ชื่อท้องถิ่น : รวงผึ้ง (ภาคกลาง), น้ำผึ้ง (ภาคเหนือ), สายน้ำผึ้ง

ชื่อสามัญ : Yellow Star, Schoutenia

ชื่อวงศ์ : MALVACEAE (วงศ์เดียวกับชบาและปอ)

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Schoutenia steenisii Roekm.

แหล่งที่พบ : มีถิ่นกำเนิดในประเทศไทย พบกระจายพันธุ์ตามป่าดิบชื้นทางภาคเหนือและภาคกลาง เป็นไม้กลางแจ้งที่ชอบแสงแดดจัด เจริญเติบโตได้ดีในดินร่วนที่ระบายน้ำได้ดี และทนทานต่อสภาพอากาศร้อนได้เยี่ยม

ลักษณะทั่วไป : รวงผึ้งเป็นไม้ยืนต้นขนาดเล็กถึงกลาง ความสูงประมาณ 5-15 เมตร ทรงพุ่มกลมหนาทึบ แตกกิ่งก้านเป็นพุ่มกว้าง กิ่งก้านค่อนข้างเหนียว เปลือกต้นสีเทาเข้มเรียบ ใบ เป็นใบเดี่ยวรูปไข่หรือรูปรี ปลายใบแหลม โคนใบเบี้ยว ผิวใบด้านบนสีเขียวเข้ม ส่วนด้านล่างมีสีน้ำตาลนวลและมีขนละเอียด ดอก (จุดเด่น) ออกเป็นกระจุกตามซอกใบใกล้ปลายกิ่ง ดอกมีสีเหลืองทองสดใส มีกลิ่นหอมแรงและหอมไกล (หอมคล้ายน้ำผึ้ง) กลีบเลี้ยงมี 5 แฉกคล้ายรูปดาว ไม่มีกลีบดอกแต่มีเกสรตัวผู้จำนวนมากสีเหลืองฟูดูนุ่มนวล ช่วงเวลาออกดอกคือเดือนกรกฎาคม - สิงหาคม ซึ่งตรงกับช่วงเดือนพระบรมราชสมภพของรัชกาลที่ 10 ผล มีรูปทรงกลมขนาดเล็ก มีขนปกคลุม เมื่อแก่จะไม่แตก

การใช้ประโยชน์ : รวงผึ้งถูกยกย่องให้เป็นไม้ประดับทรงคุณค่า ด้านภูมิสถาปัตย์ นิยมปลูกเป็นไม้ประธานในสวนหรือตามสถานที่สำคัญเพื่อความเป็นสิริมงคล เนื่องจากทรงพุ่มสวยงามและเมื่อออกดอกจะบานสะพรั่งพร้อมกันทั้งต้นจนมองเห็นเป็นสีเหลืองทองอร่าม ด้านสิ่งแวดล้อม เป็นแหล่งอาหารที่ดีของผึ้งและแมลงต่าง ๆ เนื่องจากดอกมีน้ำหวานและกลิ่นหอมดึงดูด ด้านความหมาย สีเหลืองของดอกเป็นสีประจำวันจันทร์ (วันพระบรมราชสมภพ) และมักออกดอกในช่วงเวลาสำคัญ จึงเป็นสัญลักษณ์ของความจงรักภักดีและความรุ่งเรือง

เคล็ดลับการปลูก : เป็นไม้ที่โตค่อนข้างช้าในช่วงแรก แต่เมื่อตั้งตัวได้จะทนทานมาก ควรปลูกในที่กลางแจ้งเพื่อให้ได้รับแสงแดดเต็มที่ จะทำให้ต้นออกดอกดกและมีทรงพุ่มที่แน่นสวยงาม