หลวงพ่อเงินเทพเจ้าแห่งดอนยายหอม

...ตอนที่ ๑...

... บรรพบุรุษของผมชื่อ...นายแม้น ปฏิพิมพาคม...นามสกุลเป็นรัชกาลที่ ๖ ได้พระราชทานให้มา ...

เนื่องจาก...ปู่ผมสักยันต์เต็มตัว...ปฏิ แปลว่าต่อต้าน...พิมพาแปลว่าการสักยันต์...คมแปลว่าอาคม...รวมแล้วแปลว่า การต่อสู้ศัตรูด้วยการลงยันต์ ...

ทางบาลีแปลว่า ... ผู้พร้อมเสมอที่จะสู้ศัตรู ... ปู่แม้นเป็นคนเกิดนครปฐมมีรุ่นราวคราวเดียวกับล.ป.เงิน [ ผมเรียกท่านว่าหลวงปู่เงิน ] และก็สนิดชิดเชื้อกับล.พ.แช่มอีกด้วย ...ในตอนที่ผมยังเด็กอยู่ ... คุณพ่อผม ... พล.ต.ท.ชัยยงค์ ปฏิพิมพาคมพามาหาหลวงปู่อยู่เป็นประจำ ... ยิ่งตอนที่คุณพ่อมารับราชการเป็นตำแหน่งรองผู้การเขตที่

นครปฐม ... ผมยิ่งมีโอกาสได้มากราบหลวงปู่เงิน ...ได้บ่อย.ครั้งเพราะสมัยก่อนหน้านี้คูณพ่อมักนิมนต์หลวงปู่เงินไปที่บ้านที่กรุงเทพอยู่หลายครั้งหลายครา ...

เจอหลวงปู่ทีไรผมมักจะกระโดดขึ้นไปนั่งบนตักท่านทุกครั้งไป ...ท่านก็จะเป่าหัวให้ผมทุกครั้งเหมือนกัน ... มีอยู่ครั้งหนึ่งผมขอคาถาเพิ่มพูนปํญญา ...

ท่านก็บอกให้คุณพ่อจดลงในกระดาษ ... คาถามีใจความดังนี้ ...

...โอม ปรุ ปรุ ทะลุปัญญา ปัญญาเย ปัญญามายึดสติ อุทะปาสิยานัง อุทะปาทีปัญญา อุทะปาทิวิชา ...

... แถมให้บทก่อนออกเดินทางอีก ... ใจความว่า ...

... นะโมพุทธายะ นะมะพะทะ ติหังจะโตโลทิ พรหมาเทวะตา ...

... แถมบทสกดสัตว์ร้ายสั้นๆอีกบทคือ ...

... อะตึง อะตัง อังอะ ...

ผมได้เคยถามท่านว่า " หลวงปู่ ... ผมอยากให้ ล.ป.ลงสักยันต์ที่กระหม่อมผมหน่อยได้ไหม?ครับ " ...

ท่านก็ตอบมาว่า " ไม่ได้หรอกลูก ... สักให้คนแรก ... ก็เป็นเสือร้าย ... ผู้คนเกรงกลัว ... ส่วนคนสุดท้ายก็เป็นเจ้าคนนายคน ... จากชั่วสุดๆ มาถึงดีๆสุดๆ ...

คงสักให้ใครไม่ได้อีกแล้วละ ..." ว่าแล้วก็หยิบดินสอมา ... แล้วก็เขียนยันต์ลงไปที่กระหม่อมของผมแทน ... แล้วพูดว่า" อย่างนี้ก็ใช้ได้แล้วลูก ..."

จึงทำให้ผมยอมจำนนท่าน ... และไม่เซ้าซี้กับหสวงปู่อีก ...

... หลวงพ่อเงิน เทพเจ้าแห่งดอนยายหอม ...

... จากปากคำของคุณพ่อได้เล่าเรื่องราวของปู่แม้นมาว่า ...

