toe nie... Ons bid soms en vra vir die Here: “Here, as U iets kan doen om te help, doen dit asseblief.” In Markus 9 lees ons ook ’n soortgelyke verhaal:

“ ²³“ ‘𝐴𝑠 𝑈 𝑖𝑒𝑡𝑠 𝑘𝑎𝑛 𝑑𝑜𝑒𝑛,’ 𝑠𝑒̂ 𝑗𝑦,” 𝑎𝑛𝑡𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠. “𝑉𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑙𝑜, 𝑘𝑎𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠.” ²⁴ “𝐸𝑘 𝑔𝑙𝑜,” 𝑟𝑜𝑒𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑒𝑢𝑛 𝑠𝑒 𝑝𝑎 𝑑𝑎𝑑𝑒𝑙𝑖𝑘 𝑢𝑖𝑡. “𝐻𝑒𝑙𝑝 𝑚𝑦 𝑖𝑛 𝑚𝑦 𝑜𝑛𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓.” – Markus 9:23-24 (AFR83)

Wat in Markus 9 gebeur het, is dat Jesus ’n bose gees uit ’n seun gedryf het. Die verse hierbo is die kort gesprek tussen Jesus en die seun se pa, nadat die pa vir Jesus om hulp gevra het. Die pa se woorde is merkwaardig: Hy antwoord dadelik 𝐸𝑘 𝑔𝑙𝑜”, maar dan tree die ongeloof en twyfel amper onmiddellik in sy agterkop in en hy volg dit op met “𝐻𝑒𝑙𝑝 𝑚𝑦 𝑖𝑛 𝑚𝑦 𝑜𝑛𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓.”

Hoe dikwels neem ons nie ook ons probleme na Jesus toe en vra Hom om dit op te los, net om dadelik weer te begin twyfel nie? Ons wil só graag dat Hy die probleme oplos waar ons nie meer weet hoe, wat, waar en wanneer nie, maar eintlik in ons hart twyfel ons of Hy regtig iets daaraan sal doen. Ons het dan al soveel keer vir Hom gevra om iets te doen en dan doen Hy dit nie. Dit is asof ons ook begin dink dat Jesus se betroubaarheid nou nie juis ’n goeie rekord het nie en ons nie regtig op hom kan staatmaak nie... “As U iets kan doen...” dink ons.

Die rede hiervoor is dat ons Jesus met mense begin vergelyk. Mense laat ons in die steek. Jesus nie. Punt. Dink daaroor. Kyk bietjie terug in jou lewe, het Hy jou al ooit alleen gelos? Moes jy al ooit self enigiets deurmaak waar Sy veilige hand jou nie bewaar het nie? Moes jy al ooit na slegte en moeilike gebeure alleen opstaan? Nee. Hy is altyd daar. Hy beskerm ons. Hy troos ons. Hy gee ons krag. Jesus kán iets doen en Hy sál iets doen.

Ons is gelowige, feilbare, twyfelagtige mense. Om te twyfel is natuurlik, maar om te twyfel of God ons dalk sal verlaat is bloot dwaas. Jesus het belowe dat Hy met ons sal wees tot die voleinding van tyd – dis vir altyd en vir ewig. Hy los miskien nie altyd ons probleme op soos ons dit verwag nie. Soms moet ons self iets daaraan doen en daarvoor gee Hy ons die krag, wysheid en insig. God is nie ’n mens nie. Hy hou Sy beloftes. Hy is getrou. Hy is betroubaar. Glo dit!

“𝑉𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑙𝑜, 𝑘𝑎𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠.” Mag die Here ons vergewe vir ons ongeloof. Mag ons glo. Mag die Heilige Gees ons geloof sterker maak in die almag van ons Here Jesus Christus.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

My Here Jesus is die Seun van God – God self. By Hom is alles moontlik. “𝑉𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑙𝑜, 𝑘𝑎𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠.”

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here Jesus, dankie dat U altyd met my is. Dankie dat niks by U onmoontlik is nie. Vergewe my ongeloof en help my in my ongeloof. Laat my in U bly. Help my om vas oortuig te wees dat, “𝑉𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑔𝑙𝑜, 𝑘𝑎𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠.” Mag U Naam verheerlik word deur my geloof. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟭𝟲 – 🆆🅰🅽🅽🅴🅴🆁 🆂🆃🅸🅻🆃🅴 🅶🅾🅴🅳 🅸🆂. (Kliek hier vir die klankgreep)

Dit is baie hartseer dat baie Christene vandag baie stil is. Die kerk is in die nuus net wanneer daar aangejaag word of wanneer ’n predikant fouteer of as daar skielik openlik saamgestem word met die ideologieë van die tyd. Kontroversiële onderwerpe wat sensasie aanvuur en koerante verkoop – dít is in die nuus, maar die normale werke van gemeentes is stil. Dit is nie dat daar niks gebeur in gemeentes nie, maar die media vind dit nie meer sensasioneel genoeg om iets daaroor te sê nie.

Baie mense is ongelukkig daaroor dat die goeie dade van die kerk nie uitbasuin word nie, maar soms is dit beter om stil te bly... Jesus het ook in die bergrede gesê:

“¹ “𝑊𝑒𝑒𝑠 𝑜𝑝 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑜𝑒𝑑𝑒 𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 •𝑔𝑒𝑟𝑒𝑔𝑡𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑏𝑒𝑜𝑒𝑓𝑒𝑛 𝑜𝑚 𝑑𝑒𝑢𝑟 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑡𝑒 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑛𝑖𝑒, 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠 𝑖𝑠 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑣𝑖𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑛𝑖𝑛𝑔 𝑏𝑦 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 •ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒. ² “𝑊𝑎𝑛𝑛𝑒𝑒𝑟 𝑗𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑎𝑑𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑏𝑒𝑜𝑒𝑓𝑒𝑛, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑒 𝑢𝑖𝑡𝑏𝑎𝑠𝑢𝑖𝑛 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑘𝑦𝑛ℎ𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔𝑒𝑠 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 •𝑠𝑖𝑛𝑎𝑔𝑜𝑔𝑒𝑠 𝑒𝑛 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑟𝑎𝑡𝑒 𝑚𝑎𝑎𝑘, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑔𝑒𝑒̈𝑒𝑟 𝑘𝑎𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑛𝑖𝑒. •𝐴𝑚𝑒𝑛, 𝐸𝑘 𝑠𝑒̂ 𝑣𝑖𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒: 𝐻𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑟𝑒𝑒𝑑𝑠 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑛𝑖𝑛𝑔 𝑜𝑛𝑡𝑣𝑎𝑛𝑔. ³𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑎𝑛𝑛𝑒𝑒𝑟 𝑗𝑦 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑎𝑑𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑏𝑒𝑜𝑒𝑓𝑒𝑛, 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑙𝑖𝑛𝑘𝑒𝑟ℎ𝑎𝑛𝑑 𝑛𝑖𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑡 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑟𝑒𝑔𝑡𝑒𝑟ℎ𝑎𝑛𝑑 𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒, ⁴𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒𝑠𝑑𝑎𝑎𝑑 𝑣𝑒𝑟𝑏𝑜𝑟𝑔𝑒 𝑘𝑎𝑛 𝑏𝑙𝑦. 𝐸𝑛 𝑗𝑜𝑢 𝑉𝑎𝑑𝑒𝑟 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑒𝑟𝑏𝑜𝑟𝑔𝑒 𝑖𝑠, 𝑠𝑎𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑜𝑛.”” – Matteus 6:1-4 (AFR20)

Ja, soms moet Christene stilbly in nederigheid en diensbaarheid. In sulke gevalle is dit vir seker beter om stil te bly, maar as dit kom by geregtigheid, sonde, Skrifgesag en ander belangrike dinge in die Koninkryk van God, móét ons praat en moet ons hard praat! Ons mag nie stilbly oor sonde en die boosheid van die wêreld nie. As Christene moet ons die Woord van God verkondig, ander mense dissiplineer en selfs, indien nodig, ander se dade oordeel en bestraf. Soveel Christene is deesdae so wêrelds dat hulle bang is om op te staan vir God. Dit wil voorkom of baie mense eerder tevrede is om eendag in die hel te verbrand as om mense die waarheid te vertel. Maar... soms is dit wel beter om stil te bly in sekere situasies. Soms weet ons nie dadelik wat om te sê nie of hoe om iets te sê nie en in daardie situasies moet ons eers stilbly.

