درباره‌ی طبا

Mohammadhasan Tabatabaei Jafari (b. 1996, Tehran), working under the artistic name tabadontbe, is an Iranian poet, experimental filmmaker, video artist, multidisciplinary artist, and graphic designer. He holds a bachelor's degree in Dramatic Literature and works independently across poetry, experimental cinema, video art, short fiction, graphic design, and interdisciplinary artistic practices.

For him, creating art is not a project confined to specific occasions, but a continuous part of everyday life. Most of his experimental films and video art works are produced independently, without financial support, studio facilities, or conventional production structures, placing experimentation, exploration, and artistic freedom above technical resources.

His artistic practice is grounded in the belief that a work of art should reveal something of the truth of Being. Rather than treating art as a medium for self-expression or communication, he sees it as a way of raising questions. Questioning, opening new possibilities for thought, and cultivating poetic thinking in the contemporary world form the core of his artistic approach.

His work is also informed by Martin Heidegger's idea that "Language is the house of Being, and thinkers and poets are the guardians of this house." From this perspective, language is more than a tool of communication; it is the place where thought begins. Through poetry, experimental cinema, and video art, he explores new relationships between language, image, and lived experience.

TABADONTBE serves as a growing archive of his poems, experimental films, video art works, short fiction, essays, graphic projects, and other artistic activities. The archive is continuously updated as an evolving record of his creative practice.

محمدحسن طباطبایی جعفری (متولد ۱۹۹۶، تهران) هنرمند چندرسانه‌ای  ، شاعر، فیلم‌ساز تجربی، ویدئوآرتیست و طراح گرافیک است۔ او دانش‌آموخته‌ی رشته‌ی ادبیات نمایشی است و فعالیت خود را به‌صورت مستقل در حوزه‌های شعر، سینمای تجربی، ویدئوآرت، داستان، طراحی گرافیک و هنرهای میان‌رسانه‌ای دنبال می‌کند۔

برای او، خلق اثر هنری بخشی از زندگی روزمره است، نه فعالیتی وابسته به مناسبت یا تولید۔ بخش عمده‌ای از فیلم‌های تجربی و ویدئوآرت‌هایش بدون بودجه، امکانات استودیویی یا ساختارهای رایج تولید ساخته شده‌اند؛ زیرا تجربه، جست‌وجو و آزادی در فرایند خلق، جایگاهی مهم‌تر از امکانات تولید دارند۔

نگاه هنری او بر این باور استوار است که اثر هنری باید بتواند حقیقتی از هستی را آشکار کند۔ از همین رو، هنر را صرفاً وسیله‌ای برای بیان احساس یا انتقال پیام نمی‌داند، بلکه آن را راهی برای طرح پرسش می‌بیند۔ پرسش‌گری، گشودن امکان‌های تازه برای اندیشیدن و تقویت تفکر شاعرانه در جهان معاصر، از مهم‌ترین محورهای فعالیت او هستند۔

در اندیشه‌ی او، زبان تنها ابزار ارتباط نیست۔ همان‌گونه که مارتین هایدگر می‌گوید: «زبان، خانهٔ هستی است و اندیشندگان و شاعران، پاسداران این خانه‌اند۔» این نگاه، یکی از بنیان‌های فکری آثار او را شکل می‌دهد؛ آثاری که می‌کوشند از طریق شعر، سینمای تجربی و ویدئوآرت، نسبت تازه‌ای میان زبان، تصویر و تجربه ایجاد کنند۔

این وب‌سایت ، آرشیوی در حال گسترش از شعرها، فیلم‌های تجربی، ویدئوآرت‌ها، داستان‌های کوتاه، مقالات، پروژه‌های گرافیکی و دیگر فعالیت‌های هنری اوست و به‌صورت مستمر به‌روزرسانی می‌شود۔