ชื่อท้องถิ่น : มะพร้าว, ดุง (จันทบุรี), โพล (กาญจนบุรี), คอส่า (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน), ยอ (มลายู-ภาคใต้)

ชื่อสามัญ : Coconut

ชื่อวงศ์ : ARECACEAE (PALMAE)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Cocos nucifera L.

แหล่งที่พบ : พบกระจายพันธุ์อยู่ทั่วโลกในเขตร้อน โดยเฉพาะตามบริเวณชายฝั่งทะเล สำหรับประเทศไทยปลูกมากในภาคใต้และภาคกลาง เจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนปนทรายที่มีความชื้นสูง ทนต่อสภาพดินเค็มและลมแรงได้ดีเยี่ยม

ลักษณะทั่วไป : มะพร้าวเป็นพืชตระกูลปาล์ม ลำต้นเดี่ยว ตั้งตรง ไม่แตกกิ่งก้าน ความสูงประมาณ 10-30 เมตร ลำต้นเป็นปล้องชัดเจนจากการหลุดร่วงของใบ ใบ เป็นใบประกอบแบบขนนกขนาดใหญ่ (ทางมะพร้าว) ออกเรียงเวียนสลับหนาแน่นที่ส่วนยอด แผ่นใบย่อยเรียวยาวสีเขียวเข้มและเป็นมัน ดอก ออกเป็นช่อขนาดใหญ่ (จั่นมะพร้าว) ตามซอกใบ มีทั้งดอกตัวผู้และตัวเมียอยู่ในช่อเดียวกัน ผล มีรูปทรงกลมหรือรี เปลือกนอกเรียบเป็นมัน (Exocarp) ชั้นกลางเป็นเส้นใยหนา (Mesocarp) และชั้นในสุดเป็นกะลาแข็ง (Endocarp) ภายในมีเนื้อสีขาวและน้ำใสที่มีรสชาติหวานหอม

การใช้ประโยชน์ : มะพร้าวได้รับการขนานนามว่า "ต้นไม้แห่งชีวิต" เนื่องจากใช้ประโยชน์ได้ทุกส่วน ด้านโภชนาการ น้ำมะพร้าวช่วยดับกระหายและเพิ่มเกลือแร่ เนื้อนำมาทานสดหรือคั้นเป็นกะทิเพื่อปรุงอาหารและทำขนม รวมถึงแปรรูปเป็นน้ำมันมะพร้าว ด้านวัสดุอุปกรณ์ ก้านใบใช้ทำไม้กวาดทางมะพร้าว เส้นใยจากเปลือกทำเชือกและที่นอน กะลานำมาทำเครื่องใช้และงานหัตถกรรมประณีต ส่วนลำต้นใช้ในการก่อสร้าง ด้านสมุนไพร รากนำมาต้มดื่มช่วยขับปัสสาวะและแก้ท้องเสีย น้ำมันมะพร้าวช่วยบำรุงผิวพรรณและเส้นผม ด้านอุตสาหกรรม เป็นพืชเศรษฐกิจสำคัญในการผลิตน้ำมันพืช เครื่องสำอาง และเชื้อเพลิงชีวภาพ