Spreuke 17:28 (AFR20) sê: “²⁸𝑆𝑒𝑙𝑓𝑠 '𝑛 𝑠𝑜𝑡 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑡𝑖𝑙𝑏𝑙𝑦, 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑎𝑠 𝑤𝑦𝑠 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑜𝑢, 𝑎𝑠 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑𝑖𝑔, 𝑤𝑎𝑛𝑛𝑒𝑒𝑟 ℎ𝑦 𝑠𝑦 𝑙𝑖𝑝𝑝𝑒 𝑑𝑖𝑔 ℎ𝑜𝑢.”; en in Spreuke 29:11 (AFR20), lees ons: “¹¹ '𝑛 𝐷𝑤𝑎𝑎𝑠 𝑔𝑒𝑒 𝑣𝑟𝑦𝑒 𝑡𝑒𝑢𝑒𝑙𝑠 𝑎𝑎𝑛 𝑎𝑙 𝑠𝑦 𝑔𝑒𝑣𝑜𝑒𝑙𝑒𝑛𝑠, 𝑚𝑎𝑎𝑟 '𝑛 𝑤𝑦𝑠𝑒 𝑏𝑒𝑑𝑤𝑖𝑛𝑔 𝑠𝑦 𝑔𝑒𝑣𝑜𝑒𝑙𝑒𝑛𝑠 𝑢𝑖𝑡𝑒𝑖𝑛𝑑𝑒𝑙𝑖𝑘.”

Ons word dikwels kwaad oor die dinge in ons wêreld en oor die manier waarop mense dinge doen of die manier waarop God afgemaak word as iets klein, maar ons moet eers oortuig wees van ons oortuigings, voordat ons iets sê... In hierdie moeilike tipe omstandighede is dit dikwels beter om eers stil te bly – dan is stilte goed vir ons, omdat ons in die Gees ons krag kry.

Moenie stilbly as dit kom by die boosheid van die wêreld nie, maar onthou ook dat stilte ’n bron van groot krag is. Wyse mense swyg nie altyd nie, maar hulle weet wanneer om stil te wees. God is altyd daar vir ons en God is seker dié beste luisteraar. As die wêreld jou onderkry, hoef jy nie te skree of hardop te huil nie, want God hoor selfs die stille gebed van ’n opregte hart!

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Weereens: ek hoef nie in stilte te ly nie, maar: in die stilte, ervaar ek God se vrede. In die stilte kan ek nader tot God. Soms moet ek uitgesproke wees en soms moet ek stilbly – God se wil en God se eer bepaal dit.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Almagtige God en Vader, dankie vir oomblikke van stilte en die geleentheid om altyd my hart by U uit te stort. Mag U Koninkryk kom en mag ek diensbaar wees daarin. Skenk aan my die onderskeidingsvermoë om te weet wanneer ek moet praat en wanneer ek moet stil wees. Mag ek ook U spreekbuis wees in die wêreld. Dankie vir oomblikke van stilte. Mag ek vrede vind in U teenwoordigheid. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟭𝟱 – “ 🆂🆄🅵🅵🅴🆁 🅸🅽 🆂🅸🅻🅴🅽🅲🅴 ... ” (Kliek hier vir die klankgreep)

Daar is geen ander nasie soos Suid-Afrikaners nie en, in besonder, Afrikaanssprekende Suid-Afrikaners. Ons is ’n trotse nasie. Deur die eeue heen, moes Suid-Afrikaners veg vir wat ons het. Daar was oorloë tussen verskillende nasies wat vandag as verskillende kulture saamwoon; daar was gevegte en politiese struwelinge vir vryheid; daar was allerhande magstryde – alles om ’n toekoms vir die nageslagte wat kom te probeer verseker.

Ek praat nou nie politiek nie, want dit is die geskiedenis. In ons land was daar nog altyd, soos in baie ander lande, ’n atmosfeer van spanning oor wie reg en verkeerd is en wat die beste is vir die land. Ongelukkig, was hierdie spanning amper altyd gedryf deur rasse-diskriminasie en is die uiteinde daarvan dat nie almal bevoordeel word nie – dit was so in die verlede en is nou ook so. Weereens, ek praat nie politiek nie – ek staaf net feite.

Die slegste deel van sulke situasies, is dat baie mense moeg word om te baklei en dan ly hulle maar in die stilte – soos in Engels gesê word: “We suffer in silence.” Wanneer mense in die stilte ly, weet niemand daarvan nie. As jy in stilte ly, ly jy alleen en kan niemand jou help nie. Maar, ons is ’n trotse nasie en ons “suffer” eerder “in silence”, as wat ander moet sien dat ons ly...

Om in stilte te ly, wil dit voorkom, is maar ’n Suid-Afrikaanse ding. Ons wil mos nie broos lyk of klink nie, dan aanvaar ons maar die verdrukking wat swaar op ons afkom. Het jy geweet dat die ergste lyding nie politiese druk of onderdrukking is nie? Daar is ’n verdrukking baie groter as dit en dit is een waaronder baie van ons ly. Dit is ’n verdrukking wat ons oor onsself bring, maar wat eintlik baie maklik verlig kan word... Dit is die swaard wat deur die sonde oor ons koppe gehou word. Dit is daardie selfbejammering en selfbeskuldiging wat ons verhoed om ’n lewe van vryheid te geniet. Dit is daardie veroordeling van mense en die duiwel wat vir jou sê dat jy nie goed genoeg is vir God se Koninkryk nie.

Dawid het ook dit beleef en dan skryf hy vir ons hoe ons onder daardie magsgreep kan uitkom:

“𝟯𝟮 ¹𝑉𝑎𝑛 𝐷𝑎𝑤𝑖𝑑. '𝑛 𝑀𝑎𝑠𝑘𝑖𝑒𝑙.

𝐺𝑒𝑙𝑢𝑘𝑘𝑖𝑔 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑤𝑖𝑒 𝑠𝑒 𝑜𝑜𝑟𝑡𝑟𝑒𝑑𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑤𝑒, 𝑤𝑖𝑒 𝑠𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒 𝑏𝑒𝑑𝑒𝑘 𝑖𝑠.

²𝐺𝑒𝑙𝑢𝑘𝑘𝑖𝑔 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑒𝑛𝑠 𝑣𝑖𝑟 𝑤𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑠𝑘𝑢𝑙𝑑 𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑜𝑒𝑟𝑒𝑘𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒, 𝑒𝑛 𝑖𝑛 𝑤𝑖𝑒 𝑠𝑒 𝑔𝑒𝑒𝑠 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑏𝑒𝑑𝑟𝑜𝑔 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒.

³𝑇𝑜𝑒 𝑒𝑘 𝑠𝑡𝑖𝑙𝑔𝑒𝑏𝑙𝑦 ℎ𝑒𝑡, ℎ𝑒𝑡 𝑚𝑦 𝑔𝑒𝑏𝑒𝑒𝑛𝑡𝑒 𝑏𝑟𝑜𝑜𝑠 𝑔𝑒𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑚𝑦 𝑔𝑒𝑘𝑟𝑒𝑢𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑒𝑙𝑒 𝑑𝑎𝑔.

