பேதுரு இயேசுவைப் பார்த்து, "பாரும், எங்கள் உடைமைகளை விட்டுவிட்டு நாங்கள் உம்மைப் பின்பற்றினோமே, எங்களுக்கு என்ன கிடைக்கும்?" என்று கேட்டார். அதற்கு இயேசு, "புதுப்படைப்பின் நாளில் மானிட மகன் தமது மாட்சிமிகு அரியணையில் வீற்றிருப்பார். அப்போது என்னைப் பின்பற்றிய நீங்களும் இஸ்ரயேல் மக்களின் பன்னிரு குலத்தவர்க்கும் நடுவர்களாய்ப் பன்னிரு அரியணைகளில் வீற்றிருப்பீர்கள் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன். மேலும் என் பொருட்டும் நற்செய்தியின் பொருட்டும் வீடுகளையோ, சகோதரர்களையோ, சகோதரிகளையோ, தாயையோ, தந்தையையோ, பிள்ளைகளையோ, நிலபுலன்களையோ விட்டுவிட்ட எவரும் இம்மையில் நூறு மடங்காக வீடுகளையும், சகோதரர்களையும், சகோதரிகளையும், தாயையும், நிலபுலன்களையும், இவற்றோடு கூட இன்னல்களையும், மறுமையில் நிலைவாழ்வையும் பெறாமல் போகார்" என்றார். ஆனால் முதன்மையானோர் பலர் விண்ணரசில் கடைசியாவர். கடைசியானோர் பலர் முதன்மையாவர்" என்று அவர்களிடம் கூறி இந்த உவமையைச் சொன்னார்.
நிலக்கிழார் ஒருவர் தம் வேலையாள்களை வேலைக்கு அமர்த்த விடியற்காலையில் வெளியே சென்றார். அவர் நாளொன்றுக்கு ஒரு தெனாரியம் கூலி என வேலையாள்களுடன் ஒத்துக்கொண்டு அவர்களைத் தம் திராட்சைத் தோட்டத்துக்கு அனுப்பினார். ஏறக்குறைய காலை ஒன்பது மணிக்கு அவர் வெளியே சென்ற பொழுது சந்தை வெளியில் வேறுசிலர் வேலையின்றி நிற்பதைக் கண்டார். அவர்களிடம்,"நீங்களும் என் திராட்சைத் தோட்டத்துக்குப் போங்கள் நேர்மையான கூலியை உங்களுக்குக் கொடுப்பேன்" என்றார். அவர்களும் சென்றார்கள். மீண்டும் ஏறக்குறைய பன்னிரண்டு மணிக்கும், பிற்பகல் மூன்று மணிக்கும் வெளியே சென்று அப்படியே செய்தார். ஏறக்குறைய மாலை ஐந்து மணிக்கும் வெளியே சென்று வேறு சிலர் நிற்பதைக் கண்டார். அவர்களிடம், "நாள் முழுவதும் வேலை செய்யாமல் ஏன் இங்கே நின்று கொண்டிருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டார். அவர்கள் அவரைப் பார்த்து, "எங்களை எவரும் வேலைக்கு அமர்த்தவில்லை" என்றார்கள். அவர் அவர்களிடம், "நீங்களும் என் திராட்சைத் தோட்டத்துக்குப் போங்கள்" என்றார்.
மாலையானதும் திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளர் தம் மேற்பார்வையாளிடம், "வேலையாள்களை அழைத்துக் கடைசியில் வந்தவர் தொடங்கி முதலில் வந்தவர்வரை அவர்களுக்குரிய கூலி கொடும்" என்றார். எனவே மாலை ஐந்து மணியளவில் வந்தவர்கள் ஒரு தெனாரியம் வீதம் பெற்றுக் கொண்டனர்.
