Φανής Γκούσκου, “Δώσ’ μου το χέρι σου”

Δώσ’ μου το χέρι σου

με τα μουσκεμένα κρινοδάχτυλα

όπως βγήκες από την κοιλιά της μάνας σου.

Δώσ’ μου το χέρι σου

με τα φαγωμένα νύχια

και τις άγρυπνες νύχτες.

Δώσ’ μου το χέρι σου

που κρατάει το λάβαρο της επανάστασης

πριν τον συμβιβασμό.

Δώσ’ μου το χέρι σου

με τη μυρωδιά από τα λαστιχένια γάντια της κουζίνας

και τον χρυσό χαλκά στον παράμεσο.

Δώσ’ μου το χέρι σου

με τα τρεμάμενα παραμορφωμένα από την αρθρίτιδα

δάχτυλα.

Δώσ’ μου το χέρι σου

το παγωμένο και δεμένο πάνω στο στήθος

σαν φτερούγα περιστεριού.

Δεν μ’ ακούς;

Σπάσε τον κύκλο.

Μείνε.