⁴𝐽𝑎, 𝑑𝑎𝑔 𝑒𝑛 𝑛𝑎𝑔 𝑤𝑎𝑠 𝑢 ℎ𝑎𝑛𝑑 𝑠𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑝 𝑚𝑦; 𝑚𝑦 𝑙𝑒𝑤𝑒𝑛𝑠𝑘𝑟𝑎𝑔 ℎ𝑒𝑡 𝑤𝑒𝑔𝑔𝑒𝑘𝑤𝑦𝑛 𝑠𝑜𝑜𝑠 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 ℎ𝑖𝑡𝑡𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑚𝑒𝑟. •𝑆𝑒𝑙𝑎

⁵𝑀𝑦 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑒𝑘 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑜𝑜𝑟 𝑈 𝑒𝑟𝑘𝑒𝑛; 𝑚𝑦 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑠𝑘𝑢𝑙𝑑 ℎ𝑒𝑡 𝑒𝑘 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑑𝑒𝑘 𝑛𝑖𝑒. 𝐸𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑔𝑒𝑑𝑖𝑛𝑘, 𝑒𝑘 𝑤𝑖𝑙 𝑚𝑦 𝑜𝑜𝑟𝑡𝑟𝑒𝑑𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑡𝑒𝑒𝑛𝑜𝑜𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑏𝑒𝑙𝑦, 𝑒𝑛 𝑈 ℎ𝑒𝑡 𝑚𝑦 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑠𝑘𝑢𝑙𝑑 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑒𝑤𝑒. 𝑆𝑒𝑙𝑎

⁶𝐷𝑖𝑡 𝑖𝑠 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑜𝑚 𝑒𝑙𝑘𝑒 𝑔𝑒𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑣𝑜𝑙𝑔𝑒𝑙𝑖𝑛𝑔 𝑡𝑜𝑡 𝑈 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑏𝑖𝑑 𝑡𝑒𝑟𝑤𝑦𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑒𝑒𝑛𝑡ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑖𝑠. 𝐷𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑢𝑖𝑑 𝑣𝑎𝑛 '𝑛 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 𝑤𝑎𝑡𝑒𝑟𝑣𝑙𝑜𝑒𝑑 𝑠𝑎𝑙 ℎ𝑜𝑚 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑟𝑒𝑖𝑘 𝑛𝑖𝑒.

⁷𝑈 𝑏𝑖𝑒𝑑 𝑣𝑖𝑟 𝑚𝑦 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑢𝑡𝑡𝑖𝑛𝑔; 𝑈 𝑣𝑟𝑦𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑚𝑦 𝑣𝑎𝑛 𝑛𝑜𝑜𝑑; 𝑚𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑏𝑒𝑙𝑘𝑟𝑒𝑡𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝑏𝑒𝑣𝑟𝑦𝑑𝑖𝑛𝑔 𝑜𝑚𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑈 𝑚𝑦. 𝑆𝑒𝑙𝑎

⁸𝐸𝑘 𝑤𝑖𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑖𝑛𝑠𝑖𝑔 𝑔𝑒𝑒, 𝐸𝑘 𝑤𝑖𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑑𝑖𝑒 𝑝𝑎𝑑 𝑙𝑒𝑒𝑟 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑦 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑙𝑜𝑜𝑝. 𝐸𝑘 𝑤𝑖𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑟𝑎𝑎𝑑 𝑔𝑒𝑒, 𝑚𝑦 𝑜𝑜𝑔 𝑜𝑜𝑟 𝑗𝑜𝑢 ℎ𝑜𝑢.

⁹𝑀𝑜𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑜𝑠 '𝑛 𝑝𝑒𝑟𝑑, 𝑠𝑜𝑜𝑠 '𝑛 𝑚𝑢𝑖𝑙 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑡𝑎𝑛𝑑, 𝑔𝑒𝑑𝑟𝑎 𝑛𝑖𝑒: 𝑀𝑒𝑡 𝑡𝑜𝑜𝑚 𝑒𝑛 𝑠𝑡𝑎𝑛𝑔 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑠𝑦 𝑘𝑟𝑎𝑔 𝑏𝑒𝑡𝑒𝑢𝑒𝑙 𝑤𝑜𝑟𝑑, 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟𝑠 𝑏𝑙𝑦 ℎ𝑦 𝑛𝑖𝑒 𝑏𝑦 𝑗𝑜𝑢 𝑛𝑖𝑒.

¹⁰'𝑛 𝐺𝑜𝑑𝑑𝑒𝑙𝑜𝑠𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑏𝑎𝑖𝑒 𝑠𝑚𝑎𝑟𝑡𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑤𝑖𝑒 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑢 – 𝑡𝑟𝑜𝑢𝑒 𝑙𝑖𝑒𝑓𝑑𝑒 𝑜𝑚𝑟𝑖𝑛𝑔 ℎ𝑜𝑚.

¹¹𝑉𝑒𝑟𝑏𝑙𝑦 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑖𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒, 𝑒𝑛 𝑗𝑢𝑖𝑔, 𝑟𝑒𝑔𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖𝑔𝑒𝑠; 𝑗𝑎, 𝑗𝑢𝑏𝑒𝑙 𝑑𝑖𝑡 𝑢𝑖𝑡, 𝑎𝑙𝑚𝑎𝑙 𝑚𝑒𝑡 𝑜𝑝𝑟𝑒𝑔𝑡𝑒 ℎ𝑎𝑟𝑡𝑒.”

– Psalm 32 (AFR20)

Moenie dat die sonde jou gevange hou nie. Weet dat jy in Jesus Christus vry is. Weet dat jy verlos is en dat die volle prys vir jou vryheid betaal is. Jy is nie ’n gevangene van sonde nie. Jy is vry!

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek moet my sondes bely voor die Here. Ek is nie onder die sonde se greep nie en God wil my lei en my raad gee. Ek hoef nie in die stilte te ly nie. Ek moet met iemand praat... Ek moet met God praat.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, vergewe my. Vergewe my sondes. Vergewe my oor ek stilbly daaroor en dat ek nie altyd met U kom praat nie. Vergewe my dat ek soms in die stilte ly omdat ek te trots is. Maak my nederig en help my om my sonde te erken en die verlossing te aanvaar wat U my bied. Here, ek wil ook bid vir ons land: mag U regeer in die harte van ons leiers en mag ons slegs roem in U, omdat U vir ons uitkoms bring in alle situasies. Mag die sonde nooit oor ons ’n magsgreep hê nie. Mag ons jubel met opregte harte oor U goedheid. Tot U eer. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟭𝟯 – 🅻🅴🅴🅵 🅾🅽🆂 🅽é🆃 🅾🅼 🆃🅴 🆂🆃🅴🆁🅵 ? (Kliek hier vir die klankgreep)

In 1992 het Bon Jovi die lied “Dry County” uitgebring. Die lied gaan oor hoe mense ingestroom het na ’n plek wat baie rykdom beloof het, maar nou het die olie en geld en rykdom opgedroog. Baie mense het alles opgeoffer om daardie rykdom na te jaag en self baie korrup geword en dinge gedoen wat hulle nie normaalweg sou doen nie... Tog het hulle maar aangehou daarmee. Hulle sing in die eerste vers van die lied:

“𝘈𝘤𝘳𝘰𝘴𝘴 𝘵𝘩𝘦 𝘣𝘰𝘳𝘥𝘦𝘳 𝘵𝘩𝘦𝘺 𝘵𝘶𝘳𝘯 𝘸𝘢𝘵𝘦𝘳 𝘪𝘯𝘵𝘰 𝘸𝘪𝘯𝘦

𝘚𝘰𝘮𝘦 𝘴𝘢𝘺 𝘪𝘵'𝘴 𝘵𝘩𝘦 𝘥𝘦𝘷𝘪𝘭'𝘴 𝘣𝘭𝘰𝘰𝘥

𝘛𝘩𝘦𝘺'𝘳𝘦 𝘴𝘲𝘶𝘦𝘦𝘻𝘪𝘯𝘨 𝘧𝘳𝘰𝘮 𝘵𝘩𝘦 𝘷𝘪𝘯𝘦

𝘚𝘰𝘮𝘦 𝘴𝘢𝘺 𝘪𝘵'𝘴 𝘢 𝘴𝘢𝘷𝘪𝘰𝘳

𝘐𝘯 𝘵𝘩𝘦𝘴𝘦 𝘩𝘢𝘳𝘥 𝘢𝘯𝘥 𝘥𝘦𝘴𝘱𝘦𝘳𝘢𝘵𝘦 𝘵𝘪𝘮𝘦𝘴

𝘠𝘰𝘶 𝘴𝘦𝘦 𝘪𝘵 𝘩𝘦𝘭𝘱𝘴 𝘮𝘦 𝘵𝘰 𝘧𝘰𝘳𝘨𝘦𝘵

𝘛𝘩𝘢𝘵 𝘸𝘦'𝘳𝘦 𝘫𝘶𝘴𝘵 𝘣𝘰𝘳𝘯 𝘵𝘰 𝘥𝘪𝘦”

Ja, soms voel die lewe vir ons amper doelloos – asof ons maar net lewe om eendag te sterf...