அப்போது முதலில் வந்தவர்கள் தங்களுக்கு மிகுதியாகக் கிடைக்கும் என்று எண்ணினார்கள். ஆனால் அவர்களும் ஒரு தெனாரியம் வீதம் தான் பெற்றார்கள். அவர்கள் அதைப் பெற்றுக் கொண்டபோது அந்நிலக்கிழாருக்கு எதிராக முணுமுணுத்து, "கடைசியில் வந்த இவர்கள் ஒரு மணி நேரமே வேலை செய்தார்கள். பகல் முழுவதும் வேலைப் பளுவையும் கடும் வெயிலையும் தாங்கிய எங்களோடு இவர்களையும் இணையாக்கி விட்டீரே" என்றார்கள்.
அவரோ அவர்களுள் ஒருவரைப் பார்த்து, "தோழரே, நான் உமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை. நீர் என்னிடம் ஒரு தெனாரியம் கூலிக்கு ஒத்துக் கொள்ளவில்லையா? உமக்குரியதைப் பெற்றுக் கொண்டு போய்விடும். உமக்குக் கொடுத்தபடியே கடைசியில் வந்த இவருக்கும் கொடுப்பது என் விருப்பம். எனக்குரியதை நான் என் விருப்பப்படி கொடுக்கக் கூடாதா? அல்லது நான் நல்லவனாய் இருப்பதால் உமக்குப் பொறாமையா?" என்றார். மேலும் இயேசு "விண்ணரசில் கிழக்கிலும் மேற்கிலும் வடக்கிலும் தெற்கிலுமிருந்து மக்கள் வந்து பந்தியில் அமர்வார்கள். ஆம், கடைசியானோர் முதன்மையாவர், முதன்மையானோர் கடைசியாவர்" என்று கூறினார்.
மத்தேயு 20 1-16
இயேசுவின் நற்செய்தி, அக்கால இஸ்ரயேலரின் எண்ணங்களைத் தலைகீழாக மாற்றியது., செல்வர் இறையாட்சிக்கு உட்படுவதைவிட ஊசியின் காதில் ஒட்டகம் நுழைவது எளிது என்று இயேசு கூறியபோது, சீடர்கள் வியப்படைந்தார்கள் (மத்தேயு 19-24). இயேசு மறுபடியும் தம் சீடருக்கு விண்ணரசின் இரகசியத்தை அறிவித்தார் புதுப்படைப்பின் நாளில் மானிட மகன் தமது மாட்சிமிகு அரியணையில் வீற்றிருப்பார். ஆனால் முதன்மையானோர் பலர் கடைசியாவர். கடைசியானோர் பலர் முதன்மையாவர் என்றார் (மத்தேயு 19-30 இந்த உண்மையை திராட்சைத்தோட்ட வேலையாள் உவமையில் அறிவித்தார். தம்மைத்தாமே உயர்த்துவோர் யாவரும் தாழ்த்தப் பெறுவர்; தம்மைத்தாமே தாழ்த்துவோர் உயர்த்தப்பெறுவர் என்பதே இந்த உவமை கூறும் உண்மை (லூக்கா 14-11) தீர்ப்புநாளில் மக்கள் பலர் ஏமாற்றம் அடைந்து திகைப்பார்கள் என்பதே இதன் கருத்து.
இக்கால மக்களின் நம்பிக்கை - முதன்மையானோர் கடைசியானோர் என்ற வேறுபடின்றி, அனைத்து மக்களும் ஒரே கூலியைப் பெற்று, விண்ணுலகில் ஏற்கப்படுவார்கள். என்றும் அதுவே இயேசுவின் அருள் என்றும் இக்கால மக்கள் நம்புகிறார்கள்.. எனவே, தீர்ப்புநாளைக்குறித்து அஞ்சத்தேவையில்லை என்று மகிழ்ச்சி அடைகிறார்கள்.. சிலுவையில் மனம்மாறிய கள்வனைப்போல், சாகும்போது மனம்மாறினால், விண்ணுலகில் முதலிடம் பெறலாம் என்றும் சிலர் நம்புகிறார்கள். இதுவே வேடிக்கை இவ்வாறு, இந்த உவமை 2000 ஆண்டுகளாக பயனற்றதாக இருக்கிறது.
