Kasydy i gazele to utwory wywodzące się z tradycji Bliskiego Wschodu, obecne w literaturze arabskiej i perskiej. Opierają się one na monorymie przeprowadzonym przez cały utwór i refrenie. Gazele to utwory liryczne, a kasydy to poematy epickie. Najsłynniejszym autorem gazelów był perski poeta Hafiz z Szyrazu, tworzący w czternastym wieku. Autorem znanej kasydy, przełożonej przez Adama Mickiewicza, był arabski poeta z szóstego wieku Asz Szanfara (Szanfary). Do tradycji poezji arabskiej i perskiej nawiązywali w zakresie formy poetyckiej w literaturze zachodnioeuropejskiej między innymi czołowy przedstawiciel poezji niemieckiej okresu Burzy i naporu Johann Wolfgang Goethe, największy czeski poeta z drugiej połowy dziewiętnastego wieku Jaroslav Vrchlicky i słoweński romantyk France Preseren.