gasten

Affiche van Frederico Fellini's film Amarcord




Menno Wigman - Herostratos

Geplaatst 4 mei 2018 02:25 door Will van Broekhoven

Herostratos

Er tikken pissebedden in mijn hoofd.
Ze naaien mijn gedachten op.
Ik denk al dagen aan een daad zo groot,
zo hevig en dramatisch dat mijn naam
in alle kranten komt te staan.

Napoleon, las ik, was kleurenblind
en bloed was voor hem groen als gras.
En Nero, die bijziend was, hield het spel
in zijn arena bij door een smaragd.

Nu even stilstaan. Moet je horen: ik
ga straks de straat op, ik besta het, schiet
me leeg en verf de feeststad groen.

Nog voor het eind van het festijn
zal ik de grootste zoekterm zijn.



(Menno Wigman, uit de bundel 'Slordig met Geluk'. Geschreven aan de vooravond van de kroning van Willem-Alexander te Amsterdam, 30 april 2013)

The Poetess

Geplaatst 29 apr. 2018 00:45 door Will van Broekhoven   [ 29 apr. 2018 00:59 bijgewerkt ]

Ik zag de documentaire, "The Poetess". Die gaat over de dichteres, Hissa Hilal. In 2010 kwam zij als eerste en enige vrouw  in de finale van Million's Poet, een heel populaire TV-show in Saudi Arabië. Ze eindigde als derde, hoger was voor een vrouw niet weggelegd. 

Dit droeg Hissa voor in de finale:

O mijn gedicht, op jou stel ik mijn hoop
je toehoorders veren op bij iedere nieuwe regel
Want betoverend ben je en volmaakt,
met geen zwak woord zal ik je schaden,
ze zien dat je waardig bent en waarde meebrengt.

Als je onder de zomerdroogte lijdt
en je gevoelens dreigen te verdorren
zal ik je begieten
tot je dorst naar gehalte is gelest.

Overwin de angst,
verover wreedheid stukje bij beetje
zonder een seconde meelij met jezelf. 


(mijn vertaling)

YouTube-video




De volledige documentaire:

https://youtu.be/JAj88mJ8NHw

Hugo Claus - De Oostakkerse gedichten: Een vrouw (1) en (14)

Geplaatst 9 mrt. 2018 09:16 door Will van Broekhoven   [ 9 mrt. 2018 09:19 bijgewerkt ]

Tijdens de hommage aan Hugo Claus, een maand na zijn overlijden, droeg Ramsey Nasr twee gedichten voor. 

https://www.facebook.com/behouddebegeertebdb/videos/2057646081175459/?hc_ref=ARQd1FVArmwKyI2GlEKOIWEJAawyCDyANLUinQetttMuD8foE4JFvOY9douKlA0ryXE&fref=nf


Nicole Van Overstraeten - Molenborre

Geplaatst 5 jan. 2018 05:28 door Will van Broekhoven   [ 5 jan. 2018 07:13 bijgewerkt ]


Molenborre is een oude maalderij, gelegen in Halle, 
Vlaams Brabant.
Hij werd voortgedreven door de waterkracht van het
riviertje De Zenne, dat op een gegeven moment werd
overdekt. 



molenborre

trompe l’oeil of vreemdgaan van ogen.
niet de zwarte madonna blikt meedogend
over dit galactisch wit. aan de linkerkant
gloeit een lantaarn, alsof deze muren
licht verlangen, alsof dit wit zijn
niet genoeg heeft aan sneeuw. 

de oude huizen kijken koud en slaperig 
naar niets. als reuzen van sneeuw leunen 
zij zacht tegen elkaar, tijdeloos en teder, 
zij knuffelen en zoenen zich scheef. 
temidden van dit koele knetterwit, 
het frisse grijs van ijs. een muur staat haaks op dit sprookje 
van blauw. daar waar eens de rivier 
zich verloor tussen modder en goor, dekt 
smetteloze sneeuw de opening, de bron


Nicole Van Overstraeten
Uit: Sapkracht, 1990
Ook opgenomen in Dichter bij Vroeger, 2013

De poëzie grijpt in

Geplaatst 21 dec. 2017 08:09 door Will van Broekhoven   [ 5 jan. 2018 06:13 bijgewerkt ]

Op 13 december 2017 meldt André van der Veeke:

Bijzondere dag vandaag voor mij. Precies vijftien jaar geleden was ik
even dood. Hartstilstand. En dat ook nog op Vrijdag de Dertiende.
(De Almachtige houdt van een grapje.) Bijgaand gedicht schreef ik toen
alles achter de rug was: opname in UZA Antwerpen, operatie, coma.
Ik wil het opdragen aan degenen die me toen geholpen en bijgestaan
hebben.




De poëzie grijpt in 

Hersenen en hart onbemand
Niets kan de dichter redden

Doodsengelen 
starten hun motoren al

Maar hij moet nog
een laatste hoek om

Dan grijpt de dichtkunst in
Het laatste woord verzet zich

Deze dienstplichtige van de literatuur,
deze letterknecht, mag niet dood

Hij moet nog jaren schrijven
en verschrikkelijk afzien.


