Embedded Files
Nogal kitcherig liggen ze aan de kade in Cairo. Zulke luxe cruise-, hotelschepen zijn het vervoermiddel voor de klassieke Egyptereis.
Momenteel is het echter niet erg veilig.
De meeste toeristen gingen begin negentiger jaren echter per bus, trein of vliegtuig naar het zuiden.
De rivier de Nijl komt uit het hart van Afrika en vindt haar oorsprong in de vochtige gebieden van Boeroendi. Ze doet er meer dan 6500 km over voordat ze uitstroomt in de Middellandse Zee.
In duizenden jaren heeft de rivier een dal uitgesleten en zo in Egypte een oase gevormd die van Aswan tot Cairo zo'n 900 kilometer lang is, maar die nergens breder dan 20 kilometer is. Herodotus noemde Egypte al: een geschenk van de Nijl.
Sinds de nieuwe dam bij Aswan in 1968 gereed kwam is er geen sprake meer van de jaarlijkse overstromingen met de afzetting van het vruchtbare slib.
Het oude irrigatiesysteem van de farao's heeft dan ook tot die tijd gefunctioneerd. Nu blijven de akkers het hele jaar door groen en kan er voortdurend worden geoogst tegen eerst maar een maal per jaar.
Ondanks al deze inspanningen moet Egypte toch nog een groot deel van het voedsel invoeren.
Er zijn op enkele plaatsen bruggen om van de ene kant van de Nijl naar de andere kant te komen, maar op de meeste plaatsen moet dit toch met de veerpont of een boot gebeuren. En daar wordt druk gebruik van gemaakt zoals op de linker foto te zien is. Dat deze veerboten goed vol worden geladen is ook op de rechter foto te zien bij een afvaart waarbij het uiteinde van een bus over de laadklep heen steekt.
Op nevenstaande foto links is meer te zien dan de spetterende mensen in het kleine bootje voor de grotere boot.
Zo heeft de grote boot terwijl ze daar qua vorm - het is een vrachtboot met eigen gemaakt roer - geenzins op lijkt, de zeilen van de zogenaamde ranke feloeks (zie verderop onder aan de pagina).
Op de voorgrond voor de boot zijn met enige moeite drijvende planten te onderscheiden, die je tegenwoordig in Nederland voor in je vijver kan kopen. In de Nijl zie je die meer naar het zuiden bijna overal.
Dan ziet u links van de boot op de wal een pompinstallatie die het water van de Nijl verder landinwaarts brengt. Als je wat verder van de Nijl komt zie je kanalen met vaak heel vuil water; althans zo van de bovenkant. Je ziet bij huizen ook overal kleinere handpompen en een vraag die dan bij je opkomt is: hoe kunnen die pompen vanuit die vervuilde kanalen toch nog zuiver en gezond water leveren.
Ik kreeg daar tijdens deze reis grote twijfels over. Vooral omdat het water vele malen wordt gebruikt. Bilharziasis via zuigwormen in besmet water - met ernstige en soms dodelijke ziekteverschijnselen - komt nog veel voor.
De zon komt ook bij de Nijl op en gaat onder. De linkerfoto heb ik vanuit een rijdende trein genomen en laat de zon tussen de bomen en de ochtendmist zien. Op de rechterfoto zijn bij de naderende avond de plantjes en hun schaduwen op de Nijl weer goed te zien.
Hier in het zuiden van Egypte bij Aswan is duidelijk te zien dat de strook vruchtbare grond en het uitgesleten dal niet al te breed zijn. De woestijn rukt op. Aswan heeft geen brug en de feloeks zorgen hier voor het vervoer over water. Langs het water is het vaak net of er geen wind is, maar op het water is die er bijna altijd. Dit zal wel te maken hebben met het gegeven dat het water verdampt en dan automatisch met de wind naar de droge en hete woestijn ernaast wordt vervoerd. Het zou me niet verbazen als de vorm van de zeilen op dit soort verschijnselen is afgestemd. Op de feloeks is het aangenaam vertoeven.
Page updated
Google Sites
Report abuse