Bataven

(Ook: Batavieren) Germaanse volksstam die zich waarschijnlijk in Noordwest-Europa vestigde, na de komst van Julius Caesar in de Nederlanden (57 v. Chr.), op het Insula Batavorum. De Bataven werden onderworpen door de Romeinen om de Rijngrens van het Romeinse Rijk te verdedigen tegen Friezen en Germanen aan gene zijde. Die grens rekte men steeds verder op, dus men treft hen algauw op andere plaatsen aan. Onder Julius Civilis kwamen de Bataven in 68-70 n. Chr. met de Friezen, de Kaninefaten, en de Germanen, in opstand tegen keizer Vespasianus. Na de Bataafse opstand, met een verovering van de brug bij de rivier Nabalia, werkten de Bataven, in hogere posities, opnieuw voor Rome. Na de val van het Romeinse Rijk in 567 n. Chr., is het gebied van de Bataven prijsgegeven aan binnenvallende Franken. De Bataven trokken weg en verspreidden zich in omliggende gebieden. De Bataafse mythe zegt hen dan feitelijk kwijt te zijn. Een andere naam voor Nederland is sindsdien: Batavia.

© 2017 F.N. Heinsius