Hidrogenoaren eta beste edozein elementuren arteko konbinazio bitarrak dira.
Hidrogenoak balentzia bakarra du (1s1) eta elektroi bat hartuz edo konpartituz (1s2) lotura era dezake.
Beraz, hidrogenoaren oxidazio zenbakia +1 edo -1 izan daiteke.
Hidrogenoarekin lotzen den elementuaren arabera, hidruro mota desberdinak daude:
HIDRURO METALIKOAK
HIDRURO GURASOAK (hidruro hegazkorrak)
HIDROGENO-HALUROAK (17. taldea) eta ANFIGENUROAK (16. taldea)
AZIDO HIDRAZIDOAK
HIDRURO METALIKOAK
Hidrogenoaren eta metal baten arteko konbinazioak dira.
Formulazioa: formulatzean, lehenengo metala idazten da eta ondoren hidrogenoa; balentziak trukatzen dira eta, posiblea denean, sinplifikatu egiten dira. Metalak balentzia positiboak eta hidrogenoak -1.
Nomenklatura: izendatzean IUPAC-en arauak jarraitzen dira, hidruro izenarekin.
HIDRURO EZ-METALIKOAK edo HIDRURO GURASOAK (hidruro hegazkorrak)
Formulazioa: formulatzean, lehenengo ez-metala idazten da eta ondoren hidrogenoa. Ez metalek bere oinarrizko balentzia negatiboa soilik erabiltzen dute eta hidrogenoak +1.
Nomenklatura: izendatzean, IUPAC-en arauak jarraituz izendatzen dira, hidruro izenarekin. Hala ere, gehienak izen tradizionalak dituzte, IUPAC-ek onartutakoak.
HIDROGENO-HALUROAK eta ANFIGENUROAK
Formulazioa: formulatzean, lehenengo hidrogenoa jartzen da eta gero ez-metala bere oinarrizko balentziarekin, ez metalek balentzia negatiboa eta hidrogenoak +1.
Nomenklatura: izendatzean, lehenengo hidrogeno hitza idazten da eta ondoren ez-metalaren izena uro bukaerarekin. Aurrizki egokiak ere jarriko dira ez-metalaren balentziaren arabera.
AZIDO HIDRAZIDOAK
Ur-disoluzioan, izaera azidoa dute (ionizatu edo disoziatu egiten dira) eta horregatik azido hidrazido esaten zaie.
Orduan azido hitzarekin izendatzen dira; ondoren ez-metalaren izena idazten da hidriko bukaerarekin.
Konposatua ur disoluzioan dagoela adierazteko, parentesi artean ak (akuosoa) jartzen da.