உண்மை என்ன? இந்த உவமை ஒரு கதையல்ல, உண்மை வரலாறு.. கடவுள் இஸ்ரயேலருடன் செய்த முதல்-உடன்படிக்கையின் முடிவையும் இயேசுவின் தீர்ப்பையும் இந்த உவமை அறிவிக்கிறது. அப்போது, இஸ்ரயேலில் கடைசியானோர் என்று ஒதுக்கப்பட்டவர்கள் நிலைவாழ்வைப் பெற்று, முதன்மையானார்கள், முதன்மையானோர் என்று போற்றப்பட்டவர்கள் நிலைவாழ்வை இழந்தார்கள். எனவே, 2000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே இந்த உவமை நிறைவேறிவிட்டது.
உவமையின் விளக்கம் - திராட்சைத் தோட்டம் என்பது கடவுளால் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்ட இஸ்ரயேல் நாடு.. கடவுளே திராட்சைத்தோட்ட உரிமையாளர். இஸ்ரயேலரே வேலையாள்கள்.
விடியற்காலை செய்யப்பட்ட ஒப்பந்தம் (முதல்-உடன்படிக்கை) - விடியற்காலை என்பது. சீனாய் மலையில் இஸ்ரயேல் மக்களுடன் கடவுள் செய்த முதல் உடன்படிக்கையின் தொடக்கம். மோசேயின் திருச்சட்டங்களைக் கைக்கொண்டு கடவுளுக்கு ஏற்புடையவராக வாழ்ந்து அன்பு, மகிழ்ச்சி, அமைதி, பொறுமை, பரிவு, நன்னயம், நம்பிக்கை, கனிவு, தன்னடக்கம் ஆகிய கனிகளைத் தருவதே இஸ்ரயேலருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட வேலை. இதற்குக் கூலியாக ஒரு தெனாரியம் (நிலைவாழ்வு) ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டது.
ஆனால், கடவுள் விரும்பிய கனிகள் அவருக்குக் கிடைக்கவில்லை. சிலர் திருச்சட்டத்தைக் கைக்கொள்வதுபோல் நடித்தார்கள். சிலர் பாவியாக வாழ்வதையே விரும்பி, திருச்சட்டத்தைச் சீரழித்தார்கள். எல்லாரும் நெறிபிறழ்ந்தனர்: ஒருமிக்கக் கெட்டுப்போயினர். நல்லது செய்பவர் யாருமில்லை: ஒருவர்கூட இல்லை (ரோமர் 3-12).
காலை ஒன்பது மணி பன்னிரண்டு மணி பிற்பகல் மூன்றாம் மணிக்கு கடவுளின் அழைப்பு – (இறைவாக்கினர்) – வழிதவறிய இஸ்ரயேலர்கள் மனம்மாறுவதற்காக எலியா, எரேமியா, ஏசாயா, போன்ற பல இறைவாக்கினர்களை கடவுள் ஒவ்வொரு காலத்திலும் அனுப்பினார். இஸ்ரயேலில் இருந்த பாவிகள் சிலர் இந்த இறைவாக்கினர்களின் வார்த்தையைக் கேட்டு மனம்மாறினார்கள். இவர்களே காலை 9 மணிக்கும், 12 மணிக்கும், மாலை 3 மணிக்கும் வேலைக்கு அமர்த்தப்பட்டவர்கள். அவர்களுக்கு நேர்மையான கூலி வாக்களிக்கப்பட்டது
