Embedded Files
14/6/09 11eme Raid Des Hautes Fagnes (Malmedy)
118km en 2750hm
Video (sfeer) --> klik
Officiële uitslagen --> klik
Meer filmpjes--> klik
Met een beetje moed en een bang hart had ik me een goede week geleden in-
geschreven voor de 115km, maar of ik er klaar voor ben dat weet ik niet.
Ik had een redelijke goede uitslag op de Hagelandse Chrono maar sindsdien
heb ik niet veel meer gebiked.
Ik sta hier in feite doodmoe aan de start, na een onrustige nacht, stress zeker ?
Mijn vrouw is ook meegekomen omdat het hier in Malmedy vandaag zogezegd
Braderie en feest is, maar we hebben ons wel dik vergist , dat is niet vandaag
maar volgende week !
Het is vanmorgen zonnig en ze voorspellen regen voor de helft van Belgie en de
andere helft droog, gelukkig zitten wij vandaag in de goede helft.
Ik zie een paar bekenden, Lowie (organiseert mee), Dirk Merckx; Mario
Brenkers enz..
Om kwart voor 9 gaan we in onze b box staan, en het is al warm.
Viviane gaat wat filmen en wat fotookes nemen.
Met veel moeite vind ze de Pitte (Jean-Pierre),nadat ik haar uitgelegd heb dat
hij wellicht in een blauw pakje zit, zonder mouwen
Hij staat ergens vooraan en gaat voor een goede tijd.
Net voor mij staat Elias, met een hardtailbike en gewone magura's.
Ik heb mijn occasieaanwinst de orbea oiz genomen, op dit terrein onmisbaar.
De eerste klim vanuit Malmedy is zoals altijd een killer, links beneden zie ik
Malmedy liggen.De eerste 20 km zijn zwaar en hellingskes aan zelfs 24%.
Na 15 km staan er reeds bikers te voet, die hebben nog een lange dag voor
zich. Bij de eerste afdalingen met dikke stenen staan al veel biker langs de kant
met lekke banden.
Ik ben nog maar uur ver, op een doodgewone afdaling, niet steil, is er een
biker die zijn remmen dichtslaat.
Tussen twee hoopjes modder en waar je aan 30 per uur kan doorrijden staat
hij bijna stil, ik gooi alles dicht om niet is zijn derriere te belanden en ga over-
kop, helemaal over het stuur
Mijn fietske ligt een paar meter achter me, even bekomen van de schrik en
we zijn terug weg.
We komen aan het wondermooie riviertje, hier moet iedereen even stappen,
dikke natte rotsblokken en we moeten hier over een smal pad, met rechts van
ons de ravijn naar dat beekje.
Waar we weer kunnen rijden staat even verder een groep bikers aan de kant
ze zijn van dezelfde club en dan komt en iemand van de organisatie toegelopen,
wellicht is er daar net aan die ravijn iemand gevallen
Na een 25km is het iets minder zwaar en bevinden we ons op de hoge Venen,
het is er wat vlakker, maar toch oppassen want het is nog vals plat en de banden
zuigen zich in de zompige sporen en dat bolt niet echt goed
Ondanks de regen afgelopen week ligt het terrein er meestal droog bij
Er zijn soms wat langere modderstroken waar we goed schuiven en sommige
afdalingen loopt het water nog naar beneden.
De stenen zijn hier en daar spekglad als we naar beneden rijden, en zelfs
bij het lopen kan een schuiver rap gebeurt zijn.
De modderstroken zijn dikwijls kort maar stinken naar mest en de vliegen zijn
er met zwermen.
En daarbij mag je niet teveel stilstaan of je wordt langs alle kanten gebeten.
Na 40km heb ik het moeilijk, benen doen pijn, geen power en de maag wil ook
niet echt mee.
Mentaal heb ik het moeilijk, misschien rij ik het zelfs niet uit, ik zou zelfs willen
binnenrijden, maar ja 40km, dat is echt wel een afstand voor doetjes.
