ตัวอาร์ดวาร์กมักออกหากินในเวลากลางคืนและมักอาศัยอยู่ตามลำพัง ในเวลากลางวันพวกมันจะนอนขดตัวเป็นก้อนอยู่ในโพรง เมื่อตกกลางคืน ตัวอาร์ดวาร์กจะค่อยๆ ออกมาจากโพรงอย่างระมัดระวัง กระโดดไปมาเพื่อระวังภัยจากสัตว์ผู้ล่า พวกมันสามารถมองเห็นได้ในเวลากลางคืน แต่โดยทั่วไปแล้วสายตาไม่ดีและตาบอดสี พวกมันอาศัยประสาทสัมผัสในการได้ยินและดมกลิ่น โดยใช้หูและจมูกที่ยาวเพื่อหาทางไปมาหาแมลง 

ตัวอาร์ดวาร์กตัวเมียจะคลอดลูกในโพรง โดยปกติครั้งละหนึ่งตัว ลูกอาร์ดวาร์กจะอยู่ในโพรงประมาณสองสัปดาห์ จากนั้นจึงเริ่มออกไปหาอาหารในเวลากลางคืนกับแม่ ลูกอาร์ดวาร์กจะเริ่มขุดหาอาหารเองเมื่ออายุได้หกเดือน และจะโตเต็มที่เมื่ออายุประมาณหนึ่งปี 

แม้ว่าตัวอาร์ดวาร์กจะยังคงแพร่หลายอยู่ แต่ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดของพวกมันก็คือมนุษย์ เจ้าของที่ดินบางรายไม่ชอบรูที่ตัวอาร์ดวาร์กทิ้งไว้และจึงฆ่าตัวอาร์ดวาร์ก การใช้ยาฆ่าแมลงในการปลูกพืชในพื้นที่ที่ตัวอาร์ดวาร์กอาศัยอยู่ยังทำให้จำนวนแมลงที่เป็นอาหารของตัวอาร์ดวาร์กลดลงอีกด้วย 

แม้ว่าตัวอาร์ดวาร์กจะยังคงแพร่หลายอยู่ แต่ภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดของพวกมันก็คือมนุษย์ เจ้าของที่ดินบางรายไม่ชอบรูที่ตัวอาร์ดวาร์กทิ้งไว้และจึงฆ่าตัวอาร์ดวาร์ก การใช้ยาฆ่าแมลงในการปลูกพืชในพื้นที่ที่ตัวอาร์ดวาร์กอาศัยอยู่ยังทำให้จำนวนแมลงที่เป็นอาหารของตัวอาร์ดวาร์กลดลงอีกด้วย