மாலை ஐந்து மணிக்கும் வெளியே சென்று வேறு சிலர் நிற்பதைக் கண்டார். "நீங்களும் என் திராட்சைத் தோட்டத்துக்குப் போங்கள்" என்றார். - திருச்சட்டமும் எல்லா இறைவாக்கு நூல்களும் யோவான் வரும்வரை இறைவாக்குரைத்தன (மத்தேயு 11-13). எனவே, திருமுழுக்கு யோவானே முதல்-உடன்படிகையின் கடைசி இறைவாக்கினர். அவர் கடவுளின் கடைசி அழைப்பை இஸ்ரயேலருக்கு அறிவித்தார்.. ஏற்கெனவே மரங்களின் வேர் அருகே கோடரி வைத்தாயிற்று நற்கனி தரா மரங்கள் எல்லாம் வெட்டப்பட்டுத் தீயில் போடப்படும் என்றார் (லூக்கா 3-9). எருசலேமிலும் யூதேயா முழுவதிலும் யோர்தான் ஆற்றை அடுத்துள்ள பகுதிகளனைத்திலும் இருந்தவர்கள் தங்கள் பாவங்களை அறிக்கையிட்டு யோர்தான் ஆற்றில் யோவானிடம் திருமுழுக்குப் பெற்றுவந்தார்கள் (மத்தேயு 3-5,6)
மாலையானதும் திராட்சைத் தோட்ட உரிமையாளர் தம் மேற்பார்வையாளரிடம், "வேலையாள்களை அழைத்துக் கடைசியில் வந்தவர் தொடங்கி முதலில் வந்தவர்வரை அவர்களுக்குரிய கூலி கொடும்" என்றார்.-. மாலை என்பது முதல்-உடன்படிக்கையின் முடிவு. யோவானின் மரணத்தோடு இஸ்ரயேலருடன் கடவுள் செய்த முதல்-உடன்படிக்கை முடிவடைந்தது.
மேற்பார்வையாளர் யார்? இயேசுவே கூலிகொடுக்கும் மேற்பார்வையாளர். அவர் மானிடமகனாய் இருப்பதால்,தீர்ப்பு வழங்கும் அதிகாரத்தையும் தந்தை அவருக்கு அளித்துள்ளார் (யோவான் 5-27)
கடைசியில் வந்தவர் தொடங்கி முதலில் வந்தவர்வரை அவர்களுக்குரிய கூலி கொடும் – கடைசியில் வந்தவருக்கு முதலில் கூலி கொடுப்பதே கடவுளின் விருப்பம் (தீர்ப்பு) என்பது இங்கு அறிவிக்கப்படுகிறது. ஒருவர் முதல்வராக இருக்க விரும்பினால் அவர் அனைவரிலும் கடைசியானவராகவும் அனைவருக்கும் தொண்டராகவும் இருக்கட்டும் (மாற்கு 9-35) உங்கள் எல்லாரிலும் சிறியவரே பெரியவர் ஆவார் (லூக்கா 9-48); உங்களுள் பெரியவர் சிறியவராகவும் ஆட்சிபுரிபவர் தொண்டு புரிபவராகவும் மாற வேண்டும். (லூக்கா 22-26,) தம்மைத்தாமே தாழ்த்துவோர் உயர்த்தப்பெறுவர் (லூக்கா 14-11).
கடைசியாக வந்தவர் யார்?. திரண்டிருந்த மக்கள் அனைவரும் வரிதண்டுவோரும் யோவானுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு, கடவுளுடைய நீதிநெறியை ஏற்று யோவானிடமிருந்து திருமுழுக்கு பெற்றனர். (லூக்கா 7-29). எனவே யோவானின் செய்தியைக் கேட்டு, தம்மை தாழ்த்தி, மனம்மாறிய வரிதண்டுவோரும் வேசிகளுமே கடைசியாக வந்தவர்கள்.