Dus bijt ik mentaal door en even verder draai ik de knop om en beslis gewoon
te rijden als een toerrijder, al genieter en toerist
Na 40 km stop ik de eerste keer aan de bev. ik moet de halve rijsttaart binnen
wringen, ik drink veel water
De zon wordt dikwijls bedekt door wat wolken en er staat een aangenaam
briesje, mlaar er komen wat donkere wolken, hopelijk blijft het onweer uit.
En na een dikke 60km kom ik er terug wat door.
Ik vul de camelbag bij en mijn bidon.
We doorkruisen de vele beekjes en waterwegen,soms wel wat diep en met
dikke keien en stenen
We moeten er wel doorijden want daar staan de fotografen opgesteld, klik klik
en flits langs alle kanten.
Na een 90km rijden we door een soort kloof, mooie singletrack met wortels
en rotsblokken en het gaat traag vooruit, het is afzien, we zweten als een paard
en de liters drank vliegen erdoor.
De klim naar het kasteel is steil, ook hier klik klik en blijf ik op de fiets, anderen
gaan hier te voet..
Na het kasteel klimt het nog even verder over de asfalt
De afdaling hierna is technisch en steil
Een afdaling is moeilijk en daar hangen zelfs oranje netten om ons op te vangen
en niemand rijdt hier naar beneden, wat verder is het zo steil dat iedereen moet
stappen.
Dan volgt er even een pauze op bredere veldwegen en hier praat ik even met
een biker die ik ooit geholpen heb met zijn online inschrijving voor zijn eerste
swissbike masters, vorig jaar.
De volgende afdaling is dan weer zeer steil, ik wordt even opgehouden maar rij
toch vlot naar beneden, de schijfremmen doen prachtig werk.
Dan rijden we een paar km door een prachtige vallei over een brede weg en
ik weet dat de zwarte beesten er nu aankomen.
We draaien naar links en als je hier op voorhand niet geschakeld heb naar de aller-
kleinste versnellingen, dat mag je het al vergeten
De eerste knik rij ik vlot over, de tweede knik is zeer zeer steil en moet ik stappen
en de derde laatste knik van deze helling is lang en steil en ik rij helemaal tot
boven, maar dit kost veel power, het voorlaatste grote beest is achter de rug
Ik heb al veel bikers zien vallen.
Op een vlak stuk waar we over dikke stenen en wortels rijden maak een biker voor
me een schuiver over de gladde stenen
Hij schreeuwt het uit van de pijn, achter me schreeuwt een andere biker het uit
door de krampen in de benen.
Aan de laatste bevoorrading aan de steengroeve rij ik voorbij zonder stoppen,
ik heb nog alles bij de hand en het is 'nog maar' 15km.
Maar deze 15km zijn enorm zwaar, met nog een paar steile kanjers.
De klim in de steengroeve doe ik te voet, ik ben op.
Het is onmenselijk zwaar, ik geraak nog nauwelijks de volgende hellingen op en
die ene lange helling met stenen doe ik ook helemaal al stappend.
De laatste 5km rij ik op euforie want ik heb het weer gehaald en op mijn uurwerk
zie ik dat ik rond de 8h30 zal rijden, even goed als vorig jaar.
Maar ik eindig op 8h23 en de raid is zelfs 118km lang, 3 km langer zijn wel echt
veel en zwaar op dit parcours.
De marathon was prachtig, ik zou zeggen aan de organisatie, verander niets,
laat deze raid zwaar zijn want anders kunnen we beter de x country wedstrijden
rijden of over de afsfalt.
Goede afpijling, warme douche, veel seingevers, proficiat allemaal
118 km en +-2715hm - 506 vertrekkers en 390 aangekomen
Verslag:Ivan Dehertogh 15/6/2009
1.Massaer Joris 5:16:53 21,78
321.Dehertogh Ivan 8:23:2 13,7
DNF Taymans JP
Page updated
Google Sites
Report abuse