En hoor wat skryf Paulus ook:

“¹⁴𝑂𝑛𝑠 𝑤𝑒𝑒𝑡 𝑖𝑚𝑚𝑒𝑟𝑠 𝑑𝑎𝑡 𝐺𝑜𝑑, 𝑤𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 𝑢𝑖𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑜𝑜𝑑 𝑜𝑝𝑔𝑒𝑤𝑒𝑘 ℎ𝑒𝑡, 𝑜𝑛𝑠 𝑜𝑜𝑘 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠 𝑠𝑎𝑙 𝑜𝑝𝑤𝑒𝑘 𝑒𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑎𝑎𝑚 𝑚𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑠𝑦 𝑡𝑟𝑜𝑜𝑛 𝑠𝑎𝑙 𝑠𝑡𝑒𝑙. ¹⁵𝑂𝑛𝑠 𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑡 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑜𝑚 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑜𝑛𝑡𝑤𝑖𝑙, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑛𝑎𝑑𝑒 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑠𝑡𝑒𝑒𝑑𝑠 𝑚𝑒𝑒𝑟 𝑚𝑒𝑛𝑠𝑒 𝑘𝑎𝑛 𝑏𝑒𝑟𝑒𝑖𝑘. 𝐷𝑎𝑛 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑎𝑛𝑘𝑔𝑒𝑏𝑒𝑑𝑒 𝑜𝑜𝑘 𝑚𝑒𝑒𝑟, 𝑒𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑜𝑛𝑡𝑣𝑎𝑛𝑔 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑟. ¹⁶𝑂𝑚 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑟𝑒𝑑𝑒 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑜𝑛𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑚𝑜𝑒𝑑𝑒𝑙𝑜𝑜𝑠 𝑛𝑖𝑒. 𝐴𝑙 𝑖𝑠 𝑜𝑛𝑠 𝑢𝑖𝑡𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘 𝑏𝑒𝑠𝑖𝑔 𝑜𝑚 𝑡𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑔𝑎𝑎𝑛, 𝑖𝑛𝑛𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘 𝑤𝑜𝑟𝑑 𝑜𝑛𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑎𝑔 𝑡𝑜𝑡 𝑑𝑎𝑔 𝑣𝑒𝑟𝑛𝑢𝑤𝑒. ¹⁷𝑂𝑛𝑠 𝑠𝑤𝑎𝑎𝑟𝑘𝑟𝑦 𝑖𝑛 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑖𝑠 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑔𝑒𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑒𝑛 𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑏𝑦, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑡 𝑙𝑜𝑜𝑝 𝑣𝑖𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑢𝑖𝑡 𝑜𝑝 '𝑛 ℎ𝑒𝑒𝑟𝑙𝑖𝑘ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑤𝑎𝑡 𝑎𝑙𝑙𝑒𝑠 𝑣𝑒𝑟𝑟𝑒𝑤𝑒𝑔 𝑜𝑜𝑟𝑡𝑟𝑒𝑓 𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝑒𝑤𝑖𝑔 𝑏𝑙𝑦. ¹⁸𝑂𝑛𝑠 𝑜𝑜𝑔 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑖𝑔𝑏𝑎𝑟𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑔𝑒𝑟𝑖𝑔 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑝 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑛𝑠𝑖𝑔𝑏𝑎𝑟𝑒; 𝑤𝑎𝑛𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑖𝑔𝑏𝑎𝑟𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑖𝑠 𝑡𝑦𝑑𝑒𝑙𝑖𝑘, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑛𝑠𝑖𝑔𝑏𝑎𝑟𝑒 𝑒𝑤𝑖𝑔.” – 2 Korintiërs 4:14-18 (AFR83)

Elke dag word ons ouer. Ek kan nie onthou toe ek jonger was, dat ek dit regtig besef het nie. Wanneer alle ledemate en spiere en bene 100% werk en ons jonk en perdfris en gesond is, besef ons dit nie regtig nie. Maar, realiteit is, ons word elke dag ouer... Wat Paulus hier skryf, of ons dit wil erken of nie, is waar: Ons is uiterlik besig om te vergaan!

Sjoe, dis darem sleg om te dink en natuurlik ook ’n baie negatiewe uitkyk op die lewe. Dis nogal soos Bon Jovi sing, dat ons eerder iets moet kry wat ons sal help om te vergeet dat ons eintlik maar net gebore is om te sterf... Ek dink dan ook aan die Prediker, Koos Doep en nog baie ander wat soms ook hierdie gevoel gekry het. Dat ons in die lewe sekere genot(te) soek en selfs nastreef, sodat ons kan vergeet dat ons eendag moet sterf. Dat ons redes soek om die lewe te geniet en dat ons kan sê ons het darem gelewe, voor ons sterf. Soms is dit geld. Soms besittings. Soms verskeie soorte plesier. Ai tog, eendag moet ons sterf. En wat dan? Wat het ons van ons lewens gemaak? Hoe gaan mense ons onthou? Gaan hulle ons onthou? Waarvoor sal hulle ons onthou?

Om sulke vrae te vra is natuurlik nie sleg nie, want al wat ons regtig nalaat op aarde, is so stukkie van ons karakter. Maar as ons net op hierdie tipe denke en benadering fokus, dan mis ons die lewe. As ons fokus op die dood is, dan vergeet ons dat die dood nie regtig vir ons bestaan nie. Dan vergeet ons dat Jesus Christus reeds die dood oorwin het en dat ons lewe eintlik eers dan begin! Dít is juis wat Paulus hier vir die mense probeer sê. Dat ons juis hierdie lewe – die enigste lewe wat ons gekry het op hierdie aarde – moet geniet. En dat ons ons genot moet vind in die uitvoering van God se wil en God se eer. Al die dinge van hierdie lewe sal verbygaan: swaarkry, voorspoed, geluk, ongeluk, blydskap, depressie... alles! Hierdie lewe is tydelik, maar by God gaan ons vir altyd woon.

Moet dus nie dat die dinge van hierdie lewe jou onderkry nie. Ons lewe nie net om te sterf nie. Ons lewe om te lewe! Vir altyd! Kyk anders na die lewe. Sien wat ander nie sien nie. Die Hebreër skrywer het dit dan so mooi gestel:

“𝑂𝑚 𝑡𝑒 𝑔𝑙𝑜, 𝑖𝑠 𝑜𝑚 𝑠𝑒𝑘𝑒𝑟 𝑡𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 ℎ𝑜𝑜𝑝, 𝑜𝑚 𝑜𝑜𝑟𝑡𝑢𝑖𝑔 𝑡𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑑𝑖𝑛𝑔𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒.” – Hebreërs 11:1

Wees oortuig van jou redding en hoop. Word innerlik vernuwe elke dag. Moenie moedeloos word nie. Lewe!

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek lewe!

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here, dankie vir die lewe. Dankie vir my nuwe lewe in U. Laat my lewe vir U. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟭𝟮 – 🅾🅽🆃🅷🅾🆄 🅳🅸🅴 🅾🆄 🅳🅰🅴 ... (Kliek hier vir die klankgreep)

Wanneer jy tot geloof kom in die Here Jesus Christus, is dit ’n wonderlike tyd in jou lewe. Jy lewe met ’n nuwe passie en jy doen alles wat jy kan om jou lewe skoon te hou en saam met Jesus elke tree te stap. Jy begin om alles vanuit ’n nuwe perspektief te sien en jy ervaar selfs die mooi in dinge en mense wat jy nooit vantevore ervaar het nie.

