Primo statuto superstite
Liber statutorum dato alle stampe nel 1549. Cfr. M.T. Caciorgna, Una città di frontiera. Terracina nei secoli XI-XIV, Roma 2008, p. 16 e nota 15.
Menzioni di statuti antecedenti perduti ed eventuali annotazioni
Ante 1275. In un atto del 9 luglio 1275 fu eseguita una copia del giuramento del popolo così come era scritta «in libro statutorum ipsius Communis que fuerunt tempore potestarie domini Annibaldi de Ceccano [1274]». M.T. Caciorgna, Una città di frontiera. Terracina nei secoli XI-XIV, Roma 2008, p. 17 e nota 17.
1315. Il preambolo di una copia autentica di un capitolo del libro III di tale testo statutario estratta il 27 settembre 1319 ricorda la riforma degli statuti portata a termine l’11 maggio 1319: «Ideo nos dominus Laurentius de Octavianis de Tibure iudex nunc comunis Terracinae, iudex Iacobus Stephani, iudex Pandolfus Calamita, Iohannis Ventris, Iohannes domini Gregorii et Iacobus Bulgaminus» ricordano di aver operato «dividendo ipsa statuta et statutorum librum in sex partes, In cuius quidem libri prima pars tractatur de officiis et offìcialibus et potestate et scindicatus ipsorum. In secunda de constitutionibus et causis civilis et ordine eorumdem. In tertia de maleficiis et criminalibus causis et aliis circa predicta. In quarto de damnis datis et aliis circa ea. In sexto de extraordinariis causis que non sunt civiles nec non criminales. In quinto de macellariis, tabernariis, molendinariis et panicoculis». Ivi, p. 17 e nota 18.
Successive revisioni posteriori al 1334 e al 1368. Ivi, p. 17.
Ante 1387. In un atto del 10 novembre 1387 sono copiate alcune rubriche degli statuti terracinesi relativi a come le donne devo osservare il lutto e alle risse tra donne. Città del Vaticano, Biblioteca Apostolica, Pergamene di Terracina, perg. 260; edito in R. Bianchi, Codice diplomatico di Terracina, III, Pomezia 2019, pp. 142-145.