முதன்மையானோர் யார்? பரிசேயரும் திருச்சட்ட அறிஞரும் யோவான் கொடுத்த திருமுழுக்கைப் பெறாது, தங்களுக்கென்று கடவுள் வகுத்திருந்த திட்டத்தைப் புறக்கணித்தார்கள் (லூக்கா 7- 30). எருசலேமிலிருந்த குருக்களும், தலைவர்களும் பரிசேயர்களும், திருச்சட்ட அறிஞரும் தம்மை மோசேயின் சீடர் என்றும் திருச்சட்டப் பாதுகாவலர் என்றும் அறிவித்தார்கள். யோவானை, பேய்பிடித்தவன் என்று கேலிசெய்து, தம்மை யோவானைவிட முதன்மையானவர் என்று அறிவித்தார்கள் எனவே, யோவானிடம் திருமுழுக்குப் பெறவில்லை.
கூலிகொடுக்க இயேசு எருசலேமுக்குப் புறப்பட்டார் – எருசலேமிலிருந்த இஸ்ரயேல் தலைவர்கள் மனம்மாறுவதற்காக இயேசு மூன்று ஆண்டுகள் காத்திருந்தார். ஆனால் அவர்கள் மனம்மாறவில்லை, தம் மரணம் நெருங்கியதால், இயேசு அவர்களுக்குத் தீர்ப்பளிக்கப் புறப்பட்டார். அவர் எருசலேம் தேவாலயத்தில் நுழைந்து, அதிலே விற்பவர்கள், வாங்குபவர்கள் எல்லாரையும் வெளியே துரத்தினார். எனென்றால், இவ்வாறு செய்தால்தான் எருசலேமிலிருந்த தலைமைக் குருக்களையும் மூப்பர்களையும் அவர் நேரடியாகச் சந்தித்து, அவர்களுக்குத் தீர்ப்பளிக்க முடியும்.
மறுநாள் இயேசு கோவிலுக்குச் செல்லும் வழியில் கனியில்லா அத்திமரத்தைப் பார்த்தார். திராட்சைத் தோட்டமாகிய இஸ்ரயேலில் பசுமையான இலைகள் நிறைந்த அத்திமரமாக எருசலேம் இருந்தது (லூக்கா 13-7,8). இயேசு மூன்று வருடம் அதை சுற்றிலும் கொத்தி எருபோட்டார். ஆனாலும் அதிலே இலைகளைத் தவிர, கனிகள் எதுவும் இல்லை. இனி நீ கனி கொடுக்கவே மாட்டாய்" என்று அதைப் பார்த்துக் கூறினார். அந்த அத்தி மரம் பட்டுப் போயிற்று (மத்தேயு 21-19). அதுவே இஸ்ரயேல் தலைவர்களுக்கு முதல்-உடன்படிக்கையின் தீர்ப்பு..
இயேசு கோவிலுக்குள் சென்றதும், அவர் எதிர்பார்த்தபடியே, தலைமைக் குருக்களும் மறைநூல் அறிஞர்களும் மூப்பர்களும் கோபத்துடன் இயேசுவிடம் வந்தார்கள். நீர் எந்த அதிகாரத்தால் இதைச் செய்கிறீர்? என்று கேட்டார்கள். ஆனால், இயேசு அவர்களின் கேள்விக்கு பதிலளிக்கவில்லை, எனெனில் அவர் தீர்ப்பளிக்கவே வந்தார். எனவே, யோவானுக்கு, திருமுழுக்கு அளிக்கும் அதிகாரம் எங்கிருந்து வந்தது? விண்ணகத்திலிருந்தா? மனிதரிடமிருந்தா? என்று அவர்களிடம் கேள்வி கேட்டார்.
இயேசுவின் கேள்வியால் இஸ்ரயேல் தலைமை குருக்களும், தலைவர்களும் தடுமாறினார்கள். விண்ணகத்திலிருந்து வந்தது' என்போமானால், பின் ஏன் நீங்கள் அவரை நம்பவில்லை' எனக் கேட்பார். மனிதரிடமிருந்து' என்போமானால், மக்கள் கூட்டத்தினருக்கு அஞ்ச வேண்டியிருக்கிறது. ஏனெனில் மக்கள் யோவானை இறைவாக்கினர் என்று உறுதியாய் நம்பியிருந்தனர் என்று பயந்தார்கள். (லூக்கா 20-5.6) எனவே, அந்த வெளிவேடக்காரர்கள் "எங்களுக்குத் தெரியாது என்று வெட்கப்படாமல் பதிலுரைத்தார்கள்.. ஆகவே, இயேசு அவர்களுக்கு நேரடியாகத் தீர்ப்பளிக்க முடியவில்லை.