André van der Veeke
Uit: Dwangarbeider van de Poëzie, 2017

De haiku en de woordenvloed

Geplaatst 15 dec. 2017 08:47 door Will van Broekhoven   [ 5 jan. 2018 06:24 bijgewerkt ]


Een column van Ilja Leonard Pfeijffer in de NRC van 15 december.
Hij bespreekt een haiku van Herman van Rompuy:

https://www.facebook.com/iljaleonard.pfeijffer
Sneeuw

In de sneeuwnacht roept 
plots een uil de stilte stuk.
Een vreemde vogel.


Herman van Rompuy

Maud Vanhauwaert

Geplaatst 2 dec. 2017 23:15 door Will van Broekhoven   [ 15 dec. 2017 08:46 bijgewerkt ]


YouTube-video



Weer eens een gast. Zij draagt voor. Parijs!

Bernard Dewulf - De Lijn

Geplaatst 23 okt. 2017 01:46 door Will van Broekhoven   [ 5 jan. 2018 06:50 bijgewerkt ]


In het voorbijgaan, op de Draakplaats.
Een goede actie van De Lijn (trams en bussen).
  
Dag meisje met het ijsje aan het raam. Dag
beentjes van het meisje in de tram. Dag
bengeling. En tingeling. Dag Marokkaan,
dag Indiaan, dag onderdaan. Dag mevrouw getrouwd
met uw sjakosj. Dag meneer in de weer met
uw moustache. Dag gast, ik zie u groeien
aan uw rugtas. Dag Turk. Dag snurker uit
de late nacht. Dag Chinees, dag Kongolees,
dag Kees. Dag Jood, dag tingeling, dag rode
muts, dag kleine duts in de te grote koets.
Dag blinde en dag hond, dag blind verbond.
Dag hanger in de lus, dag musje in de hoek,
dag denker aan het venster, dag oortjes in
de oren van de stille zanger. Dag reizigers
allemaal. Dag elk verhaal. Dag alle taal.
Dag alle reizelingen in de bedding van de
stad. Dag dag dag. Dagelijks klinkt in ons
heelal de tingeling.

Bernard Dewulf





Prévert - Les Feuilles Mortes

Geplaatst 11 okt. 2017 05:48 door Will van Broekhoven   [ 5 jan. 2018 06:50 bijgewerkt ]

YouTube-video



Er is verschil tussen een poëtische liedtekst en poëzie die achteraf van muziek wordt voorzien. Les Feuilles Mortes is een voorbeeld van het eerste.
De taal van Prévert is bedrieglijk simpel, hier en daar zelfs alledaags. Maar hij ontroert me; daar schaam ik me allerminst voor.
En natuurlijk voegen de melodie van Kosma en de voordracht van Montand 
- warm en perfect tot in de details -  veel aan de zeggingskracht toe.

Ik heb het lied zo vertaald dat de tekst op deze muziek kan worden gezongen.



Gevallen bladeren

Tekst: Jacque Prevert (1945)
Muziek: Joseph Kosma
Werkvertaling: Will van Broekhoven

Ik zou zo graag willen dat je wel eens terugdenkt
Aan die mooie dagen toen we minnaars waren
In die tijd was het leven vol van licht
En de zon was guller met zijn warmte

Ik raap ze op, gevallen bladeren
Want weet, ik kan het niet vergeten
Ik raap ze op, gevallen bladeren
De herinneringen en de spijt

En de Noordenwind voert ze mee
Naar de kille nacht die alles bedekt
Maar weet, ik ben het niet vergeten,
Het lied dat jij ooit voor me zong

Het is een lied, speciaal voor ons
Jij minde mij, ik minde jou
Wij tweeën bleven voor altijd samen
Jij minde mij, ik minde jou

En het leven laat de liefde doven
Heel behoedzaam, zonder geluid
En de zee wist van het strand de sporen
van geliefden die niet meer samen zijn

Bertolt Brecht - Lob des Revolutionärs

Geplaatst 3 okt. 2017 08:25 door Will van Broekhoven   [ 5 jan. 2018 06:57 bijgewerkt ]









Lob des Revolutionärs

Wenn die Unterdrückung zunimmt
Werden viele entmutigt
Aber sein Mut wächst

Er organisiert seinen Kampf
Um den Lohngroschen, um das Teewasser
Und um die Macht im Staat.

Er fragt das Eigentum:
Woher kommst du?
Er fragt die Ansichten:
Wem nützt ihr?

Wo immer geschwiegen wird
Dort wird er sprechen
Und wo Unterdrückung herrscht und von
Schicksal die Rede ist
Wird er die Namen nennen.

Wo er sich zu Tisch setzt
Setzt sich die Unzufriedenheit zu Tisch
Das Essen wird schlecht
Und als eng wird erkannt die Kammer.

Wohin sie ihn jagen, dorthin
Geht der Aufruhr, und wo er verjagt ist
Bleibt die Unruhe doch.


Bertolt Brecht
Uit: Svendborger Gedichte, 1939

1-10 of 29

Comments