itsasoari begira

ITSASOARI BEGIRA RE MI

Zazpi mendeko gauean gaude

gure loreetan sasi,

irrintzi, oihu, ele ta ulu,

marmario ta garrasi,

haize enbata, brisa, galerna,

gaur garbi, bihar nahasi,

xake taularen zuri beltzetan

arrats gozo, egun gazi.

Ai itsasorik ez bageneuka_

zeri so negarrez hasi.

Gure zuhaitza landatu dugu

amildegi muturrean,

adarrak daude ertzetik haruntz;

sustraiak, berriz, lurrean,

bihotz hesteak estu helduaz

esku baten ahurrean.

Bertso berriak jartzera noa

bere indar laburrean,

Nola malko bat isuritzen den_

itsasoaren aurrean.

Nola haizea gurazalea

eguzkiaren irteran,

Nola kaioak zorabioan

itsas enbata bezperan,

pentsatzen nago gu ere berdin

ibiltzen ez ote geran

Susmoa daukat gure patua

itsasoa ez ote dan

libre ta zabal dugu aurrean

baina ezin dugu edan.

Heldu herria sustraietatik

tira eta gora jaso.

Jarri Kantauri aurrean eta_

mantendu zutikan gizon,

ispillu hortan ikus gaitezen

herriz herri, auzoz auzo

zauriak gatzez itxi ditzagun

malkoak gure zera so_

sano ta libre irla txiki bat

salbatuko gara akaso.

Azken arnasa eman nahi nuke

eguna hiltzen ari da

Azken arnasa eman nahi nuke

bertsoak entzuten dira

azken arnasa eman nahi nuke

kantari nator herrira

azken arnasa ematen dugu

eguzkitik eguzkira.

Azken arnasa eman nahi nuke

itsasoari begira.

Azken arnasa ematen dugu

eguzkitik eguzkira

azken arnasa eman nahi nuke

itsasoari begira

Azken arnasa eman nahi nuke

itsasoari begira.

Jon Maia

Benito Lertxundi

https://www.youtube.com/watch?v=l4MPVgOljoo