Maldita Wisława Szymborska
Nada dos veces

Nada sucede dos veces 

ni va a suceder, por eso 

sin experiencia nacemos, 

sin rutina moriremos. 

En esta escuela del mundo 

ni siendo malos alumnos 

repetiremos un año, 

un invierno, un verano. 

No es el mismo ningún día, 

no hay dos noches parecidas, 

igual mirada en los ojos, 

dos besos que se repitan. 

Ayer, mientras que tu nombre 

en voz alta pronunciaban, 

sentí como si una rosa 

cayera por la ventana. 

Ahora que estamos juntos, 

vuelvo la cara hacia el muro. 

¿Rosa? ¿Cómo es la rosa? 

¿Como una flor o una piedra?

Dime por qué, mala hora, 

con miedo inútil te mezclas. 

Eres y por eso pasas. 

Pasas, por eso eres bella. 

Medio abrazados, sonrientes, 

buscaremos la cordura, 

aun siendo tan diferentes 

cual dos gotas de agua pura. 

Wisława Szymborska de Llamada al Yeti [1957]

Trad. Abel Murcia y Gerardo Beltrán

«Nic dwa razy»

Nic dwa razy się nie zda­rza

i nie zda­rzy. Z tej przy­czy­ny

zro­dzi­li­śmy się bez wpra­wy

i po­mrze­my bez ru­ty­ny.

Choć­by­śmy ucznia­mi byli

naj­tęp­szy­mi w szko­le świa­ta,

nie bę­dzie­my re­pe­to­wać

żad­nej zimy ani lata.

Żaden dzień się nie po­wtó­rzy,

nie ma dwóch po­dob­nych nocy,

dwóch tych sa­mych po­ca­łun­ków,

dwóch jed­na­kich spoj­rzeń w oczy.

Wczo­raj, kie­dy two­je imię

ktoś wy­mó­wił przy mnie gło­śno,

tak mi było, jak­by róża

przez otwar­te wpa­dła okno.

Dziś, kie­dy je­ste­śmy ra­zem,

od­wró­ci­łam twarz ku ścia­nie.

Róża? Jak wy­glą­da róża?

Czy to kwiat? A może ka­mień?

Cze­mu ty się, zła go­dzi­no,

z nie­po­trzeb­nym mie­szasz lę­kiem?

Je­steś – a więc mu­sisz mi­nąć.

Mi­niesz – a więc to jest pięk­ne.

Uśmiech­nię­ci, współ­o­bję­ci

spró­bu­je­my szu­kać zgo­dy,

choć róż­ni­my się od sie­bie

jak dwie kro­ple czy­stej wody.

Wołanie do Yeti, 1957.