Bayamo (La Bayamesa) en Camagüey met park en pleinen.

Bayamo

Bayamo is de hoofdstad van de provincie Granma in Cuba, en is een van de grootste steden in deze regio. Het is gesticht door Diego Velázquez de Cuéllar op 5 november 1513. In de 16e eeuw was het een van de belangrijkste landbouwgebieden van het eiland. Omdat het zover landinwaarts ligt had het nauwelijks last van piraten.

Bayomo is tevens bekend doordat het de geboorteplaats is Carlos Manuel de Céspedes, de eerste president van de republiek Cuba. Het standbeeld in de presentatie betreft hem.

Veel is er in Bayamo niet te doen, maar het stadje is vooral bekend doordat hier het Cubaanse volkslied, El Himno de Bayamo, vandaan komt. Pedro Felipe Figueredo schref het in 1867. En dit is later het Cubaanse Volkslied geworden. Van hem zijn ook de woorden: "Doodgaan voor het vaderland is leven." Aan dit gebeuren is ook een monument gewijd.

Granma is de provincie van Cuba waarvan Bayamo de hoofdstad is. Het is ook de naam van de Universiteit en de officiële krant van het Centraal Comité van de Communististische Partij van Cuba, maar die heeft wel een iets ander logo. Deze krant is overigens vernoemd naar het jacht Granma waarmee Fidel Castro en 81 andere rebellen op Cuba landden, waarmee de Cubaanse revolutie begon. Enig zoeken levert verder op dat de Communistische Partij dit logo gebruikt voor de sociale media.

In Bayamo genoten we ook de lunch, was een reisgenote jarig en zo werd het daar met een muziekje en een dansje en het lokale drankje Bayamo (met rum) erg gezellig.

Camagüey

Camagüey (gesticht in 1515 onder de naam Santa María del Puerto del Príncipe) is een stad in centraal Cuba De stad wordt bewoond door ongeveer 300.000 mensen.

Met fietstaxi’s bezochten we het Parque Ignacio Agramonte met zijn ruiterstandbeeld en met aanliggende gebouwen zoals de Catedral Metropolitana ofwel Catedral de Nuestra Señora de la Candelaria met een groot Christusbeeld er boven op. Geen bijzonder en een wat donker interieur.

We bezochten ook diverse pleinen zoals het Plaza de los Trabajadores. Daar staat ook een kapokboom - Ceibapentandra, ceibaboom - als symbool van de Cubaanse strijd voor de onafhankelijkheid. Ook bevindt zich hier dit Centro de Convenciones Santa Cecilia, een vergader- en evenementen-ruimte. Het gebouw stamt al van voor de revolutie. En Che Guevara tref je meer dan Fidel op allerlei plaatsen aan in deze vorm met een spreuk. Aan de andere zijde van dit plein ligt de Iglesia de Nuestra Señora de la Merced. Binnen zijn bijzondere muurschilderingen te zien, maar het is deels vergane glorie. Een volgend plein was de Plaza de San Juan de Dios, waarvan je enige beelden ziet bestaande uit elementen uit de koloniale tijd, zoals grote deuropeningen, brede deuren, ramen met gedraaide houten balusters. Ook zijn er antropomorfe sculpturen van zwarte slaven die hun dagelijkse taken op het plein uitvoeren. Op het gelijknamige plein was er de Iglesia de San Juan de Dios annex klooster en hospitaal. Binnen in de kerk zijn vijf altaren met houten altaarstukken en sculpturen te zien. Het hoofdaltaar heeft een antropomorfe voorstelling van de Heilige Drie-eenheid in kostbaar hout.