Primo statuto superstite
Statuta et leges municipales terrae Viturclani, auctoritate inclyti senatus, populique romani edita et riformata, Romae, tipo Camerae Apostolicae, 1614. Cfr. Statuti cittadini, rurali e castrensi del Lazio. Repertorio (sec. XII-XIX), ricerca diretta da P. Ungari, Roma 1993, pp. 266-268.
Menzioni di statuti antecedenti perduti ed eventuali annotazioni
1267. Privilegio del senatore di Roma Enrico di Castiglia del 10 dicembre 1267 a favore degli abitanti del castello di Vitorchiano; con riferimento agli statuti in vigore nel castello il precetto del senatore disponeva: «et insuper volumus et mandamus quod statutum Viturclani, quod est apud Viturclanum, et alio, quod sit apud cancellarium Urbis, ipsis hominibus Viturclanisine lesione in perpetuum observetut».
L’edizione più recente dell’atto in M. Thumser, Rom und der römische Adel in der späten Stauferzeit, Tübingen 1995, pp. 352-353; ripresa da L. Demontis, Enrico di Castiglia senatore di Roma (1267-1268). Diplomazia, guerra e propaganda tra comune di “popolo” e corte papale, Roma 2017, pp. 110-111.