Ficus pumila

• Vernacular name: Climbing Fig

• ลำต้นเป็นไม้เลื้อยอาศัยราก (Root-climber), กิ่งย่อยแห้งสีน้ำตาล, กิ่งที่มีใบหนา 2–5 มม สีน้ำตาล, ผิวกิ่งมีขนสั้นหนาแน่น (tomentose) ถึงขนอุย (villous), เยื่อชั้นผิวสร้างผลึก (Cystolith) เฉพาะด้านท้องใบ, หูใบยาว 0.5-1.5 ซม, 

• ใบเป็นใบเดี่ยวเรียงตัวรอบลำต้นแบบสลับ (distichous) หรือเวียน (spirals), ก้านใบยาว 0.5-2 ซม เนื้อเยื่อชั้นผิวคงทน, ปลายใบป้านหรือเกือบแหลม (apex obtuse to subacute), ใบรูปรี (elliptic) ขอบขนานหรือเกือบไข่ (oblong or subovate) ขนาดยาว 2–10 ซม กว้าง 1–6 ซม, โคนใบสมมาตร รูปป้านหรือหัวใจ (rounded to cordate), ขอบใบเรียบ (entire), เนื้อใบหนาคล้ายหนัง (coriaceous), ผิวใบด้านหลังใบมีขนเบาบางบริเวณเส้นใบ, ผิวใบด้านท้องใบมีขนเกือบอุย (subvillous), เส้นใบร่างแหแบบขนนก (pinnately webbed) เส้นกลางใบมักไม่จรดปลายใบ, เส้นใบมี 4-6 คู่ โดยเส้นใบล่างสุดยาว ½–⅔ เท่าของความาวแผ่นใบ, ช่องร่างแห (areoles) มีรอยบุ๋ม (foveolate) ด้านท้องใบ, โคนเส้นใบมีต่อมผลิตสารเหนียว (waxy glands)

• ดอกเป็นช่อแบบ Hypanthodium (figs) เดี่ยว เกิดตามซอกกิ่งหรือใต้ใบ, ก้านช่อดอกยาว 0.4–1 ซม, ใบประดับที่โคนยาว 4–7 มม, ฐานรองดอกเกือบกลม (subglobose) ถึงรูปพีระมิด (pyriform) หรือทรงไข่กลับถึงรูปลูกข่าง (obovoid to turbinate) ในช่อดอกที่สืบพันธุ์ได้, ช่อดอกยาว 2.5–7 ซม กว้าง 2–3 ซม ตามเส้นผ่านศูนย์กลาง, ผลแห้งเส้นผ่านศูนย์กลาง 3.5–6.5 ซม เมื่อสุกมีสีม่วงหรือดำ, โคนผลมีก้าน (stipitate), กลีบรวมสีแดง, เกสรเพศผู้ 2–3 อัน

กิ่งและใบตามธรรมชาติ