Kursowy obóz tatrzański - lato 2015

    W dniach 25 lipca – 2 sierpnia 2015 odbył się długo wyczekiwany przez nas - letni obóz tatrzańskipod czujnym okiem Jacka „Małego”.    Na bazę w Witowie dotarliśmy w sobotnie, burzowe popołudnie serdecznie powitanie przez pozostałych klubowiczów. Po szybkim rozładunku czekał na nas wykład z morfologii Tatr oraz pozostałe sprawy organizacyjne dotyczące obozu. Niedzielny poranek obudził nas deszczem. Po śniadaniu i doworowaniu lin ruszamy

Doliną Małej Łąki na pierwsze przejście jaskiniowe. Droga dojścia do Tunelu Małołąckiego po

deszczowym poranku nie zapowiadała się najlepiej jednak Kuba wziął na swoje barki torowanie

ścieżki między wysokimi, mokrymi trawami. Po Tunelu Małołąckim oraz zjeździe w ekspozycji

pora na Jaskinię Śpiących Rycerzy oraz powrót na bazę gdzie czekało nas pierwsze poważne

worowanie do Jaskini Marmurowej. W poniedziałek, z samego rana ruszyliśmy Doliną Kościeliską, następnie czerwonym szlakiem przez Adamice w kierunku Czerwonych Wierchów. Pogoda po raz kolejny nas nie

rozpieszczała i już w połowie drogi złapał nas deszcz. Na szczęście pod samym otworem Jaskini

Marmurowej deszcz na chwilę ustał i mogliśmy „na sucho” przebrać się w kombinezony. Sama jaskinia nie pozostała na dłużna i przemoczyła nas deszczem jaskiniowym do suchej nitki. Kursanci po raz pierwszy mogli skosztować takich rarytasów jak woda z kałuży czy wiadra, po której w miarę sprawnie dotarli na Stare Dno. Niestety wyjście na powierzchnie powitało nas jeszcze silniejszym deszczem co zmobilizowało nas do szybszego powrotu. Na bazie czekał na nasrozpalony kominek gdzie mogliśmy się wysuszyć i ogrzać. Fakt, iż wtorek miał być dniem restu,sprzyjał rozmową z pozostałymi klubowiczami do późnych godzin nocnych.

   Wtorek do południa spędziliśmy na odpoczynku bądź też spacerach górskich natomiast popołudniu udaliśmy się na szkolenie do siedziby TPNu w Kuźnicach. Po szkoleniu przyszła pora na obiad, czyli doładowanie energii na kolejny dzień, powrót na bazę oraz worowanie. Jakież było nasze zaskoczenie w środowy poranek gdy za oknem, mimo wszelkich prognoz pogody, zobaczyliśmy jedną wielką zlewę. Jednogłośnie z instruktorem ogłosiliśmykolejny dzień restu. 

    Następnego dnia naszym celem była Wielka Litworowa. Przemieszczając się w kierunku Kobylarza nie marnowaliśmy ani chwili na zapoznawanie się z topografią Tatr natomiast w trakcie przebierania się pod otworem jaskini mieliśmy przyjemność usłyszenia gwizdu świstaków. Droga do sali Sali pod Płytowcem mijała nam w rytmie piosenek Kultu oraz innych mniej lub bardziej ciekawych zespołów ;­) Przy II Pięćdziesiątce niektórzy kursanci mogli odczuć ogrom tatrzańskich studni. Sam powrót na bazę przez Kobylarzowy Żleb zaowocował spotkaniem ze stadem kozic oraz niedźwiedziem co zdecydowanie przyśpieszyło nasze kroki.