Embedded Files
2/9/07 La Bastognarde
Uitslagen --> klik
Filmpje --> klik
Al 6 jaar probeerde ik om ooit aan deze marathon deel te nemen en uit te rijden zodat ik
deze tussen mijn palmares kan plaatsen.
Een goede chrono zit er niet in,de marathon van vorige zondag in Houffalize en de
werkzaamheden hier thuis maken dat de veer serieus gebroken is, maar ik zal en wil
deze uitrijden.
Dus spreek ik af met Wim (Lucky Iron) om als twee toeristen op de laatste dag van de
vakantieperiode deze marathon rustig uit te rijden en vooral te genieten.
Samen uit en samen thuis dat is de afspraak en voor het eerst zal ik mijn filmkunsten ook
eens tijdens een chronorit uitproberen.
Het vertrek is gelegen in de legerkazerne
Wim en ik schrijven ons in voor de 101km, de 101km is genoemd naar de101ste
airborne divisie die hier ooit in WOII een week omsingeld is geweest.
Alles is prima georganiseerd,pijlen naar de vertrekplaats,seingevers, de kaarten van het
parcours enz.
Vanop een houten tijdbruggetje gaan we van start en het duurt niet lang of we rijden via
de grote baan naar het nabijgelegen dennenbos, een oefenterrein van het leger.
Mooie zachte paden over dennenaalden geven ons al een voorsmaakje van wat ons
straks te wachten staat
Na nog geen 7km kunnen we zelfs al genieten van een eerste bevoorrading, deze ligt
links verscholen achter de brug van de autostrade, maar hets is nog te vroeg en we
rijden gewoon door.
Af en toe zorgd de organisatie voor sublieme singletracks waar iedere biker zijn
rijvaardigheden kan laten zien,op en af tussen de boomstammen, in ware bmx-stijl
en niet gemakkelijk.
Het is een kwestie van geen voet aan de grond te moeten zetten, of om al fietsend
de steile kraters op te geraken.
Wim is daar goed in, ik moet een paar strafpunten incaseren, en door de vermoeid-
heid lijkt m'n stuurvaardigheid wat minder zeker.
Sommige bikers blijken hier schrik van te hebben en snijden deze stukken af door een
paar keer rechtdoor via de asfalt te rijden, zo neem je makkelijk 10 tot 20 min. bonus.
Er is hier weinig controle, afsnijden en vals spelen kan dus gemakkelijk.
Trouwens deze chronorit stelt niet zo veel voor, het is een kans voor de echte amateurs
om ook eens vooraan te eindigen en voor sommigen om ook eens een bekertje mee
naar huis te kunnen nemen.
De eerste 25-30 km vliegen goed voorbij, brede boswegen afgewisseld met prachtige
passages op singletracks, een paar paden tussen de Venen.
Na de tweede bevoorrading begint het echte werk, trouwens de bevoorradingen zijn dik
in orde en op elke stop hangen er kaarten van het parcours.
De steile cotes komen eraan, soms 70hm op één helling en zeer steil, fini de rire stond
er daarjuist al op een bord geschreven.
Het landschap wordt ruwer en is donker groen gekleurd, de kleur van dichtedenne-
wouden. Soms steken we een riviertje over, de paden zijn hier en daar soms nog wild
begroeid en gaan dwars door het woud.
De afdalingen zijn meestal niet zo steil,tenzij in die kraters van daarnet.
Maar je mag de aandacht niet laten verslappen, je kan hier snelheid maken, maar het is
opletten voor de wortels, stenen en diepe geulen.
Wim gaat goed naar vooruit,hij moet zich regelmatig inhouden zodat ik terug kan
aansluiten. Ik rij rustig vandaag, trouwens meer zit er niet in.
We genieten van het mooie uitzicht en houden eigenlijk helemaal geen rekening met de
tijd. Ook aan de bevoorradingen nemen we ruim onze tijd.
Dit is wel wat anders dan in een Salzkammergut waar je lange tijd aan een gezapig
tempo kan klimmen, hier moet je regelmatig op de punt van de zadel en de kleine molen
moet rap draaien om toch niet achter een wortel stil te vallen.
De kilometers gaan nu tergend traag voorbij, dat is een groot verschil met het begin van
de tocht.
De bepijling is overvloedig, zelfs bijna iedere uitstekende wortel of scherpe steen is
aangeduid met kalk, ontzettend veel kalk.
Na 57 kilometer en halfweg komen we aan de splitsing van de 80 en de 101 km.
Hier maken wij een extra lus van 11 km om opnieuw aan te sluiten bij het parcours
van de 80 km
Er staat ook een bevoorrading en ineens zien we bikers voorbijrijden die ons daarnet
waren gepasseerd, maar zij hebben deze extra lus al achter de rug.
Deze lus loopt meestal op de flanken van de Lac de la Haute Sure, fantastische
mtb-deluxe en 11 kilometers prachtige kilometers, bijna puur singletrack, soms heel
technisch en verplicht afstappen wegens dikke rotsblokken of te steil naar boven.
Dit is een plek om wat foto's en filmpkes te maken en dan doen we dan ook.
We komen terug aan dezelfde bevoorrading van daarnet en moeten nu nog een 30km
biken. Van modder is er weinig sprake, en de weinige stroken die we tegen komen daar
kunnen we mooi langs rijden, soms is het wat krap met de laag overhangende denne-
takken en even blijf ik erachter haken en raakt mijn knie het stuur, zonder veel erg.
De laatste 30km gaan weer sneller vooruit,geen extreme klimmen meer.
Maar na 70-80km zijn mijn krachten weg, ik ben blij dat ik Wim nog redelijk kan volgen,
alhoewel !
Maar we worden toch nog terug getrakteerd op smalle paden over heuvelruggetjes en
granaatkraters en dit in de wondermooie donkere wouden.
En er volgen nog een paar lange klimmen,meestal bredere veld of boswegen, maar
de asfaltstroken worden zoveel mogelijk vermeden en we krijgen nog een paar
prachtige paden onder de wielen geschoven.
Vanuit de verte is het stadje Bastogne in zicht, de kerktoren en het grote kermisrad
duiken op.
We hebben het weer gehaald, de tweede 100 plusser op een week, na 7h28 zijn we bin-
nen, maar we hebben veel stilgestaan en een filmpje gemaakt.
Dit is wellicht de mooiste tocht van het jaar, Arville en Tellin mogen er dan ook wel zijn.
Wim en ik hebben genoten, het was droog, niet te warm, en de natuur is hier prachtig.
Afstand 102 km, 7h28.41, gemiddelde teller 15,7km-u en +-2010hm
Verslag:Ivan Dehertogh 9/9/2007
Page updated
Google Sites
Report abuse