ชื่อท้องถิ่น : ชบา (ทั่วไป), ใหม่, ใหม่แดง (เชียงใหม่), ชุมบา (ปัตตานี), บา (ภาคใต้)

ชื่อสามัญ : SHOE FLOWER, HIBISCUS, CHINESE ROSE

ชื่อวงศ์ : MALVACEAE (วงศ์เดียวกับ ฝ้าย, กระเจี๊ยบ และทุเรียน)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Hibiscus rosa-sinensis L.

แหล่งที่พบ : มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออก (จีน, อินเดีย) พบกระจายพันธุ์และปลูกเป็นไม้ประดับไปทั่วโลก โดยเฉพาะในเขตร้อนและกึ่งร้อน เป็นพืชที่ชอบแสงแดดจัดและต้องการน้ำปานกลาง

ลักษณะทั่วไป : เป็นไม้พุ่มขนาดกลาง สูงประมาณ 1–4 เมตร แตกกิ่งก้านสาขามาก เปลือกต้นสีเทาอ่อน ใบ เป็นใบเดี่ยวรูปไข่ ออกเรียงสลับ ขอบใบหยักเป็นฟันเลื่อย แผ่นใบสีเขียวเข้มและเป็นมัน ดอก ออกตามซอกใบใกล้ปลายกิ่ง จุดเด่นคือมีเกสรตัวผู้รวมกันเป็นหลอดยาวโผล่พ้นกลีบดอกออกไป ดอกมีทั้งชั้นเดียวและดอกซ้อน มีหลากหลายสี เช่น แดง, ชมพู, เหลือง, ขาว และส้ม ผล เป็นแห้งแตกรูปไข่ (แต่ในพันธุ์ปลูกมักไม่ค่อยติดผล)

การใช้ประโยชน์ :

• ด้านการประดับ (เด่นมาก): ปลูกเป็นแนวรั้ว หรือปลูกประดับสวนเพราะออกดอกตลอดปีและมีสีสันฉูดฉาด

• ด้านสมุนไพร :

  • ดอก: ช่วยบำรุงโลหิต แก้ระดูมาไม่ปกติ และช่วยขับระดูในสตรี นอกจากนี้ยังช่วยดับพิษร้อนและแก้ไข้

  • ใบ: นำมาตำพอกช่วยรักษาแผลสด หรือพอกฝีเพื่อลดอาการอักเสบ

  • ราก: นำมาต้มน้ำดื่มช่วยแก้ระดูขาว และช่วยขับปัสสาวะ

• ด้านอื่นๆ :

  • ในสมัยก่อนนิยมนำกลีบดอกชบา (โดยเฉพาะสีแดง) มาขยี้ใช้ทารองเท้าให้เป็นมันเงา จึงเป็นที่มาของชื่อ "Shoe Flower"

  • ใช้ทำสีย้อมผ้าธรรมชาติ