สุนัขจิ้งจอกอาร์กติกอาศัยอยู่บนผืนน้ำแข็งและในทะเลภายในวงกลมอาร์กติก ฤดูหนาวในอาร์กติกแตกต่างจากฤดูหนาวในหลายๆ ส่วนของโลก ตั้งแต่เดือนตุลาคมถึงเดือนกุมภาพันธ์ ดวงอาทิตย์จะไม่ขึ้นให้ความอบอุ่นและแสงสว่างเลย

โชคดีที่สุนัขจิ้งจอกตัวเล็กเหล่านี้มีการปรับตัวที่เป็นประโยชน์สำหรับการอาศัยอยู่ในอาร์กติกที่หนาวเย็น ขนหนาของพวกมันช่วยรักษาอุณหภูมิร่างกายให้คงที่ที่ 104 องศาฟาเรนไฮต์ หางยาวและฟูของพวกมันทำหน้าที่เหมือนผ้าห่ม ช่วยให้สุนัขจิ้งจอกอบอุ่นเมื่อมันพันหางรอบตัวเพื่อนอนหลับ

เท้าของพวกมันยังมีขนหนาปกคลุมอยู่เหมือนรองเท้าบูทหิมะในตัว ช่วยลดเสียงฝีเท้าของสุนัขจิ้งจอกอาร์กติก ทำให้เหยื่อได้ยินยากขึ้น และขนสีขาวของพวกมันยังทำให้สัตว์นักล่าอย่างหมาป่าหมีขั้วโลกและนกอินทรีทอง มองเห็นพวกมันได้ยากท่ามกลางน้ำแข็งและหิมะ

เมื่อไม่ได้พยายามรักษาความอบอุ่นหรือหลบหนีจากผู้ล่า สุนัขจิ้งจอกอาร์กติกก็จะออกล่าหาอาหาร พวกมันชอบกินสัตว์ฟันเล็กๆ ที่เรียกว่าเลมมิง แต่เมื่อถึงช่วงเวลาที่ยากลำบาก พวกมันก็จะกินอะไรก็ได้ที่หาได้ ไม่ว่าจะเป็นแมลง ผลเบอร์รี่ หรือแม้แต่มูลของสัตว์อื่นๆ บางครั้งสุนัขจิ้งจอกอาร์กติกจะติดตามหมีขั้วโลกไปในการล่าเหยื่อและกินเศษอาหารที่หมีทิ้งไว้

หากสุนัขจิ้งจอกหาอาหารไม่เจอ หรือสภาพอากาศเลวร้ายมาก มันสามารถขุดโพรงในหิมะและหลบซ่อนอยู่ข้างในได้นานถึงสองสัปดาห์ ตราบใดที่สุนัขจิ้งจอกอบอุ่น มันจะสามารถลดอัตราการเต้นของหัวใจและการเผาผลาญ ซึ่งช่วยให้สัตว์ประหยัดพลังงานเพื่อที่มันจะได้ไม่ต้องกินอาหารมากนัก คล้ายกับการจำศีลของหมี แต่เป็นระยะเวลาสั้นกว่า

เมื่อสัตว์ออกมาจากถ้ำ มันจะเริ่มออกล่าอีกครั้ง เมื่อมีอาหารอยู่ในท้อง สุนัขจิ้งจอกอาร์กติกจะมีโอกาสรอดชีวิตผ่านฤดูหนาวอันยาวนานและมืดมิดได้มากขึ้น