Tercyna to strofa trójwersowa rymowo otwarta, w której rymują się ze sobą dwa skrajne wersy, a wers środkowy pozostaje wolny w ramach strofy i dlatego może się rymować z jednym lub dwoma wersami strofy następnej. W klasycznych tercynach strofy rymują się łańcuchowo aba abcb cdc ded ...xyx yzy z(z) z jednym lub dwoma wersami stanowiącymi puentę utworu. W sonetach tercyny w końcowej części utworu rymują się cdc dcd lub cdc cdc. Tercyny budują w całości sonet shelleyowski (tercynowy), rymujący się aba bcb cdc ded ee. Tercyna to forma włoska. Swoja sławę zawdzięcza użyciu przez Dantego Alighieri w Boskiej komedii. Forma ta występuje w twórczości bardzo wielu poetów europejskich. W Polsce pierwszy posłużył się nią Jan Kochanowski. Wykorzystywali ją również Adam Asnyk, Maria Konopnicka, Jan Kasprowicz, Jerzy Żuławski, Bolesław Leśmian i Leopold Staff. Tercyny pisała też między innymi bardzo dobra poetka amerykańska, Emma Lazarus.