எனவே, இரண்டு புதல்வர்கள் என்ற உவமையின் வாயிலாக இயேசு அவர்களுக்குத் தீர்ப்பளித்தார். இந்த உவமையில் திருமுழுக்கு யோவானே தந்தை. தலைமை குருக்களும், மக்கள் தலைவர்களும் இளைய மகன். வரிதண்டுவோரும் விலைமகளிரும் மூத்த மகன்.
தந்தையாகிய யோவான் விரும்பியபடி செயல்பட்டவர் யார்? என்று தலைமை குருக்களிடமும் மூப்பரிடமும் இயேசு கேட்டார். அவர்கள் மூத்தவரே (வரிதண்டுவோரும் விலைமகளிருமே) என்று பதிலளித்தார்கள். அவர்கள் கூறியபடியே, அவர்கள் வாயாலே, இயேசு அவர்களுக்குத் தீர்ப்பளித்தார்.
இயேசுவின் தீர்ப்பு 1 – மாலை ஐந்தாம் மணிவேளையில் வேலை அமர்த்தப்பட்டவர்கள் வந்து முதலில் கூலி பெற்றார்கள். ஆளுக்கு ஒவ்வொரு தெனாரியம் வாங்கினார்கள், கடைசியானோர் முதன்மையானார்கள். முதல்-உடன்படிக்கையின் தீர்ப்பை இஸ்ரயேல் தலைவர்களுக்கு இயேசு அறிவித்தார். வரிதண்டுவோரும் விலைமகளிரும் உங்களுக்கு முன்பாகவே இறையாட்சிக்கு உட்படுவர் என உறுதியாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன். யோவான் நீதிநெறியைக் காட்ட உங்களிடம் வந்தார். நீங்களோ அவரை நம்பவில்லை. மாறாக வரி தண்டுவோரும் விலைமகளிரும் அவரை நம்பினர். என்று தீர்ப்பளித்தார் (மத்தேயு 21-31,32). இவ்வாறு, இஸ்ரயேலில் கடைசியானோராய் இருந்த பாவிகள் விண்ணுலகில் முதலில் ஏற்கப்பட்டு, முதன்மையானோர் ஆனார்கள். அதற்கு அடையாளமாக இயேசு அவர்களுடன் விருந்து உண்டார்.
இயேசுவின் தீர்ப்பு -2
முதலில் வந்தவர்கள், தங்களுக்கு மிகுதியாகக் கிடைக்கும் என்று எண்ணினார்கள் அவர்களும் ஒரு தெனாரியம் வீதம்தான் பெற்றார்கள் - பாவிகள் இயேசுவின் கூலியைப் பெற்று நிலைவாழ்வில் ஏற்கப்பட்டதால்,. தம்மை நேர்மையாளர் என்று நம்பிய தலைமை குருக்களும் மூப்பர்களும் தமக்கு விண்ணுலகில் உயர்ந்த பதவி கிடைக்கும் என்று நம்பினார்கள்.
