Kalera noa ihesi

Ni bizi naiz baserrian

animalien erdian,

bertsotan kontatuko dizuet

mundu guztiak dakian

nola nagoen mendian

bizidunen hilobian.

Jaikitzen naiz egunero

oilarrak jo ta gero,

lanetik eta lanera beti

nola ninteke hain ero!

Kalera aldegin edo

sartuko naiz gerrillero.

Lanez banago asea

ordaina ez da luzea,

mendi goietan egonagatik

hauxe da nire leizea

emaidazu guraizea

urra dezadan haizea.

Kalera noa ihesi

neure gurdi eta guzi,

Ez naiz menturaz han ere ongi

ibiliko lehendabizi,

baina ez ninteke bizi

baserrian bezain gaizki.

Agur baserriko mendi,

hil arteko urkamendi!

Hiltzeko bada ere zugana

berriro itzul banendi,

mundua ez dabil ongi

edo nauzu ero haundi.

Oskorri

X. Amuriza

Kanta ikasteko