In ons lewens, onthou ons gewoonlik die mooi van die lewe. Die dinge wat sleg is, probeer ons gou uit ons gedagtes kry. Ons weet dat slegte ervarings en gebeurtenisse ons uitkyk op die lewe negatief en selfs swartgallig kan maak. Dit is wys om eerder op die mooi en goed van die lewe te fokus, maar soms moet ons ook weer dink aan die swaarkry. Die skrywer van die brief aan die Hebreërs skryf:

“³²𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑛𝑡ℎ𝑜𝑢 𝑑𝑖𝑒 𝑣𝑟𝑜𝑒𝑒̈𝑟 𝑑𝑎𝑒 𝑡𝑜𝑒 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒, 𝑛𝑎𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑙𝑖𝑔 𝑖𝑠, '𝑛 𝑔𝑒𝑤𝑒𝑙𝑑𝑖𝑔𝑒 𝑠𝑡𝑟𝑦𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑙𝑦𝑑𝑖𝑛𝑔 𝑑𝑒𝑢𝑟𝑠𝑡𝑎𝑎𝑛 ℎ𝑒𝑡. ³³𝐴𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑒𝑒𝑛 𝑘𝑎𝑛𝑡 𝑖𝑠 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑏𝑒𝑙𝑒𝑑𝑖𝑔𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑒𝑛 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑣𝑒𝑟𝑑𝑟𝑢𝑘𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑜𝑝𝑒𝑛𝑙𝑖𝑘 𝑏𝑒𝑠𝑝𝑜𝑡𝑙𝑖𝑘 𝑔𝑒𝑚𝑎𝑎𝑘; 𝑎𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑎𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑘𝑎𝑛𝑡 ℎ𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑒𝑒𝑛𝑠𝑒𝑙𝑤𝑖𝑔 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒́ 𝑤𝑎𝑡 𝑠𝑜 𝑏𝑒ℎ𝑎𝑛𝑑𝑒𝑙 𝑤𝑜𝑟𝑑. ³⁴𝑂𝑜𝑘 ℎ𝑒𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑒𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑣𝑎𝑛𝑔𝑒𝑛𝑒𝑠 𝑚𝑒𝑑𝑒𝑙𝑦𝑒 𝑔𝑒ℎ𝑎𝑑, 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑙𝑎𝑔𝑙𝑒𝑔𝑔𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑖𝑡𝑡𝑖𝑛𝑔𝑠 𝑚𝑒𝑡 𝑣𝑟𝑒𝑢𝑔𝑑𝑒 𝑎𝑎𝑛𝑣𝑎𝑎𝑟, 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑤𝑒𝑒𝑡 𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 '𝑛 𝑏𝑒𝑡𝑒𝑟 𝑒𝑛 𝑏𝑙𝑦𝑤𝑒𝑛𝑑𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑖𝑡𝑡𝑖𝑛𝑔 ℎ𝑒𝑡. ³⁵𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑚𝑜𝑒𝑡 𝑑𝑢𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑟𝑦𝑚𝑜𝑒𝑑𝑖𝑔ℎ𝑒𝑖𝑑 𝑝𝑟𝑦𝑠𝑔𝑒𝑒 𝑛𝑖𝑒; 𝑑𝑖𝑡 ℎ𝑜𝑢 '𝑛 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑛𝑖𝑛𝑔 𝑖𝑛. ³⁶𝐽𝑢𝑙𝑙𝑒 ℎ𝑒𝑡 𝑖𝑛𝑑𝑒𝑟𝑑𝑎𝑎𝑑 𝑣𝑜𝑙ℎ𝑎𝑟𝑑𝑖𝑛𝑔 𝑛𝑜𝑑𝑖𝑔, 𝑠𝑜𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒, 𝑤𝑎𝑛𝑛𝑒𝑒𝑟 𝑗𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑖𝑙 𝑣𝑎𝑛 𝐺𝑜𝑑 𝑔𝑒𝑑𝑜𝑒𝑛 ℎ𝑒𝑡, 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑙𝑜𝑓𝑡𝑒 𝑘𝑎𝑛 𝑣𝑒𝑟𝑘𝑟𝑦. ³⁷𝑊𝑎𝑛𝑡 𝑛𝑜𝑔 𝑛𝑒𝑡 “'𝑛 𝑏𝑎𝑖𝑒 𝑘𝑜𝑟𝑡 𝑟𝑢𝑘𝑘𝑖𝑒, 𝑒𝑛 𝐻𝑦 𝑤𝑎𝑡 𝑘𝑜𝑚, 𝑠𝑎𝑙 𝑘𝑜𝑚 𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑎𝑙𝑚 𝑛𝑖𝑒. ³⁸𝑀𝑦 𝑟𝑒𝑔𝑣𝑒𝑟𝑑𝑖𝑔𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝑑𝑒𝑢𝑟 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑙𝑒𝑒𝑓. 𝐴𝑠 ℎ𝑦 ℎ𝑜𝑚 𝑒𝑔𝑡𝑒𝑟 𝑠𝑜𝑢 𝑜𝑛𝑡𝑡𝑟𝑒𝑘, ℎ𝑒𝑡 𝐸𝑘 𝑔𝑒𝑒𝑛 𝑏𝑒ℎ𝑎𝑒 𝑖𝑛 ℎ𝑜𝑚 𝑛𝑖𝑒.” ³⁹𝑀𝑎𝑎𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑖𝑠 𝑛𝑖𝑒 𝑑𝑒𝑒𝑙 𝑣𝑎𝑛 𝑒𝑛𝑖𝑔𝑒 𝑜𝑛𝑡𝑡𝑟𝑒𝑘𝑘𝑖𝑛𝑔 𝑤𝑎𝑡 𝑡𝑜𝑡 𝑜𝑛𝑑𝑒𝑟𝑔𝑎𝑛𝑔 𝑙𝑒𝑖 𝑛𝑖𝑒, 𝑚𝑎𝑎𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓 𝑤𝑎𝑡 𝑙𝑒𝑖 𝑡𝑜𝑡 𝑏𝑒ℎ𝑜𝑢𝑑 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑙𝑒𝑤𝑒.” – Hebreërs 10:32-39 (AFR20)

Ja, wanneer ons tog geloof kom in Jesus Christus, ons Here, is dit nie net maanskyn en rose nie. Ons verloor vriende en ons kry selfs mense wat vir ons lag en spot. Ons kry dikwels mense wat selfs vir jou sal sê: “Jy moet jouself nie nou heilig hou nie, want ek weet wat jy al in jou lewe gedoen het!”

Mense oordeel tog so maklik, maar die Bybel leer ons op baie plekke dat die finale oordeel net God toekom. Mense sal ons laat glo dat ons nie regtig gered is nie of dat ons nie God se genade verdien nie, omdat ons sondeskuld té groot is. Ander mense sal ons wil leer dat ons eers nog ’n paar dinge moet doen, voordat ons heeltemal gered sal wees, soos om in tale te kan praat of grootgedoop te word. Was die prys wat Jesus aan die kruis betaal het dan nie 100% nie? Ons moet glo – waarlik glo! Dis al.

Die skrywer van die Hebreërbrief herinner ons daaraan dat ons moet terugkyk na die vernedering en spot wat ons beleef het en sal beleef as gevolg van ons geloof as ’n positiewe ding, omdat ons daardeur groei in ons geloof as ons volhard en vasstaan in dít wat ons glo en in Hóm in wie ons glo. Ons geloof in die gekruisigde en opgestane Here Jesus Christus en die feit dat Hy ten volle vir ons skuld betaal, is ons behoud in hierdie lewe en vir ’n lewe in ewigheid met Hom.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Swaarkry is deel van die lewe. As ek swaarkry en vernedering en spot moet verduur as gevolg van my geloof, moet ek sterk staan in Christus en my oë gevestig hou op my ewige beloning. Ek kan maar gereeld terugkyk na die “ou dae” en sien hoe God se hand my gedra en gelei het tot waar ek nou is en besef dat Hy getrou is en dit nogsteeds doen.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Here Jesus, U verdienste aan die kruis het my 100% vrygekoop. Ek verdien dit nie, maar U genade en liefde vir my oortref my twyfel en ander mense se oordeel. Dankie vir swaarkry, spot en vernedering en dat U altyd met my is. Laat my sterk staan in die geloof – in U – sodat ek U wil, kan doen en, volgens U belofte, ’n besitting sal kry wat blywend is: lewe in U. Vir vandag en vir ewig. Ek loof, prys en dank U daarvoor. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟭𝟭 – 🅱🆄🅸🆃🅴 🅶🅾🅳 🆂🅴 🆂🅺🆄🅸🅻🅸🅽🅶 ... (Kliek hier vir die klankgreep)

Wanneer ons veilig by God is, wanneer ons onder Sy veilige skuiling rus vind vir ons gemoed, is dit darem die wonderlikste vrede wat ons beleef. Maar wat maak ons as dit voel of die lewe ons soms wegneem van- of uitneem onder God se skuiling? Jy weet mos: dit voel soms of dinge in die alledaagse lewe so vêr verwyder is van ons geestelike lewe; dit voel as’t ware of ons leefwêreld en ons geestelike wêreld twee verskillende plekke en wêrelde is. Hoe maak ons dan? Hoe skuil ons by God, as dit voel of die plek waar ons is, nie ’n plek is waar jy by God kan skuil nie?

