ในวงการ การประเมินมวลชีวภาพ (biomass) และคาร์บอนเครดิต

คุณจะได้ยินคำว่า สมการ Allometry ซึ่งจะเปลี่ยนค่าความโต ความสูงของต้นไม้ที่วัดได้ในภาคสนามให้เป็นค่า "มวลชีวภาพ" หรือ "การกักเก็บคาร์บอนของต้นไม้" ได้อย่างง่ายดาย

จริงๆ แล้ว "มวลชีวภาพ" และ "การกักเก็บคาร์บอนของต้นไม้" วัดตรง ๆ ยาก ต้องตัดต้นไม้ เสียเวลาและงบประมาณมาก ดังนั้น สมการ Allometry จึงเป็นวิธีการประมาณค่าแบบทางอ้อมที่นิยมและได้รับการยอมรับ

การสร้างสมการ Allometry โดยทั่วไปจะเลือกต้นไม้ที่มีขนาดหลากหลาย เพื่อให้ครอบคลุมช่วง DBH (เส้นผ่านศูนย์กลางของต้นไม้ที่ระดับอก) ที่พบจริงในพื้นที่ จากนั้นวัด DBH และความสูง (H) ของต้นไม้ที่ถูกเลือก แล้วตัดต้นไม้ แยกส่วนลำต้น กิ่ง ใบมาชั่งน้ำหนัก

หลังจากนั้นจะนำตัวอย่างบางส่วนไปอบแห้งเพื่อหาน้ำหนักแห้งจริง (dry biomass) เนื่องจาก biomass โดยทั่วไปหมายถึงน้ำหนักแห้งของชีวมวล ไม่ใช่น้ำหนักสด

เมื่อนำข้อมูล DBH ความสูง และ biomass จริง มาวิเคราะห์ความสัมพันธ์ทางสถิติ ก็จะได้สมการ Allometry สำหรับใช้ประมาณมวลชีวภาพของต้นไม้จากตัวแปรที่วัดได้ง่ายในภาคสนาม

จะเห็นว่าการสร้างสมการทำได้ไม่ง่าย แถมต้องตัดต้นไม้อีก จึงเป็นที่มาว่าทำไมเราถึงยังใช้สมการที่สร้างมาเมื่อ 40-60 ปีก่อน เช่น

สมการ Ogawa et al. (1965) สำหรับกลุ่มพรรณไม้ทั่วไป สำหรับป่าดิบชื้น สำหรับป่าเต็งรังและป่าเบญจพรรณ

Komiyama et al. (1987) สำหรับกลุ่มพรรณไม้ป่าชายเลน

Tsutsumi et al. (1983) สำหรับป่าดิบแล้ง ป่าดิบเขา เป็นต้น