அவர்கள் மோசேயின் அதிகாரத்தை கொண்டிருந்தார்கள்., மக்களால் போதகர் என்றும், ரபி என்றும் மதிக்கப்பட்டார்கள் விருந்துகளில் முதன்மையான இடங்களையும் தொழுகைக் கூடங்களில் முதன்மையான இருக்கைகளையும் விரும்பினார்கள்; சந்தைவெளிகளில் மக்கள் தங்களுக்கு வணக்கம் செலுத்துவதை விரும்பினார்கள். (மத்தேயு 23,2-7) இவ்வாறு, உலகில் அவர்கள் கூலியை பெற்றுவிட்டார்கள். ஆனால், திருச்சட்டத்தின் முக்கிய போதனைகளாகிய நீதி, இரக்கம், நம்பிக்கை ஆகியவற்றைக் கடைப்பிடிக்காமல் விட்டுவிட்டார்கள் (மத்தேயு 23,23)
அவர்களுக்கு இயேசு தம் தீர்ப்பை அறிவித்தார். யோவான் நீதிநெறியைக் காட்ட உங்களிடம் வந்தார். நீங்களோ அவரை நம்பவில்லை. மாறாக வரி தண்டுவோரும் விலைமகளிரும் அவரை நம்பினர். அவர்களைப் பார்த்த பின்பும் நீங்கள் உங்கள் எண்ணத்தை மாற்றிக்கொள்ளவுமில்லை; அவரை நம்பவுமில்லை என்றார் (மத்தேயு 21-32). இவ்வாறு உலகத்தில் முதன்மையானோர், விண்ணுலகில் கடைசியானார்கள் இயேசுவின் கூலியாகிய நிலைவாழ்வை இழந்தார்கள்,.
கடைசியில் வந்த இவர்கள் ஒரு மணி நேரமே வேலை செய்தார்கள் பகல் முழுவதும் வேலைப் பளுவையும் கடும் வெயிலையும் தாங்கிய எங்களோடு இவர்களையும் இணையாக்கி விட்டீரே என்று முணுமுணுத்தார்கள் –. முந்திவந்தவர்களின் கடின உழைப்பு மத்தேயு 23 அதிகாரத்தில் வெளிப்படுத்தப்பட்டது. தாங்கள் செய்வதெல்லாம் மக்கள் பார்க்கவேண்டும் என்றே அவர்கள் செய்தார்கள். சுமத்தற்கரிய பளுவான சுமைகளைக்கட்டி, மக்களின் தோளில் அவர்கள் வைக்கிறார்கள்; ஆனால் அவர்கள் தங்கள் விரலால் தொட்டு அசைக்கக் கூட முன்வரமாட்டார்கள். புதினா, சோம்பு, சிரகம் ஆகியவற்றில் பத்தில் ஒருபங்கைப் படைத்தார்கள். நீண்ட நேரம் இறைவனிடம் வேண்டுவதாக நடித்தார்கள். கிண்ணத்தையும் தட்டையும் வெளிப்புறத்தில் தூய்மையாக்கினார்கள். இதுவே அவர்களின் வேலைப் பளு. தம்மை உயர்ந்தவர்களாக எண்ணியபடியால், இயேசுவின் தீர்ப்பை கேட்டு கோபம் கொண்டார்கள். முணுமுணுத்தார்கள்.
நிலக்கிழார் அவர்களுள் ஒருவரைப் பார்த்து, "தோழரே, நான் உமக்கு அநியாயம் செய்யவில்லை. நீர் என்னிடம் ஒரு தெனாரியம் கூலிக்கு ஒத்துக்கொள்ளவில்லையா? உமக்குரியதைப் பெற்றுக் கொண்டு போய்விடும் என்றார் – தோழர் என்ற வார்த்தை கடவுளின் கோபத்தை அறிவிக்கின்றது. இஸ்ரயேலர்கள் கடவுளுடன் ஒப்பந்தம் செய்தபடி நடக்கவில்லை. பரிசேயரும் திருச்சட்ட அறிஞரும் யோவான் கொடுத்த திருமுழுக்கைப் பெறாது, தங்களுக்கென்று கடவுள் வகுத்திருந்த திட்டத்தைப் புறக்கணித்தார்கள் (லூக்கா 7- 30). அவர்கள். கடவுளின் கூலியைவிட உலகின் கூலியை மிகுதியாக விரும்பியதால்,. உமக்குரியைதை பெற்றுக்கொண்டு போய்விடும் என்று இயேசு கோபத்துடன் பதிலளித்தார்.
