DC_spurning_2
Spurning frá 1. okt. 2004
Sæll,
Flott grein þetta er einmitt það sem mig langaði að vita. Eitt sem ég rakst á : " Heimilt er að dæma þeim, sem misgert er við, bætur úr hendi þess, sem réttarröskun olli, þó að hann hafi gert það í grandleysi, en ekki mega bæturnar nema hærri fjárhæð en ávinningi hans af brotinu." kannski er ég ekki alveg að skilja þessa kínversku sem lagaákvæði eru í mínum augum en ég spyr útfrá þessu...er hægt að sekta þá?...þeir voru ekki að gera þetta í gróðaskyni. Einnig finnst mér afar ólíklegt að smáís geti komið með gögn um að þetta hafi haft áhrif á fjölda fólks í bíó..því það verður að taka inní málið hækkunina á miðaverði og einnig sama máli með geisladiskana hvað þeir hafa hækkað. Og líka verð á áskrift að stöð 2 þar sem flestir þeir þættir sem downloadað er eru sýndir á stöð 2.
En hvað finnst þér? Bara svona okkar á milli...hvernig helduru að þetta endi? Mér finnst það ólíklegt að þetta endi með einhverjum sektum uppá milljónir því íslenskt réttarkerfi er nú þekkt fyrir milda dóma...ekki fara þeir að sekta tölvunörda um 5 milljónir og 2 ára fangelsi þegar barnaníðingur fær 3 mánuði og 100.000króna sekt!
Jæja, ég þakka allaveg fyrir þessa greinagerð þína hún var mjög gagnleg, þú átt eftir að verða þrusugóður lögfræðingur ;)
ég hringi í þig þegar löggan kemur hingað ;)
kv, Ásgeir {...}
-------------------
Sæll Ásgeir.
Þakka hrósið.
Það sem þú vitnar í efst í bréfi þínu er 3. málsgrein. 56. gr. Sú grein innihledur hinsvegar þrjár málsgreinar, og líta má á hverja þeirra sem sérstaka bótaheimild:
1. mgr.: skilyrðin eru brot, saknæmi og tjón rétthafa (ekkert skilyrði
um ávinning þess brotlega). Almennar skaðabótareglur mæla fyrir um að
sá sem verður fyrir tjóni á að vera eins settur eins og ef tjónið
hefði ekki orðið.
2.mgr.: fjallar um miskabætur. Einu skilyrðin eru ólögmæt háttsemi og
röskun höfundaréttar. Þessi málsgrein á mjög illa við þegar um
hagsmunasamtök er að ræða, ætti e.t.v. við ef Kalli Bjarni væri
kærandi í málinu.
3. mgr.: þetta er svokölluð hlutlæg bótaregla (ég veit, kínverska):
hugarfar þess brotlega skiptir semsagt ekki máli, þótt viðkomandi hafi
ætlað að ná sér í openoffice, en hafi óvart (þ.e. í grandleysi) náð
sér í nýjasta Bang-gang diskinn í staðinn. Hér er bara gert að
skilyrði að i) viðkomandi hafi brotið af sér og i) einhver ávinningur
sé af brotinu.
Líklegast munu smáís og félagar reyna að fá bætur á grundvelli 1.
mgr., þótt ég þori ekki að fullyrða það. Ef það tekst hjá þeim, þá
skiptir ekki máli hvað stendur í hinum tveimur, þetta eru 3
sjálfstæðar heimildir.
Það er hárrétt hjá þér að það verður mjög erfitt fyrir þessa aðila að
sýna fram á tjón sitt. Ef svo ólíklega fer að þeim takist það, þá held
ég að það verði algerlega ómögulegt að sýna fram á einhverja fjárhæð,
hvað þá að reyna að klína einhverri ákveðinni upphæð á strákana 12.
Ef ég væri lögmaður samtakanna, sem fer fjarri, þá myndi ég fara fram
á bætur á grundvelli 1.mgr.56.gr., og að bætur yrðu ákveðnar ,,að
álitum" (eða eitthvað svipað orðalag) - þá er það í raun sett í
hendurnar á dómaranum hver bótafjárhæðin er, hann beðinn um að ákvarða
þær út frá gögnum málsins (hver sem þau kunna að verða).
Hér eru 6 dómar Hæstaréttar, þar sem rætt er um bætur ,,að álitum":
Passaðu þig að rugla þessum skaðabótaheimildum {ekki} saman við sektir (sem
eru refsingar). Smáís getur aldrei farið fram á að umræddir aðilar
verði sektaðir, heldur er það ákæruvaldsins (ríkisins) að fara fram á
það - á grundvelli 54. gr. höfundalaganna.
Ef þetta fer fyrir dómstóla mun þetta mál hugsanlega verða bæði
einkamál (þ.e.smáís og co. gegn hinum grunuðu, að fara fram á
skaðabætur (56.gr.)) og jafnframt opinbert mál (þ.e. ákæruvaldið gegn
hinum grunuðu, að fara fram á refsingu (sektir eða fangelsi, 54.gr.))
{...}
kv.
Halli