2002 Martín Sarmiento

Pedro Xosé García Balboa, coñecido como Frei Martín Sarmiento foi un relixioso que destacou pola súa constante defensa da nosa lingua desde unha perspectiva ilustrada. 

Desde 1723 coidou a súa amizade co Padre Feixoo, co que mantivo correspondencia frutífera ata a súa morte. Desta etapa é Demostración Crítico-Apologética del Theatro Crítico Universal (1732), a única obra que publicou en vida. 

Desde a súa viaxe a Galicia en 1745 a nosa cultura e lingua convertéronse no principal centro de interese do ilustrado. Sarmiento foi unha das primeiras voces en reivindicar a capacidade do galego para expresarse en todos os ámbitos. Considerado precursor da moderna filoloxía románica, o núcleo fundamental dos escritos de Sarmiento pertence ao terreo lexicográfico. 

No ano 1748 foi elixido abade do seu Mosteiro de San Martín, de Madrid. A partir de entón, centrou o seu interese na etimoloxía galega. Proba deste labor é o seu Onomástico etymológico de la lengua gallega .

No ano 2002 dedicóuselle o Día das Letras Galegas.