Laos 003

Vientiane, hoofdstad van Laos

De stad heeft ongeveer 400.000 inwoners. De stad ligt aan de noordelijke oever in een bocht in de Mekongrivier. De naam Wieng Chan komt van "stad of plaats met muren" en "Chan" (de Lao vervorming van het Sanskrietwoord Chandana, dat sandelhout betekent). De Fransen romaniseerden de spelling tot Vientiane. Vientiane wordt samen met Phnom-Penh in Cambodja en Saigon (Ho Chi Minhstad) in Vietnam beschouwd als de 3 klassieke Franse "Indochinese steden".

Ofschoon de stad nog altijd niet erg groot is, ondervindt ze toch heel wat invloed van de toeristen. Er zijn heel wat Boeddhistische tempels en monumenten met de Pha That Luang, een Boeddhistische stupa, als een van de beroemdste, maar deze ligt een eind uit het centrum en hebben we daarom niet bezocht. Een ander gedenkten, de Patuxai, ze begonnen het in 1957 te bouwen en voltooiden het in 1968, is misschien we het meest opvallende landmark in de stad. De achitectuur ervan werd geïnspireerd door de Arc de Triomphe in Parijs, maar de opsmuk bevat typische Laotiaanse motieven zoals "Kinnari”, een mythische vrouwelijke vogel. Je kunt er bovenop klimmen.

We bezochten verder een grootwarenhuis en vooral de markt in al zijn onderdelen. Vanwege de eindejaarsfeesten waren er in de binnenstad ook elke avond oorverdovende optredens en daar was het ook een en al geglitter enzovoort. We hebben er nog een goede daad verricht en New Yaer gewijzigd in New Year, zoals het hoort.

Naar en te Lak Xao en in Nam Phao de grens over

Van Vientiane naar Lak Xao hadden we een lunchstop in een dorpje met in de stalletjes allerlei vreemde producten voor de voorbijkomers. Ze hadden divers gekleurde eieren (kleur duidde de houdbaarheid aan) , maar bijvoorbeeld ook gebakken ratten.

Voordat je in Lak Xao aankomt, rijd je door een prachtig stukje Karstgebergte (kalksteen).

Lak Xao is verder een stoffige stad die alleen van belang is als doorgangsplek..

Er is nauwelijks keuze in hotels en eten doe je er in het Only One Restaurant, het enigste dat er is.

De stad ligt zo'n 34 kilometer van de grens met Vietnam in de schaduw van een massieve kalksteenberg, de Phou Phaa Phi Hong, te midden van uitgebreid en nog onberoerd woud.

Je kunt vanuit de plaats een bus nemen naar de Nam Phao grens en dan overwandelen naar de andere kant over een lengte van 500 meter en zo deden wij het ook.

Aan de andere kant stond een bus klaar om ons naar de oostkust van Vietnam te brengen.