izazu nitaz kupida

LORIAK UDAN (IZAZU NITAZ KUPIDA) MI

Loriak udan ihintza bezala

maite det dama gazte bat.

Hari adinbat nahi diotenik

ezta munduan beste bat.

Inoiz edo behin pasatzen badet

ikusi gabe aste bat,

bihotz guztian banatutzen zait

halango gauza triste bat.

...

Neskatxa gazte, paregabia,

apirilako arrosa.

Izarra bezain diztizaria,

txoria bezain airosa.

Oraintxe baino gusto gehiago

nik ezin nezake goza;

zorionian ikusten zaitut,

nere bihotzak hau poza!

...

Nere betiko pentsamendua

nere kontsolagarria,

zu gabetanik ezin bizi naiz,

esaten dizut egia;

zu bazinake arbola eta

ni baldin banintz txoria,

nik zu zinakeen arbola hartantxe

egingo nuke kabia.

...

Nere bihotza urtzen dijoa

eta ez da mixterio.

Penaren kargak estutu eta

zumua kendutzen dio.

Begiak dauzkat gau eta egun

eginikan bi errio,

beti negarra dariokela

zu zeralako medio.

...

Zu zeralako medio joaten

banaiz bihar lur azpira,

gero damuak eta malkoak

alferrik izango dira.

Behin joanez geroz hoien birtutez

berriz ez naiteke jira.

Hori gertatu baino lehenago,

izazu nitaz kupira.

Letra: I. Bizkarrondo “Bilintx”

https://www.youtube.com/watch?v=2Ziy5xioKao