உமக்குக் கொடுத்தபடியே கடைசியில் வந்த இவருக்கும் கொடுப்பது என் விருப்பம். எனக்குரியதை நான் என் விருப்பப்படி கொடுக்கக் கூடாதா? என்றார் -. இஸ்ரயேல் தலைவர்களும், மூப்பர்களும், மறைநூல் அறிஞரும் உலகில் ரபி, போதகர், முதன்மையானவர், உயர்ந்தவர், பெரியவர், நேர்மையாளர், என்று மக்களால் புகழப்பட்டார்கள். அவர்கள் உலகில் இவ்வாறு கூலி பெற்றுவிட்டதால், இயேசுவின் கூலியை இழந்தார்கள். எனெனில் எவரும் இரு தலைவர்களுக்குப் பணிவிடை செய்ய முடியாது.
ஆனால், கடைசியில் வந்த வரிதண்டுவோரும், பாவிகளும், இயேசுவின் சீடர்களும் உலகில் கூலி பெறவில்லை. எனவே, இயேசுவின் கூலியைப் பெற்றார்கள். இயேசுவின் பெயரின்பொருட்டு வீடுகளையோ, சகோதரர்களையோ, சகோதரிகளையோ, தந்தையையோ, தாயையோ, பிள்ளைகளையோ, நிலபுலன்களையோ விட்டுவிட்டவரே கடைசியில் வந்தவர் அவர்கள் நூறு மடங்காகப் பெறுவர். நிலை வாழ்வையும் உரிமைப் பேறாக அடைவர் (மத்தேயு 19-29)., கடைசியில் வந்தவர்களுக்கு கூலிகொடுப்பதே தம் விருப்பம் என்று இயேசு இந்த உவமையில் அறிவித்தார். இவ்வாறு இஸ்ரயேலில் கடைசியானோர் விண்ணுலகில் முதன்மையானார்கள்..
நான் நல்லவனாய் இருப்பதால் உமக்குப் பொறாமையா? இயேசுவின் நீதியான தீர்ப்பைக் கேட்டும் இஸ்ரயேல் தலைவர்கள் மனம்மாறவில்லை. எருசலேம் கோவிலில், மக்கள் மத்தியில் இயேசு தீர்ப்பளித்தபடியால், அவர்கள், கோபம்கொண்டார்கள். எனவே, சில நாள்களில் இயேசுவை சிலுவையில் அறைந்தார்கள். அவ்வாறே, இந்த உவமையின் உண்மையை இக்கால மக்களும் அறிந்துகொள்ள விரும்புவதில்லை.
புதிய-உடன்படிக்கையின் மக்களுக்கு அப்போஸ்தலர் பவுலின் எச்சரிக்கை – முதல்-உடன்படிக்கையின் மக்களாகிய இஸ்ரயேலருக்கு அளிக்கப்பட்ட தீர்ப்பு, புதிய-உடன்படிக்கையின் மக்களுக்குப் பாடமாக இருக்கிறது. எனவே, திருத்தூதர் பவுல் பிறஇனத்தாரை எச்சரித்தார். இயற்கையாய் வளர்ந்த கிளைகளையே கடவுள் வெட்டாமல் விடவில்லை என்றால், ஒட்டப்பட்ட கிளையாகிய உங்களைத் தண்டிக்காமல் விடுவாரா? இதில் கடவுளின் பரிவையும் கண்டிப்பையும் எண்ணிப்பாருங்கள். தவறி விழுந்தவர்களின் மேல் கண்டிப்பும் உங்கள்மேல் பரிவும் அவர் காட்டுகிறார். நீங்கள் அவருடைய பரிவைப் பெறுபவர்களாக வாழாவிட்டால் நீங்களும் தறிக்கப்படுவீர்கள் (ரோமர் 11-21,22).