Post date: Mar 16, 2016 1:13:28 PM
Voor wie niet zo van torren en kriebelbeestjes houdt zal het oppakken van dit boek een uitdaging zijn, maar als het boek eenmaal gelezen is kijkt de torrenhater met nieuwe ogen naar deze insecten. Aanvankelijk heeft de hoofdpersoon van het verhaal, de dertienjarige Darkus, geen bijzondere belangstelling voor kevers. Sinds zijn moeder overleden is, is hij een stille teruggetrokken jongen met een aardige vader, het soort vader dat je vaak vijf minuten te laat van school ophaalt, maar wel altijd komt. Als Darkus´ vader zomaar verdwijnt uit een afgesloten museumzaal vol geprepareerde kevers kan Darkus niet geloven dat hij vrijwillig verdwenen is en Darkus gelooft al helemaal niet dat zijn vader dood is. Ook oom Max, die zich over zijn neefje ontfermt, is die mening toegedaan. Darkus gaat uitzoeken wat er aan de hand is en doet dat met behulp van zijn oom, zijn vrienden Bertolt en Virgina en Baxter, een supergrote en superslimme neushoornkever. Keverjongen is het debuut van de Engelse schrijfster M.G.Leonard en het wordt in twintig landen tegelijk uitgebracht. Het is waarschijnlijk de originele insteek van het verhaal, gecombineerd met een vlotte schrijfstijl die voor deze hype verantwoordelijk is. Leonard raakte gefascineerd door de vele bijzondere eigenschappen die kevers kunnen hebben; er zijnbijvoorbeeld kevers die gif naar je toe kunnen spugen, licht kunnen geven of beton kunnen verpulveren. Ze verwerkte deze eigenaardigheden in haar verhaal. De neushoornkever Baxter, die Darkus´grote vriend wordt, is speciaal: hij kan met de jongen communiceren en hij is slim. Het is Baxter die zorgt voor een doorbraak in het onderzoek naar de verdwijning van Darkus´ vader en ze op het spoor zet van de boosaardige Lucretia Cutter. Zij is een door en door slechte vrouw, Leonard heeft haar vooralsnog geen enkele aardige eigenschap toebedeeld. Zelfs voor haar dochter is ze keihard. De andere boeven in het verhaal wonen naast Darkus. Het zijn twee neven die het pand geërfd hebben en het niet eens kunnen worden wat ze ermee zullen doen. Ze maken ruzie met elkaar, ze schuwen het geweld niet en hun beperkte verstand staat garant voor een aantal vermakelijke domme acties en hilarische scènes. Leonard loopt in haar verhaal hier en daar langs het randje van de cliché´s wat haar personages betreft, maar toch is Keverjongen een fijn boek: het is spannend, grappig en de grote rol die kevers in het verhaal spelen is origineel. Het boek is geïllustreerd door Julia Sarda. Zij tekende niet alleen scènes uit het verhaal, maar ook heel veel kevers. Keverjongen is het eerste deel van een trilogie. Dit eerste deel kent een mooie afsluiting, maar Lucretia is nog niet gestopt. Het is te hopen dat Leonard nog meer originele ideeën heeft en de vervolgdelen net als dit debuut zullen verrassen. Keverjongen M.G. Leonard (tekst, vertaald door Esther Ottens) en Julia Sarda (illustraties)
Querido, 2016 €15,99