Embedded Files
18/04/04 Open Belgian Championship Marathon Mountainbike Waregem 2004
Gisteren was het nog 20 graden maar deze morgen toen ik
naar Waregem reed begon het al te regenen en het was ook serieus fris (6 graden).
Daarbij stond er nog een strakke wind uit het zuid zuid-westen.
Uit zekerheid trok ik nog een truitje bij aan en de lange broek,handschoenen
en schoenovertrekken bleken vandaag ook geen luxe te zijn.
De organisatie was in handen van de Zewieties MTB club en vind plaats
aan de hyppodroom van Waregem.
Ook onze clubleden Jean-Pierre Taymans, Michel Taymans en Rudy Devroey waren
op de afspraak en zij zouden ook allemaal de uitdaging aangaan om de 130 km marathon te rijden.
Jean Pierre had me vrijdag nog gevraagd om hem in te schrijven bij de masters1 klasse,
dus vermoedelijk staat hij scherp !!
Wij de dus, de minderen, hadden ons gemeld voor de recreatieve chrono van 130km.
De start voor de mannen met een dagvergunning ging door om 8h15 en daarna
zouden wij aan de beurt komen.
De inschrijving was overzichtelijk georganiseerd maar dit zijn natuurlijk
geen theux toestanden met +1000 deelnemers.
We betaalden 10 euro en nog eens 10 euro waarborg voor de chip en kregen er een
prachtige Zeewieties drinkbus bovenop.
De echte bikers moesten 35+10 euro ophoesten om dan in de officiële uitslag van het
BK te komen.
Rond 8h30 konden we dan van start gaan.
De eerste 35 km was een lus om dan terug te komen naar de hippodroom
van Waregem te rijden en bestond bijna uitsluitend uit asfalt en harde ondergrond.
Hier en daar stonden zwarte kleurlingen als seingever om het verkeer tegen te houden
Door de sterke wind was het belangrijk om in waaiers te rijden, vooral
Michel nam daarbij het grootste deel voor zijn rekening en reed heel sterk,
zelfs tegen de wind had ik het moeilijk om in zijn wiel te blijven.
We namen telkens even de tijd om aan de goed voorziene bevoorradingen
een hap en een slok te nemen.
In feite moest je niet stoppen want er stonden assistenten om een drinkbus
aan te reiken met energiedrank.
Het regende bij momenten zodanig dat de peperkoek doordrenkt en koud
moest gegeten worden, maar gelukkig waren er ook ingepakte repen.
Van seingevers was nu allang geen sprake meer, die zaten waarschijnlijk nu
allemaal knus en warm voor de TV naar de Amstel Gold Race aan het kijken !
De eerste grote hindernis was de Koppenberg en na zo’n 65km begon dat toch al wat
pijnlijk aan te voelen in de benen, maar ik ging er toch goed over (hartslag 186 !)
Mijn knecht Michel (grapje)die me zo goed uit de wind had gezet liet ik hier achter
mij alhoewel ik dacht dat hij nog ging terugkomen.
De beklimmingen en afdalingen volgden elkaar nu op, en het zou tot in
Waregem bij wijze van spreken geen meter plat meer zijn.
De Kwaremont,Kluisberg,Patersberg en de Mont De L’enclus waren de bekendste
kuitenbijters en de wit gekalkte namen op de kassei deden ons denken aan
de grote kampioenen dus hier waren gepasseerd
Onderweg reed ik ook Kurt Beyers voorbij, zo te zien zat was hij door zijn beste krachten heen.
Bij de laatste 30-40 km hadden we meestal de wind in de rug of opzij en
het was oppassen geblazen om niet ergens in een omheining of vijver terecht
te komen want het was echt stormachtig en de regen bleef maar uit de lucht vallen.
Alles deed pijn maar het ging toch nog tamelijk goed.
Veel eten en drinken was de boodschap en dat heb ik dan ook gedaan
Aan de voorlaatste bevoorrading heb ik Michel nog gezien toen ik een eind verder
stond te plassen, dus het ging nog goed met hem.
Hoe langer we reden hoe modderiger het werd.
Af en toe moest ik van m’n fiets in de modderige stukken bergop omdat
m’n achterste nieuwe michelin xls 2.1 het niet meer aan kon.
In het bos ter hoogte van Wortegem en vlakbij Waregem waande ik me
zelfs even in de Ardennen door de prachtige dennenbomen maar het was
af en toe baggeren in de dikke modderbrij.
Ik wist niet dat het hier zo heuvelachtig kon zijn.
Eindelijk terug op de drukke baan en de finish leek nu in zicht.
Na 133 km mochten we de laatste biep passeren en het podium overrijden.
Michel kwam kort na mij over de meet en dan ook nog een dikke proficiat voor Rudy
die deze afstand nog nooit had gedaan maar toch heeft uitgereden.
Het was een zware marathon maar dat was grotendeels dankzij de regen,de kou en
de wind.
Belgisch Kampioen bij de elites werd Ronny Poelvoorde voor Bjorn Rondelez
en Kris Lapere.
Jean Pierre werd 78ste op 166 en 16de in de klasse masters 1.
Sommige bikers hadden blijkbaar hun zomeruitrusting aangetrokken en dat
was hen slecht bekomen.
In de douche heeft het rode kruis zelfs moeten tussenkomen om een onderkoelde biker
te komen helpen.
Het parcours was typisch vlaamse ardens met veel kassei en asfalt
maar toch ook prachtige passages door bos en veld.
Trouwens ik wist niet dat dit hier zo'n prachtige streek is.
De douches waren wel zeer ver van het gebeuren en je moest hiervoor een eind
door het gras en de striemende regen lopen.
De organisatie was perfekt en de bepijling was ondanks de regen prima in orde.
Afstand 133,3 km aan 19,3 km/u en gem.hartslag 146 , tijd 07h10m22s en 23st op 53 bij de recreanten
Uitslag officiëel kampioenschap
1. Ronny Poelvoorde 4h39m27s
78.Taymans J.P. 5h55m08s (16de plaats bij de masters1)
er waren 165 gearriveerden
Uitslag recreanten
1. Kevin Van Hoovels 5h41h.41s
23.Dehertogh Ivan 7h10m22s
26.Taymans Michel 7h18m13s
51.Devroey Rudy 8h40m27s
er waren 53 gearriveerden
Verslag: Ivan Dehertogh 18/4/2004
Page updated
Google Sites
Report abuse