ตอนพ่อยังเด็กๆอยู่ ... มีอยู่วันหนึ่ง ... หลังจากปู่ได้กลับมาบ้าน หลังจากที่ร่ำสุรากับพรรคพวกแล้ว ... ปู่ก็เกิดอาการของขึ้น ... ถอดสร้อยที่แขวนหลวงพ่อเงินออก

...แล้วไปคล้องกับไว้กับไก่บ้านที่เดินอยู่แถวนั้น แล้วก็เดินเข้าไปในบ้านไปหยิบปืนลูกซองออกมา ... แล้วหันไปทางไก่ตัวนั้น ... ทันใดนั้น ... ปู่ก็ยิงปืนลูกซองไปที่ไก่ตัว

นั้นอย่างรวดเร็ว ... เสียงปืนดังกัมปนาท ... พอสิ้นเสียงปืนมองไปที่ไก่ตัวนั้น ปรากฏว่าไกตัวนั้น ... ปืนไม่ได้ระคายผิวหนังมันเลย ... แต่ความตกใจมันก็วิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว ...

ปู่โดดตามไปอย่างรวดเร็ว ... จนไปจับไก่ตัวนั้นได้มองไปที่คอมัน ... กลับไม่เห็นสร้อยและพระ ล.พ.เงินที่คอมัน ... ปู่ลองก้มหาดูบริเวณใกล้เคียงในแถบนั้น ...

กลับไม่พบเห็นสร้อยและพระ ลพ.เงินเลย ... สร้างความแตกตื่นตกใจให้กับปู่มาก ... จึงคิดขึ้นมาได้ว่าตนเองได้ลบหลู่ครูบาอาจารย์เข้าแล้ว ... จึงยกมือขึ้นท่วมหัวแล้ว

กล่าวคำขอขมากับหลวงพ่อเงินในทันที ... พอเสร็จสรรพกลับมานั่งที่หน้าบ้าน ... ตาเหลือบไปที่โต๊ะข้างแคร่ ... เห็นสร้อยและพระวางอยู่บนนั้น ... เป็นที่อัศจรรย์ใจปู่

เป็นอย่างมาก ...

มีอยู่อีกครั้งหนึ่ง ... พ่อได้เดินทางตามไปกับปู่ ... โดยที่ปู่ขี่อยู่บนม้า ส่วนพ่อเดินตามปู่ไป ... ทางในสมัยนั้นยังเป็นป่ารก ... ปกคลุมอยู่หนาทึบเอาการอยู่ ก็เดินทาง

กันไปได้พักใหญ่ ... และะอย่างไม่มีใครได้คาดคิดพลันมีบุคคลลึกลับปิดหน้าด้วยผ้าขาวม้า ... กระโดดออกมาจากข้างทางที่แสนเปลี่ยวสุดๆ ... ใช้ดาบฟันลงไปบนกลาง

หลังปู่อย่างแรง ... จนปู่หน้าขมำลงไป แต่ด้วยความรวดเร็ว ... ปู้ก็ชักปืนแก๊ปที่เหน็บอยู่ที่พุงหันไปยิงชายคลุมหน้าในทันที ... เสียงร้องดังขึ้นมาอย่างโหยหวน ...

พ่อเห็นชายลึกลับที่แขนชุ่มโชกไปด้วยเลือดกระจายอยู่เต็ม ... แต่ก็ยังมีแรงถีบตัวเข้าข้างทาง ... หายลับไปในดงป่าทึบทันที ...พ่อเดินไปดูที่หลังปู่เห็นเสื้อ

ขาด ... แต่กลับไม่มีเลือดออกมาซักหยดเดียว ... จึงถามปู่ว่า " พ่อเป็นยังไงบ้าง " ... ปู่ตอบว่า " ไอ้พวกลอบกัด กินพ่อไม่ลงหรอกลูก" ...

แต่ที่พ่อสังเกตุเห็น ... พระที่ปู่แม้นแขวนคออยู่นั้นไม่แคล้วเป็นหลวงพ่อเงิน ... เทพเจ้าแห่งวัดดอนยายหอมอย่างแน่แท้ ...

... มีภาพเหรียญประสบการณ์ของ ล.พ.เงิน และ ล.พ.แช่ม วัดดอนยายหอมให้ชมกันครับ ...

... เรื่องราวของหลวงพ่อเงิน เทพเจ้าแห่งดอนยายหอมยังไม่จบนะครับ ... ยังมีตอนที่ ๒ ต่ออีกด้านล่าง ...