Wasgau Marathon 2007

13/10/07 14e Wasgau MTB Marathon 110km (Wim)

Foto's Ivan  --> klik     Foto's Ronny  ??     Verslag Ronny  --> klik

Videoclips:  ---> klik    Pastaparty---> klik

Net zoals vorig jaar kozen de Die-Hard Bierkarboys, aangevuld met onze Ottenburgse vriend Ronny, voor de Wasgau MTB Marathon.  Wasgau is een zeer klein gehuchtje van Lemberg, gelegen midden in het Pfälzer Wald.  En daarmee is alles gezegd: bos, bos en nog eens bos.

Vrijdag rond 14u vertrokken Ronny, Michel, Ivan en ikzelf richting Wasgau. Jean-Pierre kwam alleen met de wagen.  Na een vlotte rit kwamen we toe aan de sporthal van Wasgau. Er was hier nog maar weinig volk te bespeuren. Overnachten konden we doen in de sporthal van de school.  Niet ideaal, maar kom. We nestelen ons op het podium, hopelijk is het hier wat rustiger dan vorig jaar. Na 10 minuutjes komt ook Jean-Pierre toe. Daarna is het tijd om ons naar de grote hal te begeven en onze nummers te gaan afhalen. Alles is hier prima geregeld, onze namen staan mooi op het blad, betalen kan ter plaatse. Het is zeker niet de goedkoopste marathon, voor de voorinschrijving betaal je zo'n 27€. Je krijgt dan wel een zak met een t-shirt, een w-cup, 2 powerbars.  En je krijgt hiervoor ook een super-evenement.

Nu is het tijd voor de pasta-party. Je betaalt 6,5€ voor een bord pasta en je krijgt 2€ terug als je je bord terug inlevert. Goed gezien. Dit is ook zo met de drank; je flesjes, glazen of plastieke flesjes kan je terug inleveren en je krijgt hiervoor een waarborg terug. De zaal begint nu goed vol te lopen. Wij slagen onze eerste pinten achterover.  Zoals het de Duitsers past, natuurlijk allemaal halve liters.  Ondertussen worden er ook enkele profis op het podium geroepen voor een kleine wedstrijd koeienmelken.  We herkennen oa Katrin Schwing en Carsten Bresser.  De sfeer zit er hier goed in, het bier vloeit hier rijkelijk. Enkel Ivan houdt zich wat in, gelukkig toch nog ene serieuze in ons gezelschap.  Ondertussen speelt er ook een covergroepje enkele fantastische hits!  Zeer goed gedaan en ze krijgen ook die gekke Belgen in het oog.  Ronny mag op het podium een kleine vraag oplossen in ruil voor een cd van de groep!  Ook de Pitte zit goed in form en overtuigt de Die-Hard drinkers ervan om nog ne 4de halve liter te gaan halen.  All Right dan....waarom ook niet.  't is de laatste marathon van het seizoen, geen chrono toestanden morgen, gewoon puur genieten. Ivan houdt het nog steeds op cola en fanta.

Na 4 halve liters is het goed geweest en is het tijd om te gaan slapen.  Het is toch niet ideaal in zo'n grote sporthal slapen. Ik hou het vol tot 4u ongeveer, daarna dut ik af en toe nog is in en is het wachten tot 6u30.  Opstaan dan, matje en slaapzak inpakken, fietskleren aantrekken en opnieuw naar grote hal voor ons frühstuck. Voor 3€ kan je hier ontbijten. Broodjes, koffie, chocomelk, ...prima geregeld!  Daarna is het tijd om onze fietskes, camelbaks en drinkenbussen te gaan klaarmaken.  Rond 8u15 rijden we dan naar de start. Er staat hier nu toch al een pak volk te wachten. Rond 8u30 wordt het startschot gegeven, dit jaar proberen we in 't begin goed door te rijden om het grote pak "amateurs" voor te blijven.  En dat lukt ons goed.  Onderweg krijgen we nog even het gezelschap van Katrin Schwing, zeer sympathieke dame die haar tijd neemt om een klapke te doen met iedereen en aan de volgende bevoorrading om te poseren met enkele Bierkarboys.

Het parkoers is totaal gewijzigd tegenover vorig jaar. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat er minder bos inzit. We rijden praktisch constant in het bos, enkel voor de bevoorradingen rijden we een klein dorpje in. Het is echt wel genieten, geen speciale toestanden, meestal brede boswegen met hier en daar enkele zeer snelle singletracks naar beneden. De eerste 50km zijn vlot verteerbaar, in het laatste gedeelte krijgen we de mooiste stukken te verwerken.  Helaas, net zoals vorig jaar, kan het merendeel van de Duitsers nog steeds niet met ne fiets rijden.  Het is soms erg om te zien hoe die mannen sukkelen over een kleine wortel of rots. Soms is het dus verplicht traag rijden en af en toe is wat vloeken, maar kom.  Meestal rijden de Pitte en ikzelf ietsje voorop, na gisterenavond gaat het wonderwel allemaal zeer vlot.  Vooral de snelle singletrack afdalingen zijn zalig, in de Pitte zijn wiel gaat het soms (te) snel naar beneden. Met dank aan schijfremmen.  Maar ook als de Pitte achter u zit, gaat het soms (te) snel naar beneden, die trapjes kwamen er snel aan. Met dank nu aan een goeie Fox voorvork en mijn fietske in 't algemeen.  Spannend!!

Ondertussen krijgen we 4 bevoorradingen, eentje zelfs met boterhammen met kaas of worst en warme soep. Lekker lekker.  Naar het einde toe krijgen Ronny en Michel het wat moeilijker. Wat natuurlijk niet abnormaal is, we krijgen toch wel 110km voor de wielen geschoven met zo'n 2300 hoogtemeters. Maar samen uit, samen thuis is de boodschap. Fotograaf Ivan rijdt alleen naar de finish voor wat foto's. Ondertussen hebben we het toch weer gehaald. Weer zo'n geweldige afsluiter van toch wel een goed seizoen (alleen jammer dat mijn Chemins du Soleil in het water is gevallen).  En het belangrijkste is dat we ons weer super geamuseerd hebben! Meer moet dat niet zijn.

Als we toekomen nemen we snel een douchke en gaan we nog een kijkje nemen in de grote hal. Ze zijn hier de tombola aan het afroepen, hier wordt letterlijk en figuurlijk met prijzen gesmeten.  Er wordt oa een setje wielen en een Endorfin kader verloot onder de deelnemers. 

Rond 18u vertrekken we dan terug, net zoals vorig jaar gaan we op zoek naar een bistro in Zweibrucken.  Hier kunnen we genieten van een lekker stukske vlees met frietjes.  Een eerste fleske witte wijn (besteld door rode wijn expert Ronny) drinken we dan maar leeg als aperitief.  Het tweede fleske rode wijn is veel beter. Aangevuld met ne lekkere Schweineschitzel, opgediend door een ferm serveuske, meer vragen we niet.

Daarna is het tijd om afscheid te nemen van de jarige Jean-Pierre en zetten wij onze weg verder naar huis.

Merci Ivan, Michel, Jean-Pierre en Ronny voor weer een geslaagd MTB-weekendje!

Verslag: Wim Hermans

Afstand 110 km,gemiddelde teller 17,2km-u en +-2150hm