Die geheim van hierdie vrae se antwoord, lê in die feit dat die twee wêrelde nie apart van mekaar bestaan nie. God is God en God is vêr bo als verhewe, maar God is ook die God wat naby is en altyd daar is om vir ons te sorg en ons te beskerm. Wanneer dit voel of ons wêrelde begin uitmekaardryf, moet ons begin fokus... Ons moet onthou wat die Psalmdigter (heel moontlik Dawid) ons leer:

“ ¹ '𝑛 𝑃𝑒𝑙𝑔𝑟𝑖𝑚𝑠𝑙𝑖𝑒𝑑.

𝐸𝑘 𝑘𝑦𝑘 𝑜𝑝 𝑛𝑎 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑟𝑔𝑒: 𝑤𝑎𝑎𝑟𝑣𝑎𝑛𝑑𝑎𝑎𝑛 𝑠𝑎𝑙 𝑑𝑎𝑎𝑟 𝑣𝑖𝑟 𝑚𝑦 ℎ𝑢𝑙𝑝 𝑘𝑜𝑚?

²𝑀𝑦 ℎ𝑢𝑙𝑝 𝑘𝑜𝑚 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑤𝑎𝑡 ℎ𝑒𝑚𝑒𝑙 𝑒𝑛 𝑎𝑎𝑟𝑑𝑒 𝑔𝑒𝑚𝑎𝑎𝑘 ℎ𝑒𝑡.

³𝐻𝑦 𝑠𝑎𝑙 𝑛𝑖𝑒 𝑡𝑜𝑒𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑦 𝑠𝑡𝑟𝑢𝑖𝑘𝑒𝑙 𝑛𝑖𝑒; 𝐻𝑦 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑒𝑟𝑚, 𝑠𝑙𝑎𝑎𝑝 𝑛𝑜𝑜𝑖𝑡 𝑛𝑖𝑒.

⁴𝑊𝑎𝑎𝑟𝑙𝑖𝑘, 𝑑𝑖𝑒 𝐵𝑒𝑠𝑘𝑒𝑟𝑚𝑒𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝐼𝑠𝑟𝑎𝑒𝑙 𝑠𝑙𝑢𝑖𝑚𝑒𝑟 𝑛𝑖𝑒 𝑖𝑛 𝑛𝑖𝑒 𝑒𝑛 𝐻𝑦 𝑠𝑙𝑎𝑎𝑝 𝑛𝑖𝑒.

⁵𝐷𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑒𝑟𝑚 𝑗𝑜𝑢, 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑏𝑒𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑗𝑜𝑢 𝑣𝑎𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑣𝑎𝑟𝑒.

⁶𝐵𝑒𝑑𝑎𝑔𝑠 𝑠𝑎𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑛 𝑗𝑜𝑢 𝑛𝑖𝑒 𝑠𝑡𝑒𝑒𝑘 𝑛𝑖𝑒 𝑒𝑛 𝑠𝑛𝑎𝑔𝑠 𝑠𝑎𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑚𝑎𝑎𝑛 𝑗𝑜𝑢 𝑛𝑖𝑒 𝑘𝑤𝑎𝑎𝑑 𝑑𝑜𝑒𝑛 𝑛𝑖𝑒.

⁷𝐷𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑒𝑟𝑚 𝑡𝑒𝑒𝑛 𝑎𝑙𝑙𝑒 𝑔𝑒𝑣𝑎𝑎𝑟, 𝑗𝑜𝑢 𝑙𝑒𝑤𝑒 𝑠𝑎𝑙 𝐻𝑦 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑒𝑟𝑚.

⁸𝐻𝑦 𝑠𝑎𝑙 𝑗𝑜𝑢 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑒𝑟𝑚 𝑤𝑎𝑎𝑟 𝑗𝑦 𝑜𝑜𝑘 𝑔𝑎𝑎𝑛, 𝑛𝑜𝑢 𝑒𝑛 𝑣𝑖𝑟 𝑎𝑙𝑡𝑦𝑑.”

– Psalm 121 (AFR83)

Wanneer die mense in die antieke tye veral deur valleie gereis het, was die kanse goed dat daar bendes in die berge op hulle gewag het om te roof en moor. Hierdie Psalm gee vir ons baie goeie raad deur indirek vir ons ’n belangrike vraag te vra: Waar is jou fokus? Kyk jy vas in die berge voor jou, om jou, selfs agter jou? Kyk jy vas in die probleem en maak dit jou fokus? Of kyk jy vêr verby dit en sien jy die alomteenwoordige God wat jou beskerm? Die skrywer van die Hebreërbrief herinner ons ook daaraan in Hebreërs 12:1-2a: “𝑇𝑒𝑟𝑤𝑦𝑙 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑎𝑛 𝑠𝑜 '𝑛 𝑔𝑟𝑜𝑜𝑡 𝑠𝑘𝑎𝑟𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓𝑠𝑔𝑒𝑡𝑢𝑖𝑒𝑠 𝑟𝑜𝑛𝑑𝑜𝑚 𝑜𝑛𝑠 ℎ𝑒𝑡, 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑒𝑙𝑘𝑒 𝑙𝑎𝑠 𝑣𝑎𝑛 𝑜𝑛𝑠 𝑎𝑓𝑔𝑜𝑜𝑖, 𝑜𝑜𝑘 𝑑𝑖𝑒 𝑠𝑜𝑛𝑑𝑒 𝑤𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑠𝑜 𝑚𝑎𝑘𝑙𝑖𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑠𝑡𝑟𝑖𝑘, 𝑒𝑛 𝑙𝑎𝑎𝑡 𝑜𝑛𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑒𝑑𝑙𝑜𝑜𝑝 𝑤𝑎𝑡 𝑣𝑖𝑟 𝑜𝑛𝑠 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑙𝑒̂, 𝑚𝑒𝑡 𝑣𝑜𝑙ℎ𝑎𝑟𝑑𝑖𝑛𝑔 ℎ𝑎𝑟𝑑𝑙𝑜𝑜𝑝, 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑜𝑔 𝑔𝑒𝑣𝑒𝑠𝑡𝑖𝑔 𝑜𝑝 𝐽𝑒𝑠𝑢𝑠, 𝑑𝑖𝑒 𝐵𝑒𝑔𝑖𝑛 𝑒𝑛 𝑉𝑜𝑙𝑒𝑖𝑛𝑑𝑒𝑟 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑔𝑒𝑙𝑜𝑜𝑓.”

Ons fokus in die lewe moet op die Een wees wie groter is as alles. Die Een wie self alles vir ons opgeoffer het en steeds bereid is om ons te help in nood. Dit is ongelukkig wel so dat slegte ding steeds met gelowiges ook gebeur, maar onthou dat Hy met jou is selfs deur die donker tye – net soos Dawid ook in Psalm 23 geskryf het. Wanneer jy egter deur hierdie donker tye gaan – deur die dal van doodskaduwee selfs – (let wel “𝘥𝘦𝘶𝘳” dit, nie om dit nie) waarop fokus jy? Waar kom jou hulp vandaan? Van geld? Van besittings? Van eie krag, kennis of wêreldse wysheid? Of is jou oë doelgerig gefokus op Jesus Christus? Gefokus op die enigste ware God, wie nooit sluimer of slaap nie? Hy wie altyd nog daar was vir jou en altyd daar sal wees.

Moenie fokus verloor nie. Moenie dat die gevare op jou pad in jou oë groter word as die Een wie jou beskerm nie. Soms gee die Here vir ons uitkoms om om gevare te gaan, maar soms moet ons daardeur gaan. Moenie vrees nie. Fokus! Wéét waar jou hulp vandaan kom!

