ELGUETA CERDA Rómulo Antonio
(ANTO)
(ANTO)
Život i djelo
Antonio Elgueta, arhitekt i plastičar, rođen je u Čileu, a trenutačno živi u Buenos Airesu. Njegova vizija rađa se iz neobičnosti življenja u zemlji različitoj od svoje zemlje rođenja, što podrazumijeva promatranje vizija svojeg starog svijeta pod lupom novih učenja, uz neizbježnu prilagodbu novom svijetu; koliko samo glasova utihne u tom resetu. A da su oni koji su prije živjeli i dalje prisutni, tražeći mjesto koje im je uskraćeno, kako bi se onda registrirale te nomadske prisutnosti, pod kojim bi znakom bile označene te odsutnosti koje traju kroz vrijeme, udaljenosti i sjećanja. Tim se pitanjem bavi i Ray Bradbury u Marsovskim kronikama kad se njegovi likovi pitaju gdje su drevni stanovnici Marsovci, povrh vlastitih odraza u vodi Marsovih kanala.
Ime korisnika na društvenim mrežama
@röllen
Vida y obra
Antonio Elgueta, arquitecto y artista plástico, nacido en Chile y actualmente viviendo en Buenos Aires, Argentina. Su visión nace desde la extrañeza de habitar un suelo distinto al natal, que implica arrastrar visiones de su antiguo mundo a la luz, de los nuevos aprendizajes, que exige la adaptación a un nuevo mundo, cuántas voces se acallan, en este reseteo y si los que antes habitaron aún estuvieran presentes, reclamando un lugar que se les niega, cómo registrar estas presencias nómades, bajo que signo se señalan estas ausencias, que persisten a través del tiempo, la distancias y las memorias. Como plantea Ray Bradbury, en Crónicas Marcianas, al preguntarse, sus personajes acerca de dónde están los antiguos habitantes, los marcianos, ante sus propios reflejos, en el agua de los canales de Marte.
Nombre de usuario en redes sociales
@röllen
Life and work
Antonio Elgueta, architect and visual artist, was born in Chile and now lives in Buenos Aires, Argentina. His vision is born from the strangeness of inhabiting a land different from his native one, which implies dragging visions of his old world into the light, from new learnings, which requires adaptation to a new world, how many voices are silenced in this reset and if those who lived there before were still present, claiming a place that is denied to them, how to record these nomadic presences, under what sign are these absences noted, which persist through time, distance and memories. Ray Bradbury raises the questions in The Martian Chronicles when his characters ask themselves where the ancient inhabitants, the Martians, are, before their reflections, in the water of the canals of Mars.
Social Media Username
@röllen
Vida e obra
Antonio Elgueta, arquiteto e artista plástico, nascido no Chile e atualmente vivendo em Buenos Aires, Argentina. Sua visão nasce da estranheza de habitar um solo diferente do seu nativo, o que envolve arrastar para a luz visões de seu antigo mundo, de novos aprendizados, que exigem adaptação a um novo mundo, quantas vozes são silenciadas, neste reset e se aqueles que viveram anteriormente ainda estivessem presentes, reivindicando um lugar que lhes foi negado, como registrar essas presenças nômades, sob que signo são marcadas essas ausências, que persistem no tempo, nas distâncias e nas memórias. Como afirma Ray Bradbury, em Crônicas Marcianas, quando seus personagens se perguntam onde estão os antigos habitantes, os marcianos, diante de seus próprios reflexos, nas águas dos canais de Marte.
Nome de usuário nas redes sociais
@röllen
NOVI ŽIVOT, akril, 2018.
NUEVA VIDA, Acrílico, 2018
NEW LIFE, Acrylic, 2018
NOVA VIDA, Acrílico, 2018
Prvi udisaj podrazumijeva posljednji udah nekoga drugog života, drugih naših sjećanja koja nosimo, poput sjećanja onih koji su nam prethodili. Podrazumijeva i temelj budućih sjećanja onih koji dolaze za nama, u tkivu koje je satkano u pričama s različitim okolnostima, bez osuđivanja, ali i dalje priča koje su uvijek prisutne, „koje me tjeraju da se pitam bez svojih pitanja i iskustava, jesu li moje ili su obojene po sjećanjima koja su prethodila mojima”.
El primer aliento implica el último aliento de otra vida, otras memorias propias que llevamos, como las memorias de quienes nos precedieron. Y también la base de las futuras memorias quienes nos sucedan, en un tejido que se teje en historias con circunstancias diversas, sin juzgarlas pero siempre presentes, "que hacen preguntarme sin mis preguntas y vivencias, son las mías propias o están teñidas por memorias anteriores a la mía".
The first breath implies the last breath of another life, other memories of our own that we carry, like the memories of those who came before us. And also the basis of the future memories of those who come after us, in a fabric that is woven in stories with diverse circumstances, without judging them, but always present, "that makes me wonder if my questions and experiences, are my own or are they colored by memories before mine."
O primeiro suspiro implica o último suspiro de outra vida, de outras memórias nossas que carregamos, como as memórias daqueles que nos precederam. E também a base das memórias futuras que vêm depois de nós, num tecido que se tece em histórias com circunstâncias diversas, sem julgá-las, mas sempre presentes, "que me fazem pensar se as minhas perguntas e experiências, são as minhas próprias ou são coloridas por memórias anteriores à minha".
PREOBRAZBA, metalna i kamena skulptura, 2020.
METAMORFOSIS, Escultura en metal y piedra, 2020
METAMORPHOSIS, Metal and stone sculpture, 2020
METAMORFOSE, Escultura em metal e pedra, 2020
Odlazak podrazumijeva ostaviti nešto iza sebe, ne nužno ono suvišno već one gubitke s kojima možemo živjeti. Ova vrsta metamorfoze tjera na ekspanziju i preispitivanje umjetnikovih veza sa samim sobom i drugima. To je suočavanje s golim iskustvom hvatanja vlastitih dijelova, a da ne znate točno tko ste ili tko ćete biti.
Partir implica dejar algo atrás, no necesariamente lo superfluo, pero si aquellas pérdidas con las que podemos vivir. Esta suerte de metamorfosis fuerza a la expansión y a reconsiderar los vínculos del artista consigo mismo y con otros. Es enfrentarse a la desnudez de atrapar sus partes sin saber exactamente quién es, ni quién habrá de ser.
Parting implies leaving something behind, not necessarily the superfluous, but those losses we can live with. This metamorphosis forces the artist to expand and reconsider his ties with himself and others. It is facing the nakedness of trapping his parts without knowing who he is or will be.
Partir implica deixar algo para trás, não necessariamente o supérfluo, mas aquelas perdas com as quais podemos conviver. Este tipo de metamorfose força a expansão e a reconsideração dos laços do artista consigo mesmo e com os outros. É enfrentar-se à nudez de pegar suas partes sem saber exatamente quem você é, ou quem será.