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

My leefwêreld is God se wêreld. Die mens se neiging tot sonde mag dit soms laat lyk of dit nie ’n plek is vir God nie. Dit is my plig om op God te vertrou en die wêreld waarin ek lewe te eis, as God se verteenwoordiger, as Sy wêreld. Ek doen dit deur gehoorsaam te wees aan God se opdragte en deur te getuig vir Hom. Ek is nooit buite God se beskerming of skuiling nie.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Baie dankie, Here dat my hulp van U kom. Dankie dat U my nog altyd bewaar het en dat U my Beskermer is. Dankie dat U nooit sluimer of slaap nie en dat U my, waar ook al ek gaan, beskerm. Hou my op U pad en laat my diensbaar wees, sodat U Koninkryk sal kom in my wêreld. Herinner my gereeld aan U teenwoordigheid en mag ek altyd besef dat ek nooit buite U skuiling is nie. Tot eer en verheerliking van U groot en heilige Naam. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟭𝟬 – 🅶🅾🅳 🆂🅴 🆂🅺🆄🅸🅻🅸🅽🅶 ... (Kliek hier vir die klankgreep)

Ek onthou toe COVID-19 net begin het, hoe baie mense skielik gegryp het na sekere Bybelverse vir hul beskerming. Skielik was daar ’n oplewing van geloof – of só het baie gedink. Sien, baie mense was bang en baie mense was onseker. Hulle het darem so iets van die Bybel geweet en het gehoor of geweet dat God altyd daar is en dat Hy sal sorg en beskerm. Ongelukkig het baie gedink dat om skielik ’n Bybelvers of twee aan te haal, hulle God kon dwing om hulle te beskerm. Baie van hierdie mense het siek geword, baie nie. Maar toe alles weer begin bedaar en die virus ietwat onder beheer gebring word, is daardie verse weer by die deur uit. Mense het weer teruggekeer na hul ou weë...

Dis baie hartseer hoe baie mense in goeie tye vergeet van God. In slegte tye verwag hulle God móét hulle red, maar daarna vergeet hulle Hom. Ander mense weer, ken God as dit goed gaan, maar as die ongeluk tref, vergeet hulle dat God getrou is en altyd dié wat op Hom vertrou sal bystaan. Dit is eintlik baie eenvoudig, of is dit?

Een van verse wat jy skielik daardie tyd op sosiale media sien pronk het, was Psalm 91:1-2 (AFR83)

“𝐻𝑦 𝑤𝑎𝑡 𝑏𝑦 𝑑𝑖𝑒 𝐴𝑙𝑙𝑒𝑟ℎ𝑜𝑜𝑔𝑠𝑡𝑒 𝑠𝑘𝑢𝑖𝑙𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑖𝑛𝑑 𝑒𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝑏𝑒𝑠𝑘𝑒𝑟𝑚𝑖𝑛𝑔 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐴𝑙𝑚𝑎𝑔𝑡𝑖𝑔𝑒 𝑔𝑒𝑛𝑖𝑒𝑡, ℎ𝑦 𝑠𝑒̂ 𝑣𝑖𝑟 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒: “𝑈 𝑖𝑠 𝑚𝑦 𝑡𝑜𝑒𝑣𝑙𝑢𝑔 𝑒𝑛 𝑚𝑦 𝑣𝑒𝑖𝑙𝑖𝑔𝑒 𝑣𝑒𝑠𝑡𝑖𝑛𝑔, 𝑚𝑦 𝐺𝑜𝑑 𝑜𝑝 𝑤𝑖𝑒 𝑒𝑘 𝑣𝑒𝑟𝑡𝑟𝑜𝑢.”

Hierdie psalm (lees gerus die hele psalm op jou eie) was nog altyd vir mense in moeilike tye ’n groot troos gewees. Om te weet dat God ons nooit sal verlaat nie. Dat Hy ons altyd sal veilig hou. Dat Hy ons toevlug en veilige vesting is. Ons kan regtig op Hom vertrou.

Dieselfde kan ongelukkig nie gesê word van mense nie. Ek probeer nie swartgallig of negatief klink nie, maar dit is ongelukkig realiteit. Mense laat ons soms in die steek. Mense is nie volmaak nie. Ek ook nie. Jy ook nie. Soms laat ek ook mense in die steek. Jy ook. So hoe maak ons dan? 𝗞𝗼𝗼𝘀 𝗗𝗼𝗲𝗽 het seker ook daaroor gedink, toe hy sy gedig/lied, “𝘚𝘬𝘪𝘦𝘭𝘪𝘬 𝘪𝘴 𝘫𝘺 𝘷𝘳𝘺”, geskryf het:

𝘈𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘷𝘢𝘯 𝘫𝘰𝘶 𝘩𝘰𝘰𝘳 𝘯𝘪𝘦;

𝘈𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘷𝘢𝘯 𝘫𝘰𝘶 𝘸𝘦𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦,

𝘒𝘢𝘯 𝘫𝘺 𝘵𝘰𝘨 𝘯𝘪𝘬𝘴 𝘷𝘦𝘳𝘭𝘰𝘰𝘳 𝘯𝘪𝘦--

𝘒𝘢𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘫𝘰𝘶 𝘷𝘦𝘳𝘨𝘦𝘦𝘵 𝘯𝘪𝘦.

𝘈𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘫𝘰𝘶 𝘣𝘦𝘮𝘪𝘯 𝘯𝘪𝘦;

𝘈𝘴 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘫𝘰𝘶 𝘰𝘰𝘪𝘵 𝘳𝘢𝘢𝘬 𝘯𝘪𝘦,

𝘒𝘢𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘵𝘳𝘰𝘶 𝘷𝘦𝘳𝘴𝘪𝘯 𝘯𝘪𝘦--

𝘒𝘢𝘯 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘫𝘰𝘶 𝘷𝘦𝘳𝘴𝘢𝘢𝘬 𝘯𝘪𝘦.

𝘋𝘪𝘴 𝘵𝘰𝘨 𝘴𝘰 𝘦𝘦𝘯𝘷𝘰𝘶𝘥𝘪𝘨:

𝘋𝘪𝘴 𝘫𝘺, 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘦𝘯𝘭𝘪𝘬 𝘫𝘺;

𝘌𝘯 𝘥𝘪𝘦 𝘨𝘳𝘰𝘵𝘦𝘳 𝘴𝘰𝘳𝘨𝘦 𝘨𝘢𝘢𝘯 𝘷𝘢𝘯𝘴𝘦𝘭𝘧 𝘷𝘦𝘳𝘣𝘺.

𝘕𝘪𝘬𝘴 𝘰𝘮 𝘵𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘩𝘢𝘢𝘭 𝘯𝘪𝘦;

𝘕𝘦𝘵 𝘥𝘪𝘦 𝘷𝘳𝘦𝘥𝘦 𝘣𝘭𝘺;

𝘕𝘪𝘬𝘴 𝘰𝘮 𝘵𝘦 𝘣𝘦𝘵𝘢𝘢𝘭 𝘯𝘪𝘦--

𝘌𝘯 𝘴𝘬𝘪𝘦𝘭𝘪𝘬 𝘪𝘴 𝘫𝘺 𝘷𝘳𝘺.

𝘈𝘴 𝘫𝘺 𝘰𝘱 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘭𝘦𝘶𝘯 𝘯𝘪𝘦

𝘌𝘯 𝘯𝘪𝘬𝘴 𝘷𝘢𝘯 𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘷𝘳𝘢 𝘯𝘪𝘦,

𝘏𝘰𝘦𝘧 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘫𝘰𝘶 𝘵𝘦 𝘴𝘵𝘦𝘶𝘯 𝘯𝘪𝘦;

𝘏𝘰𝘦𝘧 𝘯𝘪𝘦𝘮𝘢𝘯𝘥 𝘫𝘰𝘶 𝘵𝘦 𝘥𝘳𝘢 𝘯𝘪𝘦.

𝘋𝘪𝘴 𝘵𝘰𝘨 𝘴𝘰 𝘦𝘦𝘯𝘷𝘰𝘶𝘥𝘪𝘨:

𝘋𝘪𝘴 𝘫𝘺, 𝘢𝘭𝘭𝘦𝘦𝘯𝘭𝘪𝘬 𝘫𝘺;

𝘌𝘯 𝘥𝘪𝘦 𝘨𝘳𝘰𝘵𝘦𝘳 𝘴𝘰𝘳𝘨𝘦 𝘨𝘢𝘢𝘯 𝘷𝘢𝘯𝘴𝘦𝘭𝘧 𝘷𝘦𝘳𝘣𝘺.

𝘕𝘪𝘬𝘴 𝘰𝘮 𝘵𝘦 𝘷𝘦𝘳𝘩𝘢𝘢𝘭 𝘯𝘪𝘦;

𝘕𝘦𝘵 𝘥𝘪𝘦 𝘷𝘳𝘦𝘥𝘦 𝘣𝘭𝘺;

𝘕𝘪𝘬𝘴 𝘰𝘮 𝘵𝘦 𝘣𝘦𝘵𝘢𝘢𝘭 𝘯𝘪𝘦--

𝘌𝘯 𝘴𝘬𝘪𝘦𝘭𝘪𝘬 𝘪𝘴 𝘫𝘺 𝘷𝘳𝘺

Ag, ou Koos, as dit tog so eenvoudig was... Ons kan seker probeer om almal kluisenaars te wees en niks vir niemand te vra of te skuld of te doen nie. Ons kan ook niks van niemand verwag nie. Ek glo ons sal, in ’n sekere mate, nogal heelwat vryheid ervaar... Maar ek glo ook dat dit nie is wat God van ons wil hê nie. God het ons geskep as Sy kerk. Sy huishouding. Ons moet in liefde met mekaar saamleef en maar soms van mekaar verskil. Ons moet weet dat ons eie menslikheid soms die harmonie sal verbreek. Ons moet weet dat elkeen van ons, afsonderlik, maar ook ons almal saam, by God kan skuil van alles wat sleg is in hierdie wêreld. Ons moet weet dat God ons toevlug en ons veilige vesting is en dat Hy dit dikwels aan ons bied deur mekaar – Sy kerk.

Daarom kan ons ook met ’n blye en dankbare hart dit verkondig en deel met die wêreld. In die wêreld dink baie mense dat hulle nie ander nodig het nie, maar ons het almal mekaar nodig. God se skuiling is soms in die arms van geliefdes, familie en vriende. Ons kan regtig op God vertrou en ons kan toelaat dat Hy ons help om op die regte mense te vertrou. Ons kan vertrouenswaardig wees, sodat ander ook die veilige vesting, skuiling en toevlug van God, deur ons ervaar. En as jy werklik alleen voel, en daar is nie die opsie van mede-gelowiges vir troos nie, vind jou rus en vrede en vryheid in die veilige arms van ons almagtige God en Vader.

𝕆𝕞 𝕠𝕠𝕣 𝕥𝕖 𝕕𝕚𝕟𝕜 𝕧𝕒𝕟𝕕𝕒𝕘 :

Ek kan nie net in goeie of net in slegte tye op God vertrou nie. God is getrou. God is altyd daar vir my. Mense kan my soms in die steek laat en ek kan ook ander in die steek laat. Ek moet probeer om daar te wees vir ander mense, soos God altyd daar is vir my.

𝕲𝖊𝖇𝖊𝖉 :

Almagtige God en Vader, laat ek altyd skuiling vind by U. U is my toevlug en veilige vesting. Ek vertrou op U. Laat my nooit vergeet dat U altyd by my is nie. Laat my ook vir ander mense ’n toevlug wees, sodat hulle U liefde, sorg en beskerming kan ken. Tot U eer. Amen

···ᶜᴶˢ··· ©

𝟮𝟬𝟮𝟮-𝟬𝟴-𝟬𝟵 – 🅷🅴🆁🅽🆄 🅹🅾🆄 🅶🅴🅻🅾🅾🅵. Kliek hier vir die klankgreep)

In 2 Kronieke 34 vind ons waar koning Josia die woord van ’n profetes kry oor die vernietiging en straf oor Israel. Hy het nie te lank voor hierdie nuus nie die boekrol in die tempel opgespoor wat die verbond wat tussen God en Sy mense bestaan, bevat. Josia was so diep geraak oor die nuus van die profesie en oor die feit dat hy deel was van ’n volk wat só erg afvallig geraak het, dat hy sy kleure geskeur het en gerou het. Hy het gerou oor hoe mense – al weet hulle dat God God is en dat God altyd daar is – nogsteeds aanhou kies om weg van God te leef.

Soms hoor ons ook verdoemende en slegte nuus. Ons hoor nuus wat ons tot diep in ons binneste ruk. Slegte nuus kan ons dikwels vinnig in ’n afwaartse spiraal dompel – dit is traumaties. Trauma laat ons dikwels eerstens in skok. Daarna word ons kwaad. En dan tref die realiteit ons en word ons hartseer en selfs depressief. As ons nie op een of ander manier uit daardie afwaartse spiraal kom nie, dan tref ons die bodem – soos ons in Engels sê: “Rock-bottom”. Wat maak ons dan?

Iemand het eenmaal gesê dat as jy “rock-bottom” tref, is daar net een pad: op! Toe koning Josia besef dat die volk “rock-bottom” getref het, het hy ook besef dat daar net een pad is en dit is op. Hy het besef dat hy moet opkyk na God. God het sy rou en hartseer raakgesien en dan sê God deur die profetes:

“ ‘𝑊𝑎𝑡 𝑑𝑖𝑒 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒 𝑏𝑒𝑡𝑟𝑒𝑓 𝑤𝑎𝑡 𝑗𝑦 𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑒𝑡 – ²⁷𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑜𝑢 ℎ𝑎𝑟𝑡 𝑠𝑎𝑔 𝑖𝑠, 𝑒𝑛 𝑗𝑦 𝑗𝑜𝑢𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝐺𝑜𝑑 𝑣𝑒𝑟𝑜𝑜𝑡𝑚𝑜𝑒𝑑𝑖𝑔 ℎ𝑒𝑡 𝑡𝑜𝑒 𝑗𝑦 𝑠𝑦 𝑤𝑜𝑜𝑟𝑑𝑒 𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑝𝑙𝑒𝑘 𝑒𝑛 𝑠𝑦 𝑖𝑛𝑤𝑜𝑛𝑒𝑟𝑠 𝑔𝑒ℎ𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑒𝑡, 𝑗𝑎, 𝑜𝑚𝑑𝑎𝑡 𝑗𝑦 𝑗𝑜𝑢𝑠𝑒𝑙𝑓 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑀𝑦 𝑣𝑒𝑟𝑜𝑜𝑡𝑚𝑜𝑒𝑑𝑖𝑔, 𝑗𝑜𝑢 𝑘𝑙𝑒𝑟𝑒 𝑔𝑒𝑠𝑘𝑒𝑢𝑟 𝑒𝑛 𝑣𝑜𝑜𝑟 𝑚𝑦 𝑔𝑒ℎ𝑢𝑖𝑙 ℎ𝑒𝑡, 𝑠𝑎𝑙 𝐸𝑘 𝑜𝑜𝑘 𝑙𝑢𝑖𝑠𝑡𝑒𝑟,’ 𝑖𝑠 𝑑𝑖𝑒 𝑢𝑖𝑡𝑠𝑝𝑟𝑎𝑎𝑘 𝑣𝑎𝑛 𝑑𝑖𝑒 𝐻𝑒𝑟𝑒. ²⁸ ‘𝐾𝑦𝑘, 𝐸𝑘 𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑗𝑜𝑢 𝑚𝑒𝑡 𝑗𝑜𝑢 𝑣𝑜𝑜𝑟𝑜𝑢𝑒𝑟𝑠 𝑣𝑒𝑟𝑒𝑛𝑖𝑔; 𝑗𝑦 𝑠𝑎𝑙 𝑖𝑛 𝑣𝑟𝑒𝑑𝑒 𝑖𝑛 𝑗𝑜𝑢 𝑔𝑟𝑎𝑓 𝑚𝑒𝑡 ℎ𝑢𝑙𝑙𝑒 𝑣𝑒𝑟𝑒𝑛𝑖𝑔 𝑤𝑜𝑟𝑑, 𝑒𝑛 𝑗𝑜𝑢 𝑜𝑒̈ 𝑠𝑎𝑙 𝑛𝑖𝑒 𝑎𝑙 𝑑𝑖𝑒 𝑜𝑛ℎ𝑒𝑖𝑙 𝑠𝑖𝑒𝑛 𝑤𝑎𝑡 𝐸𝑘 𝑜𝑜𝑟 ℎ𝑖𝑒𝑟𝑑𝑖𝑒 𝑝𝑙𝑒𝑘 𝑒𝑛 𝑠𝑦 𝑖𝑛𝑤𝑜𝑛𝑒𝑟𝑠 𝑔𝑎𝑎𝑛 𝑏𝑟𝑖𝑛𝑔 𝑛𝑖𝑒.’ ” – 2 Kronieke 